Κάθε βιβλίο, ένα καράβι....

Πάμε να ταξιδέψουμε την ψυχή μας....

Γερό σκαρί κάθε βιβλίο, μπορεί να μας φτάσει μακριά....



15 Απριλίου 2013

Για όλους εσάς!

Όταν έκανα την προηγούμενη ανάρτηση, δεν περίμενα αυτό που θ' ακολουθούσε απ' όλους εσάς! Κακώς θα μου πείτε! Τόσα χρόνια και πέρα από τα βιβλία, καταφέραμε να οικοδομήσουμε μια σχέση ζωής, εσείς και εγώ. Mail, face book και ιστολόγιο, κατακλύστηκαν από μηνύματα αγάπης, ενθάρρυνσης αλλά και ανησυχίας. 
Γι αυτό κάνω την ανάρτηση αυτή και τελειώνουμε με τα θέματα υγείας, έχουμε από δω και πέρα να λέμε για πιο ευχάριστα πράγματα! 
Είμαι πολύ καλά! Αυτή την εβδομάδα θα κάνω την τρίτη κατά σειρά χημειοθεραπεία, αλλά έχουμε δρόμο ακόμη και οι νέες εξετάσεις το καλοκαίρι, όταν ολοκληρώσω τον κύκλο, θα μας υποδείξουν την συνέχεια. 
Δεν πονάω, δεν υποφέρω, δεν έχω παρενέργειες από τις χημειοθεραπείες πλην ελαχίστων και ανάξιων λόγου, μένει μόνο το ψυχολογικό κομμάτι το οποίο όμως φροντίσατε εσείς και η οικογένειά μου!  
Δεν λέω ότι είναι εύκολο, ούτε υποτιμώ τις δυσκολίες, αλλά και δεν τις υπερτιμώ! Το είπα και θα το ξαναπώ, στάθηκα τυχερή, το λέμφωμα (έτσι λέγεται) θα ήταν επικίνδυνο, αν δεν το προλάβαινα! 
Και για να σας βεβαιώσω ότι είμαι καλά, σας παραθέτω και φωτογραφικό ντοκουμέντο! 
Εξάλλου, μετά το Πάσχα που βγαίνει το βιβλίο, ξεκινώ περιοδείες και θα με δείτε από κοντά, με νέο λουκ όπως σας είπα, γιατί με την περούκα τσακώθηκα οριστικά και αμετάκλητα! 
Σας ευχαριστώ όλους, όσο δεν φτάνει ο νους σας σας ευχαριστώ, για όσα μου γράψατε, για όσα μου είπατε για τις ευχές σας, τις προσευχές σας και όλη την θετική ενέργεια που κατάφερε να σπάσει τα στεγανά του ψυχρού υπολογιστή και να με φτάσει!

20 Μαρτίου 2013

Και ήρθαμε στα δύσκολα.....

Πολύ απλά θα σας πω τι μου συμβαίνει τον τελευταίο καιρό γιατί ποτέ δεν κρύφτηκα από όλους εσάς....
Πάνε χρόνια που έγραψα το Βαλς με δώδεκα θεούς. Τότε που αναζητούσα την μορφή καρκίνου από την οποία θα νοσούσε η Ελπίδα, βρήκα αυτήν που όταν ο ασθενής την ανακαλύψει, είναι πολύ αργά για να σωθεί... Ο έρευνες έδειχναν προς τον καρκίνο του στομάχου....
Εγώ στάθηκα πολύ τυχερή. Μια αντιβίωση που μου έφερε πόνους με οδήγησε στην γαστροσκόπηση. Ακολούθησαν επώδυνες περαιτέρω εξετάσεις που πιστοποίησαν οτι στάθηκα σ' ένα δυσάρεστο και...τελεσίδικο κατώφλι που τελικά δεν πέρασα. Οι γιατροί μου είπαν οτι για την περίπτωσή μου, υπάρχει μια και μόνη περιγραφή:
" Έπεσε από τον πέμπτο και στάθηκε στο ισόγειο σαν γάτα"!
Σαφώς και με περιμένει μια πολύμηνη ταλαιπωρία που έχει ήδη αρχίσει, αλλά το αποτέλεσμα που είναι πλήρως ιάσιμο μετράει.
Οι χημειοθεραπείες άρχισαν μαζί με όλες τις δυσάρεστες παρενέργειές τους. Εγώ όμως είμαι καλά και δεν πρόκειται να με πτοήσουν μικρολεπτομέρειες όσο επώδυνες ψυχολογικά κι αν είναι αυτές.
Έχω την βεβαιότητα οτι στις δύσκολες ώρες, μέρες, βδομάδες που πέρασα, εκτός από την βοήθεια του Θεού που υπήρξε δίπλα μου κάθε στιγμή και Τον ένιωθα, είχα και όλους εσάς με την αγάπη και τις ευχές σας. Στην επέτειό του γάμου μου (που περίμενα το αποτέλεσμα της βιοψίας)  με κάνατε και έκλαψα με όσα μου γράφατε, δεδομένων των συνθηκών, αλλά ίσως όλες αυτές οι ευχές για υγεία και χρόνια πολλά, να έβαλαν ένα λιθαράκι με την θετική ενέργεια που μου έστειλαν και σας ευχαριστώ.
Θα έχετε σύντομα νέα μου, τίποτα δεν θ'αλλάξει, όπως τίποτα δεν άλλαξε τόσο καιρό. Δεν θα πω ψέματα οτι είναι εύκολο ή οτι δεν είναι ψυχοφθόρο, αλλά κάθε δοκιμασία που περνάμε, μπορεί να ταλαιπωρεί το σώμα, αλλά κάνει καλό στην ψυχή. Ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς, κι αυτό είναι νομοτέλεια στην φύση. Σύντομα θα έχετε και φωτογραφίες μου με το....νέο αναγκαστικό λουκ και θα βεβαιωθείτε οτι στέκομαι γερά στα πόδια μου!
Είμαι καλά, πολύ καλά, αυτό να κρατήσετε, σε λίγες βδομάδες βγαίνει η Ντάτα κι εγώ θα βρεθώ κοντά σας, σε όλη την Ελλάδα όπως κάθε χρόνο.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλω στον γαστρεντερολόγο Γιάννη Κιουλάνη που έκανε την πρώτη διάγνωση και στην συνέχεια στον αιματολόγο-ογκολόγο κ. Γεράσιμο Πάγκαλη, καθώς και στην παθολόγο Ξανθή Γιακουμή που είναι δίπλα μου σε κάθε δύσκολο βήμα αυτής της διαδρομής.
 
 

8 Μαρτίου 2013

Ημέρα της γυναίκας!

Δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλάμε για μέρα γιορτής ή περισυλλογής. Σαφώς η γυναίκα έκανε άλματα μέσα σε λίγες δεκαετίες χωρίς να παραλείψει λάθη και υπερβολές...
 
Το φεμινιστικό κίνημα – παρά τις κατακτήσεις – διέπραξε σοβαρά λάθη, δηλαδή διεκδίκησε την ισότητα σε επίπεδο κυρίως οικονομικό και απέρριψε την πνευματική θεώρηση της γυναικείας φύσης. Είμαι φεμινιστής σημαίνει ότι αγωνίζομαι για τον εξανθρωπισμό της γυναίκας και τη βελτίωση της θέσης της, όχι όμως και για τον εξανδρισμό της. Όχι δηλαδή στη δημιουργία ενός προτύπου που πλησιάζει να γίνει κακέκτυπο του άνδρα.
 
Δεν είναι κατάκτηση της γυναίκας η άνευ όρων ένταξη της στις παραγωγικές και οικονομικές δομές της κοινωνίας. Έτσι, η γυναίκα μεταβάλλεται σε εξάρτημα της ανδροκρατικής κρατικής μηχανής και βγαίνει πιο αλλοτριωμένη.
Δεν είναι κατάκτηση της γυναίκας, η μίμηση αντρικών ρόλων και προτύπων. Η αξία της γυναίκας δεν έγκειται στη δυνατότητα να κάνει ότι και ο άντρας αλλά στη μοναδικότητα της φύσης της. 
Σαφώς και έχω την υποψία, οτι η άτεγκτη στάση της ανδροκρατούμενης κοινωνίας δρομολόγησε τις εξελίξεις καθώς επίσης καθοριστικό ρόλο έπαιξαν και οι ανάγκες που προέκυψαν από τους παγκοσμίους πολέμους οι οποίοι έσπρωξαν αναγκαστικά την γυναίκα ν' αναλάβει τα ηνία που μέχρι πρότινος κρατούσαν οι άντρες.
Και για να πάρετε μια ιδέα από τις απόψεις που επικρατούσαν για τις γυναίκες πριν μερικές μόνο δεκαετίες  κοιτάξτε τι "ψάρεψα" από το διαδίκτυο.....
 
Χρόνια μας πολλά γυναίκες!

18 Φεβρουαρίου 2013

Η πιο όμορφη επέτειος!

Χθες 17 Φεβρουαρίου κλείσαμε με τον άντρα μου 30 χρόνια κοινής ζωής....
Χθες διάλεξαν τα παιδιά μας, να μας κάνουν έκπληξη διαλέγοντας αυτή την ημέρα για ν' αρραβωνιαστούν επίσημα πλέον, καθώς διάφοροι παράγοντες, ανέβαλλαν συνεχώς τον αρραβώνα τους.
Μάζεψαν τους φίλους τους και εμάς για να γιορτάσουμε δήθεν την επέτειο και βρεθήκαμε μπροστά στην πιο όμορφη έκπληξη της ζωής μας!
Το οργάνωσαν τόσο όμορφα σ' ένα μεζεδοπωλείο, όπως ταίριαζε στα νιάτα τους και στην τρέλα που πρέπει να κουβαλάνε!  Τις βέρες άλλαξε η κόρη μας και όλα τα δάκρυα, ήταν από χαρά και καμάρι..... Η εικόνα που πάνω τους σταυρώθηκαν οι βέρες, ήταν η ίδια που πριν 29 χρόνια σταυρώθηκαν και οι δικές μας, στον δικό μας αρραβώνα....
 
Γλεντήσαμε μέχρι αργά το απόγευμα, ήπιαμε από το δικό του κρασί και ευχηθήκαμε να ζήσουνε τα παιδιά πάντα τόσο ερωτευμένα όσο και τώρα.
Εδώ χορεύω μαζί του το τραγούδι που του αφιέρωσα και είναι το "Μικρός αρραβωνιάστηκα"!
 
Και είναι η πρώτη φορά που δεν μπορώ να περιγράψω συναισθήματα, είναι η πρώτη φορά που απλά παραθέτω τα γεγονότα και μοιράζομαι μαζί σας κάθε τι που με αφορά, όπως κάνω τόσα χρόνια, χωρίς να μπορώ να προσθέσω ούτε μια λέξη. Όσοι με ξέρετε μπορείτε να με νιώσετε....
Και κλείνω με την φωτογραφία της τούρτας τους, που κι αυτή ταίριαζε στο κλίμα και στο χιούμορ τους!
 
 

11 Φεβρουαρίου 2013

Απαραίτητες εξηγήσεις!

Φτάσαμε και εδώ και στο fb σε νέο .... Κυπριακό για ένα σήριαλ! Το Βάλς με δώδεκα θεούς δίχασε! Αντί ν' απαντώ στον καθέναν ξεχωριστά, επέλεξα μια τελευταία ανάρτηση για το θέμα για να βάλω (θέλω να ελπίζω) ένα τέλος σε όσα γράφονται και στις διαμαρτυρίες που ακούγονται. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή:
Εδώ και πολλά χρόνια η Μαρία Γεωργιάδου πήγε και ξαναπήγε το Βαλς σε ελληνικά κανάλια και το απέρριπταν. Όπως απέρριψαν και το Σπίτι δίπλα στο ποτάμι, όπως και το Έρωτας σαν βροχή.  Η δικαιολογία για το ποτάμι ήταν επί λέξει: "Δεν κάνουμε σήριαλ ευπώλητα βιβλία"....
Στις αρχές του καλοκαιριού, η Μαρία Γεωργιάδου με ρώτησε αν ήθελα να πάει το σήριαλ και να το προτείνει στην Κυπριακή τηλεόραση και δέχτηκα, χωρίς να ξέρω καμιά λεπτομέρεια.  Και ενώ ο ΑΝΤ1 Κύπρου είχε ήδη αποφασίσει για δύο άλλα σήριαλ, ενθουσιάστηκε τόσο με το Βαλς που το έβαλε σαν "σφήνα" στο πρόγραμμά του, ενώ υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον και από το MEGA Κύπρου.
Στην Κύπρο ΟΛΑ τα σήριαλ είναι καθημερινά απ' ότι μου είπαν και για να έχει τηλεθέαση, το καστ έπρεπε να είναι κυρίως Κυπριακό και εφόσον θα το παρακολουθούσαν Κύπριοι έπρεπε να έχει και την διάλεκτό τους. Δεν το βρήκα παράλογο και θαύμασα για μια ακόμα φορά αυτούς τους ανθρώπους που με τόσο λίγα χρήματα τόλμησαν να κάνουν μια προσπάθεια και να δώσουν στους τηλεθεατές τους έργα στην γλώσσα τους.
800.000 είναι οι Κύπριοι και όχι έντεκα εκατομμύρια όπως είμαστε εμείς και πάλι δίνουν την μάχη τους για μια Κυπριακή τηλεόραση, αντίθετα από εμάς....
Γνώριζα, δεδομένων των συνθηκών, οτι θα υπήρχε τεράστια απόκλιση από το βιβλίο , αλλά αναγνωρίζω στην Μαρία Γεωργιάδου οτι έκανε μια πολύ καλή προσπάθεια ώστε οι αλλαγές να είναι εναρμονισμένες στο δικό μου κλίμα, παρ' όλο που ήταν δύσκολο. Άλλοι κανόνες διέπουν την δημιουργία ενός βιβλίου και εντελώς διαφορετικοί αυτοί που διέπουν την δημιουργία μιας σειράς.
Το Βαλς ήρθε στην Ελλάδα χωρίς να το ξέρω, το πληροφορήθηκα δύο μέρες πριν αρχίσει να προβάλλεται και η ώρα που επέλεξαν να το βάλουν ήταν η χειρότερη φυσικά, ενώ στην prime time υπάρχουν δύο, το ένα πίσω από το άλλο, τούρκικα σήριαλ. 
Καταννοώ οτι είναι ίσως ένα πείραμα του σταθμού και τον συγχαίρω γι αυτή του την πρωτοβουλία, είναι η πρώτη Κυπριακή σειρά που έρχεται στην Ελλάδα και θέλω να ελπίζω οτι στο μέλλον θα έρθουν και άλλες, ώστε να εξοικιωθούμε οι Ελλαδίτες με την μελωδική εκφορά του λόγου των Κυπρίων και τους ιδιωματισμούς τους.
Δεν υπάρχει λόγος για αντεκκλίσεις του τύπου ποιος δίνει δουλειά σε ποιον, αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν χρήματα στην Κύπρο, αν φτιάχνει ή χαλάει το τηλεοπτικό τοπίο μια κυπριακή σειρά και όλη αυτή η ένταση που οδηγεί σε λόγια σκληρά. Αρκετά δύσκολη είναι η καθημερινότητα όλων μας, ας μήν μαστιγώνουμε ο ένας τον άλλον. Για ευγένεια και ανθρωπιά,κατανόηση και σύμπνοια, δεν χρειάζονται χρήματα....
Εξάλλου, όπως λέω και για τα τούρκικα σήριαλ, έχουμε όλοι το απόλυτο όπλο που λέγεται ΤΗΛΕΚΟΝΤΡΟΛ! Μόνο που σκεφτείτε οτι εμείς με την τηλεοπτική μας συμπεριφορά, ίσως αναγκάσουμε τα κανάλια να μας δώσουν πάλι κάτι καλύτερο. Αν εμείς επιβραβεύουμε εκείνοι συνεχίζουν, αν απορρίπτουμε τους προβληματίζουμε και τους σπρώχνουμε ν' αναζητήσουν κάτι που θα τους φέρει τηλεθέαση, αρα και διαφημίσεις.
Εγώ παρακολουθώ το σήριαλ σαν κάτι καινούριο με μια μικρή διαφορά.... Κάπου τους ξέρω τους ήρωες, δεν τους ψάχνω να τους ανακαλύψω στην πορεία της σειράς, μου είναι ήδη αγαπημένοι και μαζί τους δέχομαι να γνωρίσω και τους καινούριους. Λέω ΜΠΡΑΒΟ στην Κύπρο που τολμά, ευχαριστώ στην Μαρία Γεωργιάδου και στον Κούλη Νικολάου τον παραγωγό, που με πενιχρά μέσα, προσπαθούν για το καλύτερο.
Σας ευχαριστώ.
 

25 Ιανουαρίου 2013

Βαλς με 12 θεούς στην Ελλάδα!

ΒΑΛΣ ΜΕ 12 ΘΕΟΥΣ

Από Δευτέρα 28 Ιανουαρίου

Καθημερινά στις 16:50 στον ΑΝΤ1

Βασισμένο στο ομώνυμο best seller της Λένας Μαντά, η τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου, κέρδισε από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον και την αγάπη του κοινού στην Κύπρο. Από τη Δευτέρα 28 Ιανουαρίου η επιτυχημένη σειρά θα προβάλλεται και στην Ελλάδα. Συντονιστείτε στον ΑΝΤ1, ένα συναρπαστικό ΒΑΛΣ ΜΕ 12 ΘΕΟΥΣ, έρχεται για να σας καθηλώσει!
 
 
Εδώ και καιρό ακούω τις φήμες... Φίλες από την Κύπρο, μου το έγραψαν πολλές φορές γιατί τα εκεί έντυπα το έλεγαν ξεκάθαρα... Περίμενα μέχρι να το ακούσω από τους αρμόδιους. Χθες έστειλαν δελτίο τύπου....
Είναι η πρώτη Κυπριακή σειρά που προβάλλεται από ελληνικό κανάλι  και θεωρώ οτι έγινε μια καλή αρχή αν και τα ελληνικά κανάλια ακόμα προβάλλουν την μια Τούρκικη σειρά μετά την άλλη...
Έχω δει μέσω διαδικτύου τα πρώτα επισόδια και μου έκανε κατάπληξη το πόσο καλογυρισμένη είναι η σειρά σε μια εποχή κρίσης και επιπλέον από μια Κύπρο με πολύ μικρό τηλεοπτικό κοινό. Κρίμα που και η Ελλάδα δεν έκανε καμιά προσπάθεια να προσφέρει στον κόσμο ελληνικές μυθοπλασίες με Έλληνες ηθοποιούς. Γνωρίζοντας με πόσες δυσκολίες και πενιχρά μέσα ο παραγωγός Κούλης Νικολάου δημιούργησε αυτή την σειρά, εκτίμησα πολύ περισσότερο την προσπάθειά του.
Η Μαρία Γεωργιάδου που έχει την επιμέλεια του σεναρίου πάνω από μια ομάδα έμπειρων σεναριογράφων, θεωρώ οτι έκανε άριστη δουλειά. Στα πρώτα επεισόδια, σίγουρα θα αναγνωρίσετε το βιβλίο. Από κει και μετά απολαύστε το σαν ένα καλογυρισμένο σήριαλ που κάτι σας θυμίζει. Πάντως οι αλλαγές και οι προσθήκες όσο τις έβλεπα, σκεφτόμουν οτι θα μπορούσα να τις έχω κάνει και εγώ, τόσο εναρμονισμένες είναι με τους χαρακτήρες του βιβλίου.
Αγαπημένη μου η Μαρίνα Βρόντη που υποδύεται την Ελπίδα, αλλά τόσο η Χρυσή Ανδρέου που έχει τον ρόλο της τρυφερής Ναταλίας, όσο και η Αντωνία Χαραλάμπους που κρατάει τον ρόλο της Μαρίνας, έχουν δώσει άλλη διάσταση στους χαρακτήρες του βιβλίου.  Ευχάριστη νότα η Ελένη Οδυσσέως που υποδύεται την γραμματέα του Κωστή την Ευγενία και τολμώ να πω οτι κατάφερε να μπει στο "πετσί του ρόλου"!
Και φυσικά δεν μπορώ να πω ούτε μια λέξη, παρά μόνο να υποκλιθώ στην κ. Κάτια Δανδουλάκη που υποδύεται την Νάσια Αγραφιώτου, την συγγραφέα. 
Όταν είδα τον Μάνο Παπαγιάννη που κρατάει το ρόλο του Κωστή, νόμιζα οτι έβλεπα τον Κωστή μου....
Ο Στράτος Τζώρτζογλου  είναι ο πρόεδρος της εταιρείας, που φυσικά ο ρόλος του έχει μεγαλώσει για τις ανάγκες της σειράς.
Ελπίζω να σας αρέσει η σειρά, ελπίζω να έχει και εδώ την επιτυχία που έχει στην Κύπρο καθώς είναι σταθερά ανάμεσα στις πρώτες σε θεαματικότητα .
Εγώ θα κλείσω μ' ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Μαρία Γεωργιάδου, που αγάπησε το βιβλίο όσο και εγώ, το πίστεψε και εδώ και χρόνια προσπαθούσε την μεταφορά του στην μικρή οθόνη, μέχρι που το κατάφερε στην αγαπημένη μου Κύπρο.
 
 

 

7 Ιανουαρίου 2013

Εβδομάδα θεάτρου!

Πρώτα απ' όλα να ευχηθώ καλή χρονιά σε όλους! Καλή, τυχερή και ελπιδοφόρα!
Για μένα περίεργες αυτές οι γιορτές, και αλλόκοτες θα έλεγα. Πολλές αλλαγές, πολλές ανατροπές, ακόμα και δάκρυα. Πίσω όλα αυτά και πάμε από την αρχή σε μια ολόφρεσκη χρονιά που θέλω να ελπίζω οτι θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη!
Και για να επιβεβαιώσω όσα λέω, ξεκινήσαμε διαφορετικά φέτος. Με θέατρο! Και επειδή έχω συνηθίσει να μοιράζομαι μαζί σας πολλά, σας παραθέτω όλα όσα είδαμε μέσα σε λίγες μέρες! (Μαραθώνιος λέγεται αυτό!)
 
Ο άνθρωπος της βροχής του David Gordon. Γνωστό το έργο από τον κινηματογράφο όπου το είδαμε το 1988 με τον Ντάστιν Χοφμαν και τον Τομ Κρουζ όπου τιμήθηκε με 4 Όσκαρ. Στην θεατρική του απόδοση, βρίσκονται ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης στον ρόλο του αυτιστικού ενήλικα με τις θαυμαστές ικανότητες και στον ρόλο του εγωκεντρικού αδελφού του ο Γιάννης Στάνκογλου.
Όταν ο πατέρας των δύο αντρών πεθαίνει ξαθ αφήνει όλη του την περιουσία στον Ρέιμοντ Μπάμπιτ, τον αυτιστικό γιο του, ο Τσάρλυ Μπάμπιτ, μαθαίνει την ύπαρξη του αδελφού του που διαμένει σε ίδρυμα και αποφασίζει να τον απαγάγει για να εξασφαλίσει την περιουσία που θεωρεί οτι του ανήκει. Στην πορεία όμως οι καταστάσεις θα ανατραπούν με τον πιο συγκινητικό τρόπο θα έλεγα.
Στην κινηματογραφική μεταφορά, την παράσταση έκλεβε ο Ντάστιν Χόφμαν ενώ ο Τομ Κρουζ, ήταν μεν εξαιρετικός αλλά η σύγκριση μοιραίο ν' αποβεί άδικη.
Στην συγκεριμένη παράσταση όμως, ο Γιάννης Στάνκογλου ήταν ισάξιος με τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη που ήταν καθηλωτικός στον ρόλο του αυτιστικού με τις τόσο ιδιαίτερες ικανότητες. Μαζί τους η Κλέλια Ρένεση, εξαιρετικά καλή στον ρόλο της.  Επίσης  ο Γιάννης Καρατζογιάννης στον ρόλο του γιατρού, ο Θοδωρής Ρωμανίδης, η Μαρία Μπεληγιάννη και ο Σπύρος Κυριαζόπουλος.  Το μεγάλο μείον της παράστασης τα αδιάφορα έως και εκνευριστικά σκηνικά που χαλούσαν πραγματικά όλη την ατμόσφαιρα και ήταν φορές που μου αποσπούσαν τόσο την προσοχή που χανόταν η μαγεία του έργου.  Σαν παράσταση πάντως εξαιρετική και συγκινητική.



 

Αχ αυτά τα φαντάσματα! του Εντουάρντο Ντε Φίλιππο, με τους : Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, Αρη Σερβετάλη, Φαίη Ξυλά, Αλέξανδρο Λογοθέτη και πολλούς άλλους εξαιρετικούς ηθοποιούς.
Πρόκειται για μια...μεταφυσική κωμωδία θα έλεγα. Ο ήρωας, στα πρόθυρα της οικονομικής του κατάρρευσης, δέχεται να μετακομίσει με την γυναίκα του σ' ένα στοιχειωμένο σπίτι, πληρωμένος από τον ιδιοκτήτη του για να αποδείξει οτι δεν υπάρχουν φαντάσματα σε αυτό. Πολύ γρήγορα θα καταλάβει πόσο λάθος έκανε και η ζωή του θ' ανατραπεί.
Ισορροπεί στο γέλιο που είναι πηγαίο, αλλά είναι στιγμές που η συγκίνηση παραμονεύει, καθώς οι ανθρώπινες σχέσεις αλλάζουν, ο κάτω κόσμος επεμβαίνει στον επάνω και η αρμονική συμβίωση πάει περίπατο.

Απολαυστική παράσταση μ' ένα ευφάνταστο σκηνικό, εξαιρετικά κοστούμια και τους πρωταγωνιστές να "κεντάνε'"στον ρόλο τους. Δεν είχα ξαναδεί τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στο θέατρο παρ' όλο που είμαι θαυμάστρια της δουλειάς του και της αδιαμφισβήτης κωμικής του φλέβας.
Χωρίς αμφιβολία μια παράσταση πολύ καλοδουλεμένη που απολαύσαμε!

Ο παππούς έχει πίεση! της Δήμητρας Παπαδοπούλου με τους: Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Κώστα Αποστολάκη, Θωαμαΐς Αδρούτσου, Σοφία Παυλίδου, Πέτρο Λαγούτη και φυσικά στον ρόλο του παππού ο ένας και μοναδικός ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ!
Από πέρσι θέλαμε να την δούμε, δεν το καταφέραμε, ευτυχώς ανέβηκε και φέτος. Απολαυστική, όσο δεν γίνεται. Καλή κωμωδία καταστάσεων, με πολύ δυανατές ατάκες και οι ηθοποιοί ένας κι ένας. Δεν μιλάω φυσικά για τον Κώστα Βουτσά, που όταν τον βλέπεις να παίζει ξέρεις οτι είναι από μόνος του η ιστορία του ελληνικού θεάτρου! Ούτε για την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου θα μιλήσω, που ότι κείμενο κι αν πιάσει στα χέρια της το απογειώνει, η γυναίκα αυτή είναι σαν να ξεπήδησε από το παλιό καλό παρελθόν που οι ηθοποιοί έπαιζαν με ψυχή και αλήθεια γι αυτό και ζουν στις μέρες μας όλες οι δουλειές τους. 

Αποκάλυψη για μένα ο Κώστας Αποστολάκης που δεν ήξερα, αλλλά το κωμικό του ταλέντο βρίσκει και διοχετεύεται σ' έναν εξαιρετικά κωμικό ρόλο με απαιτήσεις όμως, αφού προς το τέλος του έργου, μια και μόνη σκηνή, παίρνει την απόχρωση του δραματικού που όμως πριν σε κάνει να βουρκώσεις, ο θαυμάσιος ηθοποιός το εξισορροπεί  και επαναφέρει το γέλιο. Δίπλα του η Θωμαΐς Ανδρούτσου. Στην σκηνή που προσπαθεί να εξισορροπήσει σε ελλειπτικά παπούτσια, χωρίς δηλαδή τακούνι, αλά Λαίδη Γκάγκα, το θέατρο σύστηκε από γέλια και στην συνέχεια από χειροκροτήματα. Μια παράσταση για να γελάσετε, να σας φέρει στον νου ελληνικό κινηματογράφο και να περάσετε καλά.

Το κοροϊδάκι της δεσποινίδας, των Ν. Τσιφόρου και Π. Βασιλειάδη σε διασκευή Πέτρου Ζούλια, με τους: Σπύρο Παπαδόπουλο, Κατερίνα Παπουτσάκη, Ταξιάρχη Χάνο, Τζένη Μπότση, Κάκια Ιγερινού κα.
Γνωστή η αγάπη μου για κινηματογραφικά ελληνικά έργα που ζωντανεύουν ξανά στο θεατρικό σανίδι του σήμερα. Ειδικά όταν η σημερινή ματιά δεν αλλάζει, απλώς ζωντανεύει το άρωμα ενός παλιού καλού κρασιού, όπως το συγκεκριμένο έργο.
Κανείς από τους συντελεστές  δεν προσπάθησε να μιμηθεί τους παλιούς πρωταγωνιστές. Ούτε την Καρέζη, ούτε τον Ηλιόπουλο, ούτε φυσικά τον Παπαγιαννόπουλο. Βρήκαν όλοι τους νέες φόρμες ν' αποδώσουν ένα αγαπημένο έργο,  και να μας κάνουν να περάσουμε καλά, πολύ πολύ καλά. Σιγοτραγουδήσαμε και τα τραγούδια που ακούστηκαν στην παράσταση και φλυγαμε με μια γλύκα στο στόμα. Αν έχετε μικρά παιδιά, μπορείτε άφοβα να τα πάρετε μαζί σας, τίποτα δεν είναι..ακατάλληλο, και ο Σπύρος Παπαδόπουλος εκπληκτικός όπως πάντα.

Αυτά τα θεατρικά μου νέα, αλλά επειδή δεν τελείωσαν, θα επανέλθω σύντομα με μια πράσταση έκπληξη που δεν πρέπει να χάσετε!