Κάθε βιβλίο, ένα καράβι....

Πάμε να ταξιδέψουμε την ψυχή μας....

Γερό σκαρί κάθε βιβλίο, μπορεί να μας φτάσει μακριά....



3 Ιουλίου 2015

Μια μικρή υπενθύμιση.....

Μια μικρή υπενθύμιση....

Για σένα που αποφάσισες το "ΝΑΙ", για σένα που αποφάσισες το "ΟΧΙ".... 
Η Κυριακή θα έρθει και θα περάσει. Από την Δευτέρα, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της κάλπης, η πορεία θα είναι δύσκολη και θα κληθούμε να την βαδίσουμε και οι μεν και οι δε... Έλληνες θα λέγονται και οι μεν και οι δε.... Στον γείτονα θα στραφείς στην ανάγκη σου, στον συγγενή, στον φίλο, ότι κι αν έχει ψηφίσει... 
Θυμήσου πως με τους αγαπημένους σου έκλαψες στις συμφορές και γέλασες και γλέντησες στις χαρές. Αυτό θα κάνεις και την Δευτέρα και την Τρίτη και κάθε μέρα από δω και πέρα, ότι κι αν έχει ψηφίσει.... Αυτή η χώρα σπαράχτηκε στο παρελθόν από τον διχασμό.... Ας μην τους δώσουμε και αυτή την ικανοποίηση για μια ακόμη φορά..... Καθένας από την πλευρά του πιστεύει πως κάνει το σωστό...
Το λάθος θα είναι να καταδικάσουμε, ν' απορρίψουμε, να διαγράψουμε κάποιον με βάση μια ψήφο. Δεν υποτιμώ την σοβαρότητά της, δεν είμαι ανόητη, αλλά κι αυτά που ακούω και βλέπω με τρόμαξαν, περισσότερο από την πορεία μας στην ευρωζώνη.... Και κάτι τελευταίο....
"Δεν συμφωνώ με όσα λες, αλλά θα υπερασπιστώ και με την ζωή μου ακόμα, το δικαίωμά σου να λες όσα πιστεύεις...." ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ




ΥΓ: Στο ψωμί τους βούτυρο ο διχασμός.... Γέλιο στα χείλη τους κάθε πικρή κουβέντα Έλληνα, εναντίον Έλληνα... Το έχουν ξανακάνει με επιτυχία στο παρελθόν κι έτσι μας νίκησαν....

29 Ιουνίου 2015

Άνω κάτω....

Όταν ρώτησα, πριν το δημιουργήσω, τι είναι blog, μου είπαν ένα είδος ηλεκτρονικού ημερολογίου. Εγώ από μικρή κρατούσα ημερολόγιο και η ιδέα μου άρεσε…. Έτσι θα το χρησιμοποιήσω και σήμερα… Οι σκέψεις κουβάρι στο μυαλό μου… Κι έτσι όπως είναι μπερδεμένες θα τις καταθέσω…. Ούτε θέλω να επηρεάσω κανέναν…. Πώς αλήθεια να το καταφέρω αυτό, όταν κι εγώ πελαγωμένη είμαι….  
Από σήμερα η πατρίδα μου μοιάζει διαφορετική, αλλά δεν ξέρω αν είναι… Οι τράπεζες κλειστές… Και πού ήταν ανοιχτές τον τελευταίο διάστημα; Οι ουρές στα ΑΤΜ τρομακτικές…. Μα και οι ουρές στα συσσίτια με τρόμαζαν… Κι όταν έβλεπα να ψάχνουν κάποιους στα σκουπίδια ταραζόμουν… Κι όταν κάποιοι αυτοκτονούσαν αισθανόμουν άρρωστη… Και όλα αυτά, ενώ γνώριζα πόσα λάθη έκανα σαν χώρα…. Πόσο αφέθηκα σαν πολίτης αυτής της χώρας… Πόσο καιρό έζησα με δανεικά και πλαστικό χρήμα… Και ναι, χρωστάω… Αλλά να πληρώσω σε χρήμα… Όχι με αφαίμαξη…. Το αίμα μου δεν το δίνω… Γιατί νεκρή δεν θα χρησιμεύω σε κανέναν…
Μου ζητούν μέχρι την Κυριακή ν’ απαντήσω μ’ ένα «ΝΑΙ» ή μ’ ένα «ΟΧΙ», αλλά δεν μου λένε την επόμενη μέρα τι να περιμένω….
Αν το σκεφτώ απλοϊκά, θα πω ότι μετά από το «ΝΑΙ» μου, μας περιμένει μια νέα περίοδος λιτότητας και σκληρών μέτρων… Ναι, αλλά και τόσα χρόνια που αυτό το καθεστώς επικρατούσε, πού ήταν το όφελος;
Αν πω «ΟΧΙ», τι θα γίνει; Με διώχνουν από την Ευρώπη; Δηλαδή δεν θα λεγόμαστε Ευρωπαίοι…. Και πώς θα λεγόμαστε;
Μόνο Έλληνες… Και αυτό, τι συνεπάγεται;
Ο φόβος με κάνει την μια στιγμή να λέω ΝΑΙ… Τι θα γίνουν τα παιδιά μου; Σε ποιο κόσμο θα προσπαθήσουν να στήσουν την ζωή τους; Με τι λεφτά θα συνεχίσουν την δουλειά τους, θα παντρευτούν, θα κάνουν παιδιά; Κι εγώ; Θα είμαι σε θέση να τα βοηθήσω;
Και θα πάρω μια απόφαση με συμβουλάτορα τον φόβο; Και τι παράδειγμα δίνω στα παιδιά μου; «Φοβάμαι και λέω να μείνω στα ίδια και στα αυτά»; «Φοβάμαι και απλώς σκύβω το κεφάλι, φτάνει να μην χάσω τα κεκτημένα, έστω κι αν είναι αυτά που έκαναν τον μισθό να μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο, και που γέμισαν με ανασφάλεια τις ζωές σας»;
Κι έπειτα έρχεται η σκέψη του «ΟΧΙ»… Κι εδώ όλα είναι άγνωστα… Δεν ξέρω τι μου ξημερώνει… Μόνο που είναι ο πειρασμός μεγάλος… Να μην τους περάσει…. Δεν μου φτάνει το «ΟΧΙ», θέλω να ουρλιάξω ΦΤΑΝΕΙ! Ως εδώ! Που να σας πάρει και να σας σηκώσει όλους, δεν θέλω να είμαι ο ζητιάνος της Ευρώπης! Ναι, έκανα λάθη και δεν ζητάω να τα παραγράψετε (άσχετα αν τα δικά σας παραγράφηκαν), ζητάω να μου δώσετε την ευκαιρία να ξεπληρώσω, χωρίς να πεθάνω… Χωρίς να σβήσω από το χάρτη τα νιάτα της χώρας μου, χωρίς ν’ αφανίσω τα γηρατειά της… Θέλω την αξιοπρέπειά μου πίσω, πώς το λένε; Τι δεν καταλαβαίνετε;
Είναι στιγμές που θέλω να πάρω την Ελληνική σημαία και να βγω στους δρόμους, να φωνάξω ότι μας πεθάνατε και φτάνει!  Να πάτε στον αγύριστο, θα ζήσουμε και χωρίς εσάς, κι αν στην αρχή δυσκολευτούμε, μετά δεν θα χαθούμε, όπως δεν χαθήκαμε και στο παρελθόν, άσχετα αν όλοι εσείς κάνατε ότι μπορούσατε γι αυτό!
Και μετά πάλι ο φόβος… Μόνη η Ελλάδα χωρίς την Ευρώπη; Σαν μαθήτρια που την απέβαλε ο καθηγητής… Έξω στο κρύο…. Είναι ζούγκλα εκεί έξω…. Ή μήπως όχι;
Αλήθεια σας λέω, μπερδεμένη είμαι. Παλεύει μέσα μου το μικρό ανθρωπάκι που τρέμει για την βολή του, η μάνα που φοβάται για τα παιδιά της. Και έρχεται να την καταπιεί η Ελληνίδα που κουβαλάει μέσα της το «ΟΧΙ» του ’40, η Σπαρτιάτισσα του «Ή ταν ή επί τας», το κύτταρο μου που ουρλιάζει ότι η ιστορία γράφεται με «ΟΧΙ» και ποτέ με υποταγή… Θέλω να τους στείλω όλους στον αγύριστο κι ας πληρώσω ακριβά το κεφάλι που δεν έσκυψε…
Νιώθω να μ’ εκβιάζουν και δεν ξέρω τι λύτρα μου ζητούν. Ούτε μου ξεκαθαρίζουν τι θα γίνει αν δεν τα πληρώσω…
Κι αφού είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα, πού είναι η ενωμένη Ελλάδα; Ποιος μου λέει την αλήθεια και ποιος με κοροϊδεύει για τα δικά του συμφέροντα;

Μόνο ένα μπορώ να πω με βεβαιότητα: Δεν ξέρω τι θα ψηφίσω την άλλη Κυριακή… Ξέρω πως θέλω πίσω την περηφάνια μου…. Ποιος θα μου την εξασφαλίσει; Τι πρέπει ν’ απαντήσω; 

24 Ιουνίου 2015

Ετοιμάζω ταξίδι.... (Μέρος 2ον!)



Ευτυχώς μου το θύμισαν! Οι παρουσιάσεις έχουν και συνέχεια κι εγώ υποσχέθηκα να σας ενημερώσω! 
Φέτος προσπαθήσαμε να φτιάξουμε με τις εκδόσεις Ψυχογιός ένα πρόγραμμα που να περιλαμβάνει νέα μέρη, νέα βιβλιοπωλεία, όσο αυτό ήταν εφικτό. Βλέπετε εσείς με ξέρετε πολύ καλά, μέσα από τα βιβλία μου. Θέλω κι εγώ όμως να σας γνωρίσω! Θέλω πολύ να πάρω μαζί μου το γέλιο σας, την εικόνα σας και φυσικά την αγκαλιά σας! 
Θα ξεκινήσω από εκεί ακριβώς όπου σταμάτησα και είναι πολλές ακόμα!
  • 29 Ιουνίου> ΣΥΡΟΣ:  Βιβλιοπωλείο ΡΟΔΙΑ
  • 30 Ιουνίου>ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: Βιβλιοπωλείο ΠΟΘΗΤΟΣ
  • 3 Ιουλίου>   ΣΠΕΤΣΕΣ : Βιβλιοπωλείο ΑΧΙΝΟΣ
  • 5 Ιουλίου>  ΠΑΤΜΟΣ:  Βιβλιοπωλείο ΞΕΡΟΛΑΣ
  • 8 Ιουλίου> ΜΟΥΔΑΝΙΑ: Βιβλιοπωλείο ΟΙΩΝΟΣ
  • 9 Ιουλίου> ΣΕΡΡΕΣ: Βιβλιοπωλείο ΜΑΡΝΕΡΗ
  • 10 Ιουλίου> ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑ: Βιβλιοπωλείο ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
  • 11 Ιουλίου> ΙΕΡΙΣΣΟΣ : Βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΠΑΙΓΝΙΟ
  • 13 Ιουλίου> ΚΑΒΑΛΑ : Βιβλιοπωλείο ΜΕΡΤΖΙΑΝΙΔΗΣ 
  • 14 Ιουλίου> ΘΑΣΟΣ: Βιβλιοπωλείο SISSY 'S
  • 15 Ιουλίου> ΦΑΡΣΑΛΑ: Βιβλιοπωλείο ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
  • 16 Ιουλίου> ΤΡΙΚΑΛΑ: Βιβλιοπωλείο PUBLIC
  • 17 Ιουλίου> ΒΟΛΟΣ: Βιβλιοπωλείο Η ΠΕΝΑ
  • 18 Ιουλίου> ΠΛΑΤΑΜΩΝΑΣ: Βιβλιοπωλείο ΑΝΕΜΟΣ
  • 20 Ιουλίου> ΑΝΔΡΟΣ: Βιβλιοπωλείο ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
  • 23 Ιουλίου> ΖΑΚΥΝΘΟΣ: Βιβλιοπωλείο ΠΛΑΙΣΙΟ
  • 27 Ιουλίου> ΚΕΡΚΥΡΑ: Βιβλιοπωλείο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑΚΟ
  • 28 Ιουλίου> ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ: Βιβλιοπωλείο ΜΗΤΣΕΛΟΥ
  • 29 Ιουλίου> ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Βιβλιοπωλείο ΜΑΝΤΖΙΟΣ
  • 30 Ιουλίου> ΠΑΡΓΑ: Βιβλιοπωλείο ΔΕΣΚΑΣ
  • 31 Ιουλίου> ΠΑΡΑΛΙΑ ΟΦΡΥΝΙΟΥ: Βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΦΟΡΟΣ 
  • 1 Αυγούστου> ΠΕΡΑΙΑ: Βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΦΟΡΟΣ
  • 2 Αυγούστου> ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΕΙΑ: Βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΦΟΡΟΣ
Όπως πάντα, πληροφορίες για τις λεπτομέρειες των εκδηλώσεων μπορείτε να παίρνετε από τα βιβλιοπωλεία που τις διοργανώνουν και κάθε μέρα κάνω ανάρτηση στο fb, πού θα είμαι την επομένη. 

Σας περιμένω!!!!




3 Μαΐου 2015

Ετοιμάζω ταξίδι.....

Και ήρθε η ώρα να πούμε πάλι το γνωστό:
«Ο Μάιος μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ,
να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή!»

Έχει και πιο σύγχρονο τραγουδισμένο από την Ελένη Δήμου:

« Ετοιμάζω ταξίδι, μονάχα για πάρτι σου, στα μεγάλα νησιά του μυαλού και του χάρτη σου!»
Με λίγα λόγια, στις 8 Μαΐου, ξεκινάμε!!!! Χαρτί και μολύβι και σημειώστε!
(Το πρόγραμμα έχει βγει μερικώς, γράφω όσα ξέρω μέχρι στιγμής, μην αρχίσετε τις διαμαρτυρίες!)

·         8 Μαΐου > Άγιοι Θεόδωροι: Το φως της γνώσης
·         9 Μαΐου>  Κόρινθος: Βιβλιαγορά
·         10 Μαΐου> Παιανία : Design
·         11 Μαΐου> Ακράτα: ΝΟΗΜΑ
·         12 Μαΐου> Πάτρα: Γωνιά του βιβλίου
·         13 Μαΐου> Αμαλιάδα: Κύκλος
·         14 Μαΐου> Πύργος: Κορκολής
·         15 Μαΐου> Κυπαρισσία: Αρχονταρίκι
·         16 Μαΐου> Καλαμάτα: Bookstore Κονταργύρη
·         17 Μαΐου> Ναύπλιο: Βιβλιοπωλείο Τσολακίδη
·         18 Μαΐου> Τρίπολη: Βιβλιοπωλείο ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
·         21 Μαΐου> Χίος: Βιβλιοπωλείο Συριώδη
·         22 Μαΐου> Μυτιλήνη: Βιβλιοπωλείο Χατζηδανιήλ
·         23 Μαΐου> Λήμνος: Βιβλιοπωλείο ΚΥΒΟΣ
·         26 Μαΐου> Τήνος: Βιβλιοπωλείο Βοϊνάς
·         27 Μαΐου> Μύκονος: Βιβλιοπωλείο Μοίρα Μαρία
·         28 Μαΐου> Νάξος: ΖΟΟΜ
·         29 Μαΐου > Σαντορίνη: Βιβλιοπωλείο Νίκος Νομικός
·         30 Μαΐου> Πάρος: Ευρωκυκλάδες
·         2 Ιουνίου> Καλύβια: Βιβλιοπωλείο Καπράλλου
·         3 Ιουνίου> Γιαννιτσά (Δεν ξέρω το βιβλιοπωλείο)
·         4 Ιουνίου> Θεσσαλονίκη: Public
·         5 Ιουνίου> Θεσσαλονίκη: Βιβλιοπωλείο Τσόλογλου Λαζαρίδου
·         6 Ιουνίου> Αριδαία: Βιβλιοπωλείο Τοξίδου
·         7 Ιουνίου> Έδεσσα: Βιβλιοπωλείο Κράλλη
·         8 Ιουνίου> Κιλκίς: Βιβλιοπωλείο Σιγγουρίδου
·         9 Ιουνίου> Νάουσα: Βιβλιοπωλείο Κοτζαμπάση
·         10 Ιουνίου> Βέροια: Μαμουδέλη Μπασινά
·         11 Ιουνίου> Λαγκαδάς: Βιβλιοπωλείο Μπογιάννου
·         12 Ιουνίου> Πτολεμαΐδα: Βιβλιοπωλείο Παπαμιχαήλ
·         13 Ιουνίου> Καστοριά: Public (πρωί)
·         13 Ιουνίου> Αμύνταιο: Βιβλιοπωλείο Τεγόπουλος
·         14 Ιουνίου> Άργος Ορεστικό: Βιβλιοπωλείο Γαβαλίδης
·         15 Ιουνίου> Γρεβενά: Βιβλιοπωλείο Αναγνώστου
·         16 Ιουνίου> Σιάτιστα: Βιβλιοπωλείο Λιάτος
·         17 Ιουνίου> Λάρισα: Ιωαννίδης
·         18 Ιουνίου> Μαρούσι: Ποθητός
·         19 Ιουνίου> Μαρκόπουλο: Σιταράς
·         20 Ιουνίου> Άνοιξη: Βιβλιοπωλείο Φραγκουλάκη
·         22 Ιουνίου> Βύρωνας: Το Θέμα (πρωί)
·         22 Ιουνίου> Μελίσσια: Βιβλιοπωλείο Πατουχέας
·         23 Ιουνίου> Χαλάνδρι: Βιβλιοστυλ
·         24 Ιουνίου> Παλλήνη: Βιβλιοπωλείο Μπούζας
·         27 Ιουνίου> Νέα Μάκρη: Βιβλιοπωλείο Πολίτου

Απαραίτητη σημείωση! Σε κάποιες πόλεις, δεν ξέρω το όνομα του βιβλιοπωλείου αλλά του ιδιοκτήτη και αυτό έγραψα. Περισσότερες πληροφορίες για τον τόπο και την ώρα, θα πάρετε από το βιβλιοπωλείο της περιοχής σας, που θα κάνει την παρουσίαση. Θα υπάρχουν σίγουρα και αφίσες και προσκλήσεις.

Εννοείται ότι θα υπάρξει και συνέχεια για τον Ιούλιο, μόνο που δεν την ξέρω ακόμα!
Όσοι έχετε fb, καθημερινά, θα κάνω ανάρτηση για το πού θα βρίσκομαι και την ώρα!
Σας περιμένω και ξεκινώ και πάλι με τρομερό κέφι γιατί θα σας συναντήσω!!!!

Καλή αντάμωση!

8 Απριλίου 2015

Πάσχα των Ελλήνων....

Και να που ήρθαν οι Άγιες μέρες του Πάσχα…. Και όλοι εμείς θα ζήσουμε πάλι το δράμα του Θεανθρώπου για να χαρούμε κατόπιν την Ανάσταση….
Κι όμως εγώ νιώθω ότι γύρω μου υπάρχει συνεχιζόμενος Γολγοθάς… Ανθρώπων απλών, που κινούνται δίπλα μου… Για την ακρίβεια ενός λαού ολόκληρου το δράμα, που κουράστηκε, βαρέθηκε, σιχάθηκε ν’ ακούει να του λένε συνεχώς ότι περνάει κάθε μήνα σαν βαριά μολυσματική ασθένεια…. Δεν πεθάναμε σήμερα, αλλά αύριο ίσως… Την γλίτωσε ο ασθενής για τούτη την εβδομάδα, από Δευτέρα βλέπουμε….
Άγριο συναίσθημα…
Και δεν ξέρεις κι αν όσα ακούς είναι η «πάσα αλήθεια»! Τα κανάλια μας βομβαρδίζουν, αλλά όσα λένε είναι αποτέλεσμα τεκμηριωμένης έρευνας και σωστά δομημένου ρεπορτάζ ή απόρροια προπαγάνδας γιατί τα δικά τους συμφέροντα που λένε ότι χρωστάνε ένα τσουβάλι λεφτά στο κράτος, τους υπαγορεύουν τι να λένε για να χτυπούν την κυβέρνηση; Και η παρούσα κυβέρνηση ξέρει τι κάνει ή η προηγούμενη ήξερε καλύτερα; Τίποτα δεν άλλαξε πάντως και οι πολιτικοί σκοτώνονται μεταξύ τους και δεν ξέρω αν είναι για καλό μας… Ομοψυχία δεν βλέπω…. Ουτοπία θα μου πείτε… Πού την είδα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου για να την δω και τώρα; Κι αν, αυτό που χρόνια ζούμε, λέω ότι είναι ένα άλλο είδος πολέμου, το «Αέρα» δεν το άκουσα ακόμα…

Η κρίση, ο δικός μας σταυρός, η Ευρώπη κρατάει το σφυρί, το δημόσιο χρέος τα καρφιά στο σώμα και στην ψυχή του Έλληνα, μόνο που δεν νομίζω ότι κανείς μας έχει διάθεση να φωνάξει: «Συγχώρεσε τους Κύριε, δεν ξέρουν τι κάνουν»!
Καλή Ανάσταση Χριστιανοί λέω εγώ και δεν ξέρω αν την ευχή την προορίζω για το Θείο Δράμα ή για τον δράμα της πατρίδας μου… Συνδυασμός θα μου πείτε… Μια Ανάσταση όπου κι αν συμβεί για καλό μας είναι…

Και παρακαλώ τον Κύριο, για τούτο το Πάσχα τουλάχιστον, να καταφέρει να σηκώσει ένα μέρος του πόνου όσων υποφέρουν, να πάρει τα δάκρυα όσων πονούν και να χαρίσει λίγη γαλήνη στις φουρτουνιασμένες ψυχές όπου κι αν βρίσκονται στον κόσμο…. Εξάλλου όλοι μας, παιδιά Του είμαστε….




 Καλή Ανάσταση με τους αγαπημένους      μας…. 




24 Μαρτίου 2015

Μια συγνώμη για το τέλος...

Μια συγνώμη για το τέλος....
Επιτέλους έτοιμο και αυτή την φορά, ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα! 
Νομίζω ότι το συγκεκριμένο βιβλίο, έσπασε όλα τα ρεκόρ! 
Ούτε θυμάμαι πια πόσα εξώφυλλα απορρίψαμε, αλλά η Αγγέλα Σωτηρίου, η υπεύθυνη του εκδοτικού, έφτασε πολύ κοντά στο εγκεφαλικό! (και είναι και νέα κοπέλα!)
Τίποτα δεν μας άρεσε, όλα μας φαίνονταν συνηθισμένα, δεν είχε και το βιβλίο κάτι "ν' αρπαχτείς" και να το κάνεις εξώφυλλο, όπως τα πέντε κλειδιά....
Σταυρώσαμε μαζί και κάθε μια χωριστά και την Χρυσούλα Μπουκουβάλα, την υπεύθυνη του δημιουργικού! 
Πέσαμε σε κατάθλιψη, αντιφάσεις και διαφωνίες! Όλα τα κάναμε, όλα τα είπαμε, εξώφυλλο δεν βρήκαμε....
Στο τέλος καταλήξαμε σ' ένα που δεν ήταν το τέλειο, αλλά έμοιαζε πιθανό... Πίεζαν και οι ημερομηνίες για να είναι έτοιμο στις 7 Μαΐου που κυκλοφορεί, είπαμε.... Εντάξει! 
Μόνο που όπως φάνηκε, ήταν με μισή καρδιά αυτό το "εντάξει" και κανείς μας δεν επαναπαύτηκε... Δεν θυμάμαι τόσα χρόνια να έχουμε μιλήσει με την Αγγέλα, αργά το βράδυ... Έχει και οικογένεια το κορίτσι...Το κάναμε κι αυτό...
Ένα τέτοιο βράδυ λοιπόν, αποφασίστηκε ότι αφού τίποτα δεν μας ικανοποιούσε..... Τίποτα δεν θα έμπαινε και στο εξώφυλλο! Μόνο το όνομά μου (εντάξει είπαμε, αλλά το παράκανε η Μπουκουβάλα στο μέγεθος) και ο τίτλος....
Ευτυχώς δεν είχα εγώ την ευθύνη να το ανακοινώσω στην Χρυσούλα, που η γυναίκα ολοκλήρωνε αυτό που ήξερε ότι είχαμε εγκρίνει και τελευταία στιγμή της το αλλάξαμε και έπρεπε να δουλέψει από την αρχή, χωρίς τον ίδιο χρόνο όμως! Και έφτιαξε και γραμματοσειρά για τον τίτλο στο χέρι! 
Αυτό ήταν λοιπόν! Έτσι θα φτάσει στα χέρια σας, και λίγο πιο όμορφο, αφού η φωτογραφία δεν μπορεί ν' αποδώσει τις χρυσοτυπίες και όλα τα άλλα που δεν ξέρω να σας τα πω, αλλά θα τα δείτε....
Ένα δεν άλλαξε και ούτε θ' αλλάξει ποτέ, ανάμεσα σε σας και σε μένα.... Η αγάπη και η ειλικρίνεια. Είναι η ψυχή μου πάλι σε αυτό το βιβλίο και θα έχω πολλά να σας πω, όταν βρεθούμε από κοντά στις παρουσιάσεις που αρχίζουν την αμέσως επόμενη μέρα από την κυκλοφορία του στις 7 Μαΐου.  
Πάλι θα βρεθώ κοντά σας και πάλι θα έχω την χαρά να δεχτώ την αγάπη σας που όση κι αν είναι δεν την χορταίνω.... 
Ραντεβού τον Μάιο λοιπόν!!!! Με το καλό ν' ανταμώσουμε! 

17 Μαρτίου 2015

Δεν θα ήξερα τι τίτλο να βάλω.....

Γράφτηκαν τόσα, ένα μήνα τώρα… Μίλησαν πολλοί, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν έπρεπε καν ν’ ανοίξουν το στόμα τους… Είπαν και τώρα λένε ακόμα περισσότερα…. Τώρα που ένα παλικάρι είκοσι χρονών, ταξίδεψε στον παράδεισο, μακριά απ’ ότι τον πόνεσε τόσο πολύ, που είδε σαν μόνη διέξοδο την μεγάλη έξοδο….
Το ξέρω και το ξέρετε ότι θα σωπάσουν… Αυτή είναι η μοίρα κάθε είδησης στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο… Ζει για λίγο και μετά πεθαίνει, όπως ο Βαγγέλης. Έζησε για λίγο, ίσα να προλάβει να δώσει χαρά στους δικούς του και μετά να σβήσει γεννώντας τόσο πόνο και τύψεις σε….. καλής ποιότητας συνειδήσεις….
Δεν ξέρω και κανείς νομίζω δεν είναι σε θέση να γνωρίζει παραπάνω για τον θάνατό του. Την αλήθεια την πήρε μαζί του ο μόνος απόλυτος γνώστης: Ο Βαγγέλης… Ακούσαμε περιστατικά, φρίξαμε (λες και δεν είχαμε ξανακούσει) για μαρτύρια που πέρασε στα χέρια κάποιων…. Αναζητούνται ευθύνες, στην πολιτεία, στους καθηγητές, στους μαθητές που άσκησαν βία πάνω του… Όχι βέβαια σε αυτούς που έβλεπαν και δεν μιλούσαν. Όχι στα υπόλοιπα ογδόντα παιδιά που δεν έγιναν τοίχος να τον προστατέψουν. Ήταν ένας και ήταν πολλοί. Άλλοι ασκούσαν βία, άλλοι αδιαφορούσαν, άλλοι γελούσαν με την «πλάκα»…. Οι ευθύνες υπάρχουν παντού και τελειωμό δεν έχουν….
Και; Τι απ’ όλα αυτά έχει άραγε σημασία; Τι απ’ όλα αυτά θα γίνει εμπόδιο  σε μια επανάληψη, ή (για μένα το πιο σπουδαίο) τι θα φέρει πίσω τον Βαγγέλη, τον Άλεξ και την ψυχή τόσων παιδιών που μπορεί να μην έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι, αλλά ζουν αιώνια τραυματισμένα; Που οι γονείς τους θα ζουν για πάντα με τα ερωτήματα: «Γιατί στο παιδί μου» ή «Τι λάθος έκανα»….
Δεν έχει σημασία αν το χέρι του οπλίστηκε από την πίεση που ασκούσαν κάποιοι πάνω του. Αυτοί που θεώρησαν ότι ήταν δικαίωμά τους να καταδυναστεύουν ένα παλικάρι που δεν είχε το θράσος τους, που δεν ανήκε σε καμιά «κλίκα» ή που οι γονείς του προσπάθησαν να του δώσουν αρχές που οι δήμιοί του δεν είχαν. Σαφώς και δεν περίμεναν ούτε οι ίδιοι αυτή την κατάληξη…. Δεν ήξεραν μέχρι που φτάνει η αντοχή μιας ψυχής που επέλεξε (αν πρόκειται γι αυτοκτονία) ν’ απομονωθεί τόσο, που το μυαλό να βρει την μόνη λάθος διέξοδο…. Είτε τον σκότωσαν είτε τον οδήγησαν στο μονοπάτι του θανάτου, ο μόνος που δεν φταίει είναι ο ίδιος ο Βαγγέλης και σίγουρα όχι οι γονείς του. Εκείνοι κι αν δεν περίμεναν τέτοιο άδοξο τέλος για τον γιο τους που πήγε να σπουδάσει…. Να σπουδάσει όχι να πολεμήσει! Κι αν εκείνος εξέφραζε  κάποια παράπονα, σκεφτείτε τι θα λέγατε εσείς στην θέση τους….  «Κάνε υπομονή παιδί μου, άντρας είσαι. Μην τους αφήνεις να σε τρομοκρατούν»…. Σημασία έχει, ότι ένα παιδί που δεν πρόλαβε να ζήσει, έφυγε, διαγράφοντας από το μυαλό του το γεγονός ότι ο θάνατος δεν είναι λύση, γιατί για εκείνον τελικά ήταν η μόνη....
Και τώρα που όλα τέλειωσαν με αυτό το μαύρο επίλογο; Η μάνα και ο πατέρας, που η ζωή τους πήρε πίσω το γέλιο που κάθε παιδί χαρίζει στους γεννήτορές του με τον ερχομό του; Όταν τα κανάλια τους αφήσουν ήσυχους, όταν όλοι επιστρέψουν στα σπίτια και στα προβλήματά τους; Εκείνη η εκκωφαντική σιωπή της άδικης απώλειας, που πηγαίνει; Ποιος την αντέχει;
Ακούστηκαν πολλές ευχές για την ψυχή του Βαγγέλη. «Καλό παράδεισο», «Καλό ταξίδι»…. Προσυπογράφω, αλλά στρέφω το βλέμμα μου αλλού και στέλνω νοερά ένα φιλί στους γονείς του…. Ανάβω ένα κερί στην ψυχή του, αλλά θα παρακαλάω τον Θεό να τους δίνει δύναμη και κουράγιο να σηκώσουν τον δικό τους σταυρό γιατί είναι κάτι τέτοιες στιγμές που λόγια δεν χωράνε χωρίς ν’ ακουστούν γελοίες μεγαλοστομίες…
Κυρία και κύριε Γιακουμάκη, δεν σας ξέρω, ούτε με γνωρίζετε…. Και όσα έγραψα δεν θα σας φτάσουν ποτέ, ούτε και χρειάζεται. Δεν μπορούσα όμως να μην βγάλω από μέσα μου ελάχιστες από τις σκέψεις που τόσες μέρες γεννάει το μυαλό μου….

Τα θερμά μου συλλυπητήρια….