tag:blogger.com,1999:blog-8616450526228520962012-01-22T23:07:23.861+02:00ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.comBlogger1471100tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-27688086345892072642012-01-03T09:41:00.000+02:002012-01-03T09:41:11.719+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RLaU4Gz1K6E/TwKoB-GLG6I/AAAAAAAABI4/USIN4dFY7gs/s1600/%25CE%2592%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%2599%25CE%259B%25CE%259F%25CE%25A0%25CE%2599%25CE%25A4%25CE%25A4%25CE%2591.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-RLaU4Gz1K6E/TwKoB-GLG6I/AAAAAAAABI4/USIN4dFY7gs/s320/%25CE%2592%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%2599%25CE%259B%25CE%259F%25CE%25A0%25CE%2599%25CE%25A4%25CE%25A4%25CE%2591.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Πέρασαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όπως κάθε χρόνο, οι μέρες κύλησαν σαν νερό και μετράμε ήδη τις πρώτες μέρες ενός καινούριου χρόνου που όμως θα έχει πολλά από τα...βάσανα του προηγούμενου.... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Άγραφες οι σελίδες του νέου τεφτεριού, μπροστά μας το άγνωστο και όπλο μας η ελπίδα&nbsp;για να τις γεμίσουμε τουλάχιστον με αισιοδοξία. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Φέτος η Πρωτοχρονιά με βρήκε απόλυτα ευτυχισμένη και απόλυτα...εξουθενωμένη! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ευτυχισμένη γιατί για μια ακόμα φορά, Ο Θεός ευλόγησε το σπίτι μας και το τραπέζι μας να είναι γεμάτο από αγαπημένους, αλλά και από νέα παιδιά. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ευλογία είναι να στρέφεις το βλέμμα και να βλέπεις τα παιδιά σου, τους φίλους τους που ήρθαν και πέρασαν μαζί&nbsp; μας εκείνη την βραδιά όχι γιατί έτσι έπρεπε, αλλά γιατί έτσι ήθελαν. Γιατί το επέλεξαν....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7kI2xrXZoj0/TwKo_xOfU7I/AAAAAAAABJ0/cq2zboY8464/s1600/%25CE%25A4%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A0%25CE%2595%25CE%2596%25CE%2599.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="244" src="http://2.bp.blogspot.com/-7kI2xrXZoj0/TwKo_xOfU7I/AAAAAAAABJ0/cq2zboY8464/s320/%25CE%25A4%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A0%25CE%2595%25CE%2596%25CE%2599.JPG" width="320" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Στρώσαμε με την κόρη μου το τραπέζι από νωρίς, βοηθός εγώ, όπως συνήθως τα τελευταία χρόνια που η διακόσμηση είναι δική της δουλειά, ανάψαμε τα φώτα, το σπίτι άρχισε να γεμίζει με γέλια και φωνές. (Γιατί πάντα τέτοιες ώρες τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα από την ευτυχία που δεν χωράει μέσα μου;)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Χαλάλι η κούραση, το φαγητό είχε επιτυχία, κι αν εμείς οι ...μεγάλοι δοκιμάζαμε απλώς για ευνόητους λόγους, τα παιδιά τίμησαν γενναία όλα όσα βγήκαν στο τραπέζι! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Η έκπληξη ήρθε όταν την θέση τους πήραν τα γλυκά εν αναμονή της αλλαγής του χρόνου. </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-BvOPl71Iig0/TwKqd-zcqdI/AAAAAAAABKM/J61AX8_jp6Q/s1600/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%25A4%25CE%2591.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-BvOPl71Iig0/TwKqd-zcqdI/AAAAAAAABKM/J61AX8_jp6Q/s320/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%25A4%25CE%2591.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ήταν η&nbsp;δεύτερη &nbsp;χρονιά μετά από 28 χρόνια, που την τούρτα για τα γενέθλια του άντρα μου δεν την έκανα εγώ. Πέρσι ανέλαβε η κόρη μας, φέτος η νύφη μας.... Τι σας είπα; Ευλογία τα νέα παιδιά! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ήξερε την λατρεία του πεθερού της για λευκή σοκολάτα και ιδού το απότέλεσμα!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το ερωτηματικό είναι γιατί μετά από μια ορισμένη ηλικία καλό είναι να μην τα λέμε τα χρόνια!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">(Η αλήθεια είναι οτι μέσα στον ορυμαγδό, χάσαμε τα 55 κεράκια που έπρεπε να βάλουμε!) </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και ήρθε ο νέος χρόνος... Φιλιά αγκαλιές, ευχές και το ρόδι που έσπασε ο άντρας μου, σκόρπισε τα κατακόκκινα σποράκια του παντού!&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">(Και όπως πέρσι έτσι και φέτος, είχα την συμπεθέρα μου να ανησυχεί για τον λεκέ στο μάρμαρο! Χλωρίνη η μαγική!)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-yw_6PQnLPMA/TwKsl0lyZyI/AAAAAAAABKY/p6zrHmdbSQY/s1600/%25CE%2594%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%2591.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-yw_6PQnLPMA/TwKsl0lyZyI/AAAAAAAABKY/p6zrHmdbSQY/s320/%25CE%2594%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%2591.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ήρθε η σειρά για τα δώρα που φέτος δόθηκαν μέσα από ένα όμορφο και διασκεδαστικό παιχνίδι, έμπνευση του συμπέθερου. Γέλια και &nbsp;φωνές στο καθιστικό και χαρτιά, κορδέλες , μπροστά στο τζάκι και ξανά φιλιά και ευχές....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όμορφα μπήκε η νέα χρονιά και ευχή όλων εκείνο το βράδυ να ειναι τόσο όμορφες και οι 365 μέρες του.... </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Κράτησα για το τέλος, ένα δώρο αναπάντεχο που έκανε τον άντρα μου να πει: "Για πρώτη φορά με ξεπέρασαν!"</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zH6dpsZ64dQ/TwKteaPHGJI/AAAAAAAABKk/fHC-DgmXRM0/s1600/%25CE%2594%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%259F+1.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-zH6dpsZ64dQ/TwKteaPHGJI/AAAAAAAABKk/fHC-DgmXRM0/s320/%25CE%2594%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%259F+1.JPG" width="279" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ήρθε από την Αλεξανδρούπολη. Η Φωτεινή Σκαρλακίδου, που τον Μάιο γνωριστήκαμε όταν φιλοξένησε εμένα και την Καίτη Οικονόμου στο βιβλιοπωλείο της σε μια από τις πιο όμορφες παρουσιάσεις που έχω κάνει, μου το έστειλε...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αυτό που δεν ήξερε, είναι οτι λατρεύω αυτές τις πανέμορφες γυάλες με το χιόνι, έχω ολόκληρη συλλογή και ακόμα μαζεύω.... Το συγκεκριμένο είχε δύο όψεις.&nbsp;</span>&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Από δω το αγαπημένο βιβλίο της Φωτεινής. </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7AAbs5vDypQ/TwKuJNihjUI/AAAAAAAABKw/HBRX0dQ-gNM/s1600/%25CE%2594%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%259F+2.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-7AAbs5vDypQ/TwKuJNihjUI/AAAAAAAABKw/HBRX0dQ-gNM/s320/%25CE%2594%25CE%25A9%25CE%25A1%25CE%259F+2.JPG" width="250" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και από την άλλη πλευρά το τελευταίο μου.....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-znSx3aZzqR0/TwKuyFBYSpI/AAAAAAAABK8/f7iwIO43Cfg/s1600/%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%2599%25CE%2594%25CE%2599%25CE%2591.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://3.bp.blogspot.com/-znSx3aZzqR0/TwKuyFBYSpI/AAAAAAAABK8/f7iwIO43Cfg/s320/%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%2599%25CE%2594%25CE%2599%25CE%2591.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Με μια τελευταία φωτογραφία κλείνω την σημερινή ανάρτηση. Τα παιδιά μας..... Γύρω από τον πατέρα τους πριν σβήσει τα κεριά της τούρτας του.&nbsp;Η εικόνα τους μέσα στην καρδιά μου. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Η κόρη μας, η νύφη μας, ο γιός μου και η βαφτιστήρα μας.&nbsp; Η&nbsp;λάμψη από τα νιάτα τους, έκανε την βραδιά μας ακόμα πιο αστραφτερή. Τα γέλια τους γέμισαν την ψυχή μας. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ας έχει την υγεία τους η νέα χρονιά, την ορμή, την δύναμη&nbsp;και το κουράγιο τους. Ας είναι γεμάτη από την ομορφιά τους....</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-2768808634589207264?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-3864642083708200232011-12-12T11:00:00.000+02:002011-12-12T11:00:09.606+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-x6nYkuy_fd8/TuW4ZC0yygI/AAAAAAAABIE/Eu2PP4frr1Y/s1600/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+3.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="286" src="http://3.bp.blogspot.com/-x6nYkuy_fd8/TuW4ZC0yygI/AAAAAAAABIE/Eu2PP4frr1Y/s320/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+3.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Σε απόσταση αναπνοής και αυτές οι γιορτές. Δεν ξέρω αν είναι η ιδέα μου, αλλά μου μοιάζουν αλλόκοτες... Για πρώτη φορά στην ζωή μου χάνω τις μέρες, αποσυντονίστηκα... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Μα τι περιμένεις, θα μου πείτε; Όλα γύρω μας αλλόκοτα, οι γιορτές θα έμεναν ίδιες; Η ατμόσφαιρα στα περισσότερα σπίτια λίγο έως πολύ.... βαριά. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τηλεόραση δεν είναι ν' ανοίξεις πια και ειδικά δελτία ειδήσεων, εκτός κι αν έχεις αδειάσει πρωτίστως το κουτί με τα ηρεμιστικά....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μέχρι και τα παιδιά μιλούν για την κρίση και μοιάζει τόσο αταίριαστη μια τέτοια λέξη στα χείλη τους.....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Στόλισα και φέτος φυσικά.Για πρώτη φορά, το έκανα για να πιστέψω κι εγώ, οτι ήρθαν οι γιορτές..... Δεν τολμάω πια να ρωτήσω άνθρωπο "τι κάνεις", ένα καλό δεν ακούω. Γκρίνια και κατήφεια παντού... Προβλήματα δυσεπίλυτα, άγχος καθημερινό και απογοητεύση.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-cYbfmcjPhvE/TuW4cvjgLVI/AAAAAAAABIM/gY6J6ccZDNI/s1600/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-cYbfmcjPhvE/TuW4cvjgLVI/AAAAAAAABIM/gY6J6ccZDNI/s320/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+1.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ως πότε; Και τι κάνουμε δηλαδή; Τα κεφάλια κάτω;&nbsp; Ομολογώ οτι με πήρε λίγο από κάτω όπως λέμε, αλλά ως συνήθως ο....προσωπικός μηχανισμός άμυνας, μπήκε σε λειτουργία εγκαίρως! Ποτέ κάτω το κεφάλι! είναι ο καλύτερος τρόπος για να τραβήξεις πάνω σου και άλλο κακό! Εντάξει όλα γύρω μας δύσκολα. Εντάξει, κανένα φως στο τούνελ, σκοτάδι γύρω μας. Ε, καμιά φορά και στο σκοτάδι βρίσκεις τον δρόμο σου! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Χριστός γεννάται σε λίγες μέρες και η θρησκεία μας πιστεύει στα θαύματα! Κι αν έμαθα κάτι στα δύσκολα, είναι ψηλά το κεφάλι και.... πάνω στο κακό! Αντίσταση! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ας βρούμε τρόπους με λίγα έως και ελάχιστα να περάσουμε καλά, να δώσουμε μια ανάσα στο μυαλό και στην ψυχή μας. Ας εστιάσουμε στα όσα καλά μας συμβαίνουν, ας βρούμε την δύναμη να πάρουμε χαρά από όσα μέχρι σήμερα απλώς θεωρούσαμε δεδομένα! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-eSEPvJImkto/TuW4fepm4gI/AAAAAAAABIU/_Zf3Wr6vFko/s1600/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="249" src="http://3.bp.blogspot.com/-eSEPvJImkto/TuW4fepm4gI/AAAAAAAABIU/_Zf3Wr6vFko/s320/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+2.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όσους Αι Βασίληδες είχα, τους έβαλα σε περίοπτη θέση και δεν με νοιάζει αν όλα αυτά κάποιοι τα λένε κιτς, ξενόφερτα και οτι άλλο! Εμένα μου φτιάχνουν το κέφι, με κάνουν να χαμογελώ, να θυμάμαι οτι οι γιορτές δεν είναι μόνο για&nbsp;τα παιδιά, αλλά και για το παιδί που κρύβουμε μέσα μας. Ειδικά φέτος, ίσως είναι πιο απαραίτητο για μας να νιώσουμε λίγη&nbsp;χαρά και να την μεταφέρουμε γύρω μας. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι ίσως η στιγμή, να θυμηθούμε όλοι πώς ήταν παλιά, πολύ παλιά. Να μαζέψουμε την οικογένεια, να καλέσουμε κάποιον που ξέρουμε οτι δυσκολεύεται, να βοηθήσουμε κάποιον που δεν έχει. Είναι οι καιροί ν΄αποδείξουμε οτι μπορεί να παρασυρθήκαμε λίγο, αλλά δεν ξεχάσαμε οτι είμαστε άνθρωποι και ξέρουμε να το δείχνουμε.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UoXhVuylmqc/TuW4ipIKotI/AAAAAAAABIc/-ylZ8hIPjgc/s1600/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+5.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-UoXhVuylmqc/TuW4ipIKotI/AAAAAAAABIc/-ylZ8hIPjgc/s320/%25CE%25A3%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+5.JPG" width="272" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ζητείται λοιπόν Αι Βασίλης επειγόντως! Κι αν το σακούλι του φέτος δεν έχει όσα καταναλωτικα αγαθά&nbsp;&nbsp;είχαμε τόσα χρόνια συνηθίσει, δεν πειράζει. Έχει η καρδιά μας απόθεμα, φτάνει να το....ξεσκονίσουμε! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ζητείται Αι Βασίλης επειγόντως να μας θυμίσει το αληθινό πνεύμα των εορτών, την αγάπη, την σκέψη για τον συνάνθρωπο, την ελπίδα που για κανένα λόγο δεν πρέπει να ξεχνάμε.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αν ξέρετε κάποια οικογένεια που&nbsp; όλα τα μέλη της έχασαν&nbsp; την δουλειά τους, μην διστάσετε να γεμίσετε δύο τσάντες του σούπερ μάρκετ &nbsp;με τα απαραίτητα και να την αφήσετε στο κατώφλι τους κι ας μην μάθουν ποτέ ποιος το έκανε για&nbsp;να μην αισθανθούν άσχημα.&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι ο καιρός που καλούμεστε όλοι ν' αποδείξουμε οτι κάθε δυσκολία μας λυγίζει, δεν μας τσακίζει....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ζητείται Αι Βασίλης, για να μας βοηθήσει ν' ανακαλύψουμε τις τεράστιες δυνάμεις που κρύβουμε μέσα μας και να τις αξιοποιήσουμε. Και είναι μονόδρομος αν το καλοσκεφτείτε.... Εκεί που φτάσαμε, εκεί που μας έφτασαν μάλλον, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε εκτός από το να παλέψουμε με νύχια και με δόντια σαν καλοί καπετάνιοι σε μια τεράστια φουρτούνα.....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1pCFE1qpfEI/TuXAmtf81xI/AAAAAAAABIs/hK3RQMAl_Mk/s1600/PC090016.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-1pCFE1qpfEI/TuXAmtf81xI/AAAAAAAABIs/hK3RQMAl_Mk/s320/PC090016.JPG" width="266" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ήρθαν οι γιορτές... Μαζί και οι ευχές...</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ας είναι λοιπόν αυτή η νέα χρονιά, λιγότερο δύσκολη και περισσότερο αισιόδοξη. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το αστέρι της Βηθλεέμ, ας φωτίσει κεφάλια, ας ζεστάνει καρδιές, ας κάνει το θαύμα...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο μικρός Χριστός που γεννιέται, ας φέρει μαζί και την Ανάσταση....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Οι&nbsp;βοηθοί του Αι Βασίλη ας φροντίσουν να γεμίσουν το έλκυθρό του με όσα πραγματικά έχουμε ανάγκη: Αιτίες για χαμόγελο, ελπίδα, χαρά, δύναμη ψυχής, ανθρωπιά, φροντίδα για τον λιγότερο τυχερό συνάνθρωπο....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι τόσα, που τι να πρωτοπώ....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μένω στα πιο τυπικά ίσως.......</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong><span style="font-size: large;"><em>Καλές γιορτές!</em></span></strong></span><em>&nbsp;<strong><span style="font-size: large;"> </span></strong></em></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="font-size: large;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Όμορφα να περάσετε με τους αγαπημένους σας!</strong></span></span></em></div><div style="text-align: justify;"><strong><em><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia; font-size: large;">Ευτυχισμένη η νέα χρονιά!</span></em></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-386464208370820023?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-68153620507764352592011-10-24T10:28:00.000+03:002011-10-24T10:28:48.073+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-83hp9o7PyqI/TqUPoQMSEHI/AAAAAAAABH0/Mt3YeJyg3OE/s1600/Selft_Writting_by_Orioto.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-83hp9o7PyqI/TqUPoQMSEHI/AAAAAAAABH0/Mt3YeJyg3OE/s320/Selft_Writting_by_Orioto.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Βροχές ήρθαν και πέρασαν, συννεφιές σκοτείνιασαν το τοπίο, βόρειοι άνεμοι, έκαναν τα φύλλα να βγάζουν τους γνώριμους ήχους και εγώ παρέμενα σταθερή στην αποχή μου. Έλεγα δεν ήμουν έτοιμη... Έλεγα πως θέλω κι άλλο χρόνο, πως το θέμα δεν ήταν ακόμα ώριμο μέσα μου....&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αποφάσισα να ασχοληθώ με το ήδη έτοιμο βιβλίο μου, αυτό που θα φτάσει στα χέρια σας τον Μάιο και να το ξαναδιαβάσω, είχα κάτι διαφωνίες με την Αγγέλα Σωτηρίου του εκδοτικού, προσπαθούσα να το δω από την δική της πλευρά, ένα αλαλούμ μές το κεφάλι μου....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Είναι περίεργες τελικά οι διεργασίες του μυαλού γενικά, του δικού μου ειδικότερα! Από το πουθενά, βρέθηκε το σωστό τέλος για το βιβλίο του Μαίου και σηματοδότησε την αρχή για το επόμενο! Πήγε στην άκρη αυτό που Θα έγραφα (αλλά θα το γράψω του χρόνου!) και το κεφάλι μου πλημμύρισε από άλλες εικόνες φερμένες από εποχές μακρινές.... Η Αλεξάνδρα μου γεννήθηκε και απαίτησε τον χώρο της, τρύπωσε μέσα μου και άκουγα την φωνή της, έβλεπα την μορφή της, διάβαζα την μαύρη ψυχή της.... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Και τώρα τα γνωστά, που οι μόνιμοι επισκέπτες τα ξέρουν και από το παρελθόν:</strong></span></div><ul><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">&nbsp;Υπομονή με τις απαντήσεις στα mail! Θ΄απαντώ, αλλά θ' αργώ!</span></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Οι επισκέψεις στους φίλους της blogoσφαιρας περιορισμένες ! </span></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Περιορισμένες και οι δικές μου αναρτήσεις επίσης....</span></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Στο fb, τα απολύτως απαραίτητα και αυτά όχι κάθε μέρα! (αν μπορείτε μην με προσθέτετε σε ομάδες, συζητήσεις κ.λπ. που δεν έχω χρόνο να δω!)</span></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μην μου στέλνετε κείμενα, ποιήματα και άλλα για να τα διαβάζω, δεν έχω χρόνο και χώρο (στο μυαλό μου!)</span></li></ul><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και ενώ εσείς θα...υποστείτε μόνο αυτά, κάποιοι άλλοι (αυτοί που ζουν μέσα στο σπίτι μου) ζούν ήδη τα... χειρότερα! Άρχισε πάλι η αφηρημάδα, οι μεγάλες σιωπές, τα εύκολα φαγητά, τα νεύρα και τα κλάμματα χωρίς λόγο ή το κέφι που πηγαίνει πάντα πίσω από μια παραγωγική μέρα. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αυτό που μόλις ξεκίνησε, θα είναι ένα μεγάλο και δύσκολο ταξίδι, ίσως το δυσκολότερο που έχω κάνει μέχρι τώρα, καθώς κάθε μου βήμα, πρέπει να επιβεβαιώνεται από την ίδια την Ιστορία. <u>(Δεν είναι ιστορικό το μυθιστόρημα!)</u>&nbsp;Γέμισε το γραφείο, τα συρτάρια μου, το μυαλό μου πληροφορίες, σημειώσεις, αποσπάσματα και έχω ακόμα δρόμο... Είναι μια συνέχεια των όσων πέρασα για να γράψω το βιβλίο του Μαίου (που ακόμα δεν έχει τίτλο) γιατί κι εκεί έπρεπε κάθε μου βήμα να το επιβεβαιώνουν τα γεγονότα. <u>(Δεν είναι αληθινή ιστορία!)</u></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Θα μου λείψετε και ελπίζω να σας λείψω... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Καλή αντάμωση εκεί γύρω στα Χριστούγεννα που θα κάνω το πρώτο μου διάλειμμα!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">ΥΓ: Σας μεταφέρω αληθινή συζήτηση με τον περιπτερά μου, χθες το βράδυ:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">- Γιώργο μήπως μου έφερες τσιγάρα;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">- Μα προχθές ακόμα πήρες κούτα! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Με κοιτάζει καχύποπτα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">- Άρχισες να γράφεις!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">- Ναι!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">- Εμ πες το βρε παιδάκι μου!Άύριο κιόλας θα έχεις κούτα!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι αυτός &nbsp;που ξέρει πάντα πότε γράφω! Κι αν δεν του εξηγούσα οτι τα τασάκια γεμίζουν ακάπνιστα τσιγάρα, θα γκρίνιαζε κάθε φορά που μου τα πουλούσε! </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6815362050776435259?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-34420431214135128782011-10-12T09:32:00.000+03:002011-10-12T09:32:13.170+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-lFHX7TdqT_c/TpU0LV4yeYI/AAAAAAAABHs/CGxFKHSgZz8/s1600/%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://3.bp.blogspot.com/-lFHX7TdqT_c/TpU0LV4yeYI/AAAAAAAABHs/CGxFKHSgZz8/s320/%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="320" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το mail μιας αναγνώστριας μου έδωσε την ιδέα να σας μεταφέρω ένα ακόμα κείμενο από τον Προφήτη, που το έχω χιλιοδιαβάσει! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γράφει λοιπόν ο Χαλίλ Γκιμπράν για τον γάμο:</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">" Γεννηθήκατε μαζί και θα είστε παντοτινά μαζί. Θα είστε μαζί κι όταν τα άσπρα φτερά του θανάτου σκορπίσουν τις μέρες σας. Ναι, θα είστε μαζί ακόμα και μέσα στην σιωπηλή ανάμνηση του Θεού.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αφήστε όμως να υπάρχουν αποστάσεις στην ένωσή σας. Κι αφήστε τους ανέμους του ουρανού να χορεύουν ανάμεσά σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><u>Αγαπάτε ο ένας τον άλλο, αλλά μην κάνετε δεσμά από την αγάπη.</u> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αφήστε την αγάπη να είναι σαν μια κινούμενη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γεμίστε τις κούπες ο ένας του άλλου, αλλά μην πίνετε από την ίδια κούπα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Δίνετε ο ένας στον άλλον από το το ψωμί σας, αλλά μην τρώτε από το ίδιο κομμάτι.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τραγουδάτε και χορεύετε μαζί και χαρείτε, αλλά ας μένει ο καθένας μόνος του.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><u>Καθώς οι χορδές του λαγούτου είναι μόνες παρ' όλο που δονούνται με την ίδια μουσική.</u></span></div><div style="text-align: justify;"><u><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Δώσετε τις καρδιές σας, όχι όμως στην φύλαξη ο ένας του άλλου.</span></u></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γιατί μόνο το χέρι της Ζωής, μπορεί να κρατήσει τις καρδιές σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Να στέκεστε μαζί κι ωστόσο όχι πολύ κοντά μαζί.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γιατί οι κολόνες του ναού στέκονται χώρια,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><u>Και η βαλανιδιά και το κυπαρίσσι, δεν φυτρώνουν το ένα στην σκιά του άλλου</u>"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ο Προφήτης</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Χαλίλ Γκιμπράν</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-3442043121413512878?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-46169795316516766072011-10-07T11:21:00.003+03:002011-10-10T08:56:04.708+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rP3xMxcf5sc/To6xrZDIzEI/AAAAAAAABHo/S3DVPHjRKw8/s1600/%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25AE.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="306" src="http://3.bp.blogspot.com/-rP3xMxcf5sc/To6xrZDIzEI/AAAAAAAABHo/S3DVPHjRKw8/s400/%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CE%25AE.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Χθες.... </span><br /><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">6 Οκτωβρίου.... </span><br /><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Πού βρέθηκε τόσος κόσμος; Πώς συγκεντρώθηκαν τόσα βιβλία; Απίστευτο και ταυτόχρονα πανέμορφο, μαγικό. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όλες οι ηλικίες ήταν εκεί στην βραδιά που διοργάνωσαν τα βιβλιοπωλεία Public για να συγκεντρωθούν βιβλία για: τις <span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Φυλακές Γυναικών Ελαιώνα, το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας, οι Παιδικές Καταστηνώσεις Χαρούμενα Παιδιά – Χαρούμενα Νιάτα, το Σισμανόγλειο νοσοκομείο, το Νοσοκομείο Παίδων «Π &amp; Α Κυριακού» και το Γηροκομείο Αθηνών. </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το...εισιτήριο ήταν ένα βιβλίο από την βιβλιοθήκη μας και ο κόσμος ανταποκρίθηκε πέρα από κάθε προσδοκία! Η ώρα έναρξης ήταν στις 8μμ. και όμως άρχισαν να συρρέουν από τις 7 δημιουργώντας το αδιαχώρητο! Δεν ξέρω πόσα ακριβώς βιβλία μαζεύτηκαν αλλά δεν έχετε ξαναδεί κάτι τέτοιο! </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μοιράστηκαν τα μπουκαλάκια του εμφιαλωμένου που βλέπετε στην φωτογραφία με το εμπνευσμένο για μένα λογότυπο&nbsp; <strong>"Δίψα για βιβλία" </strong>και δεν είναι η πρώτη φορά που τα Public, κινούνται δυναμικά, σας θυμίζω αυτό που κυκλοφόρησε ευρέως πλέον <strong>"Κάποιο βιβλίο μιλάει για σένα, το έχεις διαβάσει;"</strong>&nbsp; για να προωθήσει την φιλαναγνωσία στην Ελλάδα. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Πρόλαβα να δω αρκετούς συγγραφείς που ήταν εκεί (ακόμα απορώ που κατάφερα να τους εντοπίσω μέσα σε τόσο κόσμο) όπως ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου, ο Δημήτρης Μαμαλούκας, η Πασχαλία Τραυλού, η Πένυ Παπαδάκη, ο Αλέξης Σταμάτης, ο Θάνος Κονδύλης, ο Άρης Σφακιανάκης, ο Δημήτρης Στεφανάκης, η Πέρσα Κουμούτση, ο Γιώργος Μανιώτης, η Ρένα Ρώσση Ζαΐρη, ο Τηλέμαχος Κώτσιας και τόσοι άλλοι που σίγουρα δεν είδα! </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Θεωρώ οτι η εκδήλωση αυτή έγινε μέσα στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, για την οποία θα μιλήσω σε επόμενη ανάρτηση, γιατί είναι κάτι πολύ σημαντικό και πρέπει όλοι να μάθουμε και να εκτιμούμε τις εταιρείες που σε χαλεπούς καιρούς, δεν επαναπαύονται στα κεκτημένα τους, αλλά προσπαθούν να βοηθήσουν τον κοινωνικό ιστό και τις ασθενέστερες ομάδες του. Είναι κάτι αξιομνημόνευτο και ένα μεγάλο μπράβο στα βιβλιοπωλεία <strong>Public</strong> για την πρωτοβουλία τους αυτή.</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το μεγαλύτερο μπράβο όμως, στον κόσμο που ανταποκριθηκε για ν' αποδείξει για μια ακόμα φορά, πως ο Έλληνας, όσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα, τόσο πιο πολύ στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Το λέω συχνά, αν έχουμε σε κάτι πλεόνασμα, είναι η καρδιά και η ψυχή μας. Και το πιο σημαντικό είναι όταν δίνεις από το έλλειμμα και όχι από το περίσσευμα... γιατί πραγματικά...</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>....στο δόσιμο βρίσκεται η ανταμοιβή....</strong></span></span></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></span><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4616979531651676607?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-57658856256353955222011-09-30T09:22:00.000+03:002011-09-30T09:22:11.891+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-R9D_iFAgkq8/ToVfs0koQvI/AAAAAAAABHY/Q9h-dm1t72c/s1600/%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-R9D_iFAgkq8/ToVfs0koQvI/AAAAAAAABHY/Q9h-dm1t72c/s320/%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" width="264" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Σε απόλυτη αρμονία με την προηγουμενη ανάρτηση και αυτό το κείμενο του Χαλίλ Γκιμπράν....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">"Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για την ζωή. Έρχονται στη ζωή με την βοήθειά σας, αλλά όχι από σας, και μ' όλο που είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><u>Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, όχι όμως και τις ιδέες σας, γιατί αυτά έχουν τις δικές τους ιδέες.</u></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><u>Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους, όχι όμως και την ψυχή τους, γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίιτι του αύριο, που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε ούτε στα όνειρά σας.</u></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μπορείτε να προσπαθήσετε να τους μοιάσετε, αλλά μην γυρεύετε να κάνετε αυτά να σας μοιάσουν, γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω και δεν σταματά στο χθες.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Εσείς είστε τα τόξα, απ' όπου τα παιδιά σας σαν ζωντανά βέλη θα τιναχτούν μπροστά.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο τοξότης βλέπει το σημάδι πάνω στο μονοπάτι του άπειρου και σας λυγίζει με την δύναμή του, ώστε τα βέλη του να τιναχτούν γοργά και μακριά. Το λύγισμά σας στο χέρι του τοξότη, ας είναι για σας χαρά, γιατί όπως αυτός αγαπά τα βέλη που πετούν, έτσι αγαπά και τα τόξα που είναι σταθερά..."</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-5765885625635395522?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-10357368801257368012011-09-28T08:30:00.001+03:002011-09-28T08:33:54.783+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-CXwDTHVGwMM/ToKxte0ssQI/AAAAAAAABHU/RQ8fnKQ0v2o/s1600/%25CE%259A%25CE%2595%25CE%2598%25CE%2595%25CE%2591.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-CXwDTHVGwMM/ToKxte0ssQI/AAAAAAAABHU/RQ8fnKQ0v2o/s1600/%25CE%259A%25CE%2595%25CE%2598%25CE%2595%25CE%2591.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-affe69c5254eaba8" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v15.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Daffe69c5254eaba8%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4AEC6D9FA8D70C762FC9C1B69EEB420071ED24E9.36EE3DCF016F7286FE3D951A95EE803D1E4EDB25%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Daffe69c5254eaba8%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DgQdni3kjlxWci21HZ46v2g3FYJA&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v15.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Daffe69c5254eaba8%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4AEC6D9FA8D70C762FC9C1B69EEB420071ED24E9.36EE3DCF016F7286FE3D951A95EE803D1E4EDB25%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Daffe69c5254eaba8%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DgQdni3kjlxWci21HZ46v2g3FYJA&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όποιος δεν μπορεί ν' ακούσει αυτή την κραυγή και να κλάψει, είναι άξιος της μοίρας του....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Κραυγή ζωής, κραυγή που προσπαθεί να πει "Είμαι εδώ! Ζω! Υπάρχω! Παλεύω να ξεφύγω από το σκοτάδι! Κερδίζω την ζωή μου μέρα την μέρα! Ξυπνήστε! Βοηθείστε! Θέλω να μπορώ να ονειρεύομαι ξανά!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όλοι μας από την κρίση κόψαμε όσα μπορούσαμε και όσα δεν μπορούσαμε ακόμα! Στα παιδιά μας όμως, δεν κόψαμε την μόρφωση, ούτε το φαγητό. Γιατί λοιπόν το κράτος θέλει να κόψει από αυτά τα παιδιά την ίδια την ζωή; Την καθαρή ζωή, χωρίς υποκατάστατα, χωρίς ουσίες; Παιδιά του και παιδιά μας είναι....</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1035736880125736801?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-1369301884848918052011-09-27T12:54:00.000+03:002011-09-27T12:54:25.102+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qrmV_AO7EtE/ToGcVmtwC-I/AAAAAAAABHQ/4YvokmFZvDs/s1600/%25CE%259A%25CE%2595%25CE%2598%25CE%2595%25CE%2591.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-qrmV_AO7EtE/ToGcVmtwC-I/AAAAAAAABHQ/4YvokmFZvDs/s320/%25CE%259A%25CE%2595%25CE%2598%25CE%2595%25CE%2591.jpg" width="216" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δεν ξέρω πόσοι από σας είδατε τα παιδιά από το ΚΕΘΕΑ που μαζεύτηκαν να διαδηλώσουν χθες έξω από το Υπουργείο υγείας. Δεν ξέρω πόσοι από σας γνωρίζετε ή μπορείτε να καταλάβετε το λάθος που πάει να γίνει....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Στα πλάισια των περικοπών που πρέπει να γίνουν λόγω της κρίσης, συντελείται ένα τρομακτικό ολίσθημα που μας πάει πίσω στον αγώνα κατά των ουσιών. Η κυβέρνηση προχωράει στην συνένωση του ΟΚΑΝΑ με το ΚΕΘΕΑ, παραβλέποντας την <strong>θεμελιώδη διαφορά</strong> ανάμεσα στους δύο φορείς.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Στο ΚΕΘΕΑ ο αγώνας είναι χωρίς κανένα βοήθημα, χωρίς την χρήση κάποιου χημικού που μπορεί να μην είναι ναρκωτικό, αλλά υποκατάστατο! Στον ΟΚΑΝΑ μιλάμε για χρήση μεθαδώνης... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δεν υπάρχει αντιβίωση στα ναρκωτικά, δεν είναι πανάκεια ένα μέτρο από μόνο του χωρίς να υπάρχει η ψυχολογική υποστήριξη&nbsp;, χωρίς να μάθουν τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς τους και το στενό τους περιβάλλον, τον τρόπο να νικήσουν. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Και υπάρχει πάντα το δικαίωμα σε μια ζωή χωρίς δεκανίκια, που την δύναμη την παίρνεις από μέσα σου και όχι με υποκατάστατα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το έχω πει και θα το πω ξανά, οτι αυτά τα παιδιά είναι ολονών μας! Και μην ακούσω εξυπνάδες γύρω από διαπαιδαγώγηση, έλεγχο, καλύτερες σχέσεις και χωρισμένους γονείς γιατί μια βόλτα από την ΔΙΑΒΑΣΗ και θα σας μάθει οτι όλοι εμείς που τα παιδιά μας δεν έμπλεξαν ήμασταν απλώς...τυχεροί! Ούτε αυτές οι οικογένειες ήταν χειρότερες από όλους εμάς, ούτε αδιαφορούσαν, ούτε αγαπούσαν λιγότερο, ούτε τίποτα από τα μεγάλα λόγια που κατά καιρούς έχω ακούσει....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τα παιδιά όλου του κόσμου είναι το μέλλον, κοινότυπο αλλά μεγάλη αλήθεια. Και οτι κι αν δίνουμε σ' αυτά είναι λίγο. Σε <strong>ΟΛΑ</strong> τα παιδιά, κυρίως δε σε όσα ζητούν και αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή και στο φως της....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><u>ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΘΕΑ!!!</u></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-136930188484891805?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-61939286375043509532011-09-24T09:17:00.000+03:002011-09-24T09:17:30.206+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-n62c3CGBsg8/Tn1y9sHl52I/AAAAAAAABHM/e-hZv_z5qlc/s1600/Friendship_by_shiigirl.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-n62c3CGBsg8/Tn1y9sHl52I/AAAAAAAABHM/e-hZv_z5qlc/s320/Friendship_by_shiigirl.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Χθες ένας αναγνώστης μου έστειλε ένα mail και μου έλεγε οτι θεωρεί το "Βαλς" ύμνο στην φιλία. Όπως κι εγώ.... </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αυτό μου έδωσε την ιδέα για να σας μεταφέρω ένα κείμενο από ένα λατρεμένο μου βιβλίο, στου οποίου τις σελίδες ανατρέχω πολύ συχνά....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">" Για την φιλία...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο φίλος σας, είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι το χωράφι που εσείς σπέρνετε με αγάπη και θερίζετε μ' ευγνωμοσύνη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και είναι το τραπέζι σας και το παραγώνι σας, γιατί πηγαίνετε στον φίλο με την πείνα σας και τον αναζητάτε στην γαλήνη σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όταν ο φίλος σας εκφράζει τις σκέψεις του, δεν φοβάστε το "όχι" στην δική σας σκέψη, ούτε αποσιωπάτε το "ναι".</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Κι όταν εκείνος είναι σιωπηλός, η καρδιά σας δεν παύει για ν' ακούσει την καρδιά του, γιατί στην φιλία όλες οι σκέψεις, όλες οι επιθυμίες, όλες οι προσδοκίες γεννιούνται και μοιράζονται χωρίς λέξεις, με χαρά που είναι άφωνη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όταν χωρίζεσαι από τον φίλο σου δεν λυπάσαι, γιατί αυτό που αγαπάς πιο πολύ σ' αυτόν, μπορεί&nbsp;να είναι πιο φανερό στην απουσία του, όπως ο ορειβάτης βλέπει πιο καθαρά το βουνό από την πεδιάδα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και μην βάζετε κανένα σκοπό στην φιλία, εκτός από το βάθαιμα του πνεύματος. Γιατί η αγάπη που γυρεύει κάτι άλλο εκτός από την αποκάλυψη του δικού της μυστηρίου, δεν είναι αγάπη παρά ένα δίχτυ που ρίχνεται στην θάλασσα και μόνο το ανώφελο θα πιάσει.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και δίνετε τον καλύτερο εαυτό σας στον φίλο σας. Αφού θα γνωρίσει την άμπωτη του κυμάτου σας, δώστε του να γνωρίσει και την παλίρροιά του.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι ο φίλος σας κάτι που θα έπρεπε να γυρεύετε όταν έχετε ώρες που θέλετε να σκοτώσετε;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Καλύτερα να γυρεύετε τον φίλο σας, πάντα όταν έχετε ώρες να ζήσετε. Γιατί έργο του φίλου, είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σας, αλλά όχι να γεμίσει το κενό σας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και μέσα στην γλύκα της φιλίας, κάνετε να υπάρχει γέλιο, μοίρασμα χαράς. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Γιατί στις δροσοστάλες των μικρών πραγμάτων, η καρδιά βρίσκει την αυγή της και ξανανιώνει. "</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </strong>Χαλίλ Γκιμπράν</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ο Προφήτης</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6193928637504350953?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-41545391884699561942011-09-15T09:59:00.000+03:002011-09-15T09:59:25.098+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Παλιός και αγαπημένος γνώριμος ο κ. Αβραμίδης. Αναγνώστριά του από παλιά και θαυμάστριά<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>του επίσης. Επιπλέον όταν τον γνώρισα και από κοντά, έγινα θαυμάστρια και της γλυκύτατης και ευγενικής του παρουσίας.<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Είναι πολύ όμορφο να μην απομυθοποιείται ένας συγγραφέας όταν η τύχη τα φέρει και γνωριστείτε γιατί μου έχει τύχει και το αντίθετο και ήταν οδυνηρό….</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-e0rpLv3yCeU/TnGgmdO3GVI/AAAAAAAABHI/0rGEagvMv98/s1600/%25CE%2594%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-e0rpLv3yCeU/TnGgmdO3GVI/AAAAAAAABHI/0rGEagvMv98/s200/%25CE%2594%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B1.jpg" width="139" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span style="font-family: Georgia;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο: </strong></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia;"><span style="color: #4c1130;">Κεντρικός του ήρωας ο Μαρίνος, ένα παιδί που σε μια νύχτα είδε την ζωή του ν’ ανατρέπεται. Γεννημένος μέσα στην ευμάρεια της οικογενειακής περιουσίας, οι παρέες του πλουσιόπαιδα που το αύριο δεν είναι προς συζήτηση και σίγουρο όχι προς εναγώνια αναζήτηση εργασίας.<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Ο πατέρας του όμως θα χαθεί μαζί με το εργοστάσιό του και η μητέρα του βρίσκεται εν μέσω τρικυμίας να προσπαθεί να σώσει ότι μπορεί, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο. Το μόνο που τους έχει απομείνει είναι το σπίτι τους. Ο Μαρίνος αμέσως μετά το στρατιωτικό του και ενώ συνειδητοποιεί ότι πρέπει να βρει δουλειά, γνωρίζεται με την Μίνα, ένα κορίτσι από μεσαία τάξη, που είναι ερωτευμένη μαζί του εδώ και χρόνια. Οι δυο τους ξεκινούν μια σχέση που θ’ αποδειχθεί πολυκύμαντη και περιπετειώδης, όσο και η ζωή του Μαρίνου. Όταν στο σπίτι καταφθάνει το χαρτί της κατάσχεσης, εκείνος θ’ αποφασίσει να πουλήσει το πανάκριβο στερεοφωνικό του για να δοθεί ένα μέρος του χρέους στην τράπεζα που απαιτεί την εξόφλησή της. Παράλληλα νομίζει ότι είναι πολύ τυχερός, καθώς του προσφέρει δουλειά ο ιδιοκτήτης του καταστήματος που μέχρι πρότινος αγόραζε τα πανάκριβα εξαρτήματα του στερεοφωνικού. Τίποτα όμως δεν είναι απλό και εκείνο το στερεοφωνικό μέλει να γίνει η αρχή κάθε κακού. Ο Μαρίνος θα βρεθεί στην φυλακή, χωρίς καλά καλά να το καταλάβει. Δίπλα του η Μίνα, φύλακας άγγελος της ζωής του, ενώ οι υπόλοιποι φίλοι του θα τον εγκαταλείψουν, όλοι εκτός από έναν. Ο Μανόλης δείχνει να μην επηρεάζεται απ’ όσα συμβαίνουν στον φίλο του, αλλά η αλήθεια δεν είναι τίποτα άλλο, από ένα μεγάλο ψέμα, κακόβουλα στημένο….</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Δεν ξέρω πόσο κουρασμένο αισθάνεστε το μυαλό σας τελευταία, δεν ξέρω πόσο ανάγκη έχετε να διαβάσετε ένα βιβλίο που να σας θυμίζει παλιά αγαπημένη ταινία, που να ρέει γλυκά μέσα σας και με αυτή την γεύση να σας αφήνει μόλις το τελειώσετε. Αν όλα αυτά σας συμβαίνουν, τότε<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>η Δροσοσταλίδα της συγνώμης, είναι το βιβλίο σας! <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Βάλσαμο θα το χαρακτήριζα, αν και δεν ξέρω αν συνηθίζεται αυτός ο χαρακτηρισμός για ένα βιβλίο! Γλυκιά γραφή, σαν ν’ άκουγα να μου διηγούνται ένα όμορφο παραμύθι που με ξεκούραζε, που με χάιδευε. Που μου μιλούσε για έννοιες σπάνιες, όπως η φιλία, η αγάπη, χωρίς να με αποπροσανατολίζει από το σήμερα, χωρίς να με αφήνει να ξεχνάω πόσο κακό μπορεί να κάνει η ζήλεια, πόσο πονάει η προδοσία, με τι μετριέται η μοναξιά της απόρριψης, πόσο βουλιάζει και ταυτόχρονα μαίνεται η ψυχή για την αδικία….</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Λίγο διαφωνώ με το εξώφυλλο, το βρήκα πρόχειρο και βιαστικό, βγαλμένο από ερασιτέχνη και όχι από επαγγελματία και ειδικά όταν προορίζεται για ένα κεφάλαιο της λογοτεχνίας όπως ο κ. Αβραμίδης. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Θα ήθελα κάτι καλύτερο για εκείνον και για το βιβλίο του. Προσωπική μου άποψη κι ας με συγχωρήσουν οι αρμόδιοι, ίσως φταίει που θαυμάζω τον κ. Αβραμίδη τόσο πολύ….</span> </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-sX7g3vl7VEw/TnGgjq_KOnI/AAAAAAAABHE/5Q5JYgF9A-E/s1600/%25CE%2591%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/-sX7g3vl7VEw/TnGgjq_KOnI/AAAAAAAABHE/5Q5JYgF9A-E/s200/%25CE%2591%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582.png" width="200" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:</strong><span style="color: black; font-family: Times New Roman;"> </span></span></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ο Όμηρος Αβραμίδης γεννήθηκε στην Kύπρο, σπούδασε ελληνική και γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εφαρμοσμένη γλωσσολογία στη Σορβόννη και εργάστηκε ως καθηγητής στην κυπριακή μέση εκπαίδευση. Το 1975 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως μεταφραστής και επιμελητής βιβλίων, ως διευθυντής σύνταξης σε εκδοτικές εταιρείες και ως αντιπρόσωπος ξένων εκδοτικών οίκων στην Ελλάδα. Αυτό εδώ είναι το δέκατο βιβλίο του. Πρωτοεμφανίστηκε το 1997 με το μυθιστόρημα H κίτρινη σημαία, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ωκεανίδα». Ακολούθησαν: O δρόμος του φεγγαριού («Εμπειρία Εκδοτική» 1999 - «Ωκεανίδα» 2010), Με τα μάτια της ψυχής (2000), Ακριβή κληρονομιά (2001), Άκου το τραγούδι της βροχής (2002) και Γιατί, Αλλάχ; (2004), Σαν ανοιξιάτικη μπόρα (2005), η συλλογή διηγημάτων Η αγάπη είναι το μυστικό (2004), Με τα φτερά της ελπίδας («Εμπειρία Εκδοτική» 2006), Οι δρόμοι της καρδιάς (2007) και Το τρίτο πρόσωπο ((2008). Από το 2002 ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"></div></span><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"></div></span><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: Times New Roman;"> </span></div><div style="text-align: justify;"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4154539188469956194?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-68579245589676094392011-09-09T12:12:00.000+03:002011-09-09T12:12:01.187+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DAyVyyn_UM0/TmnWQ_rnrRI/AAAAAAAABHA/gKsInsCpFJ8/s1600/886913.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-DAyVyyn_UM0/TmnWQ_rnrRI/AAAAAAAABHA/gKsInsCpFJ8/s1600/886913.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Είναι το πρώτο της βιβλίο που διάβασα και μάλλον το ξεκίνησα…. «εξ ανάγκης». Μου τέλειωσαν τα βιβλία στην Τήνο, μπήκα σ’ ένα βιβλιοπωλείο, το είδα, θυμήθηκα ότι είχα γνωρίσει την συγγραφέα όταν είχε έρθει σε μια παρουσίασή μου και το πήρα. Ευτυχώς!<o:p></o:p></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο:</strong> </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Η Ρέα Γαλάνη είναι μια ηθοποιός που κοντά στα τριάντα της, δεν κατάφερε να κάνει μια λαμπρή καριέρα όπως την είχε ονειρευτεί. Ένα βράδυ, μετά την παράσταση στην οποία συμμετέχει, δέχεται την επίσκεψη μιας ηλικιωμένης γυναίκας που της προτείνει να παίξει έναν ρόλο εντελώς διαφορετικό και ελάχιστα… καλλιτεχνικό. Της ζητά να υποδυθεί την κόρη της. Οι δύο γυναίκες μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό και <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>η Σταματία Βερόνη Κέλερ, της ζητάει να πάρει την θέση της κόρης της . Η Μάγδα Κέλερ, η κόρη της, παντρεύτηκε τον πάμπλουτο Άρη Στασινό πριν δέκα χρόνια και έκανε μαζί του μια κόρη.<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Η παράξενη γυναίκα αποκρύπτοντας την πραγματική αιτία που το ζευγάρι χώρισε, ζητά από την Ρέα να παίξει αυτό τον ρόλο για να ξανακερδίσει τον άντρα και το παιδί για λογαριασμό της κόρης της. Σύμφωνα με το σχέδιό της, η Ρέα, μόλις καταφέρει να κερδίσει τον Άρη και την μικρή,<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>θ’ αποσυρθεί χωρίς να το καταλάβει κανείς και την θέση της θα πάρει η Μάγδα. Η Ρέα έχει ένα σοβαρό λόγο να δεχτεί αυτό το παράξενο και επικίνδυνο παιχνίδι. Η μητέρα της πρέπει να χειρουργηθεί άμεσα στο εξωτερικό και το ποσό που της δίνει η Βερόνη Κέλερ, υπερκαλύπτει τα έξοδα. Όταν η «μεταμόρφωση» ολοκληρώνεται και η Ρέα πηγαίνει στην Ύδρα, στο σπίτι του Άρη, από την πρώτο καιρό αρχίζει να καταλαβαίνει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως η Κέλερ της τα έχει περιγράψει. Η κόρη της, έχει κάνει μεγάλο κακό σ’ εκείνο το σπίτι και στους ανθρώπους που την αγάπησαν, ενώ εκείνη ανταπέδωσε με μίσος και κακία όλη την καλοσύνη που της έδειξαν, όλη την αγάπη που της έδωσαν. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνα, όταν γνωρίζει τον Μαρίνο Λιβέρη, νόθο γιο του γέρο Στασινού και ετεροθαλή αδελφό του Άρη. Πολύ γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι ένας μεγάλος έρωτας πυρπόλησε την Μάγδα κι εκείνον στο παρελθόν, ένας έρωτας που έγινε αιτία να μπει δυναμίτης στις ζωές των πρωταγωνιστών. Παράλληλα με τρόμο ανακαλύπτει ότι η σχέση της Μάγδας με την κόρη της, υπήρξε πολύ άσχημη από την ημέρα που η μικρή γεννήθηκε. Συνειδητοποιεί ότι η ηλικιωμένη γυναίκα την έριξε σ’ ένα τεράστιο λάκκο με φίδια, ο κλοιός γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός, ενώ ο χρόνος πιέζει. Ο έρωτάς της για τον Μαρίνο αυτό τον σκοτεινό άντρα που δεν χάνει ευκαιρία να της θυμίζει τα λάθη «της» ενώ παράλληλα δείχνει να την διεκδικεί, κοντεύει να τρελάνει την ήρεμη συνήθως Ρέα. Κι ενώ όλα αυτά κατατρέχουν τους ήρωες, η υπόσχεση του Μαρίνου στον γέρο Στασινό πριν πεθάνει ,ορθώνεται. Το μεγάλο όνειρο του πατέρα του, ήταν ο θησαυρός<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>που βρίσκεται στον βυθό της θάλασσας, έξω από τις Οινούσσες, ένας αμύθητος θησαυρός που περιμένει αιώνες να τον ανακαλύψουν και είναι δεμένος με μια βαριά κατάρα…..</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ότι και να πω, δεν θα μπορέσω να σας περιγράψω αυτό το βιβλίο, μια μικρή ιδέα έδωσα, ελάχιστη, από τα μύρια όσα συμβαίνουν στις 651 σελίδες του!<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Το διάβαζα και απορούσα για την φαντασία αυτή της κοπέλας που το έγραψε, λυπάμαι που όταν την γνώρισα δεν ήξερα την δουλειά της για να της τα πω από κοντά, ελπίζω στο μέλλον να έχω αυτή την ευκαιρία. Όπως καταλάβατε το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ! Μια λέξη μου έρχεται συνεχώς στο μυαλό και είναι αυτή που το χαρακτήρισε μέσα μου τελικά: Συναρπαστικό! Μια εξαιρετική πλοκή, μυστήριο που σε κρατά σε εγρήγορση, ανατροπές συνεχείς και έξυπνες, σωστά δομημένη η πλοκή του. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Σ’ ένα μόνο έχω ένσταση. Θα ήθελα να έλειπαν τουλάχιστον 150 σελίδες! Και τι εννοώ, για να εξηγούμαι και να μην παρεξηγούμαι. Το ήθελα λίγο πιο «σφιχτό», κάποιες στιγμές πλατειάζει και αποδυναμώνει έτσι την εξαιρετική πλοκή του. Ενώ οι διάλογοι είναι απολύτως ζωντανοί, με την απαιτούμενη ένταση, οι περιγραφές του ναυαγίου και της ανεύρεσης μαγικές και έντονα κινηματογραφική η απόδοσή τους, υπάρχουν στιγμές που θα μπορούσαν οι εσωτερικοί μονόλογοι της ηρωίδας να είναι πιο σύντομοι, ν’ αφήνει και πράγματα στον αναγνώστη να τα σκεφτεί ή να τα υπονοήσει. Για να προσθέσω ότι πολλά από αυτά που γράφονται εννοούνται, δεν είναι ανάγκη να δίνει «μασημένη τροφή» στον αναγνώστη. Μικρό έως αμελητέο το «πταίσμα» θα έλεγα, όταν έχει κανείς στα χέρια του ένα βιβλίο που δεν θέλει να το αφήσει! Ένα βιβλίο που κανονικά σε ταξιδεύει, που σε κάνει να το αγαπήσεις πραγματικά, που γεμίζει το μυαλό και την ψυχή με θάλασσα, ήλιο, αλλά και σκοτάδι, κίνδυνο, αγωνία. Διαφωνώ επίσης με το εξώφυλλο, θα ήθελα κάτι πιο…. εμπνευσμένο γιατί το ίδιο το βιβλίο το αξίζει. Κοινότυπο και βαρετό, τόσο που καταντά αδιάφορο. </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αυτή τη στιγμή συνεχίζω με ένα ακόμα βιβλίο της Ευσταθίου, το «Με άλλα λόγια σ’ αγαπώ» και μου αρέσει κι αυτό πάρα πολύ, αλλά αναλυτικά σε επόμενη ανάρτηση! Προς το παρόν σας προτείνω να κάνετε μια βόλτα από το Ζάππειο και να προμηθευτείτε ένα υπέροχο ταξίδι!Αν μάλιστα βρεθείτε το <strong>Σάββατο στις 17 Σεπτεμβρίου</strong> στην έκθεση, θα είναι εκεί στο περίπτερο των εκδόσεων Λιβάνη, απότ ις 7 μέχρι τις 10.</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7gmbH_mdVfA/TmnWO33houI/AAAAAAAABG8/50JBRP6_QfU/s1600/EustathiouEuaggelia.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-7gmbH_mdVfA/TmnWO33houI/AAAAAAAABG8/50JBRP6_QfU/s320/EustathiouEuaggelia.jpg" width="218" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Λίγα λόγια για την συγγραφέα:</strong></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">&nbsp;<span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Η Ευαγγελία Ευσταθίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεται ως δασκάλα στη δημόσια εκπαίδευση τα τελευταία εφτά χρόνια.<br />Ξεκίνησε να γράφει από μικρή ηλικία, αρχικά παραμύθια και κατόπιν διηγήματα. Ασχολείται επίσης με τη ζωγραφική και τις κατασκευές από φυσικά υλικά. Μιλά αγγλικά και ιταλικά. Είναι παντρεμένη και έχει μία κόρη και ένα γιο.</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αυτό που προσθέτω εγώ από την πρώτη μας ολιγόλεπτη συνάντηση, είναι οτι πρόκειται για μια πολύ γλυκιά και ευγενική νεαρή γυναίκα με χαμογελο!<o:p></o:p></span></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6857924558967609439?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-12023708214227010302011-09-05T12:32:00.000+03:002011-09-05T12:32:09.720+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δεν ξέρω αν το έχετε αντιληφθεί, αλλά από την Παρασκευή 2 Σεπτέμβρη, έχει ξεκινήσει έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο. Με την ευκαιρία αυτή λοιπόν, ας μπούμε λίγο πιο δυναμικά στην παρουσίαση βιβλίων!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nViNW2A-OsI/TmSWZmUqFII/AAAAAAAABG4/6J9Yq6EeTPw/s1600/1000892.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-nViNW2A-OsI/TmSWZmUqFII/AAAAAAAABG4/6J9Yq6EeTPw/s1600/1000892.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο:</strong></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ο Αντώνης Χάραμης κεντρικός ήρωας του βιβλίου, αλλά όχι μόνος του φυσικά. Καπνοβιομήχανος, που ξεκίνησε πάμπτωχος. Μάζευε τις γόπες, τις άδειαζε και έκανε δικά του καινούρια τσιγάρα. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Αλλά ήταν αποφασισμένος να πετύχει και ν’ ανέβει ψηλά και το κατάφερε. Εγκατεστημένος στην Αίγυπτο με την οικογένειά του. Παντρεύτηκε την Δάφνη και έκανε μαζί της δύο αγόρια. Στην άνοδό του βρίσκεται δίπλα του ο Λιβανέζος Ελιάς Χούρι , ένας άντρας που μοιάζει να ξέρει τους πάντες και γνωρίζει πώς να κινήσει τα νήματα της κοινωνικής, οικονομικής, αλλά και πολιτικής ζωής στην Αλεξάνδρεια<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>των αρχών του εικοστού αιώνα. Ανάμεσα στους δύο άντρες η Υβέτ Σαντόν. Γαλλοελβετίδα, ερωμένη του Χούρι που την «παραχωρεί» στον Χάραμη <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>για δικούς του λόγους. Ο αναγνώστης παρακολουθεί την εξέλιξη μιας ιστορίας ζωής, όπου μέσα υπάρχουν<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ο έρωτας, η κατασκοπεία, το χρήμα, η προδοσία και όλα όσα χωρούν στις ζωές ανθρώπων που ανέβηκαν πολύ ψηλά και έζησαν σε εποχές περίεργες ιστορικά. Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι περνούν από τις σελίδες του βιβλίου, αλλά και η Ευρώπη του μεσοπολέμου. Εκτός από την Αλεξάνδρεια όπου οι ήρωες δρουν και… αλληλεπιδρούν, ταξιδεύουν στην Μασσαλία, στην Κωνσταντινούπολη, στο Παρίσι, στην Βιέννη αλλά και στην Γερμανία. Ο ένας από τους γιους του Χάραμη, θα βρεθεί στην ανατολή του Γ΄ Ράιχ, στην άνοδο και στον φανατισμό του. Η Υβέτ χωρίς να το γνωρίζει ο Χάραμης είναι μπλεγμένη σε κατασκοπεία. Γύρω του ένας ιστός να υφαίνεται, να κινδυνεύει να τον παρασύρει, νεανικά του λάθη και μια σύζυγος <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>που ποτέ δεν τον αγάπησε και που αρκετές φορές τον<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>υπονόμευσε, δύο γιοι που ο ίδιος απομάκρυνε αλλά φαίνεται πως κάποιος εκεί ψηλά θέλει την επιβίωσή του…. Μέχρι που ο Κωστής, ο γιος του θα κληθεί να επιστρέψει, να συνεχίσει, να κάνει τα ίδια λάθη….</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Δεν θα πάω παρακάτω την υπόθεση φυσικά. Αρκετά δύσκολο ήταν να σας το περιγράψω έτσι κι αλλιώς. Είναι ένα βιβλίο ποταμός που θα «χορτάσει» και τους πιο απαιτητικούς. Ένα βιβλίο που όταν το κλείσεις, κατά ένα περίεργο τρόπο, χαίρεσαι απίστευτα που το διάβασες. Σε δίδαξε, σ’ έκανε καλύτερο άνθρωπο και παράλληλα σε πήγε πολύ μακριά, άφησε την φαντασία σου να πλάσει εικόνες και την ψυχή σου να ταξιδέψει, ενώ παράλληλα χωρίς να σε κουράσει έσταξε σταγόνες ιστορίας στο μυαλό. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Κυρίως σου γνώρισε την Αλεξάνδρεια του Καβάφη. Την Αλεξάνδρεια της ακμής για να σε φτάσει και στην παρακμή της. Ο Δημήτρης Στεφανάκης έδωσε με απόλυτη συνέπεια την εποχή, τον τόπο, τα πρόσωπα και με τρόπο γοητευτικό και ζωντανό. Γι αυτό του το έργο πήρε το <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">Prix</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">Mediterranee</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">Etranger</span> 2011.</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Το εξώφυλλο δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό, όπως και η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε. Μια ένσταση έχω και αυτό είναι το βάρος του βιβλίου που το κάνει ακατάλληλο για κάθε…. τόπο. Αλλά είναι τέτοιο το περιεχόμενο, που ξεχνάς τα πάντα εκτός από την θάλασσα συναισθημάτων που σε βυθίζει. <o:p></o:p></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Το <strong>Σάββατο 10 Σπετεμβρίου</strong>, ο <strong>Δημήτρης Στεφανάκης</strong> θα βρίσκεται στο περίπτερο των εκδόσεων <strong>Ψυχογιός</strong>, από τις 8 μέχρι τις 10 το βράδυ. Αν σας βγάλει ο δρόμος σας προς τα εκεί, θα έχετε και το βιβλίο υπογεγραμμένο από τον ίδιο! Καλή ανάγνωση! (Που είναι σίγουρη!)</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rLEIKpS85N0/TmSWXezbKnI/AAAAAAAABG0/sGEy90Uk0d8/s1600/681.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-rLEIKpS85N0/TmSWXezbKnI/AAAAAAAABG0/sGEy90Uk0d8/s1600/681.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για τον συγγραφέα</strong>: </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σολ Μπέλοου, Ε. Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το ΜΕΡΕΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2007 και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τους κριτικούς λογοτεχνίας και το αναγνωστικό κοινό. Πρόσφατα εκδόθηκε στα γαλλικά σημειώνοντας τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε τιμήθηκε με το Prix Méditer<span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">r</span>anée Étranger, ενώ σύντομα θα κυκλοφορήσει και στα ισπανικά</span></div><div style="text-align: justify;"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1202370821422701030?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-14977827277193980372011-09-01T11:26:00.000+03:002011-09-01T11:26:29.725+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"> <span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Μου το έστειλε μια φίλη από το fb και το λάτρεψα..... Σας το μεταφέρω λοιπόν... Έτσι για ν' αρχίσει ο μήνας! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/--Ivqdv-S7tc/Tl9BT8yB2wI/AAAAAAAABGw/enFYjiPPrbo/s1600/%25CE%2593%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B7%25CF%2587%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/--Ivqdv-S7tc/Tl9BT8yB2wI/AAAAAAAABGw/enFYjiPPrbo/s320/%25CE%2593%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B7%25CF%2587%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AE.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ώστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας;</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν δεν ξεχύνεται από μέσα σου ενάντια σ' όλα τ' άλλα,</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν δεν έρχεται, χωρίς καν να το 'χεις ζητήσει, από την καρδιά σου και το μυαλό σου και το στόμα σου και τα σπλάχνα σου,</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν χρειάζεται να κάτσεις για ώρες κοιτάζοντας την οθόνη του υπολογιστή σου ή να καμπουριάζεις πάνω από τη γραφομηχανή σου ψάχνοντας για τις λέξεις,</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Α</span></span></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">ν το κάνεις για τα λεφτά ή τη δόξα, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν το κάνεις γιατί θέλεις γυναίκες στο κρεβάτι σου, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν χρειάζεται να κάθεσαι και να γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια,</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν σου είναι δύσκολο και μόνο να σκέφτεσαι ότι θα το κάνεις, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν προσπαθείς να γράψεις σαν κάποιον άλλο, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">καλύτερα ξέχνα το. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι να ουρλιάξει από μέσα σου, τότε περίμενε υπομονετικά, κι αν δεν ουρλιάξει ποτέ από μέσα σου, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">κάνε κάτι άλλο. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου ή στη φιλενάδα ή στον φίλο σου ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">τότε δεν είσαι έτοιμος.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Μην είσαι σαν τόσους άλλους συγγραφείς, μην είσαι σαν τόσες άλλες χιλιάδες ανθρώπους που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς, μην είσαι πληκτικός και βαρετός και ξιπασμένος, μην κατατρώγεσαι από την αυτολατρεία σου. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Οι βιβλιοθήκες του κόσμου χασμουριούνται από τη νύστα μπροστά στο είδος σου μην προσθέτεις σε αυτό. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν δεν βγαίνει από την ψυχή σου σαν ρουκέτα, αν το να μείνεις ήσυχος δεν σε φέρνει στην τρέλα ή την αυτοκτονία ή τον φόνο, </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αν ο μέσα σου ήλιος δεν σου καίει τα σπλάχνα,</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">μην το κάνεις. </span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Όταν θα 'ναι στ' αλήθεια η ώρα, και αν είσαι ο εκλεκτός, θα συμβεί από μόνο του και θα συνεχίσει να συμβαίνει μέχρι που θα πεθάνεις ή που θα πεθάνει μέσα σου αυτό.</span></span></span></div><div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-language: EL;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Δεν υπάρχει άλλο τρόπος. Και ποτέ δεν υπήρξε…..<br /><br />Henry Charles Bukowsk<o:p></o:p></span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1497782727719398037?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-34654553902573617502011-08-29T11:22:00.000+03:002011-08-29T11:22:41.204+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/--ebQhP3Mi7g/TltGHZAUDzI/AAAAAAAABGs/DCRKQaGC_3E/s1600/%25CE%259C%25CE%25B1%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BF+%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AF.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/--ebQhP3Mi7g/TltGHZAUDzI/AAAAAAAABGs/DCRKQaGC_3E/s1600/%25CE%259C%25CE%25B1%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BF+%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AF.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δεν είναι το πρώτο του βιβλίο που διαβάζω, δεν είναι και το τελευταίο. Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος με έχει κερδίσει απόλυτα με την γραφή και τις ιστορίες του. έτσι λοιπόν επέλεξα και άλλο ένα βιβλίο του για το καλοκαίρι και σας το παρουσιάζω. </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Λίγα λόγια για το βιβλίο:</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Η ιστορία ξεκινάει παράδοξα ίσως, σ' ένα νεκροταφείο. Ο Γεράσιμος Καπάτος και ο Πέτρος Καρράς, αποχαιρετούν τον φίλο τους Απόστολο Δρακόπουλο. Ο Γεράσιμος εκείνη την ημέρα, συνειδητοποιεί με πανικό οτι τα χρόνια έφυγαν και χάθηκαν στην προσπάθεια να γίνει σπουδαίος. Και το έχει καταφέρει.&nbsp; Ξεκίνησε πάμπτωχος και ορφανός από την Κεφαλλονιά και στα 57 του&nbsp;είναι πλέον διάσημος μεγαλοδικηγόρος, έχοντας παντρευτεί την Άννα Παυλίδη με την μεγάλη προίκα...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο Ρήγας και η Νεφέλη, αρχιτέκτονας και οδοντίατρος αντίστοιχα, τα παιδιά του, έχουν πολλά να πουν για το γεγονός οτι ο πατέρας τους ήταν πάντα ο μεγάλος απών από την ζωή τους. Ειδικά η Νεφέλη που είναι πιο κοντά με την μητέρα της, αντιμετωπίζει περισσότερο εχθρικά τον Γεράσιμο καθώς είναι μάρτυρας του μαρασμού της μητέρας της εξαιτίας της αδιαφορίας του πατέρα της. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Λίγες μέρες μετά την κηδεία του φίλου του και ενώ ο Γεράσιμος νιώθει όλο και πιο πνιγμένος από όσα συναισθήματα τον κατακλύζουν,&nbsp;αισθάνεται όλο και πιο παγερά απέναντι στην γυναίκα του, γνωρίζει την Μπέτυ, μια πολύ όμορφη νέα κοπέλα που δουλεύει σε κατάστημα καλλυντικών και το κακό μέσα του ολοκληρώνεται. Η κατάκτηση της Μπέτυς γίνεται έμμονη ιδέα, καταθέτει στα πόδια της, την ζωή του, την οικογένειά του, τα χρήματά του, τον ίδιο του τον εαυτό. Έρχεται σε ανοιχτή σύγκρουση με την γυναίκα και την κόρη του και φεύγει από το σπίτι για&nbsp;να συζήσει&nbsp; με την γυναίκα των ονείρων του, την "υγρή οπτασία" όπως την αποκαλεί. Για χάρη της θ' αλλάξει την εμφανισή του, προσπαθώντας να φαίνεται πιο νέος, θα βάψει ακόμα και τα μαλλιά του, θα στραφεί σε ...μπλε σκευάσματα για να μπορεί ν' ανταπεξέλθει χωρίς άγχος στις "αυξημένες" υποχρεώσεις του.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είναι τραγικό πόσο σύντομα το όνειρο θα γίνει εφιάλτης. Είναι γενικά ένα βιβλίο απρόβλεπτο. Όσο προχωράει τόσο όλα μπερδεύονται, όλα είναι μη προβλέψιμα, διαβάζεις και αναρωτιέσαι πώς θα καταφέρει ο συγγραφέας να ξεμπερδέψει το κουβάρι που ο ίδιος έμπλεξε με τέτοιο τρόπο. Κι ενώ η ιστορια μοιάζει συνηθισμένη καθώς ένας ώριμος άντρας ξεμυαλίζεται με μια νέα και όμορφη κοπέλα που τον απομυζάει συστηματικά, η έκβασή της αγγίζει την τραγωδία και ο συγγραφέας δεν ψάχνει δικαιολογίες για τον ήρωά του, μόνο αναζητεί την σκληρότερη τιμωρία και την βρίσκει. Το αξιομνημόνευτο είναι οτι ο κ. Σακελλαρόπουλος τον τιμωρεί και ταυτόχρονα του χαρίζει την γαλήνη, όχι όμως και την άφεση αμαρτιών. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Παράλληλα σαν απλός παρατηρητής, εκθέτει την ψυχολογία του Γεράσιμου, χωρίς να παίρνει θέση και μας κάνει κοινωνούς μιας συγκεκριμένης νοοτροπίας ώριμων αντρών που η επίγνωση της ηλικίας τους, τους σπρώχνει να γίνουν περισσότερο εγωκεντρικοί, να βάλουν σε προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες, να βλέπουν την μια πλευρά του νομίσματος και γενικά μέσα στον πανικό τους ν' αντιδράσουν σπασμωδικά και κάποτε κάποτε καταστροφικά. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γενικά δεν τα έχω καλά με τα αθλητικά και δεν γνωρίζω τίποτα για αθλητικογράφους, παρ' όλο που ο συγκεκριμένος είναι το ίνδαλμα του βαφτισιμιού μου και θέλει διακαώς να τον γνωρίσει κάποτε, αφού βαδίζει ήδη στ' αχνάρια του στην αθλητική δημοσιογραφία. Πάντως το τελευταίο που περιμένεις από έναν άντρα είναι να γράφει έτσι όπως γράφει ο κ. Σακελλαρόπουλος. Είναι το τρίτο του βιβλίο που διαβάζω και μου αρέσει (τρία στα τρία λοιπόν) και φυσικά έχω αγοράσει και όλα τα υπόλοιπά του!&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αν το επιλέξετε, καλή ανάγνωση!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-VeH3LCmX4f8/TltGFHLYAkI/AAAAAAAABGo/MmbFstJayic/s1600/foto-sakelar-New-fondo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-VeH3LCmX4f8/TltGFHLYAkI/AAAAAAAABGo/MmbFstJayic/s1600/foto-sakelar-New-fondo.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: </span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος παλεύει με τις λέξεις και τη δημοσιογραφία 30 χρόνια, από το καλοκαίρι του 1979, όταν ξεκίνησε να αρθρογραφεί στο <i>Φως</i>, μαθητής λυκείου ακόμα.Σπούδασε στη Νομική Θράκης, αλλά άφησε για τους άλλους… νόμους κι αστυνόμους.<br />Μύρισε το μελάνι στις εφημερίδες <i>Βραδυνή, Έθνος, Αθλητική, Sportime</i> και <i>Derby</i>, γνώρισε τα ερτζιανά (ΕΡΑ, Sport FM, Sentra FM), ενώ από το 1992 είναι στο MEGA Channel. Έκανε τρεις φορές το γύρο της Ευρώπης (φτάνοντας και Αφρική…) με εκατοντάδες ρεπορτάζ και μεταδόσεις. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών και του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου, από τον οποίο έχει βραβευτεί δύο φορές για τηλεοπτικά ρεπορτάζ. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><i>Βιβλία του: </i>τα <i><strong>Είκοσι Χρόνια Ταξίδια</strong></i>, τα μυθιστορήματα <i><strong>The Game Boy –Το Μοιραίο 10</strong></i>, <strong><i>Θα Πεθάνεις, Ρε!</i>,</strong> <i><strong>Η Νύχτα της Λώρας </strong></i>και το <i><strong>Φεγγάρι από Πέτρα</strong></i>, που κυκλοφορούν επίσης από τις εκδόσεις μας, και μια ειδική ημερολογιακή έκδοση με τίτλο <i><strong>Ολυμπιάδα, Ιστορία και Θρύλοι.</strong> </i></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><i>Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το νέο του βιβλίο <strong>"Δύο μαύρα πουκάμισα"</strong></i></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Συνεχίζει να ταξιδεύει, να χαμογελά, να σαρκάζει και να αυτοσαρκάζεται…</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-3465455390257361750?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-12966083760881151092011-08-22T10:46:00.000+03:002011-08-22T10:46:33.690+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το οτι τελειώνει ο Αύγουστος, το παραβλέπω! Το οτι γύρισα από τις διακοπές μου, επίσης! Το καλοκαίρι ΔΕΝ τελείωσε, έχει δρόμο ακόμα, απλώς θα βρω τον τρόπο να κάνω διακοπές και σπίτι μου! Λιγότερες δουλειές, καφές παγωμένος και διάβασμα μέχρι να βραδιάσει, έξω το βράδυ για ούζο, (έστω και στην βεράντα!) και οτι άλλο που θα μου δίνει την ψευδαίσθηση οτι είμαι ακόμα σε διακοπές! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Φέτος ήταν η Τήνος που επιλέξαμε για τις διακοπές μας&nbsp; και δεν μου έκανε το χατήρι να μην....μας πάρει και μας σηκώσει από τον αέρα! Το τι γέλιο κάναμε όταν χρειάζονταν τρεις να κρατούν την πόρτα του αυτοκινήτου για να βγει ο τελευταίος γιατί ο αέρας την ήθελε...κλειστή, δεν λέγεται. Ο πρώτος που έβγαινε βέβαια ...έτρωγε το ζόρι και αυτός ήταν ο άντρας μου που έχει και τα...φυσικά προσόντα! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Δεν βαριέστε... Πρώτον θέλαμε να πάμε οπωσδήποτε για το τάμα μας, τόσο εγώ όσο και η παρέα μας. Δεύτερον, όταν έχεις μαζί σου ανθρώπους που αγαπάς, πάντού καλά περνάς! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γενικότερα η Τήνος, είναι ένα όμορφο νησί, κυκλαδίτικο, που προσφέρεται για οικογενειακές διακοπές, έχει πολύ όμορφες παραλίες και φιλόξενους ανθρώπους.&nbsp;Εξαιτίας του&nbsp;αέρα, βρήκαμε καταφύγιο στην Κολυμπήθρα, στην μικρή κλειστή της παραλία, που εκτός του ότι ήταν οργανωμένη, είχε κι ένα πολύ όμορφο ταβερνάκι (Δρακονήσι) με καταπληκτικούς μεζέδες και ουζάκι. (Αν δεν έχετε πιει Μπαμπατζιμ ούζο, χάνετε!)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Να και η Κολυμπήθρα, φωτογραφημένη από το ταβερνάκι που λέγαμε...</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KG2SojkszuM/TlH_MDUXEbI/AAAAAAAABF4/uMPAMZRRrhw/s1600/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AE%25CE%25B8%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-KG2SojkszuM/TlH_MDUXEbI/AAAAAAAABF4/uMPAMZRRrhw/s320/%25CE%259A%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AE%25CE%25B8%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Μια μέρα πάντως, ήταν αδύνατον ούτε και εκεί ακόμα να κάνουμε μπάνιο και πήραμε τους δρόμους για να γνωρίσουμε την ενδοχώρα. Ψάχναμε να βρούμε λίγο πράσινο και μας είπαν για το χωριό Πύργος με το πλατάνι στην πλατεία του. Ήταν από τις πολύ όμορφες μέρες μας (κι ας είχαμε τον κολλητό μου να μας λέει συνέχεια οτι εκείνος επέμενε να πάμε και μας έσπασε τα νεύρα!) </span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Γραφικότατος ο Πύργος, κρατάει στα στενά του δρομάκια όλο το παρελθόν, τα σπίτια πανέμορφα, οι μπουκαμβίλιες να σου κλέβουν το βλέμμα με την ομορφιά τους και η πλατεια με τον πλάτανο, γεμάτη κόσμο και...μαγαζιά παραδοσιακά. (Αυτή η λούζα και το τυράκι της Τήνου, μεγάλη ζημιά έκαναν στην ζυγαριά μου, μαζί με τα ούζα εννοείται!)</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Και για του λόγου το αληθές....</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2qI2rc7p0kI/TlIA8flbJTI/AAAAAAAABF8/u2ZJzND5Xn4/s1600/%25CE%25A0%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-2qI2rc7p0kI/TlIA8flbJTI/AAAAAAAABF8/u2ZJzND5Xn4/s320/%25CE%25A0%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Πανέμορφα ήταν σας λέω...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Αλλά και τα ούζα...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Q0iujoyeoTU/TlIBBV7Zq4I/AAAAAAAABGA/tQAp7bl8lww/s1600/%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25B6%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%258C+%25CE%25A0%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="229" src="http://4.bp.blogspot.com/-Q0iujoyeoTU/TlIBBV7Zq4I/AAAAAAAABGA/tQAp7bl8lww/s320/%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25B6%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%258C+%25CE%25A0%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7w5W5w23s50/TlIBE41DKlI/AAAAAAAABGE/EDjdgbODRao/s1600/%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25B6%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" src="http://3.bp.blogspot.com/-7w5W5w23s50/TlIBE41DKlI/AAAAAAAABGE/EDjdgbODRao/s320/%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25B6%25CE%25B1.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όπως βλέπετε, ακόμα το τραπέζι είναι άδειο, κοιτάμε κατάλογο. Μετά έγινε όμως....</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iXz-fFQSw5I/TlIBOsAoQ3I/AAAAAAAABGM/SraBjni_4iU/s1600/%25CE%25A6%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B9%253B+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CE%25B4%25CE%25AD%25CE%25BB%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25B1%2521.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" src="http://4.bp.blogspot.com/-iXz-fFQSw5I/TlIBOsAoQ3I/AAAAAAAABGM/SraBjni_4iU/s320/%25CE%25A6%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B9%253B+%25CE%25A0%25CE%25B5%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CE%25B4%25CE%25AD%25CE%25BB%25CF%2586%25CE%25B9%25CE%25B1%2521.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Οι φίλοι μας.... Πες καλύτερα αδέλφια....</span><br /><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και το ζεύγος φυσικά!</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2jfXUIMF5go/TlIBQOzmW_I/AAAAAAAABGQ/EU2fAn26QHk/s1600/%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CE%25B6%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582%2521.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="http://4.bp.blogspot.com/-2jfXUIMF5go/TlIBQOzmW_I/AAAAAAAABGQ/EU2fAn26QHk/s320/%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CE%25B6%25CE%25B5%25CF%258D%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582%2521.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Σιγά που δεν θα βγαίναμε να δούμε και λίγο κάποια κοσμήματα στις βιτρίνες!</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-x8Zq2SqyZPc/TlIBKJoVERI/AAAAAAAABGI/35j3khJAJMo/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2582%2521.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-x8Zq2SqyZPc/TlIBKJoVERI/AAAAAAAABGI/35j3khJAJMo/s320/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2582%2521.jpg" width="240" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Οι...κουμπάρες!&nbsp; </span><br /><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και οι.... κουμπάροι φυσικά!</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sRadCBghRc0/TlIEOdJdIsI/AAAAAAAABGU/LfSCtxqCMck/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9...%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9%2521.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="241" src="http://2.bp.blogspot.com/-sRadCBghRc0/TlIEOdJdIsI/AAAAAAAABGU/LfSCtxqCMck/s320/%25CE%259F%25CE%25B9...%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9%2521.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Παράλληλα στο χωριό αυτό, βρίσκεται και το σπίτι του γλύπτη Χαλεπά, το οποιο και επισκεφθήκαμε.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iaCJ-0-2doQ/TlIEwt6IAvI/AAAAAAAABGY/OEtfpKIMm9w/s1600/%25CE%2593%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25AC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2588%25CE%25B7+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B6%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="237" src="http://2.bp.blogspot.com/-iaCJ-0-2doQ/TlIEwt6IAvI/AAAAAAAABGY/OEtfpKIMm9w/s320/%25CE%2593%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%25AC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2588%25CE%25B7+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B6%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Γενική άποψη της κουζίνας του.....</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wjLT4KImJw8/TlIE6fwS0UI/AAAAAAAABGc/MUetR66uKrE/s1600/%25CE%2597+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B6%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A7%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AC.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="235" src="http://3.bp.blogspot.com/-wjLT4KImJw8/TlIE6fwS0UI/AAAAAAAABGc/MUetR66uKrE/s320/%25CE%2597+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B6%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25A7%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25AC.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Επιστροφή στο παρελθόν....</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Lh7Vd-cLbKQ/TlIFIY_ijFI/AAAAAAAABGg/3BK0E7TgmK0/s1600/%25CE%259B%25CE%25B5%25CF%2580%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25AC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="236" src="http://4.bp.blogspot.com/-Lh7Vd-cLbKQ/TlIFIY_ijFI/AAAAAAAABGg/3BK0E7TgmK0/s320/%25CE%259B%25CE%25B5%25CF%2580%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25B2%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25AC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Λεπτομέρεια από την κρεβατοκάμαρα....</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-0JmgUP8N66U/TlIFTJyYbuI/AAAAAAAABGk/aEeMQ1gKHrM/s1600/%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BB%25CF%2585%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%258C.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="235" src="http://3.bp.blogspot.com/-0JmgUP8N66U/TlIFTJyYbuI/AAAAAAAABGk/aEeMQ1gKHrM/s320/%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BB%25CF%2585%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%258C.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το πλυσταριό του... Φαίνεται&nbsp; (δεξιά) και η πέτρινη σκάφη που έπλεναν....</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Φύλαξα για το τέλος, αλλά χωρίς φωτιογραφίες, την επίσκεψή μου στην Παναγιά της Τήνου, την Μεγαλόχαρη. Και δεν ανεβάζω φωτογραφίες γιατί δεν είναι αξιοθέατο ένα προσκύνημα που κάνει η ψυχή και γι αυτό θα πω μόνο αυτό. Με εντυπωσίασε η λιτότητα, η αυστηρότητα και η κατάνυξη....&nbsp; Βαρυφορτωμένη η εικόνα αλλά και ολόκληρη η εκκλησία με τα τάματα, τα καντήλια που στην βάση τους κρέμοντας αντικείμενα που πρόδιδαν την αιτία... Αλλού κρεμόταν ένα καράβι, αλλού ένα σπίτι, αλλού η Κύπρος.... Τα ένιωθα από πάνω μου και ταυτόχρονα στον αέρα αιωρούνταν οι προσευχές και οι αγωνίες χιλιάδων ανθρώπων.... Παρ' όλο που η μέρα της μεγάλης γιορτής ήταν μακριά, είδα αρκετές γυναίκες κάθε ηλικίας να κάνουν γονατιστές την διαδρομή μέχρι την εικόνα, κάποιες ερχόμενες και από το λιμάνι ακόμα και άθελα αναρωτήθηκα τι πόνο κουβαλούσαν άραγε , ποια εσωτερική τους ανάγκη και παράκληση ή και ευχαριστία ακόμα, τις έκανε ν΄ακολουθήσουν την επίπονη αυτή διαδρομή. Κανένας δεν μένει ανεπηρέαστος όταν πάει για προσκύνημα στην Τήνο....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όπως είπα δεν λέω ακόμα καλό χειμώνα... Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού θα πω, κι ας μοιάζει με.... ρετάλι αυτή η ευχή! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και του χρόνου όμως..... θα πω!!!!!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">ΥΓ: Εννοείται οτι από δω και πέρα, έρχονται αναρτήσεις για...βιβλία! Τόσα που διάβασα φέτος....</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1296608376088115109?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-18418506238015983582011-08-04T10:47:00.000+03:002011-08-04T10:47:48.093+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pRQBRKkyQ4E/TjpNzqwufiI/AAAAAAAABF0/2F2Icnb0lU0/s1600/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B9+1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-pRQBRKkyQ4E/TjpNzqwufiI/AAAAAAAABF0/2F2Icnb0lU0/s1600/%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B9+1.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Μπήκε και ο Αύγουστος και ούτε το κατάλαβα! Και σας έχω και στην σιωπή, αυτό που το πάτε; Ήταν μια δύσκολη περίοδος για μένα όμως, οι υποχρεώσεις με ξεπέρασαν μάλλον! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το Πάπιγκο ήρθε και πέρασε, μια βδομάδα εκεί και ούτε την κατάλαβα! Όπως δεν κατάλαβα οτι μπήκε και ο Αύγουστος....... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Φεύγω... Αυτή τη φορά για την Τήνο. Διακοπές με ανθρώπους που δεν είναι πια φίλοι, το ξέρετε, είναι αδέλφια. Αυτό άλλωστε δεν είναι οι φίλοι; Οι συγγενείς που επιλέγεις εσύ! Δεν έχω ξαναπάει σ' αυτό το νησί και ήθελα χρόνια να το κάνω. Είναι και ένα τάμα στη μέση, για κάποιον που αγαπώ πολύ και που επιτέλους ο Γολγοθάς του πήρε τέλος. Είναι και τόσες προσευχέ π ου κάνω στην Παναγία τόσα χρόνια, καιρός να της ανάψω και τα κεριά που της οφείλω....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μαζί μου, παίρνω και βιβλία..... Τι διακοπές θα ήταν αυτές χωρίς βιβλία; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Εμείς θα τα πούμε πια από Σεπτέμβριο. Δεν ξέρω πόσοι θα φύγετε ή που θα πάτε, αλλά σε όλους εύχομαι να περάσετε καλά ότι κι αν κάνετε, όπου κι αν βρεθείτε!&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και κάτι ακόμα τελευταίο αλλά πολύ πολύ σημαντικό! Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Με ενημέρωσαν οτι το "Χωρίς χειροκρότημα" χάρη στην αγάπη σας, βρίσκεται ήδη στην<strong> 71η</strong> χιλιάδα της κυκλοφορίας του. Εσείς κι εγώ, χρόνια τώρα. Δίπλα μου σε όλα τα βήματα, κι εγώ δεν μπορώ παρά να χαίρομαι που έχω τόσους φίλους, που παίρνω από σας τόση αγάπη που καμιά&nbsp; φορά φτάνει στην λατρεία και από κει στην συγκίνηση.&nbsp; Τα μηνύματά σας, τα λόγια σας, η αγκαλιά σας, είναι για μένα το καλύτερο δώρο. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ευχαριστώ και καλό καλοκαίρι σε όλους, όμορφο και όσο το δυνατό, γεμάτο από χαμόγελα!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1841850623801598358?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-13892321679804924802011-07-13T14:07:00.000+03:002011-07-13T14:07:30.538+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wRN522O-dr0/Th17NX80h-I/AAAAAAAABFs/AURoBC_0y84/s1600/e6b24df417ad7ceb7a489b8a35382a8c_S.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-wRN522O-dr0/Th17NX80h-I/AAAAAAAABFs/AURoBC_0y84/s200/e6b24df417ad7ceb7a489b8a35382a8c_S.jpg" width="140" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Όταν συγγραφέας μ’ αρέσει, μ αρέσει και διαβάζω τα βιβλία του ένα προς ένα! Κι αν ακόμα γράψει κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνη σαν θέμα, δεν παύει η<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>γραφή του να με έλκει, να την απολαμβάνω. Αυτή τη φορά όμως, ήταν όλα σύμφωνα με το γούστο μου. Μιλάω για το νέο βιβλίο της Γιόλας Δαμιανού Παπαδοπούλου. <strong>«Έτσι θέλω να θυμάμαι»…<o:p></o:p></strong></span></span></span></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο:</strong>&nbsp;</span></o:p></span></div><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ο Βασίλης εργοστασιάρχης στην Νιγηρία. Με μια οικογένεια πίσω του που δεν θέλησε να τον ακολουθήσει γιατί έτσι αποφάσισε η Φιλιώ η γυναίκα του. Εκείνος, μόνος σε μια χώρα δύσκολη όσο και μαγική. Η μοναξιά δεν αντέχεται για πολύ και η προσφορά για συντροφιά μεγάλη. Έτσι θα γνωρίσει την Ατλίν, αεροσυνοδό, πανέμορφη αν και δεσμευμένη με έναν διευθυντή αστυνομίας. Πολύ γρήγορα, ο έρωτας θα γίνει ο καταλύτης και οι δυό τους θα βρεθούν να ζουν μαζί, απόλυτα ερωτευμένοι. Η Ατλίν έχει προσπαθήσει σκληρά για να ξεφύγει από την φτώχια στην οποία γεννήθηκε και μετά την κακοποίηση που έχει υποστεί από τον προηγούμενο εραστή της, βρίσκει στον Βασίλη την στοργή και τον έρωτα έτσι όπως τον φανταζόταν από παιδί. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Δεν θα διστάσει όταν ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος και θα φέρει στον κόσμο ένα παιδί που ο πατέρας του όσο κι αν αγαπάει δεν θ’ αναγνωρίσει ποτέ. Ο Βασίλης είναι μοιρασμένος ανάμεσα σε Ελλάδα και Αφρική, ανάμεσα στις δύο οικογένειες που δημιούργησε, στις δύο γυναίκες και στα τρία παιδιά του.</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ο προηγούμενος εραστής της Ατλίν όμως, ενοχλημένος από την εγκατάλειψη, είναι αποφασισμένος να μην την αφήσει ήσυχη και ξεσπάει το μένος του πάνω στον Βασίλη. Διοργανώνει μια τέλεια συνομωσία και καταφέρνει να βάλει τον Βασίλη στην φυλακή, γνωρίζοντας ότι ένας λευκός δύσκολα θα επιβιώσει στις φυλακές της χώρας του. Λίγο πριν ο Βασίλης αφήσει την τελευταία του πνοή στα μπουντρούμια που τον ρίχνουν, η Ατλίν, μαζί με τον φίλο του Βασίλη και νονό του γιού τους, τον Γιώργο καταφέρνουν να φυγαδεύσουν τον άτυχο άντρα στην χώρα του, γνωρίζοντας πως <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>δεν θα μπορέσει να επιστρέψει ποτέ. Η Ατλίν θ’ αναλάβει το εργοστάσιο που της αφήνει ο Βασίλης και θα μεγαλώσει μόνη της τον γιο τους.<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Η πικρία που συσσωρεύεται μέσα της μεγαλώνει, αφού διαπιστώνει ότι ο άντρας που αγάπησε, την ξέχασε εντελώς, συνειδητοποιεί ότι τους εγκατέλειψε και έμεινε δεμένος με την πρώτη του οικογένεια. Έτσι αγνοεί όλα του τα γράμματα για τα γιο του χωρίς να καταλαβαίνει ότι έτσι βάζει τις βάσεις για να ένα μεγάλο δράμα του μέλλοντος…..</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Μόνο αυτά από ένα βιβλίο τόσων εκατοντάδων σελίδων που όμως κυλάει σαν νερό και όταν καταλάβεις ότι τελειώνει στεναχωριέσαι. Μεγαλούργησε στην κυριολεξία η Γιόλα με αυτό της το βιβλίο. Απίστευτα συναισθήματα , δυνατά,, άλλοτε βασανιστικά, άλλοτε λυτρωτικά πάλλουν την ψυχή του αναγνώστη. Η Γιόλα έμεινε για 29 χρόνια στην Αφρική και την κουβαλάει μέσα της κι αυτό είναι ολοφάνερο. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θίγει τόσα θέματα, ιστορικά, κοινωνικά ενώ δεν αποδυναμώνει την κεντρική της ιστορία που κρατά σε αγωνία τον αναγνώστη μέχρι το τέλος. Παράλληλα μια ηχηρή πραγματικότητα και επώδυνη αναδύεται από το βιβλίο αυτό. Εκείνα τα παιδιά που γεννήθηκαν από έρωτα και μοναξιά στην Αφρική, παιδιά δύο πατρίδων, όμορφα, έξυπνα, δυνατά, που οι «επισκέπτες» της άφησαν πίσω τους και πολλές φορές δεν νοιάστηκαν ποτέ γι αυτά. Παράλληλες οικογένειες που πλήρωσαν και οι δύο το μοίρασμα του δημιουργού τους. Σε κάθε σελίδα κτυπάει η καρδιά της Αφρικής, ζεστή, μαγική και επικίνδυνη. Τα χρώματα σχηματίζουν εξαίσιους πίνακες στο μυαλό του αναγνώστη, η διπλή πραγματικότητα σχηματίζεται ανάγλυφη, αυτή που μοιράζεται ανάμεσα στις πλούσιες συνοικίες με τα βίλες και στις φτωχές συνοικίες του Σαμπόν Καρί που μεγάλωσε η Ατλίν. Ο Μάικλ ο γιος της, εκπροσωπεί όλα εκείνα τα παιδιά που τα κοίταξαν με καχυποψία, που τα αντιμετώπισαν με εμπάθεια, αλλά παρ’ όλα αυτά βγήκε νικητής της ζωής. Και όλοι οι ήρωες του βιβλίου είναι ανθρώπινοι, κουβαλούν πάθη και λάθη, κρύβουν σκελετούς στην ντουλάπα της ζωής τους, αντιδρούν λανθασμένα πολλές φορές στα ερεθίσματα της μοίρας, αλλά παρ’ όλα αυτά, δένεσαι μαζί τους, πάσχεις και ζεις τόσο έντονα τη ζωή τους, ξεχνώντας πως διαβάζεις ένα βιβλίο, που θέλεις να τους φωνάξεις, να τους προειδοποιήσεις για όσα έρχονται.</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Είναι πραγματικά ένα βιβλίο που αν δεν διαβάσετε θα χάσετε ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο ταξίδι, που σας λέω ότι δεν μπορώ ακόμα ν’ αφήσω πίσω μου παρ’ όλο τον καιρό που πέρασε από την ανάγνωσή του. Ζητείστε το και αν εσείς μπορέσετε να το αφήσετε από τα χέρια σας, τι να πω; Μπράβο σας. Εγώ το άφησα μόνο όταν το τελείωσα και ακόμα το κουβαλάω. Δεν ξεχνιέται!</span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-d4JahVG0xXw/Th18SMqvBhI/AAAAAAAABFw/mJamNwTnIBQ/s1600/untitled.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-d4JahVG0xXw/Th18SMqvBhI/AAAAAAAABFw/mJamNwTnIBQ/s1600/untitled.png" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για την <span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">συγγραφέα:</span></strong></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">H Γιόλα Δαμιανού Παπαδοπούλου </span></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">γεννήθηκε στη Λευκωσία και έζησε μέρος των παιδικών και εφηβικών της χρόνων στο Κονγκό και είκοσι εννέα χρόνια στη Νιγηρία. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Αθήνα και συνεργάστηκε με ραδιοφωνικές εκπομπές, περιοδικά κι εφημερίδες της <span style="color: #4c1130;">Κύπρου</span> με χρονογράφημα, πολιτιστικά και έρευνα.</span></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Εξέδωσε μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο <i>Μπατούρε</i>. Ακολούθησαν τρία μυθιστορήματα για την Αφρική, o <i>Ψίθυρος του δάσους </i>, που τιμήθηκε με <span style="color: #339966;"><strong>κρατικό βραβείο</strong></span></span></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"> στην Κύπρο, το <i>Ταξίδι της καρδιάς μας</i> και το <i>Πεπρωμένο μιας ζωής</i> (εκδ. Άγκυρα). Εξέδωσε επίσης τα διηγήματα <i>Αφρικάνικες στιγμές</i> (1998), τα οποία έτυχαν Πανελλήνιας βράβευσης, τα χρονογραφήματα <i>Πού πας ξυπόλητη στ' αγκάθια</i> (εκδ. Πάργα, 2006) και το μυθιστόρημα <i>Το άλλο μου μισό</i> (εκδ. Πατάκη, 2008).</span></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Έχει γράψει επίσης πολλά βιβλία για παιδιά. Ανάμεσά τους τα: <i>Μέσα από το φως του φεγγαριού</i>, <i>Όλου του κόσμου τα παιδιά</i> (διηγήματα, εκδ. Πατάκη, 2004), για το οποίο τιμήθηκε με το <span style="color: #339966;"><strong>Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας</strong></span> το 2005, <i>Ο Γαλάζιος Δράκοντας</i> (μυθιστόρημα, εκδ. Εν Τύποις, 2006), <i>Βόλτα με το φεγγάρι</i> (παραμύθι, το οποίο απέσπασε το <span style="color: #339966;"><strong>Α΄ βραβείο στο Διαγωνισμό για την Ισότητα Μεταξύ των Ατόμων</strong></span></span></span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">, που προκήρυξε το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών για το 2007-2008) και <i>Η απαγωγή του Γκάπι </i>(μυθιστόρημα, υπό έκδοση, εκδ. Άγκυρα).<br />Τα διηγήματά της έχουν αποσπάσει πολλές διακρίσεις, όπως το <span style="color: #339966;"><strong>Α΄ βραβείο στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Διηγήματος των έντεκα δήμων της Βαλ ντι Νιέβολε</strong></span> στην Ιταλία, το <span style="color: #339966;"><strong>Γ΄ βραβείο του Πανελλήνιου Διαγωνισμού «Νουμάς»</strong></span> και τον έπαινο του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Διηγήματος του Δήμου Πετρούπολης. Από τις εκδόσεις Ωκεανίδα κυκλοφορεί και το μυθιστόρημα <em><a href="http://www.oceanida.gr/site/index.php?option=com_k2&amp;view=item&amp;id=505" target="_blank">Κρατήσου απ' τα όνειρά σου</a>.</em></span></span></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1389232167980492480?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-61524848303006385962011-07-05T11:06:00.000+03:002011-07-05T11:06:33.156+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZWOJ40PTZaI/ThKypIGzyQI/AAAAAAAABEs/0gon-0L0sx4/s1600/RIVERGATE+4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="175" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZWOJ40PTZaI/ThKypIGzyQI/AAAAAAAABEs/0gon-0L0sx4/s200/RIVERGATE+4.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Πέρασαν δύο μήνες από την κυκλοφορία του βιβλίου μου. Μέσα σε 50 μέρες, πραγματοποιήθηκαν 35 παρουσιάσεις και για όσους γνωρίζουν ο αριθμός είναι τεράστιος! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Καβάλα, Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Δράμα, Θεσσαλονίκη (2 φορές), Γιάννενα, Βέροια, Κατερίνη, Βόλος, Κως, &nbsp;Πρέβεζα, Τρίπολη, Καλαμάτα, Κύπρος (2 φορές) και φυσικά Αθήνα σε πολλά σημεία. Η αγάπη σας με ζητούσε κι εγώ ήμουν παρούσα, παρ' όλη την κούραση και τις δύσκολες καμμιά φορά συνθήκες. </span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bSYSPWWUqb4/ThKy91uXrGI/AAAAAAAABEw/he9FdFk_k60/s1600/%25CE%2592%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25B1%252C+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="145" src="http://1.bp.blogspot.com/-bSYSPWWUqb4/ThKy91uXrGI/AAAAAAAABEw/he9FdFk_k60/s200/%25CE%2592%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25B1%252C+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" width="200" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Βέροια</td></tr></tbody></table><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Στις πρώτες ήμασταν μαζί με την Καίτη Οικονόμου και μου έλειψε πολύ στις υπόλοιπες, περάσαμε πολύ καλά μαζί, γελούσαμε και στις αναποδιές ακόμα. &nbsp;Μου έλειψες Καίτη....</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και στην Κύπρο ειδικά μίλησα πολύ για τις κοινές μας παρουσιάσεις, με νοσταλγία. Μαζί σου και στην Κόλαση Καιτούλα, (θυμάσαι;)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-uRvf85BxSuM/ThK9G52RHaI/AAAAAAAABFc/uf0iCEORUgw/s1600/%25CE%259A%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B1%252C+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AD%25CF%2582.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-uRvf85BxSuM/ThK9G52RHaI/AAAAAAAABFc/uf0iCEORUgw/s1600/%25CE%259A%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B1%252C+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AD%25CF%2582.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="133" src="http://3.bp.blogspot.com/-uRvf85BxSuM/ThK9G52RHaI/AAAAAAAABFc/uf0iCEORUgw/s200/%25CE%259A%25CE%25B1%25CE%25B2%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25B1%252C+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AD%25CF%2582.JPG" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Γελάσαμε όπως είπα πολύ, την ώρα της παρουσιάσης ήταν μια χημεία απίστευτη, είναι πολύ σημαντικό να έχεις τους ίδιους ρυθμούς με τον άλλον, να "πιάνει" στον άερα τι θέλεις να πεις και να το συνεχίζει από εκεί που το άφησες! Να έχει την ίδια αίσθηση του χιούμορ με σένα, να μην γκρινιάζει, να ξέρει πότε μιλάει και πότε σωπαίνει.&nbsp; Εδώ στην Καβάλα με το Βιβλιοπωλείο Μερτζιανίδης, την ώρα της υπογραφής!</span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9fMuOeXC1HM/ThK03KAPZSI/AAAAAAAABE4/72_7LPpqh6Q/s1600/%25CE%2592%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="148" src="http://2.bp.blogspot.com/-9fMuOeXC1HM/ThK03KAPZSI/AAAAAAAABE4/72_7LPpqh6Q/s200/%25CE%2592%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="200" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Βόλος</td></tr></tbody></table><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">&nbsp;Η Καίτη είναι σχετικά νέα ας πούμε στο.... σπορ των παρουσιάσεων, αλλά μπήκε στο ίδιο μήκος κύματος με μένα, ταυτιστήκαμε απόλυτα και αυτό, νομίζω οτι το κατάλαβαν όσοι παρακολουθήσαν κοινή μας παρουσίαση. Εδώ στα Public, Βόλου με τον Σωτήρη Πολύζο που το μονο που του...επιτρέψαμε να κάνει, είναι να μεταφέρει το...μικρόφωνο για τις ερωτήσεις του κόσμου!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1Iv6lVfWCrY/ThK14glD5eI/AAAAAAAABE8/QL09bktkdPg/s1600/%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B7%252C+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1Iv6lVfWCrY/ThK14glD5eI/AAAAAAAABE8/QL09bktkdPg/s1600/%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B7%252C+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="146" src="http://3.bp.blogspot.com/-1Iv6lVfWCrY/ThK14glD5eI/AAAAAAAABE8/QL09bktkdPg/s200/%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B7%252C+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και επειδή και οι δύο...βαριόμασταν την κλασσική παρουσίαση, μιλήσαμε πολύ με τον κόσμο, γελάσαμε μαζί του και περάσαμε καλά! Όταν οι συνθήκες το επέβαλλαν, σηκώθηκαμε και ορθιες για να έχουμε οπτική επαφή με όλους! Εδώ στην Κατερίνη στο βιβλιοπωλείο Νέστωρ, &nbsp;που το κάναμε και το...διασκεδάσαμε. Τόσος κόσμος τέντωνε τον λαιμό του για να μας δει! </span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BWL_miNsvVM/ThK27Nb15-I/AAAAAAAABFA/QlHdeOXmT3U/s1600/%25CE%259E%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25B7+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="155" src="http://2.bp.blogspot.com/-BWL_miNsvVM/ThK27Nb15-I/AAAAAAAABFA/QlHdeOXmT3U/s200/%25CE%259E%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25B7+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Η πιο "επεισοδιακή" παρουσίαση ήταν στην Ξάνθη στο βιβλιοπωλείο Τζελέπης! Εκτός από το κρύο γιατί ήταν σε πεζόδρομο, όπου ο κόσμος μας παρακολουθούσε τυλιγμένος σε παλτά και κασκόλ(!) , την ώρα της παρουσίασης ξεκίνησε διαδήλωση που αν δεν επενέβαινε ο βιβλιοπώλης, θα περνούσε ανάμεσά μας! Το σκηνικό δε που είχε ετοιμάσει η Άννα, όπως βλέπετε ονειρικό....</span></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MiPbXlq_iM4/ThLAcH2tcOI/AAAAAAAABFo/p7z8Vlx3rgg/s1600/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7+%25CE%25BC%25CE%25B5+%25CE%25A6%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25AE.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="153" src="http://2.bp.blogspot.com/-MiPbXlq_iM4/ThLAcH2tcOI/AAAAAAAABFo/p7z8Vlx3rgg/s200/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7+%25CE%25BC%25CE%25B5+%25CE%25A6%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25AE.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τι να πω και για την Φωτεινή στην Αλεξανδρούπολη, που η φιλοξενία της και η αγάπη της μας έμειναν βαθιά χαραγμένες στην ψυχή, όπως και ο κόσμος που γέμισε ασφυκτικά τον χώρο του βιβλιοπωλείου Ελευθερουδάκης που διατηρεί η Φωτεινή στην πόλη, που κάθισε ακόμα και σε παιδικά σκαμνάκια, ακόμα και όρθιοι&nbsp;για να μας ακούσει και να μιλήσει μαζί μας...&nbsp; Εδώ μαζί της, πρώτη από αριστερά η γλυκειά μου.....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και μετά χώρισαν οι δρόμοι μας με την Καίτη και κάθε μια πήγαινε αλλού.... Του χρόνου ελπίζω να είναι όλες οι παρουσιάσεις μας κοινές! Είναι πιο διασκεδαστικό!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AAI25daQE5I/ThK48Wf2owI/AAAAAAAABFE/Q5C0PGwMT78/s1600/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AAI25daQE5I/ThK48Wf2owI/AAAAAAAABFE/Q5C0PGwMT78/s1600/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AAI25daQE5I/ThK48Wf2owI/AAAAAAAABFE/Q5C0PGwMT78/s1600/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://3.bp.blogspot.com/-AAI25daQE5I/ThK48Wf2owI/AAAAAAAABFE/Q5C0PGwMT78/s200/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+1.jpg" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Στην Κύπρο που βρέθηκα ήταν όλα όπως πάντα.... Γεμάτα αγάπη. Την αγάπη σας.... Λευκωσία, Λεμεσός, Λάρνακα και Πάφος. Παντού το γέλιο σας και&nbsp;η αγκαλιά σας.... Απίστευτο και ανομολόγητο συναίσθημα. Όχι οτι και εκεί δεν έλειψαν οι επεισοδιακές καταστάσεις κι εγώ ν' αναζητώ την Καίτη για να γελάσουμε.... </span><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nNi5Y2Il8lg/ThK5MG8pM3I/AAAAAAAABFI/uoLgtgX0_yU/s1600/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nNi5Y2Il8lg/ThK5MG8pM3I/AAAAAAAABFI/uoLgtgX0_yU/s1600/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+4.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183" src="http://4.bp.blogspot.com/-nNi5Y2Il8lg/ThK5MG8pM3I/AAAAAAAABFI/uoLgtgX0_yU/s200/%25CE%25A0%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+4.jpg" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Στην Πάφο έπαθε ζημιά το ρεύμα και έγινε η παρουσίαση χωρίς φως και χωρίς κλιματιστικό! (Αυτό ήταν το πιο σοβαρό). Ευτυχώς ήρθε πριν τελειώσουμε&nbsp;για να βλέπω τι υπογράφω! Στην φωτογραφία έχει έρθει το ρεύμα, αλλά πού να προβλάβει το κλιματιστικό να κάνει δουλειά και ο Γιώργος εκτελεί χρέη.... βεντάλιας!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">&nbsp;Πηγαίνοντας για Λεμεσό κάναμε ώρες να φτάσουμε γιατί είχαν γίνει στην εθνική&nbsp; όχι ένα, αλλά τρία τροχαία και πηγαίναμε με ταχύτητα χελώνας! </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και μετά σιερά είχαν Πρέβεζα, Τρίπολη, Καλαμάτα και Costa Navarino.... Εδώ πρέπει να σταθώ....</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ukWbcxa7p18/ThK6fys4r7I/AAAAAAAABFM/xDaK0BhXPYs/s1600/Navarino+4.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ukWbcxa7p18/ThK6fys4r7I/AAAAAAAABFM/xDaK0BhXPYs/s1600/Navarino+4.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="185" src="http://2.bp.blogspot.com/-ukWbcxa7p18/ThK6fys4r7I/AAAAAAAABFM/xDaK0BhXPYs/s320/Navarino+4.JPG" width="320" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μαγικό το σκηνικό. Εμπειρία ζωής αυτό το συγκρότημα, με μεράκι και αγάπη φτιαγμένο και όλοι όσοι δουλεύουν εκεί, μοιάζουν να υπάρχουν για να περνάς καλά εσύ, ο επισκέπτης....&nbsp; Διακριτική πολυτέλεια, άνεση και ομορφιά σε μια πανέμορφη περιοχή στην Πύλο. Ότι κι αν σας πω είναι λίγο, όσοι έχετε άνεση με τον υπολογιστή μπείτε στο site του Costa Navarino και απολαύστε!</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ADEtxKFZlTs/ThK7TtvmQQI/AAAAAAAABFU/jSdDlAZUOF4/s1600/Navarino+1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ADEtxKFZlTs/ThK7TtvmQQI/AAAAAAAABFU/jSdDlAZUOF4/s1600/Navarino+1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="125" src="http://2.bp.blogspot.com/-ADEtxKFZlTs/ThK7TtvmQQI/AAAAAAAABFU/jSdDlAZUOF4/s200/Navarino+1.JPG" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο Δημήτρης Κωστάντος (πρώτος από δεξιά), διατηρεί βιλβιοπωλείο μέσα στο συγκρότημα και γι αυτό και η παρουσίαση εκεί. Ο κ. Αλατζάς (δίπλα μου), γενικός διευθυντής του συγκροτήματος, μας έκανε την τιμή να παρακολουθήσει την παρουσίαση και να μας κάνει το τραπέζι το βράδυ σ' ένα από τα εστιατόρια του Costa Navarino, κάτω από το φεγγάρι και τα μαγικά τραγούδια του συγκροτήματος που διασκέδαζε τους πελάτες. Μαζί μας και η πανέμορφη Κλαούντια (πρώτη από αριστερά) υπέυθυνη εκδηλώσεων, ένα πολύ γλυκό κορίτσι, Ισπανίδα που λάτρεψε την Ελλάδα, παντρεύτηκε Έλληνα και έμεινε για πάντα κοντά μας.&nbsp;</span><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gXuRzSFnDVU/ThK7_zWU4_I/AAAAAAAABFY/VrtDoTY4Kr8/s1600/Navarino+8.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gXuRzSFnDVU/ThK7_zWU4_I/AAAAAAAABFY/VrtDoTY4Kr8/s1600/Navarino+8.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gXuRzSFnDVU/ThK7_zWU4_I/AAAAAAAABFY/VrtDoTY4Kr8/s1600/Navarino+8.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="134" src="http://2.bp.blogspot.com/-gXuRzSFnDVU/ThK7_zWU4_I/AAAAAAAABFY/VrtDoTY4Kr8/s200/Navarino+8.JPG" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"></span><br /><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μεγάλη χαρά είχα, γιατί στην ανάγνωση είχα την καλή μου φίλη ηθοποιό Κωνσταντίνα Τζώρτζη που έκανε το ταξίδι αυτό μόνο για αν είναι κοντά μου και να ζωντανέψει με την ζεστή φωνή της το "Χωρίς χειροκρότημα".</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και μετά πάλι Κύπρος, αυτή τη φορά στο Rivergate, που ήταν σαν&nbsp;να πηγαίνω σπίτι μου βεβαίως....</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-sKjpu2Erq6A/ThK-p5aC6_I/AAAAAAAABFk/BiBxON368Lo/s1600/RIVERGATE+1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-sKjpu2Erq6A/ThK-p5aC6_I/AAAAAAAABFk/BiBxON368Lo/s1600/RIVERGATE+1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="140" src="http://3.bp.blogspot.com/-sKjpu2Erq6A/ThK-p5aC6_I/AAAAAAAABFk/BiBxON368Lo/s200/RIVERGATE+1.jpg" width="200" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Είδα φίλες καλές και αγαπημένες. Την Στέφανη.... Το όμορφο δώρο της το έβαλα μαζί με τα άλλα...θυμητάρια μου στην βιτρίνα που έχω γι αυτή την δουλειά... Την Γιάννα που ήρθε και την πρώτη φορά και την δεύτερη, που ήμουν στην Κύπρο και&nbsp;που σκέφτηκε να μου φέρει και ένα περιοδικό που είχα δώσει συνέντευξη. Αχ πόσο σας αγαπάω τελικά! </span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Οι παρουσιάσεις τελείωσαν. Είμαι όσο κουρασμένη δεν μπορείτε να φανταστείτε, μπερδεύω ονόματα,&nbsp;πόλεις, ξενοδοχεία, </span>&nbsp;<span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">τα πάντα κουβάρι στο μυαλό μου και προσπαθώ να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις και τις αναμνήσεις μου. Λυπάμαι γιατί στην Τρίπολη έχασα την φωτογραφική μου και δεν έχω φωτογραφίες και από κει... Λυπάμαι γιατί δεν έχω φωτογραφίες από τη Κω που ήμουν με την Ρένα Ρώσση Ζαϊρη, κάπου είναι και δεν μπορώ να τις βρω! </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Για διακοπές ακόμα νωρίς, το σπίτι μου μου έλειψε και θέλω να το χορτάσω, όπως και τα παιδιά μου. Τα βιβλία που θέλω να σας μιλήσω γι αυτά, επίσης πολλά. Ότι προλάβω, μέχρι να σας αφήσω για τον Αύγουστο..... </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Κλείνοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ. Κοινότυπο, αλλά βγαίνει από την καρδιά μου και το ξέρετε. Με αγκαλιάσατε, με χαιδέψατε με το βλέμμα σας και το χαμόγελό σας, η αγκαλιά σας απαλή και η ψυχή μου γεμάτη.... Ευχαριστώ....</span>&nbsp;</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6152484830300638596?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-60067489411947836522011-06-21T09:16:00.000+03:002011-06-21T09:16:21.377+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ανάμεσα σε παρουσιάσεις και ένα απίστευτα βαρύ πρόγραμμα,&nbsp; (δεν θέλω να ξαναδώ βαλίτσα για όσο ζω) και άλλο ένα βιβλίο που πρόλαβα να διαβάσω!</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">&nbsp;Η Σοφία Βόικου, το 2009 εμφανίστηκε στα εκδοτικά δρώμενα και η παρουσία της έκανε αίσθηση και κάτι ακόμα πιο σημαντικό: έδωσε ένα βιβλίο που αγαπήθηκε αμέσως από το αναγνωστικό κοινό. Το «Κόκκινο σημάδι» απέσπασε θετικότατα σχόλια και γοήτευσε. Άξια συνέχειά του το επόμενο της βιβλίο…</span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bh4GX1WxB8E/TgA1EOn079I/AAAAAAAABEo/aOdU1Vr6uBw/s1600/1000445.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-bh4GX1WxB8E/TgA1EOn079I/AAAAAAAABEo/aOdU1Vr6uBw/s1600/1000445.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο:</strong></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Νηρηίς και Νεφέλη. Δύο γυναίκες, η μία στο χθες και η άλλη στο σήμερα. Και οι δύο με το χάρισμα να μιλούν με τα φυτά και τα βότανα, γνωρίζουν τις ιδιότητές τους για θεραπεία και τα χρησιμοποιούν πάντα για καλό. Δύο μάγισσες της βοτανολογίας. </span></span></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Παρακολουθούμε παράλληλα τις ιστορίες τους. Η Νηρηίς ζει το 1506 στην Γαλλία, γνωρίζει τον φόβο των ανθρώπων για το διαφορετικό και τις συνέπειές του. Η μητέρα της θύμα της εποχής, ρίχνεται στην πυρά σαν μάγισσα και η Νηρηίς ζει ουσιαστικά κυνηγημένη μαζί με τον Μιχαήλ, τον σύντροφο που έφερε η μοίρα στον δρόμο της. Στο λαιμό της πάντα μια πέτρα. Ένας λάπις λάζουλι,<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>που κλείνει μέσα του, τη φωνή των γυναικών που προηγήθηκαν, των προγόνων της. Από την άλλη ο Μιχαήλ έχει πάνω του ένα μικρό μπουκαλάκι με ένα λαμπερό πορτοκαλί υγρό, που κουβαλάει την φωτιά της κόλασης., την οργή του ίδιου του Θεού. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν όταν οι κάτοχοί τους ενώθηκαν. Δύο στοιχεία που κυνηγάει με πάθος ο άρχοντας Λέων.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Στο σήμερα, στην Ελλάδα, <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>η Νεφέλη, διακεκριμένη βοτανολόγος, δράττεται της ευκαιρίας να ξεφύγει από μια σχέση που τελείωσε άσχημα<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>αποδέχεται την πρόταση του αρχαιολόγου Νικολά και φεύγει για την Γαλλία όπου γίνονται ανασκαφές σ’ ένα μεσαιωνικό χωριό. Η Νεφέλη έχει πάντα κρεμασμένη στο λαιμό της μια πέτρα που της κληροδότησε η μητέρα της. Ένας λάπις λάζουλι, που κάποιες φορές είναι σαν να της μιλάει, σαν να την προειδοποιεί. Ο Νικολά από την πλευρά του κουβαλάει πάνω του ένα μικρό μπουκαλάκι με μια λαμπερή σκόνη, απομεινάρι ενός πορτοκαλί φλογερού υγρού, που βρήκε στην ανασκαφή. Δεν το ξέρει ακόμα, αλλά ο χρηματοδότης του, ο Λέο Ντε Βίκτορις, κυνηγάει αυτό το μπουκαλάκι και η ανασκαφή είναι μόνο μια πρόφαση. Λάπις Λάζουλι και φωτιά συναντιούνται ξανά, σε απόσταση αναπνοής και ο διώκτης τους.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Θα μπορούσα να πω πολλά για ένα βιβλίο που με συνεπήρε και με κατέκτησε απόλυτα, αλλά θα σας χαλάσω την μαγεία και την αγωνία που θα δοκιμάσετε διαβάζοντάς το. Είναι πραγματικά ένα συναρπαστικό βιβλίο, που η δομή του είναι τόσο αριστοτεχνική, ο τρόπος απόδοσης του θέματος τόσο ζωντανός που γεύσεις και αρώματα κατακλύζουν τον αναγνώστη συνεχώς. Μ’ ένα μαγικό τρόπο, η Σοφία Βόικου, καταφέρνει να μας ενσωματώσει στην ιστορία, να μας κάνει να νιώσουμε κομμάτι της, να βλέπουμε, ν’ ακούμε και να νιώθουμε ότι και οι ηρωίδες της. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Όπως λέει και η ίδια είναι ένα παραμύθι για μεγάλους, με νεράιδες μάγισσες και ξωτικά. Εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ παραπάνω από αυτό. Είναι αυτό ίσως που δηλώνει ο τίτλος του. Ένα ταξίδι φωτιάς, που το τέλος του, πανέμορφο, λυτρωτικό, φτάνει να μας διδάξει πως το ταξίδι της φωτιάς, είναι τελικά το ταξίδι προς την αυτογνωσία. Είναι ο δρόμος για ν’ ανακαλύψετε όσα κρύβετε μέσα στην καρδιά σας και να τα κυνηγήσετε. Είναι ο τρόπος να πετάξετε από τις αποσκευές σας τα βάρη του παρελθόντος και να χαράξετε τη δική σας πορεία. </span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="font-size: small;"><span style="color: #4c1130;">Κι αν το «Κόκκινο σημάδι» ήταν μια σπουδή σ’ ένα κομμάτι της ιστορίας που άγγιξε πολλούς, αν χρειάστηκε μελέτη από την συγγραφέα για τα γεγονότα που αποδόθηκαν με ακρίβεια, σ’ αυτό βιβλίο η Σοφία Βόικου μας δίνει το καλύτερο κομμάτι της φαντασίας και της ψυχής της και της αξίζουν συγχαρητήρια.</span></span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zjpsfrp88BQ/TgA1B-qfx0I/AAAAAAAABEk/LdZs9cbJRsw/s1600/526.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-zjpsfrp88BQ/TgA1B-qfx0I/AAAAAAAABEk/LdZs9cbJRsw/s1600/526.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><strong><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia; font-size: small;">Άλλα λόγια για την συγγραφέα!</span></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia; font-size: small;">Δεν υπάρχει λόγος να πω όσα γράφει το βιογραφικό της, αφού είναι πιο σημαντικό να&nbsp;μιλήσω για την ίδια την&nbsp;Σοφία Ένας εξαιρετικά ευγενικός άνθρωπος, με ποιότητα. Με έμφυτη ευγένια, εξαιρετικά χαμηλών τόνων, θα την χαρακτήριζα "ήρεμη δύναμη".&nbsp;Και είναι αυτή η δύναμη που βγαίνει στα βιβλία της. Με την Σοφία μπορείς να μιλήσεις για τα πάντα και να ακούσει τα πάντα. Έχει δίπλα της και εκείνη, έναν άντρα που την στηρίζει, την αγαπάει και... την φωτογραφίζει, αφού ο Σάκης είναι έμφυτο ταλέντο σ' αυτή την τέχνη.</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia; font-size: small;">Και για του λόγου το αληθές, επισκεφθείτε τον παρακάτω σύνδεσμο! Θα βρείτε φωτογραφίες από το δικό της ταξίδι της φωτιάς!</span></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a href="http://www.psichogios.gr/datafiles/videos/To_taxidi_gia_TO_TAXIDI_THS_FOTIAS_artwork.pdf"><span style="font-family: Georgia;">http://www.psichogios.gr/datafiles/videos/To_taxidi_gia_TO_TAXIDI_THS_FOTIAS_artwork.pdf</span></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6006748941194783652?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-9624321713195958162011-06-11T14:21:00.000+03:002011-06-11T14:21:25.688+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ακόμα οι βαλίτσες δεν λένε να...κρυφτούν. Ήρθα από Θεσσαλονίκη και φεύγω για Κύπρο. Στο μεταξύ όμως.... βιβλίο! </span><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Πέρσι είχα διαβάσει το Φεγγάρι από πέτρα και μου άρεσε. Φέτος δοκίμασα ένα ακόμη βιβλίου του Μένιου Σακελλαρόπουλου<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>και σας το παρουσιάζω.</span></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UzFvT-cjyEY/TfNO3bWJduI/AAAAAAAABEc/QGYzVb4qRqA/s1600/251430.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-UzFvT-cjyEY/TfNO3bWJduI/AAAAAAAABEc/QGYzVb4qRqA/s1600/251430.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο: </strong></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia;"><span style="color: #4c1130;">Ο Άρης Νικολάου, ένα παιδί που ξεκίνησε μέσα από την φτώχεια βιώνοντας την οικογενειακή βία, εξελίσσεται σε πετυχημένο και διάσημο ποδοσφαιριστή<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>«πρώτο βιολί» στην Γερμανική ομάδα Χέρτα. Παντρεμένος με Γερμανίδα και με δύο παιδιά, μετά από οικογενειακές διακοπές στην Σαντορίνη, αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα του και να παίξει για την ΑΕΚ. Η γυναίκα του όμως, αρνείται να τον ακολουθήσει, η Ελλάδα δεν της αρέσει και επιστρέφει με τα παιδιά στην Γερμανία. Ο Άρης ξεκινάει την λαμπρή του πορεία με την κιτρινόμαυρη φανέλα, αλλά σ’ ένα φιλικό αγώνα, τραυματίζεται πολύ σοβαρά και χάνει το νεφρό του, ενώ και το άλλο τον προδίδει και πρέπει να γίνει μεταμόσχευση. Ο δότης είναι απρόσμενος. Ο άντρας της αδελφής<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>του, αυτής που έχει χρόνια να δει, που έχει ουσιαστικά διαγράψει, είναι εκείνος που θα του δώσει την συνέχεια της ζωής του. Παράλληλα η σχέση του με την εκρηκτική Νάσια θα έχει απρόβλεπτες ανατροπές. Παρ’ όλο που έφτασε τόσο κοντά στον θάνατο, παρ’ όλο που ήρθε αντιμέτωπος με τον αλτρουισμό και την καλοσύνη των ανθρώπων που έχει αναίτια διαγράψει για να μην θυμάται από πού ξεκίνησε, <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;</span>παρ’ όλα αυτά η κοσμοθεωρία του Νικολάου παραμένει αλαζονική και εριστική. Μέχρι που θ’ αναγκαστεί για άλλη μια φορά από τις περιστάσεις να επαναπροσδιορίσει οριστικά την ζωή του και τους στόχους του, θα καταλάβει επιτέλους πού βρίσκεται η πραγματική ευτυχία. Το σύνθημα «Θα πεθάνεις ρε!» που γράφτηκε στο αυτοκίνητο, στους τοίχους του σπιτιού του,<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>στην ψυχή του, μοιάζει τελεσίγραφο. Η φυγή είναι η μόνη λύση και ψάχνει να βρει τον δρόμο για ν’ απομακρυνθεί από τα λάθη του. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Κι όταν νομίζει ότι όλα του συγχωρέθηκαν, η τιμωρία θα έρθει από ένα χέρι που δεν ήξερε καν την ύπαρξή του….<o:p></o:p></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Το βιβλίο είναι εξαιρετικά καλό και ενδιαφέρον γραμμένο από έναν αθλητικό συντάκτη, άρα και γνώστη πολλών καταστάσεων<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>από τα …ενδότερα του ποδοσφαίρου, χωρίς όμως να γίνεται…. αθλητικογραφία! Οι αναφορές στο άθλημα είναι τόσες όσες<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>χρειάζονται για να στηθεί το σκηνικό, αφού ο ήρωας είναι παίχτης και μάλιστα διάσημος και ταλαντούχος. Ακόμα κι εγώ που είμαι άσχετη με τα ποδοσφαιρικά και γενικά αντιπαθώ αυτό το σπορ με 22 ενήλικες να κυνηγούν ένα πετσί (και να με συγχωρήσουν οι ποδοσφαιρόφιλοι!) αυτό το βιβλίο το διάβασα μονορούφι γιατί ο συγγραφέας δεν μένει στην επιφάνεια, προχωράει και περιγράφει την αλαζονεία, την έπαρση, τον έρωτα και γενικά δίνει όλη την διάσταση στους χαρακτήρες του. Το έχω πει και στο παρελθόν, ότι δεν μπορώ να παρακολουθήσω και ν’ αγαπήσω ένα βιβλίο, όταν δεν μπορώ να ταυτιστώ με κανέναν ήρωα, όταν η λογική μου απορρίπτει τις πράξεις των ηρώων, όταν ξέρω ότι κανένας άνθρωπος νοήμων ή μη, δεν θ’ αντιδρούσε έτσι, όσο βαθιά κι αν είναι τα βάθη ψυχής και μυαλού. Στο συγκεκριμένο, μπορεί&nbsp;να μην βρήκα ήρωα να ταυτιστώ, αλλά οι αντιδράσεις όλων ήταν από αυτές που δικαιολογούνταν από την πορεία, τον χαρακτήρα και τα πεπραγμένα τους. Χαρίστε το άφοβα σε άντρα, αλλά και σε γυναίκα,, ο καθένας θα το βρει ενδιαφέρον για τους δικούς του λόγους! Καλή ανάγνωση!</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-m1TQYqzXpww/TfNO5m2rP3I/AAAAAAAABEg/xDKKdVI-9uY/s1600/foto-sakelar-New-fondo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-m1TQYqzXpww/TfNO5m2rP3I/AAAAAAAABEg/xDKKdVI-9uY/s1600/foto-sakelar-New-fondo.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: </strong></span></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><div align="justify"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος παλεύει με τις λέξεις και τη δημοσιογραφία 30 χρόνια, από το καλοκαίρι του 1979, όταν ξεκίνησε να αρθρογραφεί στο <i>Φως</i>, μαθητής λυκείου ακόμα.Σπούδασε στη Νομική Θράκης, αλλά άφησε για τους άλλους… νόμους κι αστυνόμους.<br />Μύρισε το μελάνι στις εφημερίδες <i>Βραδυνή, Έθνος, Αθλητική, Sportime</i> και <i>Derby</i>, γνώρισε τα ερτζιανά (ΕΡΑ, Sport FM, Sentra FM), ενώ από το 1992 είναι στο MEGA Channel. Έκανε τρεις φορές το γύρο της Ευρώπης (φτάνοντας και Αφρική…) με εκατοντάδες ρεπορτάζ και μεταδόσεις. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών και του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου, από τον οποίο έχει βραβευτεί δύο φορές για τηλεοπτικά ρεπορτάζ. </span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div align="justify"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><i>Τα Δυο Μαύρα Πουκάμισα</i> είναι το όγδοο βιβλίο του. Προηγήθηκαν τα <i>Είκοσι Χρόνια Ταξίδια</i>, τα μυθιστορήματα <i>The Game Boy –Το Μοιραίο 10</i>, <i>Θα Πεθάνεις, Ρε!</i>, <i>Η Νύχτα της Λώρας</i>, το <i>Μαύρο Φιλί</i> και το <i>Φεγγάρι από Πέτρα</i>, που κυκλοφορούν επίσης από τις εκδόσεις μας, και μια ειδική ημερολογιακή έκδοση με τίτλο <i>Ολυμπιάδα, Ιστορία και Θρύλοι. </i></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"> </span></div><div align="justify"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Συνεχίζει να ταξιδεύει, να χαμογελά, να σαρκάζει και να αυτοσαρκάζεται…</span></div><o:p></o:p></span></span><div style="text-align: justify;"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-962432171319595816?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-65321215288781805052011-06-06T13:49:00.000+03:002011-06-06T13:49:50.931+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"> <span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Βδομάδες τώρα παιδεύομαι με τον υπολογιστή μου και όχι οτι τέλειωσαν τα προβλήματα, αλλά ας πούμε οτι είναι υπό έλεγχο, μην βρεθεί να κάνει παρέα στα πλακάκια της εισόδου!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Πάμε λοιπόν στον λόγο ύπαρξης αυτού του ιστολογίου! Βιβλία, τι άλλο! Τα διάβασα και σας τα παρουσιάζω! Καλοκαίρι έρχεται, ο χρόνος σαν να μοιάζει λίγο περισσότερος, μια θάλασσα όλο και μας αναμένει, , η διαθεση... ας μην την συζητήσουμε δεδομένων των συνθηκών που μας κάνουν άνω κάτω.... Τέλος πάντων στο θέμα μας! Βιβλία!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Πέρσι, ήταν, που η Σόφη Θεοδωρίδου έκανε την εμφάνισή της στην ελληνική λογοτεχνία, δίνοντάς μας ένα αξιοπρόσεκτο βιβλίο, ένα βιβλίο που δήλωνε ξεκάθαρα ότι μια νέα δυναμική και ταλαντούχα παρουσία είχε έρθει να προστεθεί στις τάξεις των συγγραφέων. «Η νύφη φορούσε μαύρα» εντυπωσίασε τους αναγνώστες και τα σχόλια ήταν διθυραμβικά για το βιβλίο εκείνο και όχι άδικα.<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Το χαρακτήρισαν έπος και συμφώνησα απόλυτα.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><span style="font-size: small;">Φέτος η Σόφη Θεοδωρίδου, αφήνει στην άκρη το ιστορικό στοιχείο, και επανέρχεται με κάτι τόσο σημερινό και ταυτόχρονα τόσο αληθινό και ανθρώπινο, που δεν θ’ αφήσει ασυγκίνητο, κανέναν αναγνώστη.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-X3T1msg1GeU/TeywA_nWaPI/AAAAAAAABEU/TA9iVxB8zjc/s1600/1000442.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-X3T1msg1GeU/TeywA_nWaPI/AAAAAAAABEU/TA9iVxB8zjc/s1600/1000442.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><span style="font-size: small;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο:</strong></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ο Παύλος και η Χαρά μεγάλωσαν τα τρία κορίτσια τους με αγάπη και τρυφερότητα. Η<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>Ελισάβετ, η Αγγέλα και η Ιφιγένεια, παίρνουν τον δρόμο τους και φτιάχνουν τις δικές τους οικογένειες, αλλά οι γονείς είναι πάντα δίπλα τους, να βοηθούν και να στηρίζουν. </span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Μέχρι που έρχεται η στιγμή που οι ίδιοι οι γονείς θα χρειαστούν την βοήθεια των κοριτσιών τους, όσο κι αν δεν το θέλουν. Ο Παύλος χτυπημένος από καρκίνο, κάνει την ζωή της οικογένειας να τρανταχθεί συθέμελα και ειδικά για την Ιφιγένεια που του έχει μεγάλη αδυναμία. Πολύ σύντομα όμως, θα διαπιστώσουν ότι η θανατηφόρα αρρώστια, είναι το μικρότερο από τα προβλήματά τους, καθώς σχεδόν ταυτόχρονα, διαπιστώνουν ότι η Χαρά, νοσεί από Αλτσχάιμερ. Ελάχιστα γνωρίζουν γι αυτή την πάθηση που όμως οι γιατροί θα τους πουν ότι είναι πολύ χειρότερη από τον καρκίνο. </span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Ο Παύλος θα φύγει ύστερα από τρία χρόνια σχεδόν, άνισης μάχης και η Χαρά θα μείνει μόνη σ’ έναν κόσμο που αρχίζει να μην τον καταλαβαίνει. Το ερώτημα που τίθεται επίκαιρο πάντα είναι το εξής απλό: « Ένας γονιός μπορεί να φροντίσει δέκα παιδιά. Δέκα παιδιά, μπορούν να φροντίσουν έναν γονιό;»</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Η μεγάλη, η Ελισάβετ, μετά από ένα ατύχημα, μένει παράλυτη και φεύγει στο εξωτερικό για να βρει την θεραπεία της. Η Αγγέλα παντρεμένη μ’ έναν βίαιο άντρα, μένει πολύ μακριά και σχεδόν αποκομμένη από την υπόλοιπη οικογένεια. Όλο το βάρος πέφτει στους ώμους της Ιφιγένειας, που το επωμίζεται με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης της, όχι μόνο από καθήκον, αλλά και από αγάπη για την μητέρα που όσο ήταν καλά, έκανε κάθε τι που περνούσε από το χέρι της για να βοηθήσει εκείνες, όταν την είχαν ανάγκη. Μόνο που δεν συμφωνούν όλοι με την επιλογή της και η Ιφιγένεια βρίσκεται να δίνει πολλαπλές μάχες γι αυτό που η ίδια θεωρεί αυτονόητο: Την φροντίδα του γονιού και όχι την διαγραφή του από την ζωή της σαν περιττό βάρος.</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Αυτά με πολύ λίγα λόγια, σας δίνουν την κορυφή του παγόβουνου. Το υπόλοιπο είναι κρυμμένο ανάμεσα στις σελίδες του νέου βιβλίου της Σόφης Θεοδωρίδου και δεν διάλεξα τυχαία τη λέξη παγόβουνο. Αυτοί οι τεράστιοι παγωμένοι όγκοι στον ωκεανό, φανερώνουν μόνο ένα μικρό κομμάτι τους σε κοινή θέα. Το υπόλοιπο βρίσκεται βυθισμένο, γι αυτό και είναι πιο επικίνδυνο. Το βιβλίο της Σόφης Θεοδωρίδου, σκίζει ψυχές στην κυριολεξία. Συνταράζει <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>συνειδήσεις. Θίγει πολλά θέματα της καθημερινότητας κυρίως αυτά που αφορούν στις σχέσεις γονέων και παιδιών. Σκιαγραφεί παραστατικότατα τις επιπτώσεις στην οικογένεια όταν ένα μέλος της πλήττεται από μια σοβαρή ασθένεια, τους κραδασμούς που επιφέρει στις σχέσεις. Κυρίως επιβεβαιώνει τον άγραφο νόμο, που θέλει σε κάθε οικογένεια να υπάρχει ένας που οι συνθήκες τον θέλουν να επωμίζεται τις ευθύνες και κυρίως ο χαρακτήρας του που του επιβάλλει να μην κάνει πίσω με όποιο κόστος. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Παράλληλα η κ. Θεοδωρίδου, διακριτικά, αλλά περιγραφικότατα μας δίνει πληροφορίες για μια αρρώστια που ελάχιστα γνωρίζουμε γι αυτήν, αλλά που ταλαιπωρεί χιλιάδες ανθρώπους και δοκιμάζει σκληρά τις οικογένειές τους.</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"></span><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;">Τέλος, πρέπει να πω, ότι η γραφή της διατηρεί όλα εκείνα τα στοιχεία που μας έκαναν να την αγαπήσουμε στο πρώτο της βιβλίο. Ήθος, αξιοπρέπεια, ζωντάνια και παραστατικότητα. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Θεωρώ ότι η Σόφη Θεοδωρίδου μας έδωσε μια άξια συνέχεια του έργου της και φυσικά περιμένουμε την αξιοπρόσεκτη συνέχεια!</span></span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-T5TmMNEKZIY/TeywiSnAKJI/AAAAAAAABEY/ROYFRyA-N0w/s1600/595.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-T5TmMNEKZIY/TeywiSnAKJI/AAAAAAAABEY/ROYFRyA-N0w/s1600/595.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><strong>Λίγα λόγια για την συγγραφέα:</strong></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Segoe UI&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;"><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><span style="color: #4c1130;"><span class="twotwo">Η Σόφη Θεοδωρίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα μικρό χωριό της Αλμωπίας, μιας μικρής επαρχίας του Νομού Πέλλας. Σπούδασε νηπιαγωγός στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται σε δημόσιο σχολείο της περιοχής απ' όπου κατάγεται και όπου ζει με την οικογένειά της. Αγαπημένες της ασχολίες είναι το διάβασμα, η ζωγραφική και, εδώ και λίγο καιρό, το γράψιμο. Είναι παντρεμένη και έχει δυο γιους. Η ΝΥΦΗ ΦΟΡΟΥΣΕ ΜΑΥΡΑ είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.</span><o:p></o:p></span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6532121528878180505?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-34826275465649679342011-05-27T11:21:00.001+03:002011-05-27T11:22:17.464+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Είχα πολύ άγχος... Όπως κάθε φορά.... Σε κάθε παρουσίαση. Η γνωστή δύσπνοια, να νιώθω οτι έχω πυρετό. Την συγκεκριμένη μέρα ήταν λιγο χειρότερα τα πράγματα. Στην γεμάτη αίθουσα, φίλοι, συνάδελφοι, συγγενείς, συνεργάτες.&nbsp; Στο πάνελ η δημοσιογράφος <strong>Εύα Μαυρογένη</strong> και οι ηθοποιοί <strong>Ζαχαρούλα Οικονόμου</strong> και <strong>Κωνσταντίνα Τζώρτζη</strong>.&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ήθελα να πάνε όλα καλά. Και πήγαν. Η παρουσίαση διαφορετική. Όπως είπα και στην εισαγωγή μου, λίγες εβδομάδες πριν στην ίδια αίθουσα, στην παρουσίαση του βιβλίου <strong>"Ο ύπνος των αγαλμάτων"</strong> φίλου μου<strong> Νίκου Διακογιάννη,</strong> είχα πάρει το μικρόφωνο για να πω οτι τον ζηλεύω για τα υπέροχα βίντεο που φτιάχνει. Δεν έμεινα στην ζήλεια... Προσπάθησα και έφτιαξα τα δικά μου. Χάρη στην <strong>Πέγκυ Σκουλίδα</strong> των εκδόσεων Ψυχογιός, τα τελιοποίησα. Ήρθε και η πρωτότυπη μουσική του <strong>Νίκου Λεκάκου</strong> και έγιναν αριστούργημα! Το πρώτο διηγήθηκε την δική μου ιστορία...</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-354e15c637a97f10" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v5.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D354e15c637a97f10%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D19864A1B8E8FC617F7D6E668FF74518798B56D4D.48F7CD925EE8BFBFCB3F029B30BDCFF871524297%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D354e15c637a97f10%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DwRW4gUu8VOneEPJTQRqKLIzvW90&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v5.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D354e15c637a97f10%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D19864A1B8E8FC617F7D6E668FF74518798B56D4D.48F7CD925EE8BFBFCB3F029B30BDCFF871524297%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D354e15c637a97f10%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DwRW4gUu8VOneEPJTQRqKLIzvW90&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αμέσως μετά προχωρήσαμε στην παρουσίαση.&nbsp; Κι αυτή τη φορά οι προβολές εναλλάσσονταν με την ανάγνωση από τις δύο κυρίες. </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-9dfbb5e10c1b9c3e" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v18.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9dfbb5e10c1b9c3e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2EEC2B7DC6BDC6D4D76F366D9D665D1CFF221E49.6713AF6F64387E07BAED19F018C522EF8A4F1D12%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9dfbb5e10c1b9c3e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D0RpTLks8WJbblj90X8tPc2-4kIc&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v18.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9dfbb5e10c1b9c3e%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2EEC2B7DC6BDC6D4D76F366D9D665D1CFF221E49.6713AF6F64387E07BAED19F018C522EF8A4F1D12%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9dfbb5e10c1b9c3e%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D0RpTLks8WJbblj90X8tPc2-4kIc&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Παρ' ολο που τα ήξερα, παρ' όλο που τα είχα δει, ήταν πολύ όμορφο που τα έβλεπα μαζί με τον κόσμο που τα παρακολουθούσε μ' ενδιαφέρον.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-92e303c095a59709" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v4.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D92e303c095a59709%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D85F230BB9B8E6CABA61F299A73FCF1FFF4ECF10.261915E69FC48A8302AD90917280B69752E1BA70%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D92e303c095a59709%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DU_5y9kk-wrPmP2BIXBHvqlmfQjo&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v4.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D92e303c095a59709%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D85F230BB9B8E6CABA61F299A73FCF1FFF4ECF10.261915E69FC48A8302AD90917280B69752E1BA70%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D92e303c095a59709%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DU_5y9kk-wrPmP2BIXBHvqlmfQjo&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας που ήσασταν εκεί, σε αναγνώστες και συγγραφείς και θα ήταν παράλειψη&nbsp;να μην τους αναφέρω. Δίπλα μου λοιπόν οι: <strong>Πασχαλία Τραυλού</strong>,&nbsp;<strong>Μαρία Τζιρίτα,</strong>&nbsp;<strong>Πέννυ Παπαδάκη</strong>,&nbsp; <strong>Τέσσυ Μπάιλα</strong>,&nbsp;<strong>Θοδωρής Παπαθεοδώρου</strong>, ο σκηνοθέτης του "Έρωτας σαν βροχή" (αν πάρουμε την έγκριση από την ΝΕΤ) <strong>Τάκης Μιχαήλ</strong> και ο <strong>Μάκης Πουνέντης</strong>, που ήταν και η έκπληξη της βραδιάς, γιατί δεν περίμενα να τον δω με το φορτωμένο πρόγραμμα που έχει. Ήταν τιμή μου γιατί παρευρέθηκε ο εκδότης μου κ. <strong>Θάνος Ψυχογιός</strong> με την γυναίκα του <strong>Νίνα Ψυχογιού,</strong> πάντα δίπλα μου σε όλες τις στιγμές, όπως επίσης η γλυκιά μου η επιμελήτρια, που για άλλη μια φορά βρεθήκαμε σε πλήρη ταύτιση όσο δουλεύαμε το βιβλίο, η <strong>Άννα Μαράντη </strong>και φυσικά η υπεύθυνη Δημοσίων σχέσεων <strong>Πόπη Γαλάτουλα</strong> με την βοηθό της <strong>Λίλη Σπαντιδάκη. </strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Α! Παραλίγο να το ξεχάσω! Σε όλους άρεσαν τα...σοκολατένια CD που μοιράστηκαν, ένα μικρό δώρο από μένα στους παρευρισκόμενους!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-bLplHrGObw4/Td9d-BXpYCI/AAAAAAAABDY/bHbmvMHzK9U/s1600/P1010346.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="149" src="http://2.bp.blogspot.com/-bLplHrGObw4/Td9d-BXpYCI/AAAAAAAABDY/bHbmvMHzK9U/s320/P1010346.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ευχαριστώ ξανά και από καρδιάς όλους σας!!!!</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-3482627546564967934?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-66283711962187463792011-05-23T14:00:00.000+03:002011-05-23T14:00:12.924+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ότι και να πω είναι λίγο! Ειλικρινά είμαι πολύ συγκινημένη για όσα έζησα τις τελευταίες 18 μέρες, από την ημέρα που κυκλοφόρησε το "Χωρίς χειροκρότημα". Στην μεγάλη περιοδεία αυτών των ημερών, μαζι με την Καίτη Οικονόμου, μας σκλαβλωσατε με την αγάπη σας, με την προσέλευσή σας όπου βρισκόμασταν.... Θα τα πούμε όμως&nbsp; μέσα στις επόμενες μέρες, με αναρτήσεις συνεχείς και...αναλυτικές! Σήμερα γράφω για άλλον λόγο! </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-kCVs7hRZZ1A/Tdo9vT4BO-I/AAAAAAAABDU/TJ803kttAk8/s1600/%25CE%2599%25CE%2591%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-kCVs7hRZZ1A/Tdo9vT4BO-I/AAAAAAAABDU/TJ803kttAk8/s320/%25CE%2599%25CE%2591%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A3.jpg" width="228" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">&nbsp;Η επίσημη παρουσίαση της Αθήνας! Αύριο, όπως βλέπετε και στην πρόσκληση, στις <strong>20:30</strong> στον <strong>ΙΑΝΟ (Σταδίου 24)</strong> σας περιμένω, να σας κεράσω, κάτι πολύ πιο πρωτότυπο από ένα γλυκό! </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6628371196218746379?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-13035258157865109782011-05-03T17:19:00.000+03:002011-05-03T17:19:11.528+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-lq1jmP7VJqo/Tb5q66XsOxI/AAAAAAAABDQ/JuaDoIa7y2A/s1600/Blog.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="293" j8="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-lq1jmP7VJqo/Tb5q66XsOxI/AAAAAAAABDQ/JuaDoIa7y2A/s320/Blog.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Καλό μήνα κατ' αρχήν! Να ευχαριστήσω και από δω, όσους (χιλιάδες, για&nbsp;να λέμε την αλήθεια)&nbsp; με θυμήθηκαν και μου έστειλαν τις πιο όμορφες και συγκινητικές ευχές για τα γενέθλιά μου. Προσπάθησα και απάντησα σε όσους περισσότερους μπόρεσα, αλλά ήταν ανθρωπίνως αδύνατον ν' απαντήσω σε τόσες χιλιάδες μηνύματα! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και κάπου εδώ θα φιληθούμε σταυρωτά, εγώ ήδη ετοιμάζω βαλίτσες γιατί τους επόμενους δύο μήνες, θα πάω σχεδόν παντού! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όπως βλέπετε το "Χωρίς χειροκρότημα" είναι πλέον γεγονός!&nbsp; Και.... αναλυτικά γι αυτόν τον μήνα οι παρουσιάσεις του! (Μέχρι την μέση και θα επανέλθω!)</span></div><ul style="text-align: left;"><li><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Σάββατο 7 Μαΐου: Public (Τσιμισκή 24) </strong>Από τις 12:30 μέχρι τις 14:00 θα βρίσκομαι εκεί για να υπογράφω τα αντίτυπά σας! (Παλιά και καινούρια!)</span></div></li><li><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Σάββατο 7 Μαΐου: Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.</strong> Στις &nbsp;21:00 το βράδυ, παρουσιάζω το "Χωρίς χειροκρότημα" μαζί με την Ρένα Ρώσση Ζαΐρη που παρουσιάζει το δικό της νέο βιβλίο "Κόκκινο κοράλλι".&nbsp; <u>Εννοείται οτι θα βρίσκομαι στην έκθεση από την Πέμπτη που ανοίγει μέχρι την Κυριακή που κλείνει!</u></span></div></li><li><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Τρίτη 10 Μαΐου: Δημοτική βιβλιοθήκη Καβάλας με το βιβλιοπωλείο ΜΕΡΤΖΙΑΝΙΔΗ.</strong>&nbsp; Στις 19:30, μαζί με την <strong>Καίτη Οικονόμου</strong> και το "Φθινόπωρο της μάγισσας"</span></div></li><li><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Τετάρτη 11 Μαΐου: Βιβλιοπωλείο ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ</strong> (Κομοτηνή) Στις 19:30, μαζί με την <strong>Καίτη Οικονόμου </strong>και το "Φθινόπωρο της μάγισσας"</span></div></li><li><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Πέμπτη 12 Μαΐου: Βιβλιοπωλείο ΤΖΕΛΕΠΗΣ</strong> ( Ξάνθη). Στις 20:00, μαζί με την <strong>Καίτη Οικονόμου</strong> και το "Φθινόπωρο της μάγισσας"</span></div></li><li><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Παρασκευή 13 Μαΐου: Βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ</strong> ( Αλεξανδρούπολη). Στις 20:00, μαζί με την <strong>Καίτη Οικονόμου</strong> και το "Φθινόπωρο της μάγισσας"</span></div></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><strong>Σάββατο 14 Μαΐου: Βιβλιοπωλείο ΠΑΤΣΗΣ</strong> (Δράμα). Στην Αίθουσα Δημοτικού Ωδείου Δράμας, στις 19:00 μαζί με <strong>την Καίτη Οικονόμου</strong> και το "Φθινόπωρο της μάγισσας". Στο χώρο του βιβλιοπωλείου θα βρισκόμαστε από τις 12 μέχρι τις 2 για να υπογράφουμε βιβλία μας.</div></span></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><div style="text-align: justify;"><strong>Δευτέρα 16 Μαΐου: Public</strong> (Σύνταγμα). Θα βρίσκομαι στον χώρο του βιβλιοπωλείου από τη 1 μέχρι τις 3 για να υπογράφω αντίτυπα.</div></span></li><li><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><div style="text-align: justify;"><strong>Δευτέρα 16 Μαΐου: Έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο. </strong>Θα βρίσκομαι μετά τις 6 εκεί, για να υπογράφω αντίτυπα.</div></span></li></ul><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><div style="text-align: justify;"></div>Αυτά προς το παρον! Κι επειδή όπως βλέπετε θα είμαι με την βαλίτσα στο χέρι, λίγη υπομονή για την αλληλογραφία! Γιατί μετά τις 16 του μηνός θα βρίσκομαι Κατερίνη, Βέροια, Γιάννενα, Βόλο και έχουμε και συνέχεια! Είναι μεγάλη η χαρά μου που θα βρεθούμε από κοντά! <strong>Σας περιμένω!</strong><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1303525815786510978?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-85814351266049681982011-04-29T14:42:00.000+03:002011-04-29T14:42:37.697+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8obqZryUQ2k/TbqeCsKALII/AAAAAAAABC8/3VmRRoXrNV8/s1600/%25CE%259D%25CE%25AD%25CE%25BF.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="161" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-8obqZryUQ2k/TbqeCsKALII/AAAAAAAABC8/3VmRRoXrNV8/s320/%25CE%259D%25CE%25AD%25CE%25BF.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Νεογέννητο στην Κωνσταντινούπολη<br /></td></tr></tbody></table> <div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">30 Απριλίου 1964. Να που ήρθε πάλι αυτή η ημερομηνία.... Πιστή στο ραντεβού της κάθε χρόνο... Κι εγώ αναρωτιέμαι πότε πέρασαν 47 χρόνια.... Τόσα κλείνω....&nbsp; Κι ακόμα δεν μπορώ να τα συνειδητοποιήσω αυτά τα χρόνια, σαν&nbsp;να μην μου ανήκουν. Και κοιτάω τα παιδιά μου για να τα καταλάβω και ν' αντικρύσω κατάματα πού ακριβώς τα επένδυσα....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Υπάρχουν πάντα και τα άλμπουμ.... Οι φωτογραφίες ασπρόμαυρες να υπογραμμίζουν οτι κοντεύουν 5 δεκατίες που γεννήθηκα και τότε δεν υπήρχε έγχρωμη φωτογραφία... </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Jj4nASDY1L0/TbqfCoug62I/AAAAAAAABDA/GdE_JjnyQt8/s1600/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BC.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" j8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Jj4nASDY1L0/TbqfCoug62I/AAAAAAAABDA/GdE_JjnyQt8/s320/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BC.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Η μητέρα μου κρατούσε ημερολόγιο,&nbsp; όπως κρατούν και τώρα οι μανούλες, όπως κρατούσα κι εγώ για τα παιδιά μου. Μέσα στις σελίδες του κοιτάζω ένα μωρό που ξέρω οτι είμαι εγώ, αλλά και πάλι... Τότε μέναμε στην Πόλη, τότε οι γονείς μου ήταν ακόμα μαζί, τότε ήταν όλα αλλιώς....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZbUwhvj6RVQ/Tbqfj32LL7I/AAAAAAAABDE/J2cbOvmHxdo/s1600/%25CE%259C%25CF%2589%25CF%2581%25CF%258C.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" j8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZbUwhvj6RVQ/Tbqfj32LL7I/AAAAAAAABDE/J2cbOvmHxdo/s320/%25CE%259C%25CF%2589%25CF%2581%25CF%258C.JPG" width="261" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τα καλοκαίρια παραθερίζαμε στην Αντιγόνη, εκεί και βαφτίστηκα. Εδώ είμαι μηνών στην αγκαλιά της νονάς μου και δίπλα μου ο παππούς Ιωακείμ, ο "πάπης" μου όπως τον έλεγα μέχρι την ημέρα που πέθανε... Ήταν η αδυναμία μου και ήμουν η αδυναμία του, μόνο που έφυγε νωρίς....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-e8RbV4PgQ7w/TbqgjbnMvBI/AAAAAAAABDI/kYHhT3frlqc/s1600/%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" j8="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-e8RbV4PgQ7w/TbqgjbnMvBI/AAAAAAAABDI/kYHhT3frlqc/s320/%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B1.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Να και μια ακόμα σελίδα από εκείνο το πρώτο μου άλμπουμ, αυτό που συμπλήρωνε γεμάτη καμάρι η μητέρα μου. Πότε στάθηκα, πότε περπάτησα....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jCRnTCntZ14/TbqhsAZwXiI/AAAAAAAABDM/2NgWrzM5BeQ/s1600/%25CE%25B2%25CE%25AC%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="259" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-jCRnTCntZ14/TbqhsAZwXiI/AAAAAAAABDM/2NgWrzM5BeQ/s320/%25CE%25B2%25CE%25AC%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B7.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Κι εδώ η βάφτισή μου... Στις 23 Αυγούστου 1964 στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη στην Αντιγόνη....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τα χρόνια κύλησαν πολύ γρήγορα. Το 1964 έγινε&nbsp; 2011 κι εγώ είμαι πια μια...ώριμη γυναίκα, κι αν δεν αισθάνομαι τα χρόνια μου, είναι γνωστή&nbsp; η αιτία. Πάντα αφαιρώ από την ηλικία μου 18 χρόνια. Τότε γνώρισα τον άντρα μου, από τότε άρχισε η ζωή μου. Κι αν κάποια χρόνια έγινε δύσκολη, ήταν πάντα γλυκειά.... Δεν θ' αλλαζα ούτε μια της μέρα... </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-8581435126604968198?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-2663914745771285342011-04-27T10:09:00.000+03:002011-04-27T10:09:35.234+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-VW0Y60DOfl0/Tbe5mJNHxLI/AAAAAAAABCQ/27lnVvDJupE/s1600/_1_%257E1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" i8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-VW0Y60DOfl0/Tbe5mJNHxLI/AAAAAAAABCQ/27lnVvDJupE/s1600/_1_%257E1.JPG" /></a><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Επέστρεψα!!!! Χριστός Ανέστη σε όλους! Ευχαριστώ για τις εκατοντάδες ευχές που έλαβα από το διαδίκτυο και&nbsp;από το κινητό! Η αγάπη σας, το έχω ξαναπεί, είναι εκτός από συγκινητική, μια μεγάλη δύναμη για μένα, την νιώθω γύρω μου ασπίδα και ζεστή απαλή αγκαλιά. Να είστε καλά αγαπημένοι μου!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Χρόνια είχα να φύγω για Πάσχα, χρόνια είχα να φτάσω στην Ανάσταση χωρίς πρησμένα πόδια από την κούραση! Φύγαμε την Μ. Παρασκευή το πρωί, όλη η οικογένεια και μαζί η άλλη οικογένεια, που έγινε δική μας, οι γονείς της νύφης μας. Μαζί και δύο καλοί οικογενειακοί φίλοι. Άτομα 11 και όλα με κέφι. Προορισμός, ένα χωριό τριάντα χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα, η Καστανιά. Ένα χωριό που τον χειμώνα μένει με 50 ψυχές, πνιγμένο στο πράσινο και στα νερά που τρέχουν από παντού! Γεμάτες έλατα οι πλαγιές, τόσα δεν είχα ξαναδεί!&nbsp; Βέβαια μόνο Άνοιξη δεν μύριζε, κρύο, ομίχλη το πρωί και το τοπίο έμοιαζε απόκοσμο. Αυτό δεν μας εμπόδισε φυσικά να κάνουμε τις βόλτες μας στην περιοχή και ο ήλιος έβγαινε μόνο για να μας κάνει το χατήρι και να μην μας χαλάσει τις μέρες! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-oBIgb5GHB5Y/Tbe6vb_thII/AAAAAAAABCY/1FQqCkST2N4/s1600/P1010155.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="167" i8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-oBIgb5GHB5Y/Tbe6vb_thII/AAAAAAAABCY/1FQqCkST2N4/s200/P1010155.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Μέχρι και στα άλογα πήγαμε, γιατί η νύφη μου τους έχει αδυναμία!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και γύρω το τοπίο πανέμορφο, καταπράσινο, γεμάτο ζωή.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tNrSGw-2nSY/Tbe7sqtxaPI/AAAAAAAABCc/zb_vvQzwH80/s1600/P1010157.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="143" i8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-tNrSGw-2nSY/Tbe7sqtxaPI/AAAAAAAABCc/zb_vvQzwH80/s200/P1010157.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Πατέρας και γιος σε μεγάλα κέφια!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-eI08jfJqSZg/Tbe8AqyAiQI/AAAAAAAABCg/DiWbwXDSR68/s1600/P1010158.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178" i8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-eI08jfJqSZg/Tbe8AqyAiQI/AAAAAAAABCg/DiWbwXDSR68/s200/P1010158.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Όχι οτι μάνα και κόρη πήγαιναν πίσω!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Την Δέυτερη μέρα του Πάσχα, επισκεφθήκαμε μια πανέμορφη εκκλησία της περιοχής. Ύψωση Τιμίου Σταυρού και 13(!) τρούλοι. Κτισμένη γύρω στο 1600, επιβλητική, υπέροχη. Απολαύστε την....</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-VZ_106AVBRE/Tbe9HrXrQFI/AAAAAAAABCk/bd1ZID9S_9U/s1600/P1010180.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="340" i8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-VZ_106AVBRE/Tbe9HrXrQFI/AAAAAAAABCk/bd1ZID9S_9U/s400/P1010180.JPG" width="400" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div align="justify" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UWYQvbvbff8/Tbe9UyHlVrI/AAAAAAAABCo/CWOi3mgz8x8/s1600/P1010184.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="296" i8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-UWYQvbvbff8/Tbe9UyHlVrI/AAAAAAAABCo/CWOi3mgz8x8/s400/P1010184.JPG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Περισσότερες φωτογραφίες ως συνήθως στο fb....</span></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το Πάσχα πέρασε, οι ολιγοήεμερες διακοπές του όμορφη ανάμνηση και η ευχή όπως κάθε χρόνο η ίδια για όλους. Να είμαστε όλοι καλά, να γιορτάσουμε και πάλι του χρόνου με τους αγαπημένους μας.&nbsp; <strong>Χριστός Ανέστη!</strong></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-266391474577128534?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-40046282971907636732011-04-20T13:43:00.000+03:002011-04-20T13:43:41.503+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Έφτασαν πάλι οι μέρες και ούτε τις κατάλαβα! ΠΑΣΧΑ!!!! Και υπάρχει λόγος που δεν συνειδητοποίησα οτι είμαστε μια ανάσα από την Ανάσταση! φέτος, μετά από πολλά πολλά χρόνια, δεν θα κάνω Πάσχα σπίτι μου. Με ξεσήκωσαν οι συμπέθεροι και φεύγουμε όλοι μαζί για την Καστανιά Τρικάλων! Ούτε ξέρω που βρίσκεται, αλλά τι με νοιάζει; Τα παιδιά μου θα είναι μαζί, όλη η οικογένεια θα είναι μαζί,&nbsp; ξεκούραστη θα είμαι, τι άλλο να ζητήσω; Άλλωστε σχεδόν αμέσως μετά το Πάσχα, βγαίνει το νέο βιβλίο και αρχίζουν οι περιοδείες με πρώτη εκείνη στην Β. Ελλάδα και Θράκη. (Θα δώσω αναλυτικά στοιχεία μετά το Πάσχα) και...συγκεντρώνω δυνάμεις!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το νέο είναι άλλο! έμαθα να φτιάχνω βίντεο! Δεν είναι τρομερό; Μια βδομάδα τώρα έχω βγάλει τα μάτια μου στον υπολογιστή, αλλά κάτι κατάφερα! Μ' αυτό το βίντεο λοιπόν σας αποχαιρετώ και ανανεώνω το ραντεβού μας για την Τετάρτη του Πάσχα που&nbsp;θα είμαι πια σπίτι μου! <strong>Καλή Ανάσταση!</strong></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-2d0ab63b4e9476c5" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v10.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D2d0ab63b4e9476c5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D864FA637E3FF75F29F3692ABD279A1AD0669951F.2B0E2E8259DE516FF30D13A50F0F1B9F8B313045%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D2d0ab63b4e9476c5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DfurYvElsOucTr8nATU_2TVz6tAQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v10.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D2d0ab63b4e9476c5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1329876522%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D864FA637E3FF75F29F3692ABD279A1AD0669951F.2B0E2E8259DE516FF30D13A50F0F1B9F8B313045%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D2d0ab63b4e9476c5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DfurYvElsOucTr8nATU_2TVz6tAQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4004628297190763673?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-31511568425280769952011-04-17T11:14:00.000+03:002011-04-17T11:14:42.624+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Επιτέλους πραγματοποιήθηκε η έρευνα του ΕΚΕΒΙ που όσοι σχετίζονται με τον χώρο του βιβλίου περίμεναν. Τα συμπεράσματα πολλά και ενδιαφέροντα όπου αναλυτικά μπορείτε να τα βρείτε στο ιστολόγιο του ΕΚΕΒΙ <a href="http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&amp;cresrc=8433&amp;cnode=309">εδώ</a>&nbsp;. Με βάση λοιπόν αυτά τα αποτελέσματα, τα βιβλιοπωλεία Public ξεκινούν μια εκστρατεία φιλαναγνωσίας και ελπίζω τα αποτελέσματα να είναι θεαματικά και νάκολουθήσουν και άλλες μεγάλες αλυσίδες βιβλιοπωλείων. Συνοπτικά λέω οτι το φτωχό 8% των ανθρώπων που διαβάζουν συστηματικά έμεινε περίπου σταθερό (ίσως και να μειώθηκε λιγάκι), ενώ η τηλεθέαση αυξήθηκε κατά 10%! Το ελπιδοφόρο είναι οτι ανέβηκαν τα ποσοστά των αναγνωστών που διαβάζουν λιγότερα από 9 βιβλία τον χρόνο και το ακόμα καλύτερο οτι ανέβηκαν τα ποσοστά των εφήβων αναγνωστών. Πάντως το συμπέρασμα είναι βασικό: <strong>6 στους 10 Έλληνες δεν διαβάζουμε....</strong></span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-MHf1QhzEkS0/Taqe0uJnVfI/AAAAAAAABCM/WbHRidHniaM/s1600/image001.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-MHf1QhzEkS0/Taqe0uJnVfI/AAAAAAAABCM/WbHRidHniaM/s200/image001.jpg" width="158" /></a><span style="color: #20124d;"><strong>ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ</strong></span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #20124d;"></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;"><br /></span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #20124d;"><strong>Κάποιο βιβλίο μιλάει για σένα. Το έχεις διαβάσει; </strong></span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #20124d;"><br /></span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Μια πρωτοβουλία των καταστημάτων Public για την διάδοση της ανάγνωσης, υπό την αιγίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Τα καταστήματα Public ξεκινούν μια εκστρατεία φιλαναγνωσίας με στόχο την διεύρυνση του αναγνωστικού κοινού, την αφύπνιση του μη ενεργού αναγνώστη, την ενδυνάμωση του ρόλου του βιβλίου και την ανάδειξή του ως μέσο ψυχαγωγίας στην καθημερινότητά μας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Με κεντρικό μήνυμα <strong>«Κάποιο βιβλίο μιλάει για σένα; To έχεις διαβάσει;»</strong>, η εκστρατεία των Public στοχεύει στο να παρακινήσει κάθε άνθρωπο να ανακαλύψει το βιβλίο που τον εκφράζει και να απολαύσει το ταξίδι μέσα στις σελίδες του. Η δράση τελεί υπό την αιγίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. </span><span style="color: #20124d;">Η εκστρατεία των Public καλεί σε συμμετοχή όλους τους φυσικούς συνεργάτες της : <u>εκδότες, συγγραφείς, μεταφραστές, επιμελητές, βιβλιοθήκες, λέσχες ανάγνωσης και σχετικούς φορείς του χώρου του βιβλίου, καθώς και όποιον αγαπάει τα βιβλία. </u></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Σε αυτό το πλαίσιο τα Public πρόκειται να :</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• προσφέρουν δωρεάν 10.000 βιβλία σε κοινωφελή Ιδρύματα</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• δημιουργήσουν βιβλιοθήκες σε χώρους αναμονής (τράπεζες, νοσοκομεία)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• ενδυναμώσουν τις θεματικές εκδηλώσεις τους</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• ξεκινήσουν πρωτότυπες και μοναδικές δράσεις προώθησης του βιβλίου στο διαδίκτυο</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• οργανώσουν σχετικά σεμινάρια </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• αναπτύσσουν δράσεις ανταλλαγής βιβλίων</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">• διοργανώνουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε κεντρικά σημεία πόλεων, μια βραδιά στα πρότυπα του World Book Night, ενός θεσμού ήδη πετυχημένου στο εξωτερικό.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Ο κ. Βασίλης Βασιλείου, εμπορικός διευθυντής βιβλίου των Public ανέφερε σχετικά, «Βάσει των στοιχείων της πρόσφατης πανελλήνιας έρευνας του ΕΚΕΒΙ για την αναγνωστική συμπεριφορά κατά το 2010, αλλά και αξιοποιώντας την ραγδαία εξελισσόμενη σχέση μας με το αναγνωστικό κοινό, στα Public θεωρούμε ότι μέσα από αυτή την εκστρατεία θα διευρύνουμε το αναγνωστικό κοινό δημιουργώντας νέους αναγνώστες και θα ενδυναμώσουμε τη συνήθεια της ανάγνωσης στο υφιστάμενο παραδοσιακό κοινό του βιβλίου».</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Αξίζει να σημειωθεί ότι πέρα από την κοινότητα των εκδοτών, προσεγγίζουμε και διερευνούμε συνεργασίες με φορείς και προσωπικότητες, για να λειτουργήσουν ως πρεσβευτές της εκστρατείας ανάγνωσης διαδίδοντας το μήνυμά της! Ήδη, έχουμε την υποστήριξη των: Αναστάση Βιστωνίτη, Λένας Διβάνη, Άλκης Ζέη, Ανδρέα Μήτσου, Αλέξη Σταμάτη, Πέτρου Τατσόπουλου, Ευγένιου Τριβιζά, Αλέξη Ζήρα, Κωνσταντίνου Τζούμα, Αναστασίας Μουτσάτσου και πολλών άλλων.</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #20124d;">Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της εκστρατείας έχει γίνει προσέγγιση και σε άλλες εταιρίες που μπορούν να συμμετέχουν στη διάδοση του μηνύματος. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #20124d;"><strong>Παρακαλούμε όποιον θέλει να συμμετάσχει είτε ιδιωτικά, είτε εκπροσωπώντας κάποια εταιρία να απευθυνθεί στο email: brc@odv.gr.</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br />&nbsp;</div><strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-3151156842528076995?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com45tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-79829670437358077502011-04-12T18:09:00.000+03:002011-04-12T18:09:27.179+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Και το τελευταίο βιβλίο πριν το Πάσχα! Ένα βιβλίο που με βρήκε...απροετοίμαστη για το περιεχόμενο και το θέμα του. Ένα βιβλίο διαφορετικό και σαφώς ανατρεπτικό.... Επέλεξα να κάνω αυτή την ανάρτηση τώρα,&nbsp;τρεις μέρες πριν από την παρουσίασή του στο <strong>ΙΑΝΟ</strong> το <strong>Σάββατο 16 Απριλίου</strong> στις <strong>12:30</strong>, όπου θα βρίσκομαι κι εγώ εκεί για τον Νίκο, τον Νικόδημο της blogoσφαιρας, τον Νίκο της <strong>Τέρα Άμου</strong>....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-KyDM-p7BTi8/TaRl5tY-t8I/AAAAAAAABCE/J8KUpaVRrnA/s1600/%25CE%25A5%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-KyDM-p7BTi8/TaRl5tY-t8I/AAAAAAAABCE/J8KUpaVRrnA/s200/%25CE%25A5%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="136" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο: </strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Τα σπουδαιότερα αγάλματα του πλανήτη ξαφνικά και αναίτια, καταστρέφονται. Κάποια γίνονται σκόνη, από κάποια αποκολλούνται κομμάτια, &nbsp;οι αρχές δεν καταλαβαίνουν πώς συμβαίνει τέτοια καταστροφή, οι κυβερνήσεις των χωρών πανικοβάλλονται, ο Μάνος δεν πιστεύει πως συμβαίνει αυτό. Μεταφραστής στο επάγγελμα, κι ενώ είναι έτοιμος να παραδώσει την μετάφραση του τελευταίου βιβλίου του διάσημου συγγραφέα Ζοζέ Σαραμάγκου «Το γάλα των αγαλμάτων», βλέπει να ζωντανεύουν οι χειρότεροι εφιάλτες του. Η Όλγα, ο Τίμος, η Αλίκη και ο Κώστας, η παρέα του Μάνου παρακολουθούν μαζί του τις παγκόσμιες εξελίξεις, μέχρι την ώρα που μια παράξενη αρρώστια αρχίζει να πλήττει τους ανθρώπους πλέον. Μετά από υψηλό πυρετό όπου κατά την διάρκειά του όλοι οι ασθενείς ζητούν γάλα, όλοι ανεξαιρέτως πέφτουν σε μια κατάσταση … «αγαλματοποίησης».&nbsp; Η αρρώστια εξαπλώνεται στον πλανήτη με μορφή πανδημίας, η οργή των ανθρώπων στρέφεται στα αγάλματα που θεωρούν υπεύθυνα για το κακό που ρημάζει το ανθρώπινο γένος, αρχίζει μια κατάσταση τρόμου, πανικού, οδύνης και ανθρώπινης εξαθλίωσης. Η πίστη αλλά και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δοκιμάζονται, πόλεις μετατρέπονται σε φαντάσματα, κανείς δεν φαίνεται να επιβιώνει. Ο Μάνος και ο Τίμος πέφτουν στον ύπνο των αγαλμάτων, όπως χιλιάδες άλλοι και η Όλγα προσπαθεί μαζί με τον Κώστα να τους γλιτώσουν. Η γη κινδυνεύει και χωρίς κανείς να μπορεί να καταλάβει από τι…. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το τέλος θεωρείται από τα μη αναμενόμενα, ακολουθεί πιστά την φόρμα του βιβλίου. Ένα θρίλερ που ακροβατεί μεταξύ του φανταστικού και του μεταφυσικού. Ταυτόχρονα τροφοδοτεί διακριτικά με πληροφορίες των αναγνώστη για γνωστά έργα τέχνης καθιστώντας την βάση του μυθιστορήματος πραγματική. Αν πάμε ακόμα πιο βαθιά, θα έλεγα ότι πρόκειται και για μια αλληγορία…. Καταστρέψαμε όσα μπορούσαμε περισσότερα, θεωρήσαμε δεδομένα πολλά και η τιμωρία σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάντα σκληρή. Η έννοια θρίλερ δεν έχει να κάνει με τα φιλμ τρόμου που βλέπουμε, έχει να κάνει με την αγωνιώδη προσπάθεια της ανθρωπότητας να επιζήσει, χωρίς να καταλαβαίνει τι την κτύπησε και πώς θα διασωθεί.Έίναι ένα έργο αφύπνησης καθώς ο άνθρωπος έχει πέσει σ' έναν ύπνο σαν αρρώστια που ναρκώνει τις συνειδήσεις και οδηγεί την ανθρωπότητα&nbsp;στην ίδια την Κόλαση. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Το θέμα είναι τέτοιο που δίνει στον Νίκο Διακογιάννη&nbsp; την δυνατότητα να μας ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Από την Αθήνα και το Μουσείο της Ακρόπολης, μέχρι την Ρωσία ή τον Ειρηνικό. Είναι φανερό οτι για να γίνει κάτι τέτοιο ο συγγραφέας μελέτησε πολύ και εμπεριστατωμένα το θέμα του, δεν άφησε τίποτα στην τύχη. Σαφώς αν ήταν Αμερικανός, ίσως αυτή τη στιγμή κάποια εταιρεία παραγωγής να το είχε ήδη ¨αρπάξει" εξασφαλίζοντας την μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη, φτιάχνοντας μια ταινία γεμάτη ανατροπές , αγωνία και περιπέτεια. Όλα καλά, όμως....</span><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"></span></div><div style="text-align: justify;">Δεν είναι ένα βιβλίο του Διακογιάννη όμως. Όχι του τρυφερού Διακογιάννη του «Τέρα Άμου» , όχι του μαγικού «Καθρέφτες στο χώμα». Ένας άλλος Διακογιάννης αναδύθηκε. Χωρίς την τρυφερότητα και τον ποιητικό λόγο στον οποίο με είχε κακομάθει. Δεν είναι ένα βιβλίο για όλους, σίγουρα είναι εντελώς διαφορετικό και θα έλεγα ότι προορίζεται για όσους αγαπούν αυτό το είδος λογοτεχνίας. Τον αγαπάω όμως και πάντα θα διαβάζω τη δουλειά του, ακόμα κι αν δεν είναι το είδος μυθιστορήματος που εγώ προτιμώ. Τον θαυμάζω που τόλμησε να ξεφύγει από την "πεπατημένη".&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Και κάτι τελευταίο: μου λείπει εκείνος ο «άλλος» Διακογιάννης….</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tWK0jnoc95Q/TaRl-NFmaSI/AAAAAAAABCI/Re-jOz6P3JQ/s1600/68921.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-tWK0jnoc95Q/TaRl-NFmaSI/AAAAAAAABCI/Re-jOz6P3JQ/s1600/68921.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><strong>Άλλα.....&nbsp;λόγια για τον συγγραφέα!</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κανονικά θα έπρεπε να σας μεταφέρω το βιογραφικό του, αλλά είναι τρομερά ελλειπές! Μπορεί να λέει πότε γεννήθηκε και οτι είναι εκπαιδευτικός, αλλά δεν λέει το πιο σημαντικό: Ο Νίκος Διακογιάννης γεννήθηκε με έμφυτη ευγένεια και καλοσύνη, είναι έντιμος άνθρωπος, άψογος συνάδελφος και διαθέτει ευαίσθητη ψυχή. Όταν ψάχνεις λόγια να τον χαρακτηρίσεις η μόνη φράση που σου έρχεται στο μυαλό είναι: "Καλό παιδί" και θεωρώ οτι έχει κρατήσει μέσα του όλες τις αρετές ενός παιδιού και κυρίως τον ενθουσιασμό του. Αγαπάει αυτό που κάνει μ' έναν ρομαντισμό που από κάποιους έχει ξεχαστεί , είτε σαν συγγραφέας, είτε σαν δάσκαλος, είτε σαν blogger.&nbsp; Διαθέτει ένα από τα πιο καλαίσθητα ιστολόγια που έχετε επισκεφθεί. </div><a href="http://tera-amou.pblogs.gr/"><strong>http://tera-amou.pblogs.gr/</strong></a><br /><br />Καλή αντάμωση Νίκο το Σάββατο!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-7982967043735807750?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-33539233813328118382011-04-07T10:21:00.000+03:002011-04-07T10:21:57.999+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Είχα πει ότι θα το κρατούσα για το καλοκαίρι. … Είχα πει ότι θα καθυστερούσα λίγο την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, ότι θα το άφηνα πιο πίσω, όλο και πιο πίσω, όπως αφήνω πάντα τα καλά για το τέλος. Αδύνατον… ήταν εκεί, στο ράφι με τα «προς ανάγνωση» και με προκαλούσε. Υπέκυψα!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="color: #4c1130;"></span></span><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LI5ljpp7mTo/TZ1kySQz59I/AAAAAAAABB8/IJ9GsbcbEjY/s1600/1000251.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-LI5ljpp7mTo/TZ1kySQz59I/AAAAAAAABB8/IJ9GsbcbEjY/s1600/1000251.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο:</strong> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Χρόνος: Μεσοπόλεμος. Τόπος: Πάτρα. Η οικογένεια του Αριστείδη και της Μαριάνθης. Εκείνος σε δεύτερο γάμο. Έχασε την Όλγα, την Ρωσίδα γυναίκα του με τον γιό τους, όταν η Όλγα πήγε να επισκεφτεί τους δικούς της στην Ρωσία και ένας βομβαρδισμός του στέρησε την οικογένειά του. Έτσι θα βρεθεί παντρεμένος μετά από προξενιό την Μαριάνθη που απογοητευμένη από έναν έρωτα δέχεται και χαρίζει στον Αριστείδη τρία κορίτσια. Στο σπίτι ζουν ακόμη η Μαρίτσα, μια Σμυρνιά που είναι κοντά τους από τα 25 της χρόνια και η θεία του Αριστείδη, Ευτέρπη. Ο Αριστείδης πεθαίνει αιφνιδίως και ο θάνατός του ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου. Στο σπίτι καταφθάνει ο Μιχαήλ που δηλώνει και αποδεικνύεται ότι είναι ο χαμένος γιος του, αυτός που νόμιζε πεθαμένο. Παράλληλα μαθαίνουν ότι και η Όλγα ζει. Η θέση της Μαριάνθης γίνεται τραγική, καθώς συνειδητοποιεί ότι ό άντρας της ήξερε εδώ και καιρό την ύπαρξη μάνας και γιου, έχει τροποποιήσει την διαθήκη του και έχει κάνει την θέση της αλλά και την θέση των κοριτσιών πολύ επισφαλή. Αν η Όλγα εμφανιστεί, ο γάμος της είναι άκυρος και τα κορίτσια της νόθα! </span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="color: #4c1130;"></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όλα αυτά τα μαθαίνουμε με τον πιο παράξενο τρόπο. Όλα τα πρόσωπα του βιβλίου, τα εξιστορούν σε κάποιον αστυνόμο που διεξάγει έρευνα για έναν φόνο! Τουλάχιστον στην αρχή δεν ξέρουμε όμως για ποιον φόνο μιλάει! Μέσα από τις αφηγήσεις τους, μαθαίνουμε ότι κανείς δεν είναι αυτό που δείχνει. Η Μαρίτσα εκτός από υπηρέτρια, είναι και ερωμένη εδώ και χρόνια του Αριστείδη και ταυτόχρονα κλείνει μέσα της ένα θανάσιμο μυστικό. Όπως και η γηραιά θεία Ευτέρπη. Ο Μιχαήλ φέρνει μαζί του μυστικά και πάθη. Τίποτα δεν μένει ίδιο με την εξέλιξη της ανάγνωσης. Η ανατροπή είναι γνήσιο συστατικό του βιβλίου αυτού.</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="color: #4c1130;"></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κατ’ αρχήν να πω ότι με εξέπληξε η δομή του. Αριστοτεχνική θα έλεγα. Όχι ότι η Ελένη Τσαμαδού με έχει συνηθίσει σε κάτι λιγότερο ή κατώτερο. Μοιάζει να ξετυλίγει με μαεστρία ένα πολύ μπλεγμένο κουβάρι από ζωές που τις σφράγισε ο έρωτας, η απληστία, ο θάνατος, η απόγνωση. Γεμάτοι πάθη οι ήρωές της και γι αυτό αξιολάτρευτοι αλλά και ενδιαφέροντες! Και όσο διαβάζεις, τόσο βυθίζεσαι, χωρίς καμιά διάθεση να βγεις και φυσικά ν’ αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου! Παράλληλα η Ελένη δίνει (όπως το συνηθίζει) θαυμάσια την εποχή, τα ήθη, τα έθιμα, τις κοινωνικές συνθήκες με την βαθιά γνώση της ελληνικής γλώσσας που είναι χάδι για τα μάτια και τα αυτιά. Η ιδιωματική γλώσσα της Μαρίτσας ως Σμυρνιάς με δυσκόλεψε στην αρχή, αλλά αν δεν είχε αποδοθεί έτσι ο λόγος της, θα έχανε κατά πολύ από την ζωντάνια του το κείμενο. Δεν μπορώ να πω ποιον ήρωα ξεχώρισα, μάλλον με την Μαρίτσα είμαι…. Όπως αποδόθηκαν όμως, όπως δημιουργήθηκαν, σου αφήνουν την αίσθηση ότι υπήρξαν, ότι δεν είναι ένα μυθιστόρημα, αλλά μια βιογραφία. Παράλληλα δεν είναι ένα αμιγώς αστυνομικό μυθιστόρημα, αν και με τα λίγα που ξέρω, νομίζω ότι διατηρεί τις δομές και τις φόρμες του. Το περίεργο είναι, και γι αυτό αξιοπρόσεκτο, ότι στην αρχή δεν γνωρίζουμε ούτε το δολοφόνο, αλλά ούτε και το ίδιο το θύμα! Επιπλέον όσο κι αν μοιάζει ανατρεπτικό και σημειώστε το αυτό το τελευταίο, τίποτα δεν λύνεται εντελώς στο τέλος, πολλά ερωτηματικά υπάρχουν εκεί που μια απρόσεκτη ματιά θα θεωρούσε ότι όλα διαλευκάνθηκαν. Είναι τελικά ο δολοφόνος αυτός που φάνηκε; Οι σχέσεις του Μιχαήλ και της μητριάς του πού άρχισαν και πού σταμάτησαν; Και ο ίδιος ο Μιχαήλ είναι τελικά αυτός που αποδείχθηκε ή είναι ακόμα πιο περίπλοκο; Νομίζω ότι η Ελένη Τσαμαδού κομίζει κάτι νέο στην λογοτεχνία, κάτι που είχε αρχίσει να διαφαίνεται από το προηγούμενο βιβλίο της, που εμπεριείχε αρκετή δόση μυστηρίου… Πάντως μ’ αρέσει που τολμά κάτι διαφορετικό χωρίς να χάνει το στυλ της, την γλυκιά γραφή της. Έρχεται Πάσχα. Χαρίστε στον εαυτό σας ένα πανέμορφο, μυστηριώδες, γοητευτικό ταξίδι.</span> …</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-R1TDFFmVjZ4/TZ1k3QHtu3I/AAAAAAAABCA/lAIYJrNdFdI/s1600/361.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-R1TDFFmVjZ4/TZ1k3QHtu3I/AAAAAAAABCA/lAIYJrNdFdI/s200/361.jpg" width="139" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Λίγα λόγια για την συγγραφέα:</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Η Ελένη Κ. Τσαμαδού σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και International Legal Studies στο American University, Washington College of Law. Σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος από το 1966 μέχρι το 2000, οπότε αποχώρησε με τον ανώτατο βαθμό ιεραρχίας. Ασχολήθηκε κυρίως με θέματα Διεθνών Συναλλαγών και Ιδιωτικοποιήσεων. Τα έτη 2000-2004 εργάστηκε ως ειδική σύμβουλος σε νομικά θέματα των Υπουργών Ανάπτυξης, και Οικονομίας και Οικονομικών. Είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της ΟΙ ΘΕΟΙ ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ, το οποίο έχει μεταφραστεί στα γερμανικά με τον τίτλο EIN KONIGREICH FUR EIN GRAB, Η ΕΤΑΙΡΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ, ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ και Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δέχεται επισκέψεις καθημερινά στο: <a href="http://tsamadou.psichogios.gr/">http://tsamadou.psichogios.gr/</a></span></div><strong><br /></strong><br /><strong><br /></strong><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-3353923381332811838?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-53913503067528759452011-04-02T10:39:00.000+03:002011-04-02T10:39:01.890+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κατ' αρχήν καλό μήνα! Όπως είχα υποσχεθεί, βιβλία και μόνο βιβλία από δω και πέρα! Για τίποτα άλλο δεν θέλω να μιλήσω αυτή την εποχή, ίσως, γιατί τίποτα άλλο δεν αξίζει τόσο, τίποτα άλλο δεν έχουμε ανάγκη περισσότερο....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Υπάρχουν βιβλία λοιπόν, εξαιρετικά... ύπουλα! Τα διάβασες και όταν τα άφησες στο ράφι, δεν σε άφησαν εκείνα να φύγεις!Κι αν όταν τα διάβασες σου φάνηκαν περίεργα, αν είπες : "Δεν είναι για μένα αυτά", μετά διαπίστωσες οτι κατέλαβαν χώρο μέσα σου και αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο εύσημο για έναν συγγραφέα.... για ένα τέτοιο βιβλίο θα σας μιλήσω σήμερα....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2vu4-F-_sBM/TZbMBrvJViI/AAAAAAAABB0/y7vWy9mRps8/s1600/%25CE%25A6%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B9.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-2vu4-F-_sBM/TZbMBrvJViI/AAAAAAAABB0/y7vWy9mRps8/s200/%25CE%25A6%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B9.jpg" width="142" /></a></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Λίγα λόγια για το βιβλίο....</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Η Φίνι, μια νεαρή κοπέλα, στις φυλακές του πουθενά με όνειρο να δραπετεύσει. Αλλά γύρω από τις φυλακές μια έρημος , η γκρίζα γη, γεμάτη θηρία που ξεσκίζουν όποιον τολμά ν’ αποδράσει για να σωθεί από τις άθλιες συνθήκες της φυλακές, από τους βιασμούς και τους ξυλοδαρμούς , την βία που ασκούν πάνω τους οι δεσμοφύλακες. Κανείς δεν έχει καταφέρει να γλιτώσει και να περάσει την τρομακτική έρημο, εκτός από έναν. Ο Λακάν είναι ο θρύλος της φυλακής, ο μόνος άνθρωπος που κατάφερε να περάσει, αλλά και να συλληφθεί στο τέλος της διαδρομής, λίγο πριν περάσει τον ποταμό που οδηγεί στη γη της ελευθερίας. Είναι ο μόνος που ξέρει πώς καταφέρνει κάποιος να γλιτώσει από τα σαρκοφάγα τέρατα της ερήμου. Η Φίνι θα κακοποιηθεί φριχτά ένα βράδυ και θα γλιτώσει χάρη σε μια νοσοκόμα και στα μη…αλτρουιστικά της ένστικτα, μάλλον χάρη στις ανώμαλες ορέξεις της και στις βλέψεις που έχει για την Φίνι. Υποταγμένη στην νοσοκόμα, μόνο και μόνο για ν' αποφύγει την επιστροφή της στους θαλάμους και κατ' επέκταση ίσως και στον θάνατο, δουλεύει στο νεκροτομείο. &nbsp;Εκεί η Φίνι θα γνωρίσει τον Γκον, νοσοκόμο με διανοητική στέρηση, αλλά και έναν μυστηριώδη ετοιμοθάνατο γέρο. Γρήγορα θ' αποδειχθεί οτι είναι ο&nbsp; μεγάλος Λακάν,ο θρύλος της φυλακής, ο μόνος που κατάφερε να δραπετεύσει κάποτε. Σ’ εκείνη θα εμπιστευθεί το μυστικό της απόδρασης και θα την προτρέψει να πάρει μαζί της τον Γκον. Έτσι θα ξεκινήσει ένα ταξίδι στην κόλαση… Πώς όμως θα βρεθεί η Φίνι μπλεγμένη στο παρελθόν; Και τι σχέση έχει ο Λακάν με τον πατέρα της που εξαιτίας του η Φίνι βρέθηκε σ' εκείνο το κολαστήριο;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το βιβλίο ξεκινάει με σφίξιμο στο στομάχι και τελειώνει, θα τολμήσω να το πω, με ένα δυνατό γρονθοκόπημα. Δεν χαλάρωσα λεπτό, δεν μπόρεσα να το ξεχάσω κι ας το διάβασα τα Χριστούγεννα. Ήταν στιγμές που ένιωθα απέχθεια και όμως συνέχιζα…. Δεν γινόταν να μείνει μισό αυτό το βιβλίο… </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Χωρίς πραγματικό χρόνο&nbsp;και&nbsp;τόπο, ο Μαμαλούκας κατάφερνε να δημιουργεί αληθινούς χαρακτήρες που κουβαλούσαν όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα. Ταυτόχρονα&nbsp; έστηνε με μαεστρία την πλοκή για να φτάσει σε μια απρόσμενη κορύφωση. Απίστευτα σκληρό, η ανθρώπινη ύπαρξη στον ύστατο εξευτελισμό της κάποιες στιγμές,&nbsp; πουθενά έλεος και οι περιγραφές τόσο ζωηρές, τόσο παραστατικές που νόμιζα οτι οι εικόνες ξεκολλούσαν από το βιβλίο και προβάλλονταν σε μια οθόνη του μυαλού.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όταν το τελείωσα, όπως συμβαίνει με όλα τα βιβλία του Μαμαλούκα, θύμωσα μαζί του, ήθελα να τον βρίσω γιατί η Φίνι του, με πήρε μαζί της στην κόλαση. Υποκλίθηκα για άλλη μια φορά στο διαστροφικό του ταλέντο, αυτό που με κάνει και αναρωτιέμαι με ποιον έχω μπλέξει τελικά! Ποιος είναι ο φίλος μου και πώς καταφέρνει να με ξεγελάει τόσο καιρό με το δειλό και ευγενικό του χαμόγελο! Νομίζω ότι για το ίδιο αναρωτιέται και η γυναίκα του!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Και κάτι τελευταίο. Το βιβλίο προτιμήστε το,&nbsp;αν είστε λάτρεις αυτής της λογοτεχνίας, κάντε το δώρο σε άντρες άφοβα (&nbsp;σε όσους το&nbsp;έκανα δώρο&nbsp;τους άρεσε πολύ) και σε νέους που αρέσκονται στα υψηλά ποσοστά αδρεναλίνης!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Για ένα λυπάμαι και θα το πω δημόσια: Που ο προηγούμενος εκδότης του Δημήτρη Μαμαλούκα, απέσυρε από την κυκλοφορία τα προηγούμενα βιβλία του (Η απαγωγή του εκδότη, Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού κλπ) και δεν τα βρίσκω πουθενά πια για να τα κάνω δώρο. </span><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Θεωρώ οτι ένα βιβλίο, δεν έχει ηλικία, αιωρείται στον χρόνο και κάθε φορά που ένας νέος αναγνώστης το&nbsp; ανακαλύπτει και το διαβάζει, &nbsp;αναγεννάται ξανά</strong>. Α<strong>υτή είναι η μαγεία της λογοτεχνίας....</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Κάθε βιβλίο που "χάνεται" είναι νροπή και απώλεια.... Και όταν ένας συγγραφέας αλλάζει εκδοτική στέγη, δεν το κάνει γιατί .... ξύπνησε ανάποδα μια μέρα, αλλά γιατί θεώρησε οτι η δουλειά του δεν είχε την τύχη που της άξιζε και είναι δικαίωμά του ν' αποχωρήσει. Η έμπνευση δεν&nbsp;αντέχει κλουβιά και εγκλωβισμούς, αλλά οι συγγραφείς γράφουμε για να προβάλουμε την δουλειά μας, αλλιώς θα την&nbsp;κρατούσαμε στο συρτάρι και θα γράφαμε ημερολόγια, όπως είπε ο Π. Καρνέζης σε μια συνέντευξή του. Αν λοιπόν κάποιος έφυγε, η δουλειά του πρέπει να μένει....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2jv_kyovTNQ/TZbMEzgwbFI/AAAAAAAABB4/ybpBFvmn7ZY/s1600/%25CE%259C%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-2jv_kyovTNQ/TZbMEzgwbFI/AAAAAAAABB4/ybpBFvmn7ZY/s200/%25CE%259C%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%258D%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" width="142" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Λίγα λόγια για τον συγγραφέα.... </strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο Δημήτρης Μαμαλούκας γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα όπου και κατοικεί. Είναι πτυχιούχος Φιλοσοφίας του πανεπιστημίου του Lecce, Ιταλία. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα (που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο Όσο υπάρχει αλκοόλ…), Ο Μεγάλος Θάνατος του Βοτανικού, Η απαγωγή του εκδότη και Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα που ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών ΕΚΕΒΙ-ΕΡΤ 2007. Συμμετείχε στις συλλογές διηγημάτων Ελληνικά Εγκλήματα και Υπόγειες Ιστορίες.</span><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"></span></div><br />Δέχεται επισκέψεις καθημερινά στο: <br /><strong><a href="http://www.mamaloukas.blogspot.com/" target="_blank">http://www.mamaloukas.blogspot.com/</a></strong><br /><strong><br /></strong><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-5391350306752875945?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-76418013508942307512011-03-28T11:14:00.000+03:002011-03-28T11:14:47.815+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rhlJ4HYAkC0/TZA_-07zQzI/AAAAAAAABBs/GaV43ucVtgs/s1600/%25CE%2592%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25B9.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-rhlJ4HYAkC0/TZA_-07zQzI/AAAAAAAABBs/GaV43ucVtgs/s1600/%25CE%2592%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25B9.png" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ξέρω από τώρα τι θα μου πείτε: Κι άλλο βιβλίο για την Πόλη; Θεωρώ ότι για το ίδιο θέμα, κάθε συγγραφέας έχει να δώσει την δική του πλευρά και άποψη των πραγμάτων. Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έχει απλά να πει για την Πόλη, αλλά για τις μαύρες σελίδες της ιστορίας της και τα όσα οι Έλληνες της Πόλης βίωσαν. Τους διωγμούς, τους εξευτελισμούς, την βάναυση καταστροφή της ίδιας της ζωής τους.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Λίγα λόγια για το βιβλίο:</span></strong></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Σαν παραμύθι ξεκινάει η αφήγηση από την γιαγιά Μαργαρίτα στην εγγονή της. Για μια Μαργαρίτα κόρη του Γιώργου και της Έλλης. Ράφτης ο πατέρας της και μάλιστα πολύ καλός. Τόσο που η κυρία Ευγενία Καλόγλου και ο άντρας της θα τον πάρουν στην δουλειά τους και μαζί την Μαργαρίτα, την όμορφη πρωτότοκη κόρη. Αυτό που κανείς δεν περιμένει και μόνο η κυρία Έλλη παρακαλάει είναι να προσέξει την κόρη της ο όμορφος Δημήτρης Καλόγλου για να ζήσει η κόρη της μια καλύτερη ζωή μέσα στα πλούτη και την αγάπη. Οι προσευχές της μάνας στην Μπαλουκλιώτισσα πιάνουν τόπο και ο νεαρός Δημήτρης ερωτεύεται την Μαργαρίτα και την ζητάει σε γάμο, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις της μητέρας του που απέβλεπε σε μια πλούσια νύφη. Ο Δημητρός επιμένει και ο αρραβώνας γίνεται με την κυρία Έλλη να πετάει στα σύννεφα από την χαρά της για την μεγάλη τύχη που ήρθε στο κορίτσι της. Η ατυχία όμως αρχίζει να χτυπάει την Πόλη και τους Έλληνες. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος παρ’ όλο που η Τουρκία δεν συμμετέχει, της δίνει απλώς την ευκαιρία να υλοποιήσει σχέδιο εξόντωσης του Ελληνικού πληθυσμού. Τα τάγματα εργασίας είναι ο τρόπος. Παρ’ όλο που οι Καλόγλου επισπεύδουν τον γάμο μήπως και γλιτώσει ο μοναχογιός τους το ταξίδι στον θάνατο, ο Δημήτρης συλλαμβάνεται αμέσως μετά το μυστήριο και η Μαργαρίτα αρχίζει να καταλαβαίνει πως ήταν μόνο το σωτήριο μέσο και τα πεθερικά της την έχουν ουσιαστικά καταδικάσει να γίνει χήρα πριν καν γίνει σύζυγος. Και αφού δεν καταφέρνει να σώσει τον Δημήτρη, τους είναι άχρηστη και περιττή. Αποφασισμένη να μην αφεθεί στην μοίρα της, ξεκινάει για τα βάθη της Ανατολίας για να τον σώσει….. Δεν περιμένει όμως την συνάντηση με την μοίρα που καραδοκεί…..</span></div><span style="font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="color: #4c1130;"></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Το βιβλίο είναι συναρπαστικό, και δεν είναι το πρώτο της κυρίας Κορινθίου Χατζηρήγα που διαβάζω. Πέρσι σας είχα παρουσιάσει το «Γυναίκες από πέτρα» με τον ίδιο ενθουσιασμό. Ξέρει να ζωντανεύει εικόνες και να πλάθει όμορφους χαρακτήρες, να γεννά συναισθήματα. Το συγκεκριμένο δε, πολλές φορές μου προκάλεσε κόμπο στο στομάχι με την ζωντάνια των περιγραφών του και τον λυρισμό του. Είναι ένα βιβλίο που διδάσκει χωρίς να κουράζει, που μιλάει για έρωτα και ζωή. Που&nbsp;μας μαθαίνει πόση δύναμη κρύβει μέσα του ο άνθρωπος....&nbsp;&nbsp;Διαβάστε το και θα με θυμηθείτε! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Την Μαργαρίτα, την ηρωίδα, την αγάπησα πάρα πολύ μου θύμισε κάποιες στιγμές με το πείσμα της την Θεανώ μου... Η κυρία Κορινθίου Χατζηρήγα, κατάφερε με την πένα της να μου μεταδώσει εκτός από δυνατά συναισθήματα και&nbsp; το κλίμα της εποχής. Με τράβηξε από το χέρι και με έκανε κοινωνό στην ατμόσφαιρα της Πόλης, στα ήθη και στα έθιμα των Ελλήνων της, όπως έκανε με το "Γυναίκες από πέτρα" για την Κρήτη.. Μπράβο της για άλλη μια φορά!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος που αν δεν κάνω λάθος έχει πουληθεί στις εκδόσεις ΟΞΥ, έχει δώσει στο παρελθόν θαυμάσια δέιγματα γραφής και γνώρισε στο κοινό συγγραφείς όπως η Μαρια Χανιώτου, η Πένυ Παπαδάκη (θυμάστε το καταπληκτικό Ζεΐμπέκικο της Κατίνας και το Αντίο φιλενάδα;)&nbsp; αλλά δεν ξέρω τι κάνει τώρα πια. Πάντως τα βιβλία του υπάρχουν. Ίσως πρέπει να τα παραγγείλετε, αλλά θα τα βρείτε! </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-O1r-36nnKjQ/TZBDSYCbouI/AAAAAAAABBw/afUwvmC93f4/s1600/%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-O1r-36nnKjQ/TZBDSYCbouI/AAAAAAAABBw/afUwvmC93f4/s1600/%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B8%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;"><strong>Λίγα λόγια για την συγγραφέα:</strong> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #4c1130; font-family: Georgia;">Η Αναστασία Κορινθίου Χατζηρήγα γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Σπούδασε διοίκηση ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και νηπιαγωγός. Ζει μόνιμα στη Ρόδο και ασχολείται με τη διαφήμιση, το ραδιόφωνο, τη διοργάνωση και παρουσίαση πολιτιστικών εκδηλώσεων και το παιδικό θέατρο. Είναι μέλος του συλλόγου γυναικών "Μεσόγειος". Γράφει από πολύ νεαρή ηλικία και κείμενά της έχουν δημοσιευτεί στον τοπικό Τύπο της Ρόδου. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Βοηθά εθελοντικά στο σύλλογο ΕΛΠΙΔΑ (κέντρο βοήθειας ατόμων με ειδικές ανάγκες ή ξεχωριστές προσωπικότητες, όπως προτιμά να λέει η ίδια) και ταυτόχρονα συντονίζει, διοργανώνει και παρουσιάζει πολιτιστικά φεστιβάλ. Με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων Καλυθιών και τη βοήθεια του Δήμου έχει δημιουργήσει μία θεατρική ομάδα που θα κάνει το ντεμπούτο της το χειμώνα του 2007 με το έργο της "Νεραϊδοκατασκοπίες". Αρθρογραφεί στον τοπικό Τύπο, ενώ τα τελευταία εφτά χρόνια ασχολείται και με το χώρο της μόδας. Έχει γράψει το παιδικό μιούζικαλ "Παραμυθοσαλάτα" που θα παιχτεί από την παιδική σκηνή Ρόδου, ενώ στίχοι της έχουν μελοποιηθεί από τον Α. Παπαντωνίου. Από την Εμπειρία Εκδοτική κυκλοφορούν τα βιβλία της "Γυναίκες από πέτρα" και "Για την καρδιά ενός αγγέλου" που μεταφέρθηκε τηλεοπτικά από τον ALPHA, σε σκηνοθεσία Στράτου Μαρκίδη. </span></div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-7641801350894230751?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-68745539440025930892011-03-18T11:28:00.000+02:002011-03-18T11:28:07.315+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Με όσα γίνονται γύρω μας, με όσα συμβαίνουν στον κόσμο γενικότερα τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα καλύτερο από ένα βιβλίο για μια ανάσα του μυαλού. Δεν έχω να πω τίποτα που δεν έχει ειπωθεί ήδη για την κρίση, για οτι έγινε στην Ιαπωνία και ότι μας πειμένει ακόμα...&nbsp; Για να είμαι ειλικρινής, είναι μια εποχή που προτιμώ να κρύβω το κεφάλι μου στην άμμο και κατηγορείστε με αν θέλετε γι αυτό, αλλά δεν νομίζω ότι αντέχω κάτι παραπάνω! Στρέφομαι λοιπόν σε αυτό που με παρηγορεί, όπως τότε που ήμουν παιδί, έφηβη αργότερα και ενήλικας ακόμα πιο μετά. Στην λογοτεχνία. Και από δω και πέρα θα σας παρουσιάζω όσα βιβλία μπορώ να διαβάσω (και μου άρεσαν, να εξηγούμαστε) αλλά και μερικά που δεν μπορώ ν' αποφασίσω αν μου άρεσαν και η γνώμη σας ευπρόσδεκτη! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-XG-0BKJoPlc/TYMhP5o8VkI/AAAAAAAABBI/UtRNNEB-z1A/s1600/%25CE%25A6%25CE%25B5%25CE%25BB%25CF%2585%25CE%25B3%25CF%2589.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-XG-0BKJoPlc/TYMhP5o8VkI/AAAAAAAABBI/UtRNNEB-z1A/s1600/%25CE%25A6%25CE%25B5%25CE%25BB%25CF%2585%25CE%25B3%25CF%2589.bmp" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;"><strong>Λίγα λόγια για το βιβλίο: </strong></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;">Η Ρόζα, γόνος καλής οικογενείας με πατέρα γιατρό, ζει την ζωή που επέλεξαν οι δικοί της για κείνη, εγκλωβισμένη και καταπιεσμένη, την ίδια στιγμή που μέσα της μια "άλλη" Ρόζα λαχταράει να ζήσει&nbsp; εντελώς διαφορετικά. Οι γονείς θέλουν να παντρευτεί γιατρό αλλα΄η ίδια ερωτεύεται έναν εκκεντρικό ζωγράφο τον Φλάβιο και κάνει την επαναστασή της. Τον παντρεύεται για να συνειδητοποιήσει οτι από την γονική καταπίεση φτάνει στην συζυγική, χωρίς να την αντέχει. Πολλά χρόνια αργότερα ο Κωνσταντίνος, ένας νεαρός άντρας με προτίμηση στο ίδιο φύλο, θ' ασκήσει μια παράξενη έλξη στην ψυχή της. Θα ξυπνήσει την 'Άλλη" Ρόζα μέσα της για να φτάσει να μπερδευτεί ακόμα περισσότερο στην αναζήτηση του άντρα της ζωής της.&nbsp; Υπάρχει κι ένας θρύλος που η Ρόζα θα μάθει τελικά το τέλος του... Πως ένας μεγάλος έρωτας ολοκληρώνεται όταν γίνεται έργο τέχνης....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;">Διάβασα το βιβλίο σχεδόν μέσα σε μια μέρα. Είναι η πρώτη φορά που διαβάζω βιβλίο της κ. Κοντολέων, ενώ την ίδια την έχω γνωρίσει και είναι ένας άνθρωπος με έμφυτη ευγένεια και ιδιαίτερη γλύκα. Αυτή που αναδύεται από το βιβλίο της. Δεν είναι ένα εύπεπτο μυθιστόρημα που το ξεχνάς την άλλη στιγμή. Όσο κι αν το θέμα του μοιάζει περίεργο, κάνει τον αναγνώστη να σκεφτεί και να επαναπροσδιορίσει δικές του σκέψεις. Αγάπη σημαίνει εγκλωβίζω; Αγαπώ σημαίνει φτιάχνω το αντικέιμενο της αγάπης μου όπως το θέλω εγώ, για να βολεύει εμένα; Τι γίνονται οι καταπιεσμένες επιθυμίες; Που πηγαίνουν, όταν όλοι νομίζουν οτι κατάφεραν να τις πνίξουν ή έστω&nbsp;να τις υποτάξουν; Και ο έρωτας; Έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου στους υπηκόους του; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;">Υπόδειγμα γραφής φυσικά, χωρίς χυδαιότητες, περιττές και μακροσκελείς περιγραφές, η κ. Κοντολέων επικεντρώνεται στον άνθρωπο, στα πάθη και στα λάθη του. Όπως ήδη είπα, είναι ένα μυθιστόρημα που δεν το ξεχνάς όταν το τελειώσεις. Η Ρόζα δεν είναι μια ...αναποφάσιστη ηρωίδα, είναι μια ψυχή που έχασε το δρόμο της, που την αγάπησαν χωρίς να θελήσουν να την καταλάβουν κι αυτό προκαλεί πόνο μόλις διαπιστωθεί από τον άμεσα ενδιαφερόμενο. Που του έρχεται να φωνάξει: "Αγαπάτε με λιγότερο για να έχω χώρο ν' &nbsp;αναπνεύσω!" Και η Ρόζα το φώναξε με όλους τους τρόπους στη ζωή της.....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;">Το εξώφυλλο ανήκει όπως θα είδατε στην "νέα γενιά" των βιβλίων&nbsp; που εκδίδει ο κ. Ψυχογιός και το βρήκα καταπληκτικό, φέρνει μια άλλη αισθητική στα εκδοτικά.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-rIn5mjrl_LA/TYMlB9WpijI/AAAAAAAABBM/DiRlnDu2Ml8/s1600/%25CE%259A%25CF%258E%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="https://lh4.googleusercontent.com/-rIn5mjrl_LA/TYMlB9WpijI/AAAAAAAABBM/DiRlnDu2Ml8/s1600/%25CE%259A%25CF%258E%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;"><strong>Λίγα λόγια για την συγγραφέα:</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;">Η ΚΩΣΤΙΑ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ είναι συγγραφέας και μεταφράστρια. Το ΦΕΥΓΩ είναι το τέταρτο μυθιστόρημά της. Έχει μεταφράσει περισσότερα από πενήντα βιβλία, μεταξύ των οποίων έργα των: Τζόις Κάρολ Όουτς, Φίλιπ Πούλμαν, Τόμας Σάβατζ, Ρόαλντ Νταλ, Μάρκους Ζούσακ, Ρόμπερτ Κόρμιερ, Πένελοπ Φιτζέραλντ, Ρ. Κ. Νάραγιαν, Μάγια Αγγέλου, Μέλβιν Μπέρτζες κ.ά. Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία· ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης 1992 και η διπλή αναγραφή της στον Τιμητικό Πίνακα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ).</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #741b47; font-family: Georgia;">Δέχεται επισκέψεις καθημερινά στο: <a href="http://kostiakontoleon.psichogios.gr/"><strong>http://kostiakontoleon.psichogios.gr/</strong></a><strong>&nbsp;</strong></span></div><strong><br /></strong><br /><strong><br /></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6874553944002593089?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-44048187390838344492011-03-12T11:04:00.000+02:002011-03-12T11:04:31.075+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-mmUXc4868MA/TXs0rlBmCOI/AAAAAAAABAo/nGWmKW7grzI/s1600/%25CE%25A3%25CF%2585%25CE%25B3%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AD%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" q6="true" src="https://lh4.googleusercontent.com/-mmUXc4868MA/TXs0rlBmCOI/AAAAAAAABAo/nGWmKW7grzI/s320/%25CE%25A3%25CF%2585%25CE%25B3%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AD%25CE%25B1%25CF%2582.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το περιοδικό <strong>Life &amp; style,</strong> μου κάνει την τιμή να με συμπεριλάβει ως υποψήφια για το βραβείο <strong>Γυναίκα της χρονιάς</strong> στην κατηγορία "Συγγραφέας. Πέρσι μάλιστα είχα την χαρά να κερδίσω το βραβείο σε μια πολύ όμορφη βραδιά. Είμαι λοιπόν πολύ χαρούμενη που και φέτος είμαι υποψήφια ανεξαρτήτως αποτελέσματος!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-6gVBWRo0E8g/TXs1bzv99II/AAAAAAAABAs/awGxzlCshdw/s1600/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25B5%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2582.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" q6="true" src="https://lh4.googleusercontent.com/-6gVBWRo0E8g/TXs1bzv99II/AAAAAAAABAs/awGxzlCshdw/s320/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BA%25CE%25B5%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AC%25CF%2582.JPG" width="206" /></a></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Συνυποψήφιες: </span><br /><ul><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Χρυσηίδα Δημουλίδου</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Άλκη Ζέη</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Ιωάννα Καρυστιάνη</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Αμάντα Μιχαλοπούλου</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Κάλλια Παπαδάκη</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Ελένη Πριοβόλου</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Εύη Σάλτου</span></li><li><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Ευγενία Φακίνου</span></li></ul><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Η ψηφοφορία διαρκεί μέχρι τις 24/3/2011 και όσοι αποστείλουν ψηφοδέλτιο (χωρίς ταχυδρομικό τέλος) μπαίνουν σε κλήρωση για δώρα αξίας 8.500 Ευρώ. Εκτός από το life &amp; style, ψηφοδέλτια θα βρείτε και στο περιοδικό HELLO.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div align="justify"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4404818739083834449?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-39465155886674344122011-03-04T13:31:00.000+02:002011-03-04T13:31:10.998+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-69RWglyFHzw/TXDM3UedZaI/AAAAAAAABAk/CHbCckmpXV0/s1600/xoris_xeirokrotima_9.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" l6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-69RWglyFHzw/TXDM3UedZaI/AAAAAAAABAk/CHbCckmpXV0/s320/xoris_xeirokrotima_9.jpg" width="213" /></a><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Επιτέλους!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Μετά πολλών βασάνων (ως συνήθως) , μετά πολλών διαβουλεύσεων (ως είθισται) , μετά πολλών διαφωνιών (ως επιβάλλεται), μετά περισσής αγωνίας (ως αναμενόταν) και ακόμη περισσότερης ανυπομονησίας το εξώφυλλο του νέου βιβλίου είναι πλέον έτοιμο! Μόλις πριν από λίγο καταλήξαμε σε συμφωνία και η πρώτη μου δουλειά ήταν να το αφήσω στην κρίση σας, μαζί μ' ένα πρόχειρο σημείωμα, κάτι σαν το οπισθόφυλλο δηλαδή για να πάρετε μια ιδέα!</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>"Η Ειρήνη πάντα πίστευε αυτό που της είχε πει η γιαγιά της: «Το ουράνιο τόξο είναι η σκάλα που χρησιμοποιούν οι ψυχές για να φτάσουν στον ουρανό…». Έτρεχε μαζί της και αναζητούσε την αρχή του, μικρό κορίτσι στο χωριό της κοντά στα σύνορα. Όνειρό της να γίνει δασκάλα, αλλά η μοίρα έχει διαφορετική άποψη. Για ν’ αποφύγει έναν γάμο που της κανονίζει ο πατέρας της, η Ειρήνη θα βρεθεί στην Αθήνα και δίπλα στην θεία της, την μεγάλη τραγουδίστρια Βένια, θα γνωρίσει την λάμψη της show biz, αλλά και το σκοτάδι της…. </em></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Ο έρωτάς και η σχέση της με τον Μάξιμο, θα γίνει βορά στα θηρία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και θα τραβήξει πάνω της όλα τα πυρά και όχι μόνο τα τηλεοπτικά…..</em></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Θα χρειαστεί και πάλι η Ειρήνη ν’ αναζητήσει την άκρη του ουράνιου τόξου;</em></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Ποια ψυχή θα βρει να ταξιδεύει στις πολύχρωμες ουράνιες κορδέλες του;"</em></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><em><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Στις 6 Μαΐου στα βιβλιοπωλεία......</span></em></strong></div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-3946515588667434412?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com112tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-6044588475729590362011-02-25T09:56:00.000+02:002011-02-25T09:56:22.875+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XJl9TRDB77A/TWdgAcHc1qI/AAAAAAAABAg/4Zk4DAevDDU/s1600/%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CF%2584%25CF%2585%25CF%2587%25CE%25B9%25CE%25B1.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" l6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-XJl9TRDB77A/TWdgAcHc1qI/AAAAAAAABAg/4Zk4DAevDDU/s1600/%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CF%2584%25CF%2585%25CF%2587%25CE%25B9%25CE%25B1.png" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Όταν πριν λίγες μέρες έκανα μια ανάρτηση μ' ένα κείμενο που είχα γράψει για την εφημερίδα ΚΑΡΦΙΤΣΑ όπου έδινα κάθε βδομάδα ένα κείμενό μου, πολλοί φίλοι μου έγραψαν οτι μόνο έτσι θα μπορούσαν να είχαν πρόσβαση σε όσα έγραφα, αφού είτε μένουν στο εξωτερικό είτε σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Αυτό μου έδωσε την ιδέα να μοιραστώ και μαζί σας, κάποια κείμενα....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">"Συνήθως δεν θυμάμαι ανέκδοτα και δεν μ' αρέσουν κιόλας, αλλά αυτό μου το είπαν πριν πολλά χρόνια και δεν το ξέχασα ποτέ....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">"<em>Κάποτε κάποιος πήγε στον άλλο κόσμο, κι εκεί τον ξενάγησαν. Όπως περπατούσε με τον ξεναγό του, είδε έναν λάκκο που μέσα υπήρχε κόσμος πολύς, και στο χείλος του λάκκου υπήρχαν στρατιώτες πάρα πολλοί που φύλαγαν με όπλα .</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>- Ποιοι είναι αυτοί και γιατί τους φυλάνε με τόση προσοχή; ρώτησε</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>- Αυτοί είναι Γερμανοί, του απάντησε ο ξεναγός, και τους φυλάνε γιατί αν βγουν υπάρχει φόβος να ξαναζωντανέψει το Τρίτο Ράιχ και να δημιουργηθεί ένας ακόμα παγκόσμιος πόλεμος.</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Πιο κάτω, βρήκαν κι άλλο λάκκο με ανθρώπους μέσα, αλλά οι στρατιώτες ήταν περισσότεροι και τα όπλα πιο βαριά.</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>- Κι αυτοί; Ποιοί είναι και τους φυλάτε έτσι; ξαναρώτησε,</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>- Α, αυτοί είναι Εβραίοι, είπε ο ξεναγός και πρέπει να τους φυλάμε. Αν βγουν υπάρχει κίνδυνος να κατακυριεύσουν τον κόσμο με το χρήμα που πάντα μαζεύουν!</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Πιο κάτω υπήρχε ένας λάκκος με πολύ λαό μέσα, αλλά κανείς δεν τους φυλούσε.</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>- Εδώ γιατί δεν υπάρχει φύλακας; ρώτησε πάλι ο νεοαφιχθής στον άλλο κόσμο.</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><em><br /></em></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>- Αυτοί εδώ είναι Έλληνες και δεν υπάρχει φόβος να βγουν! Μόλις κάποιος φτάσει στο χείλος του λάκκου, τον τραβούν μέσα οι υπόλοιποι για να μην ανέβει και να ανέβουν εκείνοι....»</em></span></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αυτό τελικά είμαστε; Αυτό είναι το μεγάλο ελάττωμα της φυλής που κυριαρχεί πάνω στο άλλο μας χαρακτηριστικό το «δαιμόνιο της φυλής» που έλεγαν και οι πιο παλιοί από μας; Δεν αντέχουμε την επιτυχία του διπλανού μας, μας πονάει όταν κάποιος καταφέρει κάτι που κι εμείς θα θέλαμε, αλλά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι μας λείπουν ίσως τα προσόντα για να το κατακτήσουμε; Πολλές οι ερωτήσεις; Δεν έχω τις απαντήσεις όμως, ίσως εσείς τις έχετε. Αλλά είναι κουραστικό η επιτυχία να θεωρείται έγκλημα, το μόνο μέλημα κάποιων είναι πώς να εμποδίσουν την άνοδο εκείνων που μπορούν….</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-604458847572959036?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-42677852968216615562011-02-19T11:12:00.001+02:002011-02-19T11:15:07.798+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rDBwdLQTs8w/TV-KCoTFNPI/AAAAAAAABAc/YeOiWmG70C0/s1600/0.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" j6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-rDBwdLQTs8w/TV-KCoTFNPI/AAAAAAAABAc/YeOiWmG70C0/s320/0.png" width="320" /></a></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Είναι περίεργο, πως καμιά φορά οι άσχημες στιγμές, έρχονται με τρομακτική συγκυρία όλες μαζί. Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα αυτή που πέρασε, που "ανακάτεψε" χαρά και λύπη,&nbsp;αλλά &nbsp;δεν θέλω ειλικρινά να μιλήσω για τίποτα απ' όλα αυτά. Και η αναφορά είναι για δικαιολογήσει&nbsp;το... μούδιασμα στις διαδικτυακές μου δραστηριότητες. Πίσω όλα λοιπόν και πάμε από την αρχή.... "Το γαρ πολύ της θλίψεως, φέρει παραφροσύνη",όπως έλεγε η αγαπημένη μου Λωξάνδρα.... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Και μια και μίλησα για εκείνη, είναι ώρα να σας εκμυστηρευτώ κάτι που ξέρουν μόνο οι δικοί μου άνθρωποι.... Στα δύσκολα της ζωής μου, όσα κι αν ήταν και όσο σοβαρά κι αν υπήρξαν, μία ήταν πάντα η...θεραπεία μου.&nbsp;Η "Λωξάνδρα".... Είτε την διάβαζα είτε την έβλεπα στην πιο άρτια μεταφορά λογοτεχνικού έργου που έχει γίνει ποτέ για την μικρή οθόνη.... Όμορφες εποχές της τηλεόρασης. ... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Σ' ένα από τα επεισόδια λοιπόν, ο Δημητρός, άνδρας της Λωξάνδρας, που τον υποδύθηκε εκπληκτικά ο Γιάννης Αργύρης, λέει μια ιστορία που προστέθηκε στην τηλεοπτική της μεταφορά από τον Μάκη Αντωνόπουλο που γνώρισα στην Κύπρο. Λέει λοιπόν ο Δημητρός:</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;"><strong>"<em>Το παν είναι η υγεία. Όλα τα άλλα είναι μηδενικά....&nbsp;Όταν έχεις την υγεία, έχεις το 1....&nbsp;Όταν &nbsp;έχεις&nbsp; τα πλούτη προσθέτεις και ένα μηδενικό και γίνεται 10. Όταν έχεις την δόξα, προσθέτεις άλλο ένα μηδενικό και γίνεται 100. Όταν έχεις και τις τιμές, προσθέτεις και το τρίτο μηδενικό και γίνεται 1000&nbsp;. Όταν όμως σου λείψει το 1, τότε σου μένουν μόνο τα μηδενικά...."</em></strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο επίκαιρο είναι αυτό το μικρό κομμάτι και πόσο όλοι μας πρέπει να το θυμόμαστε, κάθε στιγμή.....&nbsp; Ίσως να μας έκανε&nbsp; καλύτερους ανθρώπους....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Είμαι και επηρεασμένη απ' όσα συνέβησαν αυτή την περίεργη βδομάδα στη ζωή μου, που ήρθα αντιμέτωπη με την κακία, την αχαριστία, τον φθόνο και την εμπάθεια που δεν θέλεις να τα περιμένεις από οικείους ή συγγενείς.... Και ειδικά όταν ένας άνθρωπος έφυγε, όταν ένας θάνατος θα έπρεπε να μας κάνει να συνειδητοποιούμε πόσο λίγο αξίζουν όλα μπροστά στην ίδια την ζωή.... Δεν βαριέστε.... Είπαμε, πίσω όλα.... Μια νέα βδομάδα αρχίζει....</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4267785296821661556?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-2641662705566778552011-02-14T09:55:00.000+02:002011-02-14T09:55:18.337+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Δεν με νοιάζει τι λένε! Δεν με νοιάζει αν την σημερινή μέρα την κατηγορούν οτι δημιουργήθηκε για εμπορικούς λόγους! Δεν με νοιάζει επίσης αν την θεωρούν πολύ....κιτς ή πολύ...ροζ! (Ειδικά αυτό το τελευταίο δεν με πειράζει καθόλου και έχω τους λόγους μου!) Σήμερα γιορτάζουν οι ερωτευμένοι, πάει και τελείωσε! Και βέβαια καλό είναι να μην θυμόμαστε μόνο μια μέρα τον χρόνο αυτόν που αγαπάμε, αλλά και μια μέρα&nbsp;που είναι.... στιγματισμένη γι αυτό, δεν με πειράζει καθόλου!&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα, από το να νιώθεις οτι κάποιος σε λατρεύει και σου το λέει! Σήμερα είμαι με βήχα, λίγο πυρετό, με τα χαρομάντηλα σε απόσταση....βολής, είμαι 47 χρονών ( τα κλείνω σε 2 μήνες) 28 χρόνια με τον άντρα μου και ενώ έφυγε για την δουλειά του, γύρισε με..... αυτά!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-x6_BOkPrmHM/TVjd3mxelCI/AAAAAAAABAY/Dk_DbQBNRpM/s1600/%25CE%25B4%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25BF.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="272" src="http://3.bp.blogspot.com/-x6_BOkPrmHM/TVjd3mxelCI/AAAAAAAABAY/Dk_DbQBNRpM/s320/%25CE%25B4%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25BF.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Είναι να μην σου φτιάχνει το κέφι; Δεν είναι ανάγκη να τα περνάμε όλα από ...κόσκινο, όπως έλεγε η γιαγιά μου. Ούτε να τα ζυγίζουμε όλα σαν ....σοβαροί ενήλικες, μορφωμένοι, καλλιεργημένοι και όλα τα άλλα που προτάσσουμε για να επισφραγίσουμε την&nbsp; οντότητά μας. Καμμιά φορά στην ζωή, πρέπει ν' αφηνόμαστε με την αφέλεια ενός παιδιού, με τον ενθουσιασμό ενός εφήβου.... Μην ξεχνάτε οτι η ζωή είναι συλλογή στιγμών... Όσο περισσότερες είναι οι ευτυχισμένες, τόσο το καλύτερο! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Και όπως έλεγε και η Χαρούλα Αλεξίου: "Τι γλυκό να σ' αγαπούν και να σου το λένε"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Βαλεντίνες και Βαλεντίνοι λοιπόν.... ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-264166270556677855?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-42771761401283266732011-02-09T11:16:00.001+02:002011-02-09T11:29:08.701+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TVJbMf8Jw1I/AAAAAAAABAU/PBTYUE3bNMI/s1600/%25CE%25B5%25CF%2586%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B5.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="216" src="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TVJbMf8Jw1I/AAAAAAAABAU/PBTYUE3bNMI/s320/%25CE%25B5%25CF%2586%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B5.png" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Για όσους δεν το ξέρουν, κάθε εβδομάδα, γράφω ένα κείμενο γαι την Σαββατιάτικη κυκλοφορία της free press εφημερίδας ΚΑΡΦΙΤΣΑ που κυκλοφορεί στην Θεσσαλονίκη. Σήμερα η ΜΑριάννα, από τις εκδόσεις Ψυχογιός, μου είπε οτι της άρεσε πολύ το θέμα αυτό και πως έπρεπε να το κάνω ανάρτηση στο ιστολόγιο. ακολουθώ την συμβουλή της λοιπόν:</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>"Τελευταία και χωρίς να το θέλω, έπεσα σε μια τηλεοπτική κόντρα που θέλω δεν θέλω την παρακολουθώ τις ελάχιστες ώρες που περνώ πια μπροστά στην παλιά μου φιλενάδα που τόσο με πρόδωσε … Αλλά είναι και στιγμές που δεν θέλεις να διαβάσεις, δεν θέλεις να βγεις, θέλεις να καθίσεις απέναντι από την οθόνη και να επιτρέψεις στην βλακεία να βομβαρδίσει τον εγκέφαλό σου. Πάνω σ’ αυτή την κατάσταση λοιπόν με συνέλαβε εξ απήνης, η κόντρα που λέγαμε, με ηθοποιό που ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγόρησε συνάδελφο ότι είναι μοντέλο και όχι ηθοποιός! Σε λόγια να βρισκόμαστε δηλαδή! Δεν ήθελε και πολύ να «φουντώσει» το κακό και επώνυμοι πήραν το μέρος του ενός ή της άλλης που εθίγει, αλλά πολύ σοφά, δεν βγήκε να πει τίποτα. Στάθηκα μόνο σε μια δήλωση που μου άρεσε και έχω λόγους δηλαδή που μου άρεσε…. Σε πρωινή εκπομπή ο κύριος Καπουτζίδης, ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε ότι ο πολιτισμός δεν απορρέει μόνο από το ποιος είσαι, σε ποιο θέατρο δουλεύεις αν έχεις παίξει μεγάλους ρόλους, αλλά και από το πώς εκφράζεσαι για τους άλλους γύρω σου. Συμφώνησα απόλυτα μαζί του και το επεκτείνω….</em></span><br /><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>&nbsp;</em></span><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Μπορεί να είσαι μεγάλος και τρανός, μπορεί να έχεις χρήματα, δόξα, μόρφωση, να θεωρείς εαυτόν υπέρμαχο της κουλτούρας και του ραφιναρισμένου. Τίποτα από αυτά δεν είσαι, όταν συμπεριφέρεσαι άσχημα σε αυτούς που θεωρείς κατώτερους. Τίποτα δεν αξίζεις, όταν κακομεταχειρίζεσαι ή μιλάς άσχημα σε όσους δεν έχουν τα …. προσόντα σου ή στην χειρότερη έχουν την ανάγκη σου…. Αυτό που λέμε και ο τρόπος που εκφραζόμαστε, δείχνει ότι από την μόρφωση και την κουλτούρα μας, δεν έμεινε τίποτα άλλο από μια μιζέρια ψυχής και μυαλού. Το να σνομπάρεις όσα είναι διαφορετικά από σένα, δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, το αντίθετο μάλιστα…. Είναι ανοησία να κρίνεις και να κατακρίνεις όσα δεν σου μοιάζουν, αντί να προσπαθήσεις ν’ ανακαλύψεις την δική τους υπεροχή… Καθένας έχει την αξία του και την αποδεικνύει καθημερινά…. Ειδικά σε επαγγέλματα που για να προχωρήσουν χρειάζονται την αποδοχή και την αγάπη του κοινού…."</em></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Όπως πάντα συμπεράσματα και σκέψεις δικά σας....</span></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4277176140128326673?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-15337029886410884692011-02-03T08:12:00.001+02:002011-02-03T11:36:43.802+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUpFM3YHFkI/AAAAAAAABAI/pjLpEFhfPAo/s1600/%25CE%25B2%25CE%25B9%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25BF.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUpFM3YHFkI/AAAAAAAABAI/pjLpEFhfPAo/s1600/%25CE%25B2%25CE%25B9%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25BF.png" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Επιτέλους!!!! Ήρθε η ώρα που μπορώ πια να σας ενημερώσω για το καινούριο βιβλίο! Βλέπετε για πρώτη φορά τα πράγματα μπερδεύτηκαν λίγο.... Όσοι διαβάσατε το <strong>"Τελευταίο τσιγάρο"</strong> προσέξατε οτι στο "αυτί" του βιβλίου υπήρχε ο τίτλος του επόμενου..... "Μέχρι την άκρη του ουράνιου τόξου". Πρώτος ο καλός μου ο φίλος από την Νίσυρο ο <strong>Νίκος Διακογιάννης</strong> που φρόντισε να με ενημερώσει οτι υπήρχε ήδη βιβλίο μ' αυτό τον τίτλο και τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που με νοιάζεται κι ας είναι τόσο μακριά. (ΣΗΜ: Εντός των ημερών κυκλοφορεί και το νέο του βιβλίο <strong>"Ο ύπνος των αγαλμάτων" </strong>από την νέα του&nbsp; στέγη τις εκδόσεις Καλέντη).</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Αμέσως μετά και κάποιες αναγνώστριες φρόντισαν να μ' ενημερώσουν για το ίδιο θέμα και έτσι μαζί με την Αγγέλα Σωτηρίου την υπεύθυνη του εκδοτικού αρχίσαμε την αναζήτηση για έναν νέο τίτλο που θα έδενε με το βιβλίο και δεν θα υπήρχε στην βιβλιογραφία! Ένα μήνα τώρα σπάμε το κεφάλι μας, ούτε μπορώ να θυμάμαι πόσοι τίτλοι δεν γεννήθηκαν για ν' απορριφθούν την άλλη μέρα, κάποιοι δεν άρεσαν στην Αγγέλα, κάποιοι σε μένα και κάποιοι σε όλο το εκδοτικό! Μόνο εγώ πρέπει να έστειλα και 30(!) τίτλους.... Τέλος καλό όλα καλά, αυτό δεν λένε;</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Κυρίες και κύριοι ο επίσημος πλέον τίτλος του βιβλίου που θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία στις 6 Μαΐου είναι:&nbsp; <strong>Χωρίς χειροκρότημα....</strong> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Καλή αντάμωση λοιπόν....</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-1533702988641088469?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-74251083024215073592011-01-31T11:53:00.000+02:002011-01-31T11:53:11.690+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Απλή ενημέρωση: Το βιβλίο που γράφω, προχωράει με κανονικούς ρυθμούς. Κάτι θεματάκια που είχα, απλή διαφωνία με την ηρωίδα, τα έλυσα....δημοκρατικά. (τελικά έκανε αυτό που ήθελα εγώ να κάνει!) Να διαβάσω δεν μπορώ τίποτα, η τηλεόραση πάλι στο τίποτα μας καταλήγει, τι μένει; Το θέατρο! Λόγω της ... περίεργης ψυχολογικής μου κατάστασης αποφέυγω τα δύσκολα και πήγα σε παλιές λατρεμένες συνταγές! </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;"><strong>Θέατρο ΚΙΒΩΤΟΣ </strong>( Πειραιώς 115, Γκάζι)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;"><strong>Η γυνή να φοβήται τον άνδρα....&nbsp; του Γιώργου Τζαβέλλα</strong></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUZ9aQoVNnI/AAAAAAAAA_w/a7heiTmGXus/s1600/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AE+1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="219" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUZ9aQoVNnI/AAAAAAAAA_w/a7heiTmGXus/s320/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AE+1.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Γιάννης Μπέζος, Ναταλία Τσαλίκη, Γιάννα Παπαγεωργίου, Φαίδρα Δρούκα, Παύλος Ορκόπουλος, Δημήτρης Κανέλλος κ. α. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπέζος, Σκηνικά - κουστούμια Γιώργος Πάτσας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Η μουσική της παράστασης είναι πρωτότυπη, από την <strong>Δήμητρα Γαλάνη</strong> κάτι που σπάνια βλέπουμε πια σε παραστάσεις και οι στίχοι της <strong>Λίνας Νικολακοπούλου</strong>. Εξαιρετικό το ντουέτο Μπέζου - Τσαλίκη σαν Αντωνάκης και Ελενίτσα στο τραγούδι "Η γυνή να φοβήται τον άνδρα", πολύ μελωδικό και συγκινητικό.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Αυτό που με μάγεψε στο έργο αυτό, που το ξέρω απ' έξω και ανακατωτά, ήταν οτι κράτησε την ατμόσφαιρα, δίνοντας όμως και μια νέα ματιά στο κείμενο. Το έβλεπα και με έκανε να αφήσω στην άκρη το γνωστό κινηματογραφικό έργο, να ξεχάσω τον Κωνσταντίνου και την Κοντού... Δύσκολο, αλλά τελικά όχι ανέφικτο. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το έργο έχει ξανανέβει φυσικά. Πρώτος διδάξας ο <strong>Βασίλης Λογοθετίδης</strong> με την <strong>Ίλυα Λιβηκού</strong>, την θεατρική σαιζόν 1959-&nbsp;1960. Και ενώ ήταν άγραφος νόμος οτι στα κινηματογραφικά έπρεπε να πρωταγωνιστούν όσοι το είχαν ανέβασει και στο θέατρο, έγινε μια εξαίρεση γιατί ήθελαν πιο νέους πρωταγωνιστές και έτσι πήραν το ρόλο ο Κωνσταντίνου, σε μια από τις ωραότερες, αν όχι την ωραιότερη παρουσία του στον κινηματογράφο, και η Κοντού.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το έργο ανεβαίνει πάλι σε περιοδεία την θεατρική σαιζόν 1960-1961 με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και την Θεανώ Ιωαννίδου.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το 1970 στην Κύπρο με τον θίασο του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη και τέλος....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το 2000-2001 στο θέατρο Βέμπο με Παρτσαλάκη και Τζομπανάκη (επίσης το είχα δει)&nbsp; σε μια εξίσου καλή παράσταση που είχε σπάσει και τότε τα ταμεία με πολλούς καλούς ηθοποιούς να πλαισιώνουν τους πρωταγωνιστές, όπως η Ν. Μανίσαλη, ο Θ. Βισκαδουράκης, ο Τ. Παπαματθαίου κ.α....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUZ_KvRbxKI/AAAAAAAAA_0/nsRSL07oKTk/s1600/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AE+2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUZ_KvRbxKI/AAAAAAAAA_0/nsRSL07oKTk/s200/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AE+2.JPG" width="165" /></a></div><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://4.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUZ_NaNF9EI/AAAAAAAAA_4/aNrBQ2h7E6k/s1600/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AE+3.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUZ_NaNF9EI/AAAAAAAAA_4/aNrBQ2h7E6k/s200/%25CE%2593%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AE+3.JPG" width="156" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><strong>Θέατρο ΗΒΗ</strong>&nbsp; (Σαρρή 27 Ψυρρή)</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><strong><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Φωνάζει ο κλέφτης.... του Δημήτρη Ψαθά.</span></strong></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUaBFJ08C9I/AAAAAAAAA_8/uFZMwMzM3f4/s1600/%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUaBFJ08C9I/AAAAAAAAA_8/uFZMwMzM3f4/s320/%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+1.JPG" width="227" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Τάσος Κωστής, Γιώργος Καπουτζίδης, Γιώργος Λέφας, Δημήτρης Γεροδήμος, Κλέλια Ρένεση.</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Σκηνοθεσία Πέτρος Φιλιππίδης, Σκηνικά Κουστούμια Γιάννης Μετζικώφ.</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Κι εδώ μια από τα ίδια, κι εδώ ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, γιατί έπρεπε οι ηθοποιοί του σήμερα να καταφέρουν να παρασύρουν τον θεατή μακριά από την Βλαχοπούλου, τον Παπαγιαννόπουλο και τον Ηλιόπουλο. Για μένα τα κατάφεραν και ο Γ. Καπουτζίδης, απέδειξε οτι έχει ταλέντο και στο να παίζει, εκτός από το να γράφει σειρές που άφησαν εποχή. </span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το έργο είναι αγαπημένο ανά τις δεκαετίες και έχει ανέβει πολλές φορές, επιλογή για πολλούς θιάσους ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς.</span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Η πρώτη του φορά ήταν το 1958 στο θέατρο Μ. Κοτοπούλη&nbsp; με τους Μαίρη Αρώνη και Διονύση Παπαγιαννόπουλο ενώ και τότε τον ρόλο του Τιμολέοντα, κρατούσε ο Ντίνος Ηλιόπουλος. Η παράσταση έσπασε στην κυριολεξία τα ταμεία, κάνοντας είσπραξη μέσα σε 6 μέρες, 145.000 δραχμές, ποσό μυθικό γαι την εποχή και έτσι συνεχίστηκε με διθυραμβικές κριτικές.&nbsp; </span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το επόμενο καλοκαίρι ταξιδεύει στην Ρόδο με τον θίασο του Ηλιόπουλου&nbsp; και αυτή τη φορά παίζει η Μάρω Κοντού και ο Βασίλης Ανδρεόπουλος. </span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Την σαιζόν 67-68, ανεβαίνει στο θέατρο Αμιράλ με τον Γ. Κωνσταντίνου, τον Κώστα Βουτσά και την Σμαρούλα Γιούλη. </span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Πιο πρόσφατα, το έργο ανέβηκε&nbsp; το 1990 στο θέατρο Λουζιτάνια με την Πηνελόπη Πιτσούλη και τον Μπάμπη Σαρηγιαννίδη, ενώ τον ρόλο του Τιμολέοντα ζωντάνεψε ο Φαίδωνας Γεωργίτσης. </span></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το 1995 ανεβαίνει στο θέατρο Μπροντγουαίη&nbsp; Με την Μάρθα Καραγιάννη, τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο και τον Παύλο Χαϊκάλη στο ρόλο του Τιμολέοντα.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUaE879t0zI/AAAAAAAABAA/p6f8I1I0xIc/s1600/%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+2.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" s5="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUaE879t0zI/AAAAAAAABAA/p6f8I1I0xIc/s320/%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+2.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUaFJZQP7II/AAAAAAAABAE/x-JXc4o3VnM/s1600/%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+3.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TUaFJZQP7II/AAAAAAAABAE/x-JXc4o3VnM/s320/%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2586%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+3.JPG" width="320" /></a></div><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Και οι δύο παραστάσεις αξίζουν τα λεφτά τους και θα περάσετε όμορφες ώρες, που όλοι έχουμε ανάγκη....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-7425108302421507359?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-61462459118726640862011-01-14T13:05:00.000+02:002011-01-14T13:05:36.606+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ξέρω χάθηκα, αλλά όσοι με ξέρετε και είστε πια πολλοί, γνωρίζετε οτι αυτή η εποχή είναι που γράφω και η απομόνωση πάει παρέα με το γράψιμο.... συγχωρήστε με λοιπόν, αν δεν είμαι τόσο τακτική, αν δεν κάνω επισκέψεις, αλλά είπαμε... Χρειάζομαι χρόνο.....</span><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κι αν μπήκα να γράψω σήμερα, είναι γιατί μια είδηση που παρακολουθήσα, μου απέσπασε όχι μόνο την προσοχή αλλά και την αυτοσυγκέντρωση...</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Πίνοντας τον καφέ μου το πρωί και παίζοντας, ως συνήθως, με το τηλεκοντρόλ, "έπεσα" πάνω στην εκπομπή του Γ. Παπαδάκη στον ΑΝΤ. Η συζήτηση ήταν για τις πολεμικές αποζημιώσεις που δεν δόθηκαν. Στην τηλεφωνική γραμμή ο κ. Γλέζος... Κάθισα να τον ακούσω γιατί σέβομαι τόσο πολύ την ιστορία του που ήθελα να μάθω την θέση του. Ποτέ η Ελλάδα δεν ζήτησε αυτά που έπρεπε να της έχουν δοθεί από την Γερμανία, δεκαετίες αναφέρεται οτι έπρεπε να έχουμε αποζημιωθεί, αλλά καμιά κυβέρνηση δεν τα ζήτησε. </span><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Αν κατάλαβα καλά, η τωρινή κυβέρνηση κάνει πλέον την κίνηση και δεν θα πω "μπράβο" για κάτι αυτονότητο, για κάτι που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και τουλάχιστον τριάντα για να μην πω σαράντα χρόνια. Άνθρωποι εκτελέστηκαν, περιουσίες καταστράφηκαν και η Γερμανική κατοχή, έφτασε τον κόσμο σε τέτοια εξαθλίωση και πείνα, που πέθαιναν 400 (!) άτομα την ημέρα στους δρόμους. Ο κ. Γλέζος, ανέφερε επίσης, οτι σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχουν ήδη γίνει, το ποσό των 162 (!) δις, έχει γίνει με τους τόκους 1 τρις(!). Εμείς πάντως χρωστάμε 300 δις.... Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά, οι αριθμοί δεν μπαίνουν εύκολα έως καθόλου στο κεφάλι μου, αλλά όσο αδαής κι αν είμαι, δεν θα τα βάλουμε και με την αριθμητική τώρα! Δεν ξέρω επίσης πόσο απλοϊκή έως ανόητη είναι η σκέψη μου, αλλά η Γερμανία είναι που στάθηκε ανάλγητη τόσο καιρό απέναντι στην Ελλάδα, που δεν ήθελε να βοηθήσει και γενικά μας έκανε την ζωή δύσκολη.... Εγώ πάλι ξέρω οτι όταν χρωστάς και μάλιστα τόσα πολλά, δεν κάνεις και τον έξυπνο από πάνω! Και οπωσδήποτε δεν ζητάς και τα ρέστα! Μάλιστα αν τα πράγματα είναι έτσι όπως τα άκουσα, τότε τα ρέστα πρέπει να τα ζητήσουμε εμείς! Να κρατήσουν λοιπόν το χρέος μας και να μας δώσουν&nbsp; τα υπόλοιπα να κάνουμε δουλειά μας και να μην χρειάζεται να κοπούν μισθοί συντάξεις και τα συμπαρομαρτούντα! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Μπορεί, το είπα ήδη, να είναι απλοϊκός ο τρόπος σκέψης μου. Αλλά ο θυμός που νιώθω είναι πολύς. Δεν ξέρω τους λόγους, αλλά η ιστορία που έμαθα, δείχνει οτι πάντα, ανά τους αιώνες, η Ευρώπη, αυτό που λέμε Μεγάλες Δυνάμεις, ήθελε πάντα την Ελλάδα κάτω. Δεν ξέρω γιατί, αλλά στο μυαλό μου υπάρχει η εικόνα που μακάρι να ζωγράφιζα έστω και ανεκτά για να σας την μεταφέρω.... Μια Ελλάδα στο χώμα ξαπλωμένη και ένας γίγαντας συναρμολογημένος από όλες τις άλλες χώρες να την πατάει στο λαιμό για να μην σηκωθεί.... Δεν μπορώ να σας το πω αλλιώς...&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Τα συμπεράσματα δικά σας για άλλη μια φορά...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6146245911872664086?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-22452751281173309122011-01-04T09:12:00.000+02:002011-01-04T09:12:37.905+02:00<strong><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-large;">2011!!!!</span></strong><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Ξεκίνησε επιτέλους η νέα χρονιά. Ολοκαίνουρια... Σαν άγραφο τετράδιο, με λευκές σελίδες που περιμένουν να γεμίσουν με λέξεις όλων των χρωμάτων. Ανάμεσα θα έχει σίγουρα και μαύρες. Αυτό που μετράει είναι στο τέλος. Η σούμα που λένε. Ποιές λέξεις θα υπερτερούν αριθμητικά.&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το 2010 για μένα είχε αρκετές μαύρες, αλλά περισσότερες ήταν οι κόκκινες για την χαρά, οι πράσινες για την ελπίδα και υπήρχαν και μπόλικες κίτρινες για την χολή και την ζήλεια κάποιων που ξέσπασαν πάνω μου.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Δεν ξέρω τι μου φυλάει η νέα χρονιά. Πάντα με φόβιζε λιγάκι η Πρωτοχρονιά και αναρωτιόμουν τι με περίμενε στο άγνωστο που ερχόταν. Δεν τα πάω καλά με τα...άγνωστα. Κάτι μου λεέι οτι θα έχει αρκετή φουρτούνα αυτο το 2011.... ένα προαίσθημα... Δεν ξέρω που θα κτυπήσει η τρικυμία, αλλά εύχομαι να είναι ... αντιμετωπίσιμη... Το μόνο που ζητάω όχι μόνο για μένα, αλλά για όλο τον κόσμο είναι αυτή η πολυπόθητη υγεία.... Αυτό το αγαθό, το τόσο πολύτιμο που όλοι ξεχνάμε οτι είναι το ύψιστο...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Μελαγχολία; Πάμε παρακάτω!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Γέμισε πάλι το σπίτι αυτές τις μέρες. Γέλια φωνές και τρεχάματα! Όμορφα ήταν.... Το τραπέζι στρώθηκε, βγήκαν τα καλά σερβίτσια, τα τραπεζομάντηλα τα γιορτινά. Οι πιατέλες με τα φαγητά που μοσχοβολούσαν.... Πάρτε μια ιδέα....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TSLFoIFec4I/AAAAAAAAA_k/S7B8VLXjIuI/s1600/%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259C%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F+%25CE%25A4%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A0%25CE%2595%25CE%2596%25CE%2599.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TSLFoIFec4I/AAAAAAAAA_k/S7B8VLXjIuI/s400/%25CE%25A0%25CE%2591%25CE%259D%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259C%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F+%25CE%25A4%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%25A0%25CE%2595%25CE%2596%25CE%2599.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κι αφού φάγαμε, το τραπέζι άδειασε από φαγητά για να γεμίσει με γλυκά.... Πολλά γλυκά.... Όση γλύκα περιμένουμε να μας φέρει ο νέος χρόνος. Το μπερεκέτι του σπιτιού έλεγε η γιαγιά μου....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Σβήσαμε&nbsp; τα φώτα και περιμέναμε να έρθει ο καινούριος χρόνος, ο γεμάτος υποσχέσεις.... Όπως κάθε χρόνο πριν την πίτα σβήσαμε τα κεράκια του μπαμπά μας και του ευχηθήκαμε όχι να τα εκατοστήσει, αλλά να τα χιλιάσει!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TSLGoKEqNXI/AAAAAAAAA_o/sMbg0QdEnK0/s1600/%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259A%25CE%2599.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="281" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TSLGoKEqNXI/AAAAAAAAA_o/sMbg0QdEnK0/s400/%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A1%25CE%2591%25CE%259A%25CE%2599.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Πενήντα τέσσερα τα χρόνια του, τόσα καράτια η καρδιά του..... Δίπλα η κόρη μας... Ο λατρεμένος της και με τα χέρια της έφτιαξε την τούρτα του, κανέναν δεν άφησε ν' ανακατευτεί.... Κι εγώ τι άλλο; Καμάρωνα όσο δεν πάει παραπάνω....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TSLHIEXWJFI/AAAAAAAAA_s/dcPwkL-xtds/s1600/%25CE%259F%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2593%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2595%25CE%2599%25CE%2591.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TSLHIEXWJFI/AAAAAAAAA_s/dcPwkL-xtds/s400/%25CE%259F%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%2593%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2595%25CE%2599%25CE%2591.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Και όλη η οικογένια παρούσα! (Την κόρη την βλέπετε! Αγκαλιά με τον μπαμπά της!) Δίπλα ο γιος μου και η νύφη μου.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το φλουρί έπεσε στον καλό μου φίλο, τον παιδικό και εύχομαι αυτή η χρονιά να τον γεμίσει με την πολυπόθητη γαλήνη που τόσο έχει ανάγκη η ψυχή του....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Καλή χρονιά λοιπόν, ευτυχισμένο το 2011! Πραγματικά ευτυχισμένο! Με πολλά, ατελείωτα χαμόγελα που να βγαίνουν από την ψυχή και να φτάνουν στα μάτια..... Να τα γεμίζουν με λάμψη.....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Καλή χρονιά!</span></div><div align="justify" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-2245275128117330912?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-46688102790873511882010-12-22T17:30:00.000+02:002010-12-22T17:30:12.299+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TRIYqAQQOPI/AAAAAAAAA_c/1aEeL8_3nHw/s1600/%25CE%2591%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2592%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25B4%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TRIYqAQQOPI/AAAAAAAAA_c/1aEeL8_3nHw/s400/%25CE%2591%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%2592%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25B4%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B1.JPG" width="215" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Κάτι το νέο βιβλίο, κάτι το ταξίδι σε Λάρισα, Βόλο, Φάρσαλα, Δεν έμεινε χρόνος για τις καθιερωμένες μου ευχές από το ιστολόγιο! Στο παραπέντε λοιπόν να 'μαι και πάλι! Μόλις τέλειωσα τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες, γέμισαν πάλι οι πιατέλες, το δέντρο έτοιμο να ξεχειλίσει από τα δώρα και εν αναμονή των ημερών....&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Η κούραση παρούσα και πάλι, η μέση έτοιμη να διαλυθεί και τα πόδια να διαμαρτύρονται, αλλά ποιος τα ακούει;&nbsp;&nbsp; Πείσμα εκείνα, πείσμα κι εγώ! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Το σπίτι μου το αγαπάω έτσι κι αλλιώς και δεν μου αρέσει να βγαίνω, γνωστό πια αυτό στους οικείους μου. Τέτοιες μέρες το λατρεύω όμως! Και φέτος έχουμε και το νέο μέλος της οικογένειας! Τρία τα παιδιά να τιτιβίζουν χαρούμενα και να με ζαλίζουν γλυκά. Η νύφη μου έφτιαξε και μελομακάρονα και είναι δύο φορές πιο&nbsp;νόστιμα γιατί είναι από τα χέρια της....&nbsp; </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Γνωστό το πρόγραμμα πια.... Την παραμονή των Χριστουγέννων το οικογενιακό μας τσιμπούσι και χαρτάκι μέχρι αργά. Την ημέρα των Χριστουγέννων φίλοι θα μας κάνουν συντροφιά και την άλλη μέρα στην οικογένεια του αδελφού μου που απέκτησε κι αυτή νέο μέλος. Η ανιψιά μου, μια γλυκιά σουσουραδίτσα μόλις 3 μηνών!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, εκτός από τους φίλους θα προστεθεί και η καινούρια οικογένεια που ήρθε κοντά μας χάρη στο γλυκό μου το κορίτσι....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Έχουμε και τα γενέθλια του μπαμπά μας να γιορτάσουμε που γεννήθηκε με την έλευση του νέου χρόνου πριν.... 54 χρόνια! </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Πόσες φορές θα το πω; Τίποτα δεν θέλω ν' αλλάξω. Ούτε μια στιγμή, ούτε ένα χαμόγελο.... Τίποτα πιο όμορφο απ' αυτή την ρουτίνα που αγαπώ και που κάθε χρόνο αποζητούμε όλοι μας. Βήμα βήμα ξέρουμε τι θα κάνουμε, αλλά δεν θέλουμε να το αλλάξουμε και χαίρομαι γιατί είναι τα παιδιά μας υπέρμαχοι αυτής της τακτικής. Δεν φεύγουν, δεν βγαίνουν εκείνες τι ςμέρες, είανι μαζί μας για να κάνουν το χαμόγελό μας πιο πλατύ, την ευτυχία να μην χωράει μέσα μας... Ας είναι ευλογημένα...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Και κάθε ευχή μου είναι να είστε όλοι εσείς ευτυχισμένοι, γαλήνιοι και γεμάτοι ελπίδα για την νέα χρονιά....</span></div><div style="text-align: justify;"><strong><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Καλές γιορτές σε όλους! </span></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-4668810279087351188?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-60931515008223852752010-12-10T09:45:00.000+02:002010-12-10T09:45:28.157+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">Στις 15 Νοέμβρη κυκλοφόρησε το <strong>"Δεν μπορεί, θα στρώσει!", </strong>σας το είπα. Και σας είπα και για ποιο σκοπό βγήκε αυτό το βιβλίο. Ο κ. Ψυχογιός και το επιτελείο του σκέφτηκαν την δημιουργία ενός σποτ για την τηλεόραση, που θα μιλούσε για το ΚΕΘΕΑ και παράλληλα για το βιβλίο, γιατί όπως είναι κατανοητό, όσο πιο γρήγορα πουληθεί, τόσο πιο γρήγορα οι άνθρωποι της ΔΙΑΒΑΣΗΣ θα έπαιρναν τα πολύτιμα για το έργο τους χρήματα. Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου που του έγινε η πρόταση, δέχτηκε άμεσα να συμμετέχει και χωρίς αμοιβή. Ο κύριος Ψυχογιός πλήρωσε το τεχνικό μέρος και το σποτ υποβλήθηκε στο ΕΣΡ για να πάρουμε έγκριση ώστε το σποτ να "παίξει" στα κανάλια....</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia;">Δυστυχώς.... το σποτ κόπηκε και σήμερα στην Esrpesso, ο Γρηγόρης δηλώνει πόσο άδικη θεωρεί την απόφαση. Σας το παραθέτω....</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TQHaalD0ybI/AAAAAAAAA_U/NZxFG1f28bo/s1600/%25CE%2593%25CF%2581%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25B7%25CF%2582.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_QJWmB5Njvok/TQHaalD0ybI/AAAAAAAAA_U/NZxFG1f28bo/s400/%25CE%2593%25CF%2581%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25B7%25CF%2582.JPG" width="267" /></a></div>Τα συμπεράσματα δικά σας..... <div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/861645052622852096-6093151500822385275?l=mantapsichogios.blogspot.com' alt='' /></div>ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑhttp://www.blogger.com/profile/11378165072774990772noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-861645052622852096.post-5785746207114739542010-11-21T09:51:00.000+02:002010-11-21T09:51:36.762+02:00