Κάθε βιβλίο, ένα καράβι....

Πάμε να ταξιδέψουμε την ψυχή μας....

Γερό σκαρί κάθε βιβλίο, μπορεί να μας φτάσει μακριά....



24 Μαρτίου 2015

Μια συγνώμη για το τέλος...

Μια συγνώμη για το τέλος....
Επιτέλους έτοιμο και αυτή την φορά, ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα! 
Νομίζω ότι το συγκεκριμένο βιβλίο, έσπασε όλα τα ρεκόρ! 
Ούτε θυμάμαι πια πόσα εξώφυλλα απορρίψαμε, αλλά η Αγγέλα Σωτηρίου, η υπεύθυνη του εκδοτικού, έφτασε πολύ κοντά στο εγκεφαλικό! (και είναι και νέα κοπέλα!)
Τίποτα δεν μας άρεσε, όλα μας φαίνονταν συνηθισμένα, δεν είχε και το βιβλίο κάτι "ν' αρπαχτείς" και να το κάνεις εξώφυλλο, όπως τα πέντε κλειδιά....
Σταυρώσαμε μαζί και κάθε μια χωριστά και την Χρυσούλα Μπουκουβάλα, την υπεύθυνη του δημιουργικού! 
Πέσαμε σε κατάθλιψη, αντιφάσεις και διαφωνίες! Όλα τα κάναμε, όλα τα είπαμε, εξώφυλλο δεν βρήκαμε....
Στο τέλος καταλήξαμε σ' ένα που δεν ήταν το τέλειο, αλλά έμοιαζε πιθανό... Πίεζαν και οι ημερομηνίες για να είναι έτοιμο στις 7 Μαΐου που κυκλοφορεί, είπαμε.... Εντάξει! 
Μόνο που όπως φάνηκε, ήταν με μισή καρδιά αυτό το "εντάξει" και κανείς μας δεν επαναπαύτηκε... Δεν θυμάμαι τόσα χρόνια να έχουμε μιλήσει με την Αγγέλα, αργά το βράδυ... Έχει και οικογένεια το κορίτσι...Το κάναμε κι αυτό...
Ένα τέτοιο βράδυ λοιπόν, αποφασίστηκε ότι αφού τίποτα δεν μας ικανοποιούσε..... Τίποτα δεν θα έμπαινε και στο εξώφυλλο! Μόνο το όνομά μου (εντάξει είπαμε, αλλά το παράκανε η Μπουκουβάλα στο μέγεθος) και ο τίτλος....
Ευτυχώς δεν είχα εγώ την ευθύνη να το ανακοινώσω στην Χρυσούλα, που η γυναίκα ολοκλήρωνε αυτό που ήξερε ότι είχαμε εγκρίνει και τελευταία στιγμή της το αλλάξαμε και έπρεπε να δουλέψει από την αρχή, χωρίς τον ίδιο χρόνο όμως! Και έφτιαξε και γραμματοσειρά για τον τίτλο στο χέρι! 
Αυτό ήταν λοιπόν! Έτσι θα φτάσει στα χέρια σας, και λίγο πιο όμορφο, αφού η φωτογραφία δεν μπορεί ν' αποδώσει τις χρυσοτυπίες και όλα τα άλλα που δεν ξέρω να σας τα πω, αλλά θα τα δείτε....
Ένα δεν άλλαξε και ούτε θ' αλλάξει ποτέ, ανάμεσα σε σας και σε μένα.... Η αγάπη και η ειλικρίνεια. Είναι η ψυχή μου πάλι σε αυτό το βιβλίο και θα έχω πολλά να σας πω, όταν βρεθούμε από κοντά στις παρουσιάσεις που αρχίζουν την αμέσως επόμενη μέρα από την κυκλοφορία του στις 7 Μαΐου.  
Πάλι θα βρεθώ κοντά σας και πάλι θα έχω την χαρά να δεχτώ την αγάπη σας που όση κι αν είναι δεν την χορταίνω.... 
Ραντεβού τον Μάιο λοιπόν!!!! Με το καλό ν' ανταμώσουμε! 

17 Μαρτίου 2015

Δεν θα ήξερα τι τίτλο να βάλω.....

Γράφτηκαν τόσα, ένα μήνα τώρα… Μίλησαν πολλοί, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν έπρεπε καν ν’ ανοίξουν το στόμα τους… Είπαν και τώρα λένε ακόμα περισσότερα…. Τώρα που ένα παλικάρι είκοσι χρονών, ταξίδεψε στον παράδεισο, μακριά απ’ ότι τον πόνεσε τόσο πολύ, που είδε σαν μόνη διέξοδο την μεγάλη έξοδο….
Το ξέρω και το ξέρετε ότι θα σωπάσουν… Αυτή είναι η μοίρα κάθε είδησης στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο… Ζει για λίγο και μετά πεθαίνει, όπως ο Βαγγέλης. Έζησε για λίγο, ίσα να προλάβει να δώσει χαρά στους δικούς του και μετά να σβήσει γεννώντας τόσο πόνο και τύψεις σε….. καλής ποιότητας συνειδήσεις….
Δεν ξέρω και κανείς νομίζω δεν είναι σε θέση να γνωρίζει παραπάνω για τον θάνατό του. Την αλήθεια την πήρε μαζί του ο μόνος απόλυτος γνώστης: Ο Βαγγέλης… Ακούσαμε περιστατικά, φρίξαμε (λες και δεν είχαμε ξανακούσει) για μαρτύρια που πέρασε στα χέρια κάποιων…. Αναζητούνται ευθύνες, στην πολιτεία, στους καθηγητές, στους μαθητές που άσκησαν βία πάνω του… Όχι βέβαια σε αυτούς που έβλεπαν και δεν μιλούσαν. Όχι στα υπόλοιπα ογδόντα παιδιά που δεν έγιναν τοίχος να τον προστατέψουν. Ήταν ένας και ήταν πολλοί. Άλλοι ασκούσαν βία, άλλοι αδιαφορούσαν, άλλοι γελούσαν με την «πλάκα»…. Οι ευθύνες υπάρχουν παντού και τελειωμό δεν έχουν….
Και; Τι απ’ όλα αυτά έχει άραγε σημασία; Τι απ’ όλα αυτά θα γίνει εμπόδιο  σε μια επανάληψη, ή (για μένα το πιο σπουδαίο) τι θα φέρει πίσω τον Βαγγέλη, τον Άλεξ και την ψυχή τόσων παιδιών που μπορεί να μην έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι, αλλά ζουν αιώνια τραυματισμένα; Που οι γονείς τους θα ζουν για πάντα με τα ερωτήματα: «Γιατί στο παιδί μου» ή «Τι λάθος έκανα»….
Δεν έχει σημασία αν το χέρι του οπλίστηκε από την πίεση που ασκούσαν κάποιοι πάνω του. Αυτοί που θεώρησαν ότι ήταν δικαίωμά τους να καταδυναστεύουν ένα παλικάρι που δεν είχε το θράσος τους, που δεν ανήκε σε καμιά «κλίκα» ή που οι γονείς του προσπάθησαν να του δώσουν αρχές που οι δήμιοί του δεν είχαν. Σαφώς και δεν περίμεναν ούτε οι ίδιοι αυτή την κατάληξη…. Δεν ήξεραν μέχρι που φτάνει η αντοχή μιας ψυχής που επέλεξε (αν πρόκειται γι αυτοκτονία) ν’ απομονωθεί τόσο, που το μυαλό να βρει την μόνη λάθος διέξοδο…. Είτε τον σκότωσαν είτε τον οδήγησαν στο μονοπάτι του θανάτου, ο μόνος που δεν φταίει είναι ο ίδιος ο Βαγγέλης και σίγουρα όχι οι γονείς του. Εκείνοι κι αν δεν περίμεναν τέτοιο άδοξο τέλος για τον γιο τους που πήγε να σπουδάσει…. Να σπουδάσει όχι να πολεμήσει! Κι αν εκείνος εξέφραζε  κάποια παράπονα, σκεφτείτε τι θα λέγατε εσείς στην θέση τους….  «Κάνε υπομονή παιδί μου, άντρας είσαι. Μην τους αφήνεις να σε τρομοκρατούν»…. Σημασία έχει, ότι ένα παιδί που δεν πρόλαβε να ζήσει, έφυγε, διαγράφοντας από το μυαλό του το γεγονός ότι ο θάνατος δεν είναι λύση, γιατί για εκείνον τελικά ήταν η μόνη....
Και τώρα που όλα τέλειωσαν με αυτό το μαύρο επίλογο; Η μάνα και ο πατέρας, που η ζωή τους πήρε πίσω το γέλιο που κάθε παιδί χαρίζει στους γεννήτορές του με τον ερχομό του; Όταν τα κανάλια τους αφήσουν ήσυχους, όταν όλοι επιστρέψουν στα σπίτια και στα προβλήματά τους; Εκείνη η εκκωφαντική σιωπή της άδικης απώλειας, που πηγαίνει; Ποιος την αντέχει;
Ακούστηκαν πολλές ευχές για την ψυχή του Βαγγέλη. «Καλό παράδεισο», «Καλό ταξίδι»…. Προσυπογράφω, αλλά στρέφω το βλέμμα μου αλλού και στέλνω νοερά ένα φιλί στους γονείς του…. Ανάβω ένα κερί στην ψυχή του, αλλά θα παρακαλάω τον Θεό να τους δίνει δύναμη και κουράγιο να σηκώσουν τον δικό τους σταυρό γιατί είναι κάτι τέτοιες στιγμές που λόγια δεν χωράνε χωρίς ν’ ακουστούν γελοίες μεγαλοστομίες…
Κυρία και κύριε Γιακουμάκη, δεν σας ξέρω, ούτε με γνωρίζετε…. Και όσα έγραψα δεν θα σας φτάσουν ποτέ, ούτε και χρειάζεται. Δεν μπορούσα όμως να μην βγάλω από μέσα μου ελάχιστες από τις σκέψεις που τόσες μέρες γεννάει το μυαλό μου….

Τα θερμά μου συλλυπητήρια….

8 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι!!!!!

Αυτό που χάνω την αίσθηση του χρόνου, πρέπει να το κοιτάξω!  Πότε πέρασαν τόσοι μήνες, από τότε που έγραψα τελευταία φορά; 
Και όχι τίποτα άλλο... Ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά! 
Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που λατρεύω, που θέλω να ξεχάσω τα πάντα από την χρονιά που πέρασε, ότι με πίκρανε, ότι με πόνεσε, ότι μ' έκανε να θυμώσω...
Το σπίτι στολίστηκε  για άλλη μια χρονιά, γέμισε νιάτα και γέλια και φωνές! Τα παιδιά μου, οι φίλοι τους, (μόνο το σκυλί μας η Λάκτα έλειπε!), έβαλαν τον καλύτερο εαυτό τους για να πνίξουμε και πάλι τους τοίχους, τα τραπέζια, τις πόρτες, όπου υπήρχε χώρος τέλος πάντων, με Άγιους Βασίληδες! 
Σε λίγες μέρες, θ' αρχίσω  να φτιάχνω τα γλυκά, να μυρίσει το σπίτι φρέσκο βούτυρο από τους κουραμπιέδες, μέλι κανέλα και γαρίφαλο από τα μελομακάρονα. 

Πρέπει δε να σας πω, ότι αυτές οι μέρες, είναι χρόνια τώρα, μέρες..... συνωμοσίας! Όλοι μιλούν κρυφά από τον άλλον, κανονίζοντας το δώρο του! Κρυφά χαμόγελα, πονηρές ματιές επιβάλλονται μέχρι την Πρωτοχρονιά, ενώ κάτω από το δέντρο, εμφανίζονται πακέτα  που πάνω τους γράφουν το όνομα  αυτού που δίνει και αυτού που παίρνει το δώρο....  
Τα τραπεζώματα ήδη άρχισαν να κανονίζονται με τελευταίο το δικό μου, την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς.... 
Φέτος οι συνδαιτυμόνες, άλλαξαν... Κάποιοι θα λείπουν γιατί δεν υπάρχουν πια στην ζωή μου κι ας νόμιζα ότι θα γερνούσα μαζί τους.... 
Μην πάει το μυαλό σας σε κάτι τραγικό... Απλώς μετά από πολλά πολλά πολλά χρόνια, η φιλική αυτή σχέση λύθηκε με κοινή συναίνεση. Ο κύκλος έκλεισε κι όταν συμβαίνει αυτό, δεν υπάρχει πόνος, ούτε μετανιώνεις για κάτι.... 
Από την άλλη, κάποια καινούρια πρόσωπα θα είναι στο τραπέζι μας. Αγαπημένοι φίλοι και αυτοί, που θα έρθουν από την Θεσσαλονίκη για να περάσουμε μαζί τις μέρες αυτές. Οι κουμπάροι της κόρης μου μαζί με την Χρυσάνθη την βαφτιστήρα της που με τα δυόμιση χρόνια της, θα δώσει άλλη διάσταση στις γιορτές! Η κόρη μου φέτος θα κάνει την διαφορά.... Γιατί στο τραπέζι μας, έφερε και άλλο ένα αγαπημένο πρόσωπο που επέλεξε για σύντροφο της ζωής της....Πόση χαρά μαζεμένη φέτος;

Η χρονιά που έφυγε, ήταν μια χρονιά που την χαρακτήρισε η σκληρή δουλειά για όλους μας. Είχε ανατροπές, αλλά δεν είχε δάκρυα... 
Θυμάστε τι σας είχα πει πέρσι; Με τόσο γέλιο που κάναμε την περσινή Παραμονή, έπρεπε να το περιμένω! Όλα πήγαν καλά! Όχι εύκολα, αλλά καλά! 
Ο....ισολογισμός του 2014, κλείνει με θετικό πρόσημο, όπως θα έλεγαν στο χρηματιστήριο.... Και στο χρηματιστήριο της ζωής μου λοιπόν, όλα θετικά και περιμένω να πάνε ακόμα καλύτερα! 
Μην πάει το μυαλό σας σε κάτι...μεγαλειώδες! Αυτό που ζητώ πάντα από τον Θεό, είναι υγεία και ομόνοια στην οικογένειά μας. Ηρεμία και γαλήνη. Αιτίες για να χαμογελάμε... Τα πιο απλά και έγιναν στις μέρες μας τόσο σπάνια....
Στις μέρες που έρχονται, κάντε αν θέλετε την δική σας αποτίμηση, κλειδώστε στο χρονοντούλαπο ότι σας πίκρανε, ότι σας πόνεσε, ότι σας έκανε να δακρύσετε ή και να κλάψετε... Κλείστε, αν το μπορείτε, παλιούς λογαριασμούς, πετάξτε ότι σας βαραίνει και περάστε στην νέα χρονιά χωρίς περιττά βάρη ψυχής.... 
Εστιάστε στα πραγματικά σπουδαία και μην υπερτιμάτε προβλήματα που είναι περαστικά, παροδικά από την ζωή σας. Δεν χρειάζεται να περάσετε από ένα νοσοκομείο για να πείτε :"Τελικά τίποτα σαν την υγεία"! Μην αναλώνετε τον εαυτό σας σε μικρότητες που δεν έχουν  σημασία.
Κλείνοντας αυτή την ανάρτηση, σας στέλνω την αγάπη μου και όλες μου τις ευχές για μια νέα, υπέροχη και τυχερή χρονιά! 
Το 2015, είναι σε απόσταση αναπνοής!
Καλές γιορτές!

24 Σεπτεμβρίου 2014

Δέκα υπέροχα χρόνια μαζί!!!!

Χθες ήταν η καθιερωμένη μέρα για μένα και τις εκδόσεις Ψυχογιός! 23 Σεπτέμβρη.... Κάθε χρόνο τέτοια μέρα (και μόνο) υπογράφουμε το συμβόλαιο για το νέο βιβλίο! Μόνο που η μέρα αυτή φέτος, ήταν διπλή γιορτή... Κλείσαμε δέκα χρόνια μια υπέροχης συνεργασίας! 
Σαν χθες μου φαίνεται που τρέμοντας υπέγραψα το συμβόλαιο για το Βαλς με δώδεκα θεούς.... 
Και μετά ήρθε η Θεανώ, το Σπίτι δίπλα στο ποτάμι και όλα τα άλλα βιβλία που φρόντισε να μου τα κάνει πίνακα η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων η Πόπη Γαλάτουλα και την ευχαριστώ!
Συνήθως όταν αναπολείς ένα παρελθόν δέκα χρόνων, έρχονται στο μυαλό σου και τα καλά και τα άσχημα.... Τι περίεργο... σ' αυτή την διαδρομή δεν υπάρχει τίποτα, το παραμικρό μελανό σημάδι, το ελάχιστο παράπονο, από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα. Οι άνθρωποι αυτοί με αγκάλιασαν από την αρχή, με στήριξαν όταν κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την συνέχεια....
Ο κύριος Ψυχογιός, μίλησε με λόγια καρδιάς που με συγκίνησαν, ενώ και ο ίδιος δεν έκρυψε πόσο συναισθηματικά φορτισμένος ήταν....
Είναι πολύ όμορφο, οι άνθρωποι που συνεργάζεσαι και αγαπάς, ν' αναγνωρίζουν τις προσπάθειες και την δουλειά που έχεις προσφέρει, το πάθος με το οποίο υπηρετείς αυτό που πιστεύεις. 
Δέκα χρόνια μαζί, δώδεκα βιβλία και πολλές όμορφες στιγμές, αμέτρητες, με υπέροχους ανθρώπους!
Η Αγγέλα Σωτηρίου, η υπεύθυνη του εκδοτικού, ο φύλακας άγγελός μου, της εμπιστεύομαι τα χειρόγραφά μου και ο λόγος της είναι νόμος για μένα.
Η Κλειώ Ζαχαριάδη, υπεύθυνη του marketing, που μαζί κάναμε τόσα πολλά και είπαμε άλλα τόσα.
Η Χρυσούλα Μπουκουβάλα, που σ' εκείνη οφείλω τα καλύτερά μου εξώφυλλα!
Η Άννα Μαράντη η επιμελήτριά μου, που μαζί περάσαμε ατελείωτες ώρες συζητώντας τον κάθε ήρωα, την κάθε ηρωίδα, την κάθε τους λέξη και πράξη.
Η Σωτηρία Καράμπελα, η υπεύθυνη του λογιστηρίου που κάθε φορά προσπαθεί με υπομονή να με καθίσει και να μου εξηγήσει την εκκαθάριση των ποσοστών μου, ενώ σε μένα όλα αυτά τα νούμερα προκαλούν σύγχυση και τα αποφεύγω! 

Η Πόπη Γαλάτουλα, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων.....Μαζί οργώσαμε την Ελλάδα στην αρχή, κοντά της έμαθα τόσα πολλά, ακούραστη δασκάλα, μου δίδαξε τις δημόσιες σχέσεις και χωρίς την έγκρισή της δεν κάνω βήμα.(Την βλέπετε στην  φωτογραφία να φέρνει την τούρτα που έκαναν οι εκδόσεις Ψυχογιός για τα δέκα μας χρόνια.)
Να προσθέσω πριν κλείσω την σημερινή ανάρτηση, ότι χθες, ξεχωριστή χαρά μου έδωσε ένας άνθρωπος που γνώρισα πριν λίγα χρόνια, ένας άνθρωπος που ανήκει στην περίφημη show biz, αλλά δεν έχει τα χαρακτηριστικά της, είναι ακόμα ΑΝΘΡΩΠΟΣ....   Στον Μάκη Πουνέντη. Ήρθε για να μου κάνει έκπληξη , μίλησε για μένα με χαμόγελο και θυμήθηκε τον πρώτο μας καφέ που κράτησε ώρες! Τον αγαπώ και τον εκτιμώ, είναι γλυκός, είναι ωραίος άνθρωπος, είναι φίλος! 


Και για το τέλος, κράτησα την οικογένεια από την οποία ξεκίνησαν όλα! Θάνος Ψυχογιός, Νίνα Ψυχογιού και τα παιδιά τους: Ο Χάρης, ο Νίκος και η Πένυ. Η σχέση μας είναι πια σχέση ζωής....Από την χθεσινή μέρα, κρατάω ξεχωριστά την αγκαλιά της Νίνας Ψυχογιού, το τρυφερό φιλί της και το ότι και οι δύο ταυτόχρονα είπαμε δύο λέξεις: Πάντα μαζί....

Όμως δεν ξεχνώ, δεν μπορώ να ξεχάσω, όλους εσάς που με αγκαλιάσατε, που με στηρίξατε και όχι μόνο σαν συγγραφέα, αλλά και σε δύσκολες προσωπικές στιγμές μου...ξέρετε εσείς....
Χίλια ευχαριστώ!!!!!!!!!!!!!


10 Σεπτεμβρίου 2014

Φθινόπωρο και βιβλία! (1ο μέρος)

Ναι, το παράκανα με την αποχή, αλλά είχα καλό λόγο! Πρώτα οι παρουσιάσεις (οι ΠΑΡΑ πολλές παρουσιάσεις) και μετά λίγες διακοπές! Αλλά διάβασα πολύ και φέτος! Και δεδομένου ότι η έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο άρχισε (την Παρασκευή θα είμαι κι εγώ εκεί) πάμε να δούμε  βιβλία! 

Ερωτική ιστορία από τον Γιάννη Καλπούζο. Ο Άνδης και η Θάλεια. Δυο κόσμοι διαφορετικοί, δυο δρόμοι που κανονικά δεν συναντιούνται πουθενά. Από παιδιά συμβαίνει κάτι μαγικό ανάμεσά τους, κάτι που θα τους κρατήσει δεμένους παρά τις αντίξοες συνθήκες. Ο αυταρχικός πατέρας, η υποταγμένη μάνα, αλλά και ο ατίθασος χαρακτήρας του Άνδη που βουτάει σε ότι απαγορευμένο, που το ψέμα είναι η δική του αλήθεια, αλλά στο βάθος της καρδιάς του υπάρχει μόνο εκείνη.
Ποιητική γραφή, που όμως δεν φοβάται να γίνει ωμή, κάποιες στιγμές και δένει αρμονικά  με το καλής ποιότητας χιούμορ του συγγραφέα. 
Μην το φοβηθείτε και αφεθείτε σε μια γλυκιά νοσταλγική διαδρομή που θα σας ταξιδέψει και θα σας κάνει να νιώσετε όμορφα!
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. ( τιμή: 17,70 /15,93 με έκπτωση)

Αγαπημένος Μένιος Σακελλαρόπουλος και ίσως το καλύτερό του βιβλίο!
Η Βενετία Παππά είναι η ηρωίδα του, ένα κορίτσι που το παρελθόν σημάδεψε το μέλλον της, τα ψέμματα έχτισαν την φυλακή της κι εκείνη πάλευε με τον χρωστήρα της να σβήσει το μαύρο της ζωής της και να φέρει το φως εκεί που άλλοι της επέβαλλαν τις σκιές. Της είπαν ότι η μητέρα της πέθανε, της έκρυψαν τον αληθινό πατέρα της, της έθαψαν το κληρονομικό της χάρισμα, ο έρωτας την φόβισε.
Εξαιρετικά δυνατό βιβλίο, δεν θα το αφήσετε από τα χέρια σας! Γεμάτο ανατροπές, γρήγορη εξέλιξη, αγωνία και συγκίνηση δεμένα αρμονικά για ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα! 
Εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ. (τιμή: 15,55/13,99 με έκπτωση)


Γιώτα Φώτου στο ενηλίκων και πάλι κι όπως πάντα απλώς υπέροχη! Ερωτικό τρίγωνο το θέμα, με φόντο τον Θεσσαλικό κάμπο και την Αθήνα του 1910. Όλα ξεκινούν όταν ο αξιωματικός του τσαρικού στρατού και πάμπλουτος γαιοκτήμονας Αλέξιος Αλμαντάς, εγκαθίσταται στο κτήμα του πατέρα του στην Θεσσαλία και αποφασίζει να παντρευτεί την Βικτωρία Μάλφα κόρη κολίγου. Το τρίγωνο συμπληρώνεται από τον Σταύρο Δερματά, αγρότη που αγαπάει με πάθος την Βικτωρία, όπως τον αγαπάει κι εκείνη. Η ανέλπιδη αγάπη του Σταύρου,  τον σπρώχνει μέχρι τα ληστοκρατούμενα βουνά για να τον φέρει πίσω τρία χρόνια αργότερα να διεκδικήσει την αγαπημένη του. 
Πάθη και λάθη των ηρώων, συνθέτουν το καταπληκτικό αυτό βιβλίο που διαβάζεται απνευστί μέχρι το τέλος και σου αφήνει μια γλυκιά γεύση μόλις το τελειώσεις όπως και όλα τα βιβλία της Γιώτας Φώτου. Διαβάστε το!
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ (τιμή: 16,60/14,94 με έκπτωση)

Εδώ περιττές οι συστάσεις νομίζω! 
Βρισκόμαστε στην δεκαετία του '60. Τρεις αδελφές, η Δήμητρα, η Αναστασία και η Μυρτώ, μεγαλώνουν σ' ένα χωριό της Μεσσηνίας και στην ζωή τους  μπαίνει  πυρωμένη  σφραγίδα  η  παρουσία  ενός πατέρα δυνάστη και όχι μόνο, και μιας μάνας τόσο υποταγμένης που όλα, ακόμα και η μοίρα των κοριτσιών της, υπολείπονται των επιθυμιών του άντρα της. Ο πατέρας θα χαθεί αναπάντεχα, το στίγμα βαρύ πάνω στην οικογένεια, μέχρι που τα κορίτσια φεύγουν ένα ένα και χάνονται σε τρεις διαφορετικές ηπείρους χωρίς ποτέ να γυρίσουν να κοιτάξουν πίσω τους. Ο επικείμενος θάνατος της μάνας όμως, θα τις αναγκάσει να γυρίσουν στο πατρικό τους....ή μήπως στον τόπο του μαρτυρίου τους; 
Απίστευτα σκληρό βιβλίο από μια μετρ του είδους τελικά. Η Χρυσηίδα Δημουλίδου είναι πραγματικά στο στοιχείο της και το αποτέλεσμα φανερό. Θα το χαρακτήριζα βιβλίο για γερά νεύρα, που ομολογώ πως εγώ δεν είχα! Γροθιά στο ήδη ευαίσθητο στομάχι μου, αυτό το βιβλίο, αλλά πέρα από την δική μου ψυχολογία, αριστουργηματικό και θα τολμούσα να πω και...θαρραλέο! Δεν παίζει με τις λέξεις η Δημουλίδου, ούτε κάνει την παραμικρή προσπάθεια να απαλύνει τα γραφόμενά της, να τα κάνει λίγο πιο εύπεπτα. Είναι μια ούτως ή άλλως σκληρή και απάνθρωπη ιστορία που αποδίδεται με σκληρό και απάνθρωπο τρόπο. Μετά τα δάκρυα του Θεού, ίσως το καλύτερό της για μένα, χωρίς να υπολείπεται στην συνείδησή μου Το σπίτι των σκιών.
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. (τιμή: 18,80/16,92 με έκπτωση)

Αστυνομικό και πάλι, αλλά πρόκειται για πραγματική ιστορία έτσι όπως μας την διηγήθηκε και τηλεοπτικά η Αγγελική Νικολούλη! 
Η ιστορία ξεκινάει μ' ένα αποτρόπαιο έγκλημα που διαπράττει η ηρωίδα πριν πολλά χρόνια. Η Αναστασία με τα χίλια πρόσωπα, η γυναίκα αράχνη που ίσως να μην είχε γίνει θύτης, αν δεν την έκαναν θύμα στην αρχή της ζωής της. Ή μήπως το γονίδιο υπήρχε κι έψαχνε ευκαιρία ν' αναδυθεί; 
Χρόνια αργότερα η εξαφάνιση ενός άνδρα που φαίνεται να έχει μπλέξει με μια μυστηριώδη γυναίκα,  κινητοποιεί τις έρευνες.
Δεν νομίζω ότι η Αγγελική Νικολούλη διεκδικεί λογοτεχνικές δάφνες με αυτό το βιβλίο, όπως και με το προηγούμενο που έγραψε. Αφηγείται όμως αριστοτεχνικά την ιστορία της που έχει αγωνία, ανατροπές, οργή και θυμό.  Η πλοκή μπορώ να πω πιο ενδιαφέρουσα και δυνατή από το Ονειρεύτηκα το δολοφόνο σου. Δεδομένου ότι δεν παρακολουθώ την εκπομπή της, απόλαυσα το βιβλίο πολύ περισσότερο, αλλά με όσους μίλησα που και την είδαν και διάβασαν το συγκεκριμένο, δεν είχαν πρόβλημα. Είναι σίγουρα μια καλή επιλογή!
Εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ (τιμή: 12,78)

Την ξέρουμε σίγουρα, είτε σαν στιχουργό, είτε σαν τηλεοπτικό πρόσωπο και είναι από τα ελάχιστα παιδιά επωνύμων, που κατάφερε να μην τσακίσει από την ομολογουμένως βαριά παρουσία του πατέρα της Φρέντυ Γερμανού, και να διαγράψει την δική της πορεία χωρίς συγκρίσεις που θα την αδικούσαν και γι αυτό την θαυμάζω. 
Ο Μάνος και η Έλλη... Δύο νέοι άνθρωποι που όμως κουβαλάνε πληγές, το παρελθόν τους επώδυνο, άφησε σημάδια και στους δύο. Όταν οι δρόμοι τους συναντώνται, είναι φανερό ότι η μοίρα τους έταξε μαζί, αλλά οι συνθήκες τους θέλουν χώρια και κυρίως οι άνθρωποι. Όσο μεγάλο και υψηλό το αίσθημα του έρωτα, όσο τεράστια κι αν είναι η δύναμή του, πώς ν' αναμετρηθεί με την ανθρώπινη κακία και μικρότητα; Αόρατοι και ορατοί οι εχθροί, κινούνται ύπουλα με στόχο μια αγάπη που αξίζει να σωθεί, αλλά το αν τελικά θα γίνει αυτό, θα το διαβάσετε στο βιβλίο.
Πέρασα καλά με τους ήρωες της Ναταλίας Γερμανού και θέλω να πιστεύω πως δεν θα σταματήσει σε αυτό το βιβλίο. Η ικανότητά της στην μυθοπλασία είναι ίση με την ικανότητά της να πλάθει στίχους και ίσως να την βοήθησε αυτό το τελευταίο, ν' αποδώσει τόσο γλυκά μια ιστορία αγάπης, γεμάτης όμως από ανατροπές που κρατούν τον αναγνώστη σε εγρήγορση.
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ (τιμή: 15,50/13,95 με έκπτωση)

Κράτησα για το τέλος κάτι εντελώς διαφορετικό που απευθύνεται σε λάτρεις του είδους όπως εγώ. Βλέπετε πάντα μου άρεσε να διαβάζω για τους μεγάλους ηθοποιούς της χώρας μας, αυτούς που σφράγισαν με την παρουσία τους την μεγάλη οθόνη και μαζί την ψυχή μας. 
Υποκλίνομαι μπροστά σ' έναν άνθρωπο που κατάφερε να διασώσει τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο, που μας αρέσει δεν μας αρέσει είναι μέρος της κουλτούρας μας, και που θα είχαν χαθεί αν εκείνος δεν έψαχνε χρόνια σε πατάρια και σκονισμένες αποθήκες για να τα βρει, να τα αναδείξει και στην δεκαετία του '90 να τα κάνει να παίζονται μέχρι και σε νεανικά στέκια. Επιπλέον είναι εκείνος που κατέγραψε τις ζωές των μεγάλων μας που έφυγαν, όλων εκείνων που πλέον χαρακτηρίστηκαν ιερά τέρατα. Βλέπετε στο εξωτερικό κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο, στην Ελλάδα πάλι όχι! Αν υπήρχε ένας Δελαπόρτας στην τηλεόραση θα είχαν μείνει εκπομπές που σβήστηκαν για να  γραφτούν αγώνες ποδοσφαίρου και θα είχαμε αυτούσιο το ιστορικό Αλάτι & Πιπέρι του Φρέντυ Γερμανού και όχι κάτι μισερά αποσπάσματα που πάλι καλά που σώθηκαν!
Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι περισσότερο δική του βιογραφία, αλλά αφού το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε δίπλα σε μεγάλους καλλιτέχνες, είναι γεμάτο από την λάμψη τους. Άγνωστα περιστατικά της Αλίκης Βουγιουκλάκη, της Ρένας Βλαχοπούλου, του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, της Ζωζώς Σαπουντζάκη και τόσων άλλων, καταγράφονται στο Ξέρω κάποια αστέρια και αν αγαπάτε τον ελληνικό κινηματογράφο αποκτήστε το! Μετά θα θέλετε να πάρετε και όλες τις βιογραφίες που έχει γράψει. (εγώ τις έχω!).
Σαν λάτρης εκείνης της μαγικής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, τον ευχαριστώ για την πολύτιμη δουλειά του....
Εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ (τιμή:17,90/16,11 με έκπτωση)

24 Ιουλίου 2014

Λιωμένο μολύβι....Πασχάλης Πράντζιος (ΩΚΕΑΝΙΔΑ)


Το δεύτερο βιβλίο του πολλά υποσχόμενου Πασχάλη Πράντζιου που διαβάζω μετά το ευρηματικό Περί ανέμων και γάτων που διάβασα πρόπερσι.

Επιστρέφει λοιπόν ο νέος συγγραφέας με μια πολυπρόσωπη, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία που ξεκινάει  στον Πειραιά. Μια γριά, η Θεώνη που κυκλοφορεί φορώντας ένα ζευγάρι μωβ βελούδινες παντόφλες και κρατάει μια παμπάλαια τσάντα εκρού το κεντρικό πρόσωπο. Μαζεύει σπασμένα γυαλάκια και λιωμένα μολύβια….

Στο βιβλίο παρακολουθούμε την ζωή της, τον έρωτά της για τον Καπετάνιο, τον γάμο της με κάποιον που ποτέ δεν αγάπησε και από δίπλα οι ζωές του Έλιο, του Σολέο, του Μπάμπη και τόσων άλλων γραφικών τύπων, βουτηγμένων στην παρανομία. Κι ενώ όλοι αυτοί ανήκουν στο περιθώριο, έτσι όπως ο Πασχάλης Πράντζιος τους σκιαγραφεί, γίνονται πολύ συμπαθείς στον αναγνώστη. Τι σχέση η Θεώνη μαζί τους, θα το μάθουμε λίγο πριν το τέλος του βιβλίου.  

Μια κατάρα βαραίνει πάνω σε κάποια από τα πρόσωπα του βιβλίου, η Αμβροσία, η Μόιρα, και η θεά Εκάτη, ενέχονται σ’ ένα παιχνίδι ζωής σκοτεινό και ανατριχιαστικό.

Θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω ηθογραφία και δεν νομίζω ότι θα με αδικήσετε όταν το διαβάσετε. Εξαιρετική η χρήση της γλώσσας, οι περιγραφές καθόλου κουραστικές, το αντίθετο, κρατούν και επαυξάνουν το ενδιαφέρον. Το εξαιρετικής ποιότητας χιούμορ του συγγραφέα, προσδίδει μια άλλη χροιά στο κείμενο και το ζωντανεύει  ακόμα περισσότερο. Δεν είναι ένα βιβλίο που πρέπει να το διαβάσετε αν δεν έχετε χρόνο, εξαιτίας των πολλών προσώπων. Αν το ξεκινάτε και το σταματάτε θα σας δυσκολέψει. Εξάλλου είναι τόσο όμορφη η ιστορία, τόσο ενδιαφέρουσα που ούτως ή άλλως θα σας «κρατήσει» αμείωτο το ενδιαφέρον.

Η τιμή του επίσης εξαιρετική στα 11 Ευρώ, αλλά μπορείτε να το βρείτε και στα 9,90,  και το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

16 Ιουλίου 2014

Τα ηράνθεμα θ' ανθίσουν ξανά.... Γιώργος Πολυράκης (ΨΥΧΟΓΙΟΣ)


Αυτό το βιβλίο δεν είναι Πολυράκης! Όχι έτσι όπως τον έχουμε μάθει στα τελευταία έργα του, αλλά τολμώ να πω πολύ πολύ, πολύ καλύτερος και σαφώς συναρπαστικότερος! 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Η ιστορία διαδραματίζεται  στην Ισπανία κατά την διάρκεια της πιο σκοτεινής περιόδου της ιστορίας, στον Μεσαίωνα,. Εκεί που δύο νέα παιδιά, παρά την κοινωνική τους διαφορά, θ’ αγαπηθούν βαθιά και αληθινά. Η όμορφη κόρη του άρχοντα Αλεχάντρο Ραμίρεθ, η Σαρίτα, και ο νεαρός Αλφόνσο Χιμάνεθ, γιος φτωχού αγρότη. Δίπλα στον Αλφόνσο η Μαρισόλ, η αδελφή του, που την πάντρεψαν με το ζόρι με κάποιον που εξαφανίστηκε πριν πολλά χρόνια, αλλά σύμφωνα με τους νόμους της εποχής, συνεχίζει να θεωρείται παντρεμένη.  Η μητέρα του Αλφόνσο και της Μαρισόλ, είναι φανατική καθολική και από εκείνην θα ξεκινήσουν όλα τα δεινά. Όταν σ’ ένα ατύχημα, ο Αλφόνσο τραυματίζεται και πεθαίνει από τέτανο, η μητέρα του θεωρεί υπεύθυνη ως μάγισσα την Σαρίτα και την καταδίδει στην Ιερά εξέταση. Η κοπέλα φυλακίζεται και βασανίζεται αλύπητα ως μάγισσα. Πίσω της ο απαρηγόρητος πατέρας της δεν μπορεί να κατανοήσει τι έστειλε την μονάκριβη κόρη του στο κολαστήριο της Ιεράς εξέτασης και στηρίζεται στην Μαρισόλ που δεν ξέρει ποιον να πρωτοθρηνήσει. Την φίλη της ή τον αδικοχαμένο αδελφό της. Η τρυφερή και νεανική καρδιά της θα χτυπήσει για τον εξάδελφο της Σαρίτας και ιερέα  και οι δυο τους, παρ’ όλο που γνωρίζουν το θανάσιμο αμάρτημα που διαπράττουν, θ’ αφεθούν στον έρωτά τους. Ποια η μοίρα της Σαρίτας; Τι θα συμβεί με την Μαρισόλ και τον Πάμπλο, είναι οι απαντήσεις που θα βρείτε στο βιβλίο του κ. Πολυράκη.

Κατ’ αρχήν, θα τα βάλω με τον τίτλο του βιβλίου που όχι μόνο δεν προϊδεάζει τον αναγνώστη, αλλά ίσως και να τον απωθεί και αυτό αδικεί ένα τόσο αξιόλογο βιβλίο. Είναι και η μόνη μου ένσταση όμως και γι αυτό σας προτρέπω να μην σταθείτε στον τίτλο. Η ιστορία και ο τρόπος που αποδίδεται από τον κ. Πολυράκη είναι συγκλονιστική. Θα τονίσω το μικρό «τρυκ», γιατί στην αρχή νόμιζα ότι με περίμενε μια ερωτική ιστορία μεταξύ του Αλφόνσο και της Σαρίτα, αλλά με τον θάνατο του πρώτου, κατάλαβα ότι η συνέχεια θα ήταν η πλέον ανατρεπτική και δεν διαψεύσθηκα. Η δράση είναι καταιγιστική και οι ανατροπές σε παρασύρουν σε μια απνευστί ανάγνωση.

Επιπλέον θέλω να υπογραμμίσω ότι η παραστατικότητα και η δυναμική των περιγραφών στα μπουντρούμια της Ιεράς Εξέτασης, με συγκλόνισε. Τα απάνθρωπα μαρτύρια της Σαρίτα τα οποία δεν είναι  μύθευμα αλλά πραγματικότητα και απόρροια της μελέτης του συγγραφέα για την εποχή και την Ιερά εξέταση, μου έσφιξαν στην κυριολεξία το στομάχι. Κανένας πλατειασμός στην εξέλιξη, οι εικόνες ολοζώντανες και οι στιγμές που η αγωνία κορυφώνεται πάρα πολλές.

Παράλληλα με σωστό τρόπο και χωρίς να κουράζουν, έρχονται κάποια ιστορικά στοιχεία για να φωτίσουν την πιο σκοτεινή περίοδο της Ιστορίας, όπου η ανθρωπότητα έχει πολλές αιτίες για να σκύβει ντροπιασμένη το κεφάλι. Όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας στην αφιέρωσή του, το έργο αυτό «είναι για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που κατά την διαδρομή των αιώνων, έπεσαν θύματα μισαλλοδοξίας, χωρίς να φταίνε σε τίποτα»…..

Το εξώφυλλο απόλυτα ταιριαστό, αρκούντως σκοτεινό αλλά όμορφο εικαστικά και η τιμή του στα 17,70, αλλά μπορείτε να το βρείτε και με 15,93 ευρώ.
 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης. Σπούδασε Στρατιωτική Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου είναι διδάκτωρ. Πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στη χειρουργική των αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, έχει κάνει δεκάδες ανακοινώσεις σε ιατρικά συνέδρια και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας, της Χειρουργική Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών και της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία στα Χανιά και είχε γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής, το οποίο παίχτηκε από φοιτητές κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εβδομάδας. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν 15 βιβλία του συγγραφέα.