Κάθε βιβλίο, ένα καράβι....

Πάμε να ταξιδέψουμε την ψυχή μας....

Γερό σκαρί κάθε βιβλίο, μπορεί να μας φτάσει μακριά....



3 Απριλίου 2014

Τα πέντε κλειδιά!!!!!!!!!!!

Το ξέρετε το παιδικό τραγουδάκι: "Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ, να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή"; Με αφορά άμεσα!
Ο Μάιος για μένα είναι πάντα όχι μόνο ο μήνας που βγαίνει το καινούριο βιβλίο, αλλά και η εποχή που....φορτώνω βαλίτσες για να βρεθώ κοντά σας!
Τα πέντε κλειδιά επί του...πιεστηρίου λοιπόν και σας το παρουσιάζω!

Όταν βέβαια το πάρετε στα χέρια σας, θα διαπιστώσετε ότι είναι ένα βιβλίο που δεν μοιάζει με τα προηγούμενα για πολλούς λόγους. 
Το εξώφυλλο, δεν είναι αυτό που φαίνεται (Θα το καταλάβετε όταν το δείτε)  και το περιεχόμενο.... Αυτό κι αν είναι κάτι άλλο! Το οπισθόφυλλο ίσως σας δώσει μια πρόγευση....

ΔΕ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΜΕ. 
ΠΕΝΤΕ ΛΟΥΚΕΤΑ, ΠΕΝΤΕ ΚΛΕΙΔΙΑ. 
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣ ΘΑ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΤΟΥ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΟΥ. ΑΝ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΖΩΝΤΑΝΗ, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΗ! ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΔΗΓΙΕΣ. 
Από εκείνη την ώρα άρχισε ο εφιάλτης. Η μικρή της κόρη, η Μαργαρίτα της, ήταν στα χέρια απαγωγέων, δεμένη με πέντε αλυσίδες σαν μικρό ζώο. Δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από κανέναν, αφού κανείς δεν ήξερε την ύπαρξη του παιδιού. Ούτε καν ο άντρας της, ο παντοδύναμος Ορέστης Δελμούζος. Έπρεπε να υπακούσει με όποιο τίμημα…

Όσο για τις παρουσιάσεις....πάρα πολλές!
Ιδού ο πρώτος κατάλογος:
9 Μαΐου:  Περιστέρι, Βιβλιοπωλείο ΠΟΘΗΤΟΣ
10 Μαΐου: Νέα Μάκρη, βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΟΥ
12 Μαΐου: Ιεράπετρα, βιβλιοπωλείο ΟΡΦΑΝΟΥΔΑΚΗΣ
13 Μαΐου: Ηράκλειο, βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ
14 Μαΐου: Αγ. Νικόλαος, βιβλιοπωλείο ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ
15 Μαΐου: Χανιά, βιβλιοπωλείο ΗΛΙΑΚΗΣ
16 Μαΐου: Ρέθυμνο, βιβλιοπωλείο ΚΛΑΨΙΝΑΚΗΣ
17 Μαΐου: Παλαιοχώρα Χανίων, βιβλιοπωλείο ΠΥΡΟΒΟΛΑΚΗ
20 Μαΐου: Λάρνακα, βιβλιοπωλείο PARGA
21 Μαΐου: Πάφος, βιβλιοπωλείο PARGA
22 Μαΐου: Λευκωσία, βιβλιοπωλείο PARGA
26 Μαΐου: Κόρινθος, βιβλιοπωλείο ΜΠΑΦΙΤΗΣ
27 Μαΐου: Πάτρα, βιβλιοπωλείο ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ
28 Μαΐου|: Αγρίνιο, Βιβλιοπωλείο ΔΑΜΠΛΙΑ
29 Μαΐου: Ναύπακτος, βιβλιοπωλείο ΝΙΚΟΛΑΟΥ
30 Μαΐου: Λαμία, βιβλιοπωλείο ΜΠΕΤΣΗΣ 
3 Ιουνίου: Λάρισα, βιβλιοπωλείο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
4 Ιουνίου: Κατερίνη, βιβλιοπωλείο PUBLIC
6 Ιουνίου: Καλαμαριά, βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ
7 Ιουνίου: Ν. Μουδανιά, βιβλιοπωλείο ΨΑΘΑ- ΧΑΤΖΗΠΑΠΠΑ
11 Ιουνίου: Κιλκίς, βιβλιοπωλείο ΣΙΓΓΟΥΡΙΔΟΥ
12 Ιουνίου: Περαία, βιβλιοπωλείο ΤΡΕΥΛΑΣ
13 Ιουνίου: Σέρρες, βιβλιοπωλείο ΜΑΡΝΕΡΗΣ
14 Ιουνίου: Δράμα, βιβλιοπωλείο ΠΑΤΣΗΣ
16 Ιουνίου: Κομοτηνή, βιβλιοπωλείο ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ
17 Ιουνίου: Ξάνθη, βιβλιοπωλείο ΤΖΕΛΕΠΗΣ
18 Ιουνίου: Αλεξανδρούπολη, βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ
19 Ιουνίου: Ορεστιάδα, βιβλιοπωλείο ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
20 Ιουνίου: Διδυμότειχο, βιβλιοπωλείο ΤΣΑΚΙΡΗ
21 Ιουνίου: Καβάλα, βιβλιοπωλείο ΜΕΡΤΖΙΑΝΙΔΟΥ
24 Ιουνίου: Πρέβεζα, βιβλιοπωλείο ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΟΥ
25 Ιουνίου: Ηγουμενίτσα, βιβλιοπωλείο ΜΗΤΣΕΛΟΥ
27 Ιουνίου: Καρδίτσα, βιβλιοπωλείο ΒΑΣΙΛΑΚΟΣ
30 Ιουνίου: Κέρκυρα, βιβλιοπωλείο ΜΠΟΥΝΙΑ
2 Ιουλίου: Κεφαλλονιά, βιβλιοπωλείο ΣΤΑΜΑΤΕΛΑΤΟΥ

Και έπονται Ρόδος, Κως, Νάξος και αρκετά ακόμα, που δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί για να σας τα ανακοινώσω!
Δεν βλέπω την ώρα, να βρεθούμε και πάλι με τους γνωστούς και αγαπημένους φίλους και να γνωρίσω κι ακόμα περισσότερους, καθότι φέτος είναι πολλές περιοχές και βιβλιοπωλεία που δεν έχω πάει ξανά! Σας φιλώ και σας περιμένω!







17 Φεβρουαρίου 2014

Επέτειος!!!!!!!


17 Φεβρουαρίου 1983.....

Χρόνος: Βραδάκι...
Τόπος: Πατησίων και  Αγίου Μελετίου, καφετέρια ZODIAC....


Εκεί άρχισαν όλα.... Σε μια κακοφωτισμένη καφετέρια, εμφανίστηκε ο Γιώργος και....τον αντιπάθησα από την πρώτη στιγμή! Κάθισε δίπλα μου, μας σύστησε η ξαδέλφη του με την οποία έπινα καφέ και άρχισε να λέει το ένα ανέκδοτο μετά το άλλο... (Ότι ακριβώς μισώ με πάθος!) Μου φάνηκε άξεστος, ήταν απεριποίητος και όταν επιτέλους τελείωσε η συνάντηση σημείωσα στο μυαλό μου, να βρίσω την ξαδέλφη του την επόμενη μέρα που τον κουβάλησε! 
Την επόμενη μέρα όμως, ο Γιώργος ήταν πάλι εκεί (πίναμε μόνιμα καφέ πριν πάμε για μάθημα) κι αυτή την φορά ήταν περιποιημένος, δεν είπε ούτε ένα ανέκδοτο και με την συζήτηση που ανοίξαμε....έχασα τις δύο πρώτες ώρες! 

17 Φεβρουαρίου 1985....

Χρόνος: 18:30....
Τόπος: Ιερός Ναός Αναστάσεως , Χολαργός

Ο....αντιπαθητικός κύριος της καφετέριας, με δόξα και τιμή, γίνεται η.... κολόνα του σπιτιού μου! Παντρευόμαστε δύο χρόνια μετά την πρώτη μας γνωριμία και στήνουμε το σπιτικό μας στο Καπανδρίτι, όταν όλες μου οι φίλες μου έλεγαν ότι σ' ένα μήνα θα είχα χωρίσει(!), ότι δεν θ' άντεχα να μένω σ' ένα χωριό, ότι θα με κούραζε το περιβάλλον ακόμα και ο άνθρωπος που δεν ήταν με πτυχίο όπως εγώ.... (Για την ιστορία, όλες μου οι φίλες είναι χωρισμένες αυτή την στιγμή που μιλάμε!)

17 Φεβρουαρίου 2014....

Χρόνος: Κάθε μέρα, κάθε ώρα....
Τόπος: Καπανδρίτι και παντού!

Τριάντα ένα χρόνια μετά, ο Γιώργος είναι η δύναμη, το κουράγιο μου, η ανάσα μου.... (Για να μην λέτε ότι δεν γίνονται θαύματα!) Τρεις δεκαετίες κοινής ζωής κλείνουν σήμερα κι όποια στιγμή τους και να ανακαλέσω στην μνήμη μου, μόνο χαμόγελο θα μου φέρει η ανάμνησή της. (Ακόμα και τα δύσκολα, τώρα που πέρασαν, με τον τρόπο που τα ξεπεράσαμε, πάλι με κάνουν να χαμογελώ). Επιλέξαμε να το γιορτάσουμε με καλούς και πολυαγαπημένους φίλους και συγγενείς που έγιναν φίλοι, μέχρι πρωίας στο Κέντρο Αθηνών για ν' ακούσω από κοντά την Νατάσα Θεοδωρίδου και την "Κόκκινη γραμμή" (το αγαπημένο μου) το Σάββατο το βράδυ.... Χρόνια είχα να πάω μπουζούκια και ήταν απολαυστικά! Ευχαριστώ τον Γιώργο Μαντά (ξάδελφος) και την γυναίκα του Ματίνα, τον Γιάννη και ειδικά την Ειρήνη που δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εκείνη τόσα χρόνια (μένουμε δίπλα), και τον Γιώργο και την Ματθίλδη (αδέλφια της καρδιάς) που μοιράστηκαν μαζί μας όχι την προχθεσινή βραδιά, αλλά όλα τα δάκρυα, αλλά και τα γέλια, τόσων χρόνων....  
Είναι ευλογία από τον Θεό, να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που κλαίνε και γελάνε μαζί σου.....

Και τέλος ευχαριστώ τον άντρα μου γι αυτά τα 31 χρόνια που δεν κατάλαβα πότε και πώς πέρασαν..... Σαν νιόπαντροι αισθανόμαστε και νομίζω ότι δεν θ' αλλάξει αυτό και στα επόμενα 40,50,60,70 χρόνια...... (Και λίγα είναι!) 

9 Ιανουαρίου 2014

Καλή χρονιά μόνο? Τυχερή να είναι!!!!!!

Αν η χρονιά πάρει γεύση, άρωμα και διάθεση από την Πρωτοχρονιά,  τότε τι να πω; Έτσι για αλλαγή, το 2014, θα μου μείνει αλησμόνητο! Αλλιώτικη αυτή η Παραμονή, εντελώς διαφορετική από την περσινή.... 
Πρώτα απ' όλα ήμασταν πολλοί.... Περισσότεροι από κάθε άλλη χρονιά! Δεύτερον το τραπέζι είχε νιάτα....Πολλά νιάτα! Εννιά οι μεγάλοι και εννιά οι....μικροί! Τα παιδιά, φίλοι των παιδιών, φίλοι δικοί μας, συμπέθεροι κουμπάροι!Τρίτον υπήρχε κέφι από το πρώτο λεπτό! 
Τέταρτον  μας βρήκε το πρωί και κάποιοι ή μάλλον κάποιες, με το μακιγιάζ  κατε-στραμμένο από τα γέλια! (η συμπεθέρα μου κι εγώ συγκεκριμένα) !
Στο τραπέζι τα φαγητά είχαν μεγάλη επιτυχία και ειδικά τα μπριζολάκια με πετιμέζι (θα δώσω σύντομα την συνταγή καθότι το πετιμέζι ΠΑΤΡΙΚΗ ΓΗ για να μην ξεχνιόμαστε), αλλά και η κρεατότουρτα Χανίων καταπληκτική! 

Η φωτογραφία που παραθέτω εδώ είναι ντοκουμέντο! Στα δεξιά του άντρα μου, όπως βλέπετε, κάθεται ένας κύριος με τον οποίο κουβεντιάζει ο Γιώργος.... Είναι ο πρώτος μου έρωτας πριν....43 χρόνια! Στην πρώτη Δημοτικού δηλαδή ο Τάκης ήταν έρωτας!!!!!! Σήμερα είμαστε ακόμα φίλοι και φυσικά μαζί με την υπέροχη γυναίκα του,  την Μαρία!  Αριστερά του Γιώργου,  ο επίσης παιδικός μου φίλος, Γιώργος κι αυτός, και κουμπάρος. Με αυτόν η....κολόνια κρατάει 36 χρόνια! Αν μη τι άλλο, είμαι σταθερή στις σχέσεις μου!

Κι αφού φάγαμε, αλλάξαμε τον χρόνο, σπάσαμε με τον Γιώργο το ρόδι, σβήσαμε τα κεράκια στην τούρτα του και κόψαμε την βασιλόπιτα, ήρθε η ώρα για την ανταλλαγή των δώρων, που έφερε νέα γέλια καθώς τα δώρα φέτος είχαν επινοητικότητα και ήταν ...σκηνοθετημένα από τα παιδιά. Η κόρη μου έφτιαξε δύο πρωτότυπα σκαμπό για τον αδελφό και την νύφη της με παλιές εγκυκλοπαίδειες, ο κολλητός του γιου μου της πρόσφερε γονατιστός ένα δακτυλίδι που ήταν για τάμπλετ και ξεκαρδιστήκαμε όλοι.... Έχω και φωτογραφία!


Η μεγάλη έκπληξη όμως ήταν για τον Γιώργο! Τα παιδιά αλλά και οι φίλοι τους, του κάναμε δώρο  ένα όνειρο που είχε χρόνια... Ένα ενυδρείο με τα ψαράκια του. Φυσικά εκείνο το βράδυ, του δώσαμε μόνο τα....διακοσμητικά του ενυδρείου! Μόλις το εγκαταστήσουμε θα σας δείξω φωτογραφία.

Οι γιορτές πέρασαν, ο νέος χρόνος ήρθε κι εγώ που πάντα λίγο φοβάμαι κάθε τι καινούριο, μένω σ' εκείνη την όμορφη βραδιά και χαμογελώ ακόμα.
Σε όλους σας στέλνω τις ευχές μου για μια ακόμα φορά. Να είστε καλά, να χαμογελάτε όσο μπορείτε περισσότερο και ας είναι αυτή η χρονιά πραγματικά γεμάτη τύχη για όλους μας! Πρόσφατα μου είπαν το καλό:
 "Τύχη να έχουμε. Γιατί δεν φτάνει μόνο η υγεία. Όλοι όσοι ήταν στον Τιτανικό, υγιείς ήταν....τύχη δεν είχαν!"
Φιλιά πολλά, καλή χρονιά!!!!!!!!

10 Δεκεμβρίου 2013

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι!!!!!!!!!!!!

Ασυγχώρητη είμαι! Το παραμέλησα το ιστολόγιο, αλλά είχα καλή δικαιολογία: Ξεκίνησα καινούριο βιβλίο! Κι όταν γράφω.... με ξέρετε! Αλλά ήρθε η ώρα να βάλω στην άκρη την ιστορία των ηρώων μου γιατί.... Χριστούγεννα!!!!! Και πόσο διαφορετικά από πέρσι! 



Το σπίτι στολίστηκε και υπέκυψα στον πειρασμό να πάρω και άλλα στολίδια. Τα παιδιά μου λένε ότι το έχω κάνει μουσείο του Αη Βασίλη, αλλά μάλλον δεν τους ενοχλεί.... Δεν ξέρω αν σε λίγο θα βγούμε εμείς να μπουν τα στολίδια, αλλά επίσης δεν μας ενοχλεί! Τίποτα δεν μας ενοχλεί φέτος τελικά! 
Το δέντρο στολίστηκε και φέτος ήταν γύρω μου η ευλογία του Θεού: Παιδιά! Τα δικά μου, οι φίλοι τους, η βαφτιστήρα μου, όλα γελαστά. Ώρα έναρξης εννέα το πρωί και ώρα λήξης έξι το απόγευμα! 



Όλοι με κόκκινα σκουφάκια στο κεφάλι και το σπίτι τρελοκομείο από κούτες, φωτάκια, μπάλες, στολίδια και φυσικά φωνές! Υπάρχει τίποτα καλύτερο;
Γέμισε η ψυχή από την χαρά που μας είχε λείψει, γέμισε η καρδιά αγαλλίαση που όλοι είμαστε καλά και οι αγαπημένοι μας το ίδιο! 
Μια ανάσα από τις γιορτές και ξέρω πως φέτος την ώρα που θα μπαίνει ο νέος χρόνος θα χαμογελάμε, ενώ πέρσι το χαμόγελο δεν έφτανε μέχρι τα μάτια γιατί ο ένας ήταν μακριά, έλειπε και.... μας έλειπε και η ψυχή σφιγγόταν από φόβο για την συνέχεια. Και η νέα χρονιά μπήκε παγωμένη και παγωμένη συνεχίστηκε, μην γυρίζουμε όμως πίσω!


"Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά" όπως λέει και το παιδικό τραγουδάκι και μόνο χαμόγελα θέλω να βλέπω, μόνο ελπίδα για την νέα χρονιά θέλω να έχω! Και θέλω να τα μοιραστώ και μαζί σας! 
Σε λίγες μέρες θ' αρχίσω να φτιάχνω και τα γλυκά, να γεμίσει το σπίτι μελομακάρονα και κουραμπιέδες και σοκολάτες και η μυρωδιά να πλημμυρίσει τις ψυχές μας, να νιώσουμε όλοι όπως τα παιδιά. Και να σκεφτούμε και όσους δεν έχουν ή δεν μπορούν....  Κοιτάξτε γύρω σας και βοηθήστε όπου και όπως μπορείτε. Από μια τσάντα με τρόφιμα, μέχρι ένα πιάτο φαγητό. Δύσκολες οι μέρες που ζούμε, αλλά πάντα υπάρχει το πλεόνασμα της καρδιάς μας κι αυτό δεν κοστίζει, αλλά αξίζει πολλά!

Χίλιες ευχές για όλους σας και μέσα από την καρδιά μου. Υγεία πάνω απ' όλα κι ένα χαμόγελο να συντροφεύει κάθε βήμα σας, είναι το μόνο που έχει την δύναμη να μας φυλάει από κάθε κακό....

                            Καλές γιορτές!!!!!!!!


23 Οκτωβρίου 2013

Το μυστικό ήταν η ζάχαρη... της Τέσυς Μπάιλα (ΨΥΧΟΓΙΟΣ)

Επιστροφή στα βιβλία, γιατί είναι πολλά ακόμα που διάβασα και δεν μίλησα γι αυτά! 
Και να που συναντιέμαι ξανά με την γραφή της Τέσυς και μάλιστα κάτω από την ίδια εκδοτική στέγη μ’ ένα βιβλίο που λάτρεψα τον τίτλο του.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Στην Κρήτη του Μεσοπολέμου γεννιέται η Κατίνα η έκτη κόρη της οικογένειας του Κωνσταντή και της Μαρίας και ανάμεσά τους και δύο αγόρια. Το μυστικό της Μαρίας ο έρωτάς της για τον αδελφό του άντρα της και η ιστορία της παρόμοια με πολλών κοριτσιών της Κρήτης. Δώδεκα χρονών την έκλεψε ο Κωνσταντής και την πήγε στους δικούς του και μόλις έφτασε σε ηλικία γάμου η Μαρία την στεφανώθηκε. Μα ο αδελφός του ο Σήφης την αγαπούσε και εκείνη τον Σήφη. Τα έθιμα της εποχής και του τόπου, δεν σήκωναν αγάπες.
Η Κατίνα μεγαλώνει προστατευμένη από την αγάπη της οικογένειας αλλά ονειρεύεται να φύγει, να γνωρίσει την ζωή να μορφωθεί. Το μόνο που καταφέρνει είναι να μάθει να ράβει δίπλα στην μοδίστρα που την έστειλαν οι δικοί της για να εξασφαλίσει μια τέχνη. Ο πόλεμος θα κάνει την Κατίνα να επιστρέψει, τα μάτια της θα δουν πολλά όπως και όλων των ανθρώπων της εποχής.
Η Κατίνα όταν έρθει η ώρα ν’ αγαπήσει, θα διαλέξει τον Θέμελη, έναν άντρα που η ροπή του προς την ακολασία θα ταλαιπωρήσει την Κατίνα σε όλη τους την κοινή ζωή, την οποία και παρακολουθούμε από την μέση περίπου του βιβλίου και μετά.
Δεν ξέρω αν  έχετε διαβάσει άλλο βιβλίο της Τέσυς Μπάιλα στο παρελθόν, αλλά… καμία σχέση! Το συγκεκριμένο είναι εξαιρετικό! (Δεν υποτιμώ τα προηγούμενα, για να μην έχουμε πάλι επιθέσεις, αλλά θεωρώ ότι είναι στην πιο όμορφη στιγμή της με αυτό το μυθιστόρημα.)
Η Τέσυ  δίνει πολύ καλά δείγματα γραφής σε αυτό το μυθιστόρημά της που συνταιριάζει με συναρπαστικό τρόπο την ιστορία μιας οικογένειας αλλά και την ίδια την ιστορία της Κρήτης. Οι περιγραφές της είναι στιγμές που σε τραβούν βίαια να παραστείς στα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή ενός αδιαμφισβήτητα δυνατού λαού που δεν γονάτισε ποτέ. 
Οι συνήθειες της Κρήτης, τα ήθη και τα έθιμα της εποχής και του τόπου ζωντανεύουν πολύ παραστατικά σ’ αυτό το βιβλίο και η συγγραφέας είναι συνεπής με όσα πραγματεύεται. Οι περιγραφές που αφορούν στην περίοδο του πολέμου και της κατοχής, προκαλούν καρδιοχτύπι, είναι παραστατικότατες.
Μπορεί κάποιες στιγμές να μ’ εκνεύρισε η Κατίνα της, αλλά κατανοώ ότι η νοοτροπία της, ήταν νοοτροπία πολλών γυναικών της εποχής της και ως εκ τούτου, απόλυτα δικαιολογημένη.
Στα μεγάλα συν του βιβλίου που υπηρετούν την αληθοφάνεια, η χρήση της ντοπιολαλιάς των Κρητικών που ως αναγνώστη σε κάνει να το ζεις σαν να το βλέπεις να ζωντανεύει σε κάποια ταινία. Οι συγκρούσεις των ηρώων, βαθιά ανθρώπινες αλλά οι περιγραφές της συγγραφέως δεν γλιστρούν σε κουραστικές και βαθυστόχαστες αναλύσεις.
Η Τέσυ μοιάζει να βρίσκει το προσωπικό της ύφος στην συγγραφή και ο σεβασμός της στην ελληνική γλώσσα είναι ένα ακόμα συν, επιπροσθέτως γοητευτικό.
Το εξώφυλλο συγκινητικά τρυφερό, από την…. μαιτρ του είδους Χρυσούλα Μπουκουβάλα, οι σελίδες του 531 και η τιμή του στα 17,70 αλλά μπορείτε να το βρείτε και με 15,93 Ευρώ.
Θα πρόσθετα ότι αξίζει τον κόπο πραγματικά να βρίσκεται στην βιβλιοθήκη σας!



Η ΤΕΣΥ ΜΠΑΪΛΑ κατάγεται από τις Κυκλάδες αλλά γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία Ελληνικού Πολιτισμού και μετάφραση Λογοτεχνίας. Ασχολείται με τη φωτογραφία και ατομικές της εκθέσεις έχουν φιλοξενηθεί στο πανεπιστήμιο Gakugei της Ιαπωνίας και στην Αθήνα. Είναι συντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα. Παράλληλα δημοσιεύει δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά. Το Μυστικό ήταν η Ζάχαρη είναι το τρίτο της μυθιστόρημα

18 Οκτωβρίου 2013

ΠΑΤΡΙΚΗ ΓΗ!!!!


Και τώρα θα μου επιτρέψετε να...καμαρώσω! Αλλά πάρα πολύ!Και οι γονείς θα με καταλάβουν! Γιατί εδώ μιλάμε για το παιδί μου!!!!!!!! Ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω δύο από τα προϊόντα της εταιρείας που με τόσο μεράκι έφτιαξε. Και όπως είναι το σωστό, εκείνος τράβηξε μπροστά όπως ονειρεύτηκε κι εμείς ένα βήμα πίσω του, να στηρίζουμε, να βοηθάμε και να....χαιρόμαστε! 





Πετιμέζι  λοιπόν,  το πρώτο του προϊόν,  αυτό που σε λίγο θα βρίσκεται σε αλυσίδα σούπερ μάρκετ και ήδη πουλιέται σε δεκάδες καταστήματα. (στην Αττική προς το παρόν)
Για όσους δεν γνωρίζουν, η παρασκευή του αγνού και εξαιρετικά ωφέλιμου για την υγεία μας  προϊόντος, γίνεται από μούστο, χωρίς προσμίξεις, χωρίς προσθήκες συντηρητικών. Ο μούστος βράζεται για ώρες, μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά και να μείνει αυτό το βαθύ κόκκινο υγρό που μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε στην μαγειρική και στην ζαχαροπλαστική. 
Εγώ το προσθέτω σε όλα μου τα κοκκινιστά αντί για ζάχαρη, δίνει εξαιρετική γεύση και χρώμα! Παράλληλα δοκιμάστε να το αναμίξετε με ταχίνι και έχετε ένα καταπληκτικό και πεντανόστιμο άλειμμα για το   ψωμί στο πρωινό που σας προσφέρει ενέργεια! 

Και έρχομαι στο δεύτερο προϊόν, που αποτελεί πρωτοτυπία της Πατρικής γης!


Αλμυρόλαδο! Ιδανικό για μαρινάρισμα κρεάτων, αρωματίζει πολύ ωραία σαλάτες με ντομάτα κυρίως, ενώ είναι μοναδικό για μπρουσκέτες με τυρί και ντομάτα. 
Χρησιμοποιήστε το για κρέατα σχάρας επίσης!
Ιδιαίτερο στην γεύση, μια σως που λανσάρισε η Πατρική γη και όσοι δοκίμασαν ξετρελάθηκαν. 

Και παράλληλα η Πατρική γη, διαθέτει εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο με την χαμηλότερη οξύτητα και σε λίγες μέρες κυκλοφορούν και τα νέα της προϊόντα  Ξύδι και... Ηδύοξον το βαλσαμικό! (το αγαπημένο σε πολλούς μπαλσάμικο!) 


Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις το παιδί σου να προχωράει, ν' ανοίγει τα φτερά του και γι αυτό φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε πώς νιώθω. αλλά κι αν ακόμα κάποιοι ενοχληθούν που τόσο απροκάλυπτα διαφημίζω την Πατρική γη, ένα έχω να τους πω: 
Μάνα είμαι, έχω το...ακαταλόγιστο!!!!!    




13 Οκτωβρίου 2013

Τέλος τρύγου για την Πατρική Γη!

Πριν λίγες μέρες είχαμε βρεθεί στο κτήμα Βασιλείου με την Χρυσηίδα Δημουλίδου για να γιορτάσουμε το Καρποθέρι τους. Αυτό μας έδωσε την ιδέα, σε μένα και στον Γιώργο, να κάνουμε το δικό μας Καρποθέρι, αλλά πολύ πιο οικογενειακά! Βλέπετε μετά από έναν ολόκληρο μήνα σκληρής δουλειάς της οικογένειας Μαντά το ολόγλυκο πετιμέζι της εταιρείας του γιού μας Πατρική γη είναι έτοιμο! Εξάλλου το καμάρι μας, έκλεισε και συμφωνία με μια αλυσίδα γνωστών σούπερ μάρκετ και έτσι είχαμε διπλό λόγο για να γιορτάσουμε (δεν θέλουμε και πολύ εμείς) και μαζευτήκαμε για....κόκκορα με μακαρόνια στα καζάνια που βράζαμε μέχρι πρότινος τον μούστο για να γίνει πετιμέζι! Και ιδού η πρώτη φωτογραφία.....


Μην σας κάνει εντύπωση το μέγεθος! Τα άτομα 30 (οι κοντινοί δηλαδή) και από το πρωί όλοι στις επάλξεις για να μαγειρέψουμε!






Ξαδέλφια, συμπέθεροι, κουμπάροι, παιδιά (και το σκυλί μας μαζί) 
ανασκουμπωθήκαμε πρωί πρωί και πρώτα μπήκαν στην τεράστια κατσαρόλα τα 6(!) κοκόρια με 14(!) κιλά σάλτσα ντομάτας, πιπέρια, αλάτια, μυρωδικά και φυσικά μπόλικο πετιμέζι  για να γίνει ακόμα πιο νόστιμη η σάλτσα! 

Και ιδού το αποτέλεσμα! 












Βγάλαμε τα κοκόρια από την κατσαρόλα για να συνεχίσουμε με τα μακαρόνια.
Προηγουμένως, στην άλλη μεγάλη κατσαρόλα, είχαν βράσει και 8-9 κουνουπίδια για την σαλάτα μας.




Και ήρθε η ώρα να ολοκληρώσουμε το φαγητό μας..... 8 κιλά μακαρόνια βρέθηκαν να βράζουν και ο Γιώργος είχε αγοράσει και....ειδική πιρούνα!
Στο μεταξύ το τραπέζι είχε στρωθεί τα τσίπουρα είχαν μπει και ο Αλέξανδρος είχε φροντίσει για μια τηγανιά με λουκάνικο φέτα και....πετιμέζι φυσικά μέχρι να ετοιμασθεί το φαγητό. 



Ανακατεύαμε  τακτικά την τεράστια κατσαρόλα και δεν ήταν μόνο για να μην κολλήσουν τα μακαρόνια, αλλά και γιατί είχε πλάκα η κατσαρόλα του...Κύκλωπα με την τεράστια πιρούνα!


Παρ' όλο που η μέρα είχε ξεκινήσει νωρίς, τελείωσε στις 9 το βράδυ, γιατί μετά το φαγητό, ήρθαν οι καφέδες και μετά τους καφέδες όλων των ειδών τα γλυκά! Πορτοκαλόπιτες, παγωτά, γιαούρτι με μέλι και γλυκά κουταλιού, τούρτες, τιραμισού, όλα χειροποίητα αλλά η γλύκα τους δεν κατάφερε να ξεπεράσει την γλύκα της μέρας που πέρασε με φωνές και γέλια και σχέδια για την επόμενη μάζωξη και φυσικά ευχές για την Πατρική Γη και το πετιμέζι της !