Το παράπονό μου μια κραυγή... Άννα Γαλανού (ΩΚΕΑΝΙΔΑ)

Το βιβλίο μου το σύστησε η βιβλιοπώλισσα μου στο Μαρούσι και έχοντάς της απόλυτη εμπιστοσύνη το αγόρασα και για άλλη μια φορά δεν το μετάνιωσα. Πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο της Άννας Γαλανού, αλλά μάλλον δεν θα είναι και η τελευταία.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Τι να πρωτοπεί κανείς για τις 603 σελίδες που διάβασα σχεδόν απνευστί!

Ο Δημήτρης και η Γκιούλ…. Ένας έρωτας μοναδικός και σπάνιος. Εκείνη Τουρκάλα, εκείνος Χριστιανός. Εκείνη πάμπλουτη, εκείνος ένας φτωχός πιανίστας που καλείται να της διδάξει πιάνο και τελικά της μαθαίνει πως μπορεί να είναι ένας μεγάλος έρωτας. Ο πατέρας της Γκιούλ, ο Ορχάν, ένας επικίνδυνος άνθρωπος, στην αρχή τουλάχιστον δεν ξέρει τίποτα για την σχέση τους και ευτυχώς. Μόνο η θεία της Γκιούλ, η Ζεϊνέπ ξέρει και βοηθάει, στην μνήμη του δικού της καταδικασμένου έρωτα που τερμάτισε βίαια ο αδελφός της Ορχάν. Η Γκιούλ φοβάται και ειδικά όταν καταλαβαίνει ότι ο πατέρας της είναι ο δολοφόνος της όμορφης Φρανσίς που τον εκβιάζει. Καταλαβαίνει ότι κινδυνεύουν και ακόμη περισσότερο όταν διαπιστώνει ότι μένει έγκυος στο παιδί του Δημήτρη. Από την πλευρά της η Ζεϊνέπ, στέκεται δίπλα στο ζευγάρι με όση δύναμη έχει, αλλά οι ανατροπές είναι συγκλονιστικές, τα μυστικά που αναδύονται τραγικά, ο θάνατος παραμονεύει και η Αγγελική η πρώην αγαπημένη του Δημήτρη που αρνείται να δεχτεί τον χωρισμό τους εξαιτίας της Γκιουλ, θα δρομολογήσει τις εξελίξεις που θα σας αφήσουν με κομμένη την ανάσα!

Πραγματικά το απόλαυσα και σας είπα πολύ λίγα για να μην χαλάσω την ομορφιά και την αγωνία ενός βιβλίου που ξεκινάει στο σήμερα, κάνει την αναδρομή του και καταλήγει σ’ ένα ανατρεπτικό παρόν.

Κάτι που λάτρεψα, ήταν οι μαγικές περιγραφές, σύντομες, αλλά τόσο περιεκτικές, τόσο γεμάτες από τις εικόνες του Βοσπόρου, τόσο πληθωρικές σε χρώματα που μου γέμισαν τα μάτια όσο τις διάβαζα! Αν το διαβάσετε θα με θυμηθείτε και νομίζω θα μ’ ευχαριστήσετε που σαν γνώρισα ένα τόσο όμορφο βιβλίο που θα χαθείτε στις σελίδες του!

 Θεωρώ ότι το εξώφυλλο το αδικεί κατάφορα, θυμίζει λίγο Πολίτικη κουζίνα με τις κόκκινες ομπρέλες που δεσπόζουν, αλλά μην σταθείτε εκεί! Το περιεχόμενο θα σας ανταμείψει και η τιμή του εξαιρετικά καλή στα 14 Ευρώ.

 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

Η Άννα Γαλανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε Οικονομικά και ασχολήθηκε με τη Διαφήμιση και το σχεδιασμό εντύπων. Έχει πάρει το δεύτερο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα σε πανελλήνιο διαγωνισμό, με το Θεατρικό έργο Το τέλος μιας κωμωδίας. Επίσης έχει γράψει ποίηση, πεζογραφήματα και παιδικά παραμύθια. Το πρώτο της μυθιστόρημα Αντιμέτωποι με το χθες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

Πάει κι αυτό το καλοκαίρι....

Σκληρό μεν, πραγματικότητα δε...

Καλοκαίρι τέλος, του χρόνου πάλι! Παράξενο αυτό το καλοκαίρι μου, αλλόκοτο και ελαφρώς κουραστικό θα έλεγα. Πρώτα απ' όλα κάτι βδομάδες τις "έχασα", κάποιες μέρες πού πήγαν δεν θυμάμαι, τον Ιούλιο πάντως, εγώ υπέγραφα στα βιβλία μου με ημερομηνία Ιουνίου γιατί κάπου είχα ...χάσει τον Ιούνιο!

Η αλήθεια έιναι οτι πρώτη χρονιά δεν κατάφερα να ξεκουραστώ, πολύ δε περισσότερο να ηρεμίσω και γι αυτό έφταιγαν διάφορα γεγονότα που δεν είναι της παρούσης και δεν ήταν όλα ευχάριστα. Κάποια από αυτά με φόρτωσαν με εξαιρετικό στρες και τώρα αρχίζω να ηρεμώ, που ξαναβρίσκω σιγά σιγά την ρουτίνα μου.

Διάλειμμα φωτεινό οι 8 μέρες του Αυγούστου, βρέθηκα στην Ελαφόνησο για διακοπές και κατάλαβα λίγο από το καλοκαίρι που λέγαμε....

Απίστευτο μέρος, μοναδικής ομορφιάς η θάλασσα, ιδανικός προορισμός για όσους θέλουν ησυχία και χαλάρωση! Χρόνια είχα να κολυμπήσω τόσο πολύ, χρόνια είχα να μην θέλω να βγω από την θάλασσα! (Μιά γεύση παίρνετε στην παραπάνω φωτογραφία!)

 

 

 

Η παρέα μόνιμη (δεν πάω με άλλους διακοπές, δοκιμασμένη η συνταγή) και τα βραδυνά ουζάκια έκλειναν μια όμορφη και χαλαρή μέρα. Πάντα δίπλα στην θάλασσα, εδώ στο υπέροχο ΚΟΥΖΖΙΝΙ, με την θεσπέσια κουζίνα του και η τετράς με ηθικό ανεβασμένο!

 

 

 

Τα ηλιοβασιλέματα ήταν μαγεία και εμείς δεν τα χορταίναμε. Εδώ, η θέα από Τα νησιά της Παναγίας με την υπέροχη αστακομαρανοδά τους...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Δεν έχει έρθει ακόμα το φαγητό και βγάζουμε φωτογραφίες, μετά δεν είχαμε χρόνο!)

 

 

 

 

 

 

 

 

Δίπλα στην θάλασσα και πάλι, η ταβέρνα του Αντώνη, όπου επιλέξαμε αρκετά βράδια για το χαμόγελο και το σέρβις αλλά και για το πιλάφι με θαλασσινά που ήταν πεντανόστιμο!

 

 

 

Όπως καταλάβατε η μέρα είχε μια γλυκιά ρουτίνα που κανείς από τους 4 δεν ήθελε να διατάραξει αφού μας ηρεμούσε. Πρωί καφές στην βεράντα μας, στα διαμερίσματα Αρώνη όπου μέναμε και μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα, το μεγεθος των δωματίων και οι μεγάλες βεράντες τους. Στη συνέχεια στην παραλία του Σίμου (την μικρή) με το φορητό ψυγείο μας γεμάτο φρούτα, καφέδες, παγωμένο τσάι και ηλιοθεραπεία, βουτιές και διάβασμα μέχρι το απόγευμα. Επσιτροφή στο δωμάτιο για μπάνιο και ξεκούραση και στη συνέχεια φαγητό όπου υπήρχε πιο κοντά στην θάλασσα. Κλείναμε με ποτάκι χαλαρό και κουβεντούλα....

 

Πανέμορφη η Ελαφόνησος, χαλαρωτικές οι διακοπές, αλλά τέλειωσαν.... Όχι οτι δεν αγαπώ τον χειμώνα που έπεται, αλλά πάντα τέτοια εποχή με πιάνει ένα "κάτι" ανεξήγητο που κρύβει και λίγη μελαγχολία.
Καλό χειμώνα δεν λέω ακόμα.... Καλό φθινόπωρο όμως.... θα πώ!
Με το καλό να μας έρθει κι αυτό, και η επόμενη ανάρτηση για τα βιβλία που διάβασα. Ξεκινάει η έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο βλέπετε!


 



Διακοπές και....βιβλία, βιβλία βιβλία!!!!

Ήρθε και για μένα η ώρα να απουσιάσω από την γειτονιά! Ήρθε η ώρα να ετοιμάσω βαλίτσες, όχι για παρουσίαση, αλλά για διακοπές!!!! Δεν θυμάμαι άλλη χρονιά να τις είχα τόσο ανάγκη! Πέσανε όλα μαζεμένα φέτος....δουλειά, προσωπικά (φίλων γιατί εγώ δεν προλαβαίνω να έχω!), παιδιά, ανακατατάξεις...πολλά!

Έίναι μέρες βέβαια που έχω ξεκινήσει έστω και στο σπίτι μου τις διακοπές, με βιβλία, αποχή από το διαδίκτυο πολλές ώρες (και μέρες) και λίγο πριν το κλείσω για τα καλά (μέχρι τον Σεπτέμβρη) είπα να μιλήσου γα βιβλία! Σας παρουσιάζω λοιπόν όσα διάβασα με λίγα λόγια για το καθένα!

Πικρό γλυκό λεμόνι: Ένα μικρό αριστούργημα δια χειρός Σοφίας Βόικου!

Ο έρωτας της Ασημούλας και του Κωνσταντή δίνει την αφορμή, μέσα από μια ιστορία αγάπης να ξετυλιχθούν άγνωστες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας από το 1913 μέχρι και το σήμερα.  Μια αξιοθαύμαστη γυναίκα η Ασημούλα, που στέκεται όρθια παρ' όλα όσα συμβαίνουν γύρω της, που μεγαλώνει παιδί και αργότερα εγγόνι μέσα στην φωτιά, με τον άντρα της στα γρανάζια της ιστορίας, ένα πιόνι κι αυτός όπως χιλιάδες άλλοι που πίστεψαν πως οι ηγέτες τους ήθελαν μόνο το καλό τους.... Και πάντα όπλο της ενάντια στην πίκρα που την πότισαν, εκείνο το ολόκλυκο λεμονάκι της.... Αριστουργηματικό το βιβλίο και μην το χάσετε, μ' ένα ξεχωριστό εξώφυλλο μαγνήτης και η τιμή του στα 15,93 Ευρώ.

Ασυνήθιστη πρόταση: Άλλο ένα αστυνομικό από τον Γιώργο Πολυράκη και το απόλαυσα και αυτό, όπως το περσινό 'Εγκλημα στην Παλαιών Πατρών Γερμανού! Κοινός ήρωας ο αστυνόμος Ανδρέου που θα κληθεί να διαλευκάνει άλλο ένα έγκλημα του οποίου ο δολοφόνος που έχει συλληφθεί, ξαφνικά δεν μοιάζει ο μόνος ύποπτος...

Όλα αρχίζουν όταν ο Μιχάλης Βλαντής, δεχεται μια πολύ περίεργη πρόταση από τον επιχειρηματία Κοντογιώργη που αφορά στην γυναίκα του Ελίζα. Οι πενήντα χιλιάδες ευρώ έίναι κάτι παραπάνω από δελεαστικές για τον άνεργο πολιτικό μηχανικό, αλλά δεν μπορεί να φανταστεί οτι η γυναίκα του Κοντογιώργη θα βρεθεί δολοφονημένη και ο ιδιος συλλαμβάνεται για τον φόνο της με συντιπτικά στοιχεία εναντίον του. Η μια ανατροπή μετά την άλλη και το τέλος παραμονεύει για να σε αφήσει έκπληκτο. Παρ' όλο που θα το ήθελα λίγο πιο γρήγορο, αυτό δεν αναιρεί το ότι μου άρεσε πάρα πολύ! Το εξώφυλλο συνάδει με το περιεχόμενο και η τιμή του στα 15.93 ευρώ.

Αν τον άνεμο ρωτήσεις: Και φυσικά πάλι Ευαγγελία Ευσταθίου! Τελικά μου πάει πολύ αυτή η συγγραφέας! Το συγκεκριμένο το διάβασα σε ένα 24 ωρο και οι σελίδες του 620 τον αριθμό!

Ο Άλεξ Γκρέι ή Ρωμανός Κατράς, οι δύο πλευρές του ιδιου νομίσματος. ΄Ο φόνος του πατέρα του και της μητριάς του που τον δείχνει ως τον μοναδικό ένοχο πριν από πολλά χρόνια, όταν ήταν ένας νέος γεμάτος όνειρα και τρυφερή ψυχή, θα τον στείλει στην φυλακή και όταν δραπετεύει από κει στην Λεγεώνα των ξένων. Εκεί ο Ρωμανός θα γίνει Άλεξ, η τρυφερή ψυχή θα κλείσει για όλους τις πόρτες της, το όμορφο παρουσιαστικό θα παραμορωθεί από τραύματα, αλλά το ανεπούλωτο το έχει η ψυχή. Η Σάνια από την άλλη, που σαν παιδί είδε τους γονείς της να δολοφονούνται δεν έχει μνήμες, δεν μπορεί να βοηθήσει. Το μυαλό της έχει διαγράψει τα πάντα για να την προστατέψει, αλλά στην ενήλικη ζωή της αναλαμπές από το παρελθόν την κάνουν να υποφέρει. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν και θα ανατρέψουν τα πάντα αλλά μαζί θα συναρπάσουν και όσους το διαβάσουν! Το εξώφυλλο τελείως λάθος και αταίριαστο, αλλά το βιβλίο καταπληκτικό! Η τιμή του στα 17,67 Ευρώ.

Χιλιάδες χρώματα στα μάτια της: Πρώτο βιβλίο του Βασίλη Μόσχη από τις εκδόσεις Θερμαϊκός και τον ίδιο τον γνώρισα πέρσυ στο βιβλιοπωλείο Νεστωρ στην Κατερίνη όπου παρουσίασε εμένα και την Καίτη Οικονόμου. Με τράβηξε ο τίτλος που τον βρήκα εξαιρετικό και φέτος το διάβασα.
Η στορία της Μυρσίνης, που μετά την Μικρασιατική καταστροφή, θα βρεθεί με την μεγαλύτερη φίλη της Αγγέλα στην Αθήνα, χωρίς να ξέρει τι έχει συμβεί στην υπόλοιπη οικογένειά της. Θα γνωρίσει τον Μίλτο και θα πιστέψει στην αγάπη του, μέχρι που η εγκυμοσύνη της θα τον κάνει να εξαφανιστεί. Η Μυρσίνη αποφασίζει να κρατήσει το παιδί και να το μεγαλώσει μόνη της και για τον λόγο αυτό θα μετακομίσει στην Θεσσαλονίκη, σε μια ξαδέλφη της Αγγέλας για να γλιτώσει από την κοινωνική κατακραυγή. Η μοίρα για την Μυρσίνη σκληρή, αλλά εκείνη παλικάρι, με πείσμα και επιμονή καταφέρνει να ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες και να πάρει και την εκδίκηση που της αναλογεί. Η ιστορία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, όμως η επιμέλεια ανεπαρκής σε σημείο που πολλές φορές οι επαναλήψεις να είναι κουραστικές, σαν ο συγγραφέας να είχε ξεχάσει τι είχε γράψει και να το επαναλαμβάνει αυτούσιο!  Το εξώφυλλο απλά αδιάφορο έως άσχετο και η τιμή του στα 15,30 Ευρώ.

Ένας παράδεισος τα μάτια σου: Το πρώτο επίσης του Θάνου Κονδύλη που διαβάζω και ας είμαστε τόσα χρόνια στον ίδιο εκδοτικό σπίτι. (αλλά δεν θα είναι το τελευταίο)
Η Λένα Βρανά, μια πανέμορφη κοπέλα που το 1955, στα Σεπτεμβριανά (όπου και ξεκινά η ιστορία) θα χάσει τον πατέρα της από τους Τούρκους που τον δολοφονούν, ενώ η ίδια έιναι κλεισμένη σε μια καταπακτή για να γλιτώσει. Μαζί της ο μεγάλος της έρωτας, ο Κώστας. Μέσα στον χαλασμό του πογκρόμ κατά των Ελλήνων η 17χρονη Λένα θα καταλάβει πως και τα αισθήματα του Κώστα απέναντί της δεν είναι φιλικά. Παρ' όλο τον θάνατο γύρω τους, οι δύο νέοι θα ξεκινήσουν την μικρή ερωτική τους ιστορία και στην αρχή ο Κώστας θα σταθεί δίπλα της με αγάπη και αφοσίωση, που δυστυχώς δεν θα κρατήσει για πάντα. Εκείνος μακριά για να τελειώσει τις σπουδές του, η μάνα του αιώνιος εχθρός της Λένας και οι αντιξοότητες πολλές. Η καταστροφή αγγίζει την Λένα και την μητέρα της και όλοι οι δρομοι κλειστοί, εκτός από εκείνον που την υποχρεώνει να παντρευτεί έναν Τούρκο και να περάσει μαρτύρια στα χέρια του. Το βιβλίο άξιο λόγου σίγουρα, δεν βουτά βαθιά στην ιστορία, αλλά μετάφερει την ατμόσφαιρα της Πόλης ολοκάθαρα και σίγουρα σε κάνει να συμπάσχεις με τα μαρτύρια που περνά η Λένα στα χέρια του Τούρκου άντρα της. Το εξώφυλλο νοσταλγικό μεν, αλλά όχι τόσο σχετικό θα έλεγα εγώ και η τιμή του στα 14,94 Ευρώ.

Οι τρεις υποσχέσεις: Τι να πει τώρα κανείς για την Χρυσηίδα Δημουλίδου, που δεν έχει ήδη ειπωθεί; Είχα καιρό να διαβάσω βιβλίο της και σ' αυτό μπορώ να πω οτι ξαναβρήκα την Δημουλίδου από τα Δάκρυα του Θεού που για μένα προσωπικά ήταν και το καλύτερό της.
Η Μυρτάλη, που γεννιέται την στιγμή της εισβολής, που καταφέρνει σε πείσμα των ακατανόμαστων συνθηκών να επιβιώσει. Κουβαλάει μέσα της την Κύπρο του πατέρα της και την Ελλάδα της μητέρας της. Ένα πλάσμα χαρισματικό που καταφέρνει πριν καν κλείσει τα 18 να γίνει διάσημη συγγραφέας και πριν τα τριάντα να γνωρίσει τον έρωτα, την προδοσία, την εγκατάλειψη, την δόξα, το χρήμα, την καταστροφή και τόσα άλλα που ένας κανονικος άνθρωπος δεν προλαβαίνει σε μια ολόκληρη ζωή. Είναι πασιφανές βεβαιώς οτι εδώ η Χρυσηίδα, ίσως έχει βάλει πολύ περισσότερα από τον εαυτό της απ' ότι σε οποιοδήποτε άλλο βιβλίο! Το εξώφυλλο θα έλεγα κλασσικό για Δημουλίδου και η τιμή του στα 16,92 Ευρώ.

Αυτά μέχρι στιγμής! Είναι βέβαια και άλλα που διάβασα, αλλά ως γνωστόν, από τούτο δω το ιστολόγιο περνούν μόνο όσα μου άρεσαν, όσα είχαν κάτι να μου πουν.
Αύριο φεύγω για τις διακοπές μου και παίρνω μαζι μου πολλά πολλά βιβλία! Ανάμεσά τους τα: "Για το όνειρο πώς να μιλήσω" της Ελ. Πριοβόλου, το "Γυάλινο ρόδο" της Ευσταθίου, το "Νήμα" της Χίσλοπ, την "Αρχόντισσα της Μάνης" της Κατερ. Λέκκα και ένα σωρό άλλα που θα μιλήσω γι αυτά όταν γυρίσω!
Είτε πήγατε διακοπές και γυρίσατε, είτε θα πάτε, είτε θα μείνετε στο σπίτι, μια ευχή: Καλά να περάσετε τον Αύγουστο, ότι κι αν κάνετε, όπου κι αν βρεθείτε!
Ραντεβού τον Σεπτέμβριο!

Ονειρεύτηκα τον δολοφόνο σου... της Αγγελικής Νικολούλη (ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)

Δεν χορταίνω να διαβάζω αυτόν τον καιρό! Και κει που νόμιζα ότι είχα συγκεντρώσει όλα όσα ήθελα να διαβάσω για το καλοκαίρι, έπεσα πάνω σε κάτι διαφορετικό! 

Λίγα λόγια για το βιβλίο: Μια νέα και όμορφη κοπέλα, εξαφανίζεται από την επαρχιακή πόλη που ζει και συγκεκριμένα από το κρεβάτι του φίλου της κάποιο ξημέρωμα. Πυκνό μυστήριο καλύπτει τις συνθήκες αυτής της εξαφάνισης. Η Πηγή Αστερίου είναι σαν να χάθηκε στο υπερπέραν. Οι γονείς της, όταν η αστυνομία βιάζεται να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κοπέλα απλώς έμπλεξε σε κύκλωμα σωματεμπορίας  και μάλιστα με την θέλησή της, στρέφεται στην εκπομπή "Φως στο τούνελ" για να την αναζητήσει. Η δημοσιογράφος και ερευνήτρια Αγγελική Νικολούλη με την ομάδα της εκπομπής της, αρχίζουν την αναζήτηση που φανερώνει τον έναν μετά τον άλλον, πλήθος υπόπτων που ούτε καν είχε υποψιασθεί η αστυνομία, ενώ το κλειδί του μυστηρίου φαίνεται να κρατάει ένας άντρας που κανείς όμως δεν πιστεύει, αφού πρόκειται για έναν ηλικιωμένο μέθυσο. Και τι ρόλο παίζει ο μυστηριώδης άντρας με το ακριβό αυτοκίνητο, ή ο φίλος της Πηγής, Άρης; Κι ακόμα ο ξάδελφός του με το βαρύ ποινικό μητρώο, ή  και ο πατέρας του Άρη; 

Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω δει ούτε ένα επεισόδιο της εκπομπής της κυρίας Νικολούλη, όχι γιατί την σνομπάρω, αλλά πρώτα απ' όλα γιατί η ώρα προβολής της είναι για μένα απαγορευτική αφενός και αφετέρου γιατί δεν έχω την υπομονή! Το βιβλίο όμως το ρούφηξα στην κυριολεξία και οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και οι περιγραφές της ολοζώντανες και γι αυτό κάποιες φορές, ανατριχιαστικές! Ευτυχώς δεν ήταν πολύ μεγάλο, γιατί έτσι όπως με καθήλωσε, δεν είχα συναίσθηση του περιβάλλοντος! Φυσικά δεν θα το έλεγα μυθιστόρημα με την κλασσική έννοια του όρου, μάλλον πλησίαζε στην καταγραφή, αλλά την ικανότητα της συγγραφέως να σχηματίζει εικόνες στο μυαλό μου, δεν μπορώ να την αρνηθώ! Πέρασα πολύ καλά όσο το διάβαζα και γι αυτό σας το συνιστώ! Η τιμή του είναι στα 10 Ευρώ και το e book στα 5,90 Ευρώ.

Τέλος, ελπίζω η κυρία Νικολούλη να θελήσει να συνεχίσει γράφοντας  βιβλία εμπνευσμένα από τις εκπομπές της γιατί έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον! 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα: 

Η Αγγελική Νικολούλη γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Είναι δημοσιογράφος-ερευνήτρια και έχει εργαστεί στην τηλεόραση (MEGA, ΣΚΑΪ, ALPHA, ALTER), στις εφημερίδες (Απογευματινή, Ελεύθερος Τύπος, Έθνος κ.ά.) και στα περιοδικά (Εικόνες, Επίκαιρα). Με το σκληρό αστυνομικό ρεπορτάζ ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία και έγινε η πρώτη γυναίκα αστυνομικός ρεπόρτερ στην Ελλάδα. Μεγάλες επιτυχίες της ήταν: η αποκάλυψη της δράσης του «δράκου» Κυριάκου Παπαχρόνη (Θεσσαλονίκη και Δράμα) και η συνέντευξη που της έδωσε μετά τη σύλληψή του στα κρατητήρια της Ασφάλειας· η συμβολή της στον εντοπισμό και στη σύλληψη του «δράκου» των νοτίων και βορείων προαστίων Σπύρου Μπέσκου· η αποκάλυψη της υπόθεσης των υποκλοπών με θύματα πολιτικούς και παράγοντες της χώρας που γίνονταν στην ΕΥΠ και η κατάθεσή της στην επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων. Τα σύνορα της χώρας πέρασαν οι αποκαλύψεις της για κατασκοπεία, αεροπειρατεία και τρομοκρατία.

Από το 1995 παρουσιάζει στην τηλεόραση την εκπομπή αναζήτησης αγνοουμένων «Φως στο Τούνελ», με πολύ υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, που έχουν αγγίξει και το 70%. Έχει συμβάλει σημαντικά στην εξιχνίαση δεκαοκτώ δολοφονιών. Συνεργάζεται με έξι χώρες, που έχουν κάνει εκτενή αφιερώματα στην εκπομπή της. Οι Ιάπωνες επέλεξαν από σαράντα χώρες το «Φως στο Τούνελ» ως μια ξεχωριστή εκπομπή με κοινωνική προσφορά. Για την εκπομπή αυτή η Αγγελική Νικολούλη έχει τιμηθεί με είκοσι δύο βραβεία από κοινωνικούς φορείς, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης έχει συμπεριληφθεί δύο φορές στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.

Η πολύχρονη, καθημερινή επαφή της με το κέντρο της Άμεσης Δράσης, το γνωστό «100», της έδωσε, πέρα από τις σοβαρές ειδήσεις, πιπεράτες ιστορίες, που τις ζωντάνεψε με χιούμορ στην προσωπική στήλη που διατηρούσε στον Ελεύθερο Τύπο. Ο Αλέκος Σακελάριος την βοήθησε να τις μεταφέρει το 1990 σε ένα χιουμοριστικό βιβλίο με τίτλο Τα πιπεράτα του 100.

Έχει ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, που σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αγγλία και στην Αμερική, όπου και παραμένει, ακολουθώντας το επάγγελμα που επέλεξε. Το όνομα Κωνσταντίνος τού το έδωσε ο νονός του, ο αείμνηστος πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής

Γύρισε σελίδα.... του Όμηρου Αβραμίδη (ΔΙΟΠΤΡΑ)

Δεν ξέρω αν ο τίτλος είναι μόνο για να ταιριάζει στο βιβλίο, όσο για να ταιριάζει με την πρόσφατη μετακόμιση του κ. Όμηρου Αβραμίδη από την Ωκεανίδα στην Διόπτρα, το νέο εκδοτικό του σπίτι. Γύρισε σελίδα λοιπόν και….

Λίγα λόγια για το βιβλίο…

Η Δανάη και ο Άδωνης, ένα πολύ ευτυχισμένο μέχρι πρόσφατα ζευγάρι. Εκείνη μεταφράστρια σε εκδοτικό οίκο, εκείνος βοηθός φαρμακοποιού. Χωρίς καμιά δικαιολογία ο Άδωνης θα κλείσει την πόρτα της κοινής τους ζωής και θα εξαφανιστεί. Καμιά εξήγηση, μόνο απελπισία για την Δανάη που αγνοεί το παρελθόν του αγαπημένου της και δεν κατανοεί πώς έγινε το πέρασμα από την απόλυτη ευτυχία στην μοναξιά και στην εγκατάλειψη. Πώς τόσα όνειρα έγιναν εφιάλτης.

Ο εφιάλτης όμως, ουσιαστικά είναι μόνο για τον Άδωνη. Η καταγωγή, του, αυτή που με τόσο κόπο κράτησε κρυφή, όλος ο αγώνας του για να επιβιώσει σε μια ξένη χώρα χωρίς να καταλάβει κανείς ότι δεν είναι στην πραγματικότητα έλληνας, τινάζονται στον αέρα και βρίσκεται ξανά στο μηδέν από το οποίο προσπάθησε τόσο σκληρά να ξεφύγει.

Κοινός παρανομαστής και των δύο ο Νεόφυτος, φίλος της Δανάης και συνάδελφος, αλλά και προστάτης ουσιαστικά του Άδωνη, ήταν εκείνος που τον βοήθησε να ξεκολλήσει από το πεζοδρόμιο, από τις δουλειές του ποδαριού, τις γεμάτες εξευτελισμό εξαιτίας της καταγωγής του. Και είναι και ο μόνος που ξέρει όλη την αλήθεια, χωρίς να έχει δικαίωμα να την πει όμως….

Όλα ανατρέπονται, η Οδύσσεια του Άδωνη αρχίζει, δίπλα στην Δανάη ο Αντώνης  χρόνια ερωτευμένος μαζί της και ο χωρισμός είναι η ευκαιρία του… Τίποτα όμως δεν τέλειωσε….

Δεν θα μπορούσα να πω τίποτα παραπάνω, χωρίς να χαλάσω την μαγεία αυτού του βιβλίου που ο… μαέστρος Όμηρος Αβραμίδης συνέθεσε την μελωδία του όπως μόνο εκείνος ξέρει!

Τον θαυμάζω βαθύτατα, τον εκτιμώ απεριόριστα και δεν έχω χάσει βιβλίο του! Με ξάφνιασε με το θέμα του τελευταίου του, όπως θα ξαφνιάσει και σας, θα σας δώσει μια άλλη οπτική των πραγμάτων στο θέμα της λαθρομετανάστευσης, μέσα από μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη, σωστά δομημένη και με εξαιρετική δεξιοτεχνία ανεπτυγμένη. Οι ανατροπές που θα συναντάτε, παράλληλα με τα συναισθήματα των ηρώων, θα σας συγκινήσουν, ενώ υπάρχει αρκετό σασπένς για να σας κρατάει σε εγρήγορση και να διαφοροποιεί την ιστορία από ένα απλό «λαβ στόρυ». Θα περάσετε καλά, όπως πέρασα κι εγώ τις ώρες που θα του αφιερώσετε. 

Το εξώφυλλο καλύτερο από το προηγούμενο που μου είχε φανεί λίγο πρόχειρο  και η τιμή του βιβλίου (όπως την βρήκα εγώ) στα 12 Ευρώ.

Καλή ανάγνωση!

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: 

Όμηρος Αβραμίδης γεννήθηκε στην Kύπρο, σπούδασε ελληνική και γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εφαρμοσμένη γλωσσολογία στη Σορβόννη και εργάστηκε ως καθηγητής στην κυπριακή μέση εκπαίδευση. Το 1975 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως μεταφραστής και επιμελητής βιβλίων, ως διευθυντής σύνταξης σε εκδοτικές εταιρείες και ως αντιπρόσωπος ξένων εκδοτικών οίκων στην Ελλάδα. Αυτό εδώ είναι το δέκατο βιβλίο του. Πρωτοεμφανίστηκε το 1997 με το μυθιστόρημα H κίτρινη σημαία, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ωκεανίδα». Ακολούθησαν: O δρόμος του φεγγαριού («Εμπειρία Εκδοτική» 1999), Με τα μάτια της ψυχής («Ωκεανίδα» 2000), Ακριβή κληρονομιά («Ωκεανίδα» 2001), Άκου το τραγούδι της βροχής («Ωκεανίδα» 2002) και Γιατί, Αλλάχ; («Ωκεανίδα» 2004), Σαν ανοιξιάτικη μπόρα («Ωκεανίδα» 2005), η συλλογή διηγημάτων Η αγάπη είναι το μυστικό («Ωκεανίδα» 2004), Με τα φτερά της ελπίδας («Εμπειρία Εκδοτική» 2006) και Οι δρόμοι της καρδιάς («Ωκεανίδα» 2007). Από το 2002 ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή.

Περισσότερα για εκείνον στην διεύθυνση:  http://www.omirosavramidis.gr/ 

Θα βρεθούμε ξανά... Δανάη Κριεζιώτου (ΨΥΧΟΓΙΟΣ)

Επιτέλους! Βιβλία και καλοκαίρι! τίποτα καλύτερο! Και όπως πάντα μοιράζομαι μαζί σας, όσα μου άρεσαν, όσα με παρέσυραν.

Πρωτοεμφανιζόμενη η Δανάη Κριεζιώτου και με ξάφνιασε ευχάριστα. Και όταν διαβάζω βιβλίο καινούριου συγγραφέα, που είναι τόσο καλό, πάντα (δεν ξέρω γιατί) με πιάνει άγχος για την συνέχειά του! (Διαστροφή του επαγγέλματος λέγεται αυτό!)  Προς το παρόν όμως, απόλαυσα κάθε σελίδα του βιβλίου αυτού!

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Η ιστορία ξεκινάει με μια πολύ έντονη ερωτική σκηνή ανάμεσα στον Δημήτρη και στην Χριστίνα, δοσμένη με εξαιρετικό λυρισμό και απίστευτα ρομαντισμό, χωρίς να κρύβει στο ελάχιστο το πάθος των δύο εραστών που όπως αποκαλύπτεται στο τέλος του κεφαλαίου είναι «παράνομοι. Η Χριστίνα ετοιμάζεται να παντρευτεί σε μια εβδομάδα….

Αμέσως μετά, η ιστορία μοιάζει να ξεκινάει από την αρχή. Ο Δημήτρης Σοφιανός, συγγραφέας, παρουσιάζει το δεύτερο κατά σειρά βιβλίο του. Έχει καταπιαστεί με τις βιογραφίες απλών και καθημερινών ανθρώπων με μεγάλη επιτυχία. Εκείνο το βράδυ στα χέρια του θα φτάσει ένας φάκελος και εκτός όλων των άλλων που περιέχει, υπάρχει και ένα σημείωμα: «Η Κατερίνα Δοξιάδη ζει. Πρέπει να την βρεις…. Αλέξης».

Ένα μεγάλο και μπερδεμένο κουβάρι αρχίζει εκείνη την στιγμή να τον μπλέκει στους ιστούς του. Τα ερωτηματικά ατελείωτα.

Πώς να βρει την Κατερίνα Δοξιάδη και ο Αλέξης; Αφού δεν ζει, πώς του στέλνει μήνυμα; Και ο θετός του πατέρας τι κρύβει; Και η Χριστίνα Σιγκάλ, η νεαρή σκηνοθέτης από το Παρίσι, πώς ξέρει την ιστορία της Κατερίνας και την καταγράφει σε μια μικρού μήκους ταινία; Και γιατί όταν την συναντά, ανατρέπεται το σύμπαν εντός του;

Διάβαζα και δεν πίστευα! Νομίζεις ότι έχεις να κάνεις μ’ ένα ερωτικό μυθιστόρημα και όσο προχωράς, το μυστήριο και η αγωνία αυξάνει, χωρίς ποτέ το βιβλίο να απαρνηθεί την ερωτική του ταυτότητα, το αντίθετο. Όλα αρχίζουν και τελειώνουν στον έρωτα και όπως γράφει η συγγραφέας κάποια στιγμή: «Την βιογραφία του έρωτα δεν την γράφει κανείς, αλλά την ζει, γιατί ο μόνος τρόπος για να  μιλήσεις για τον έρωτα είναι να τον κάνεις, να τον δημιουργήσεις, να τον γεννήσεις από την αρχή…»

Εξαιρετικά καλογραμμένο, με σωστές δόσεις διαλόγων και αφηγήσεων που κυλάνε αβίαστα, ενώ η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία σε κρατάει δέσμιο μέχρι να διαβάσεις την λέξη τέλος και να βεβαιωθείς ότι το ταξίδι ολοκληρώθηκε.

Εμβόλιμα, οι επισκέψεις στο χθες, λύνουν κάποιες απορίες, αλλά δημιουργούν καινούριες που λύνονται παρακάτω στο σήμερα πριν δημιουργήσουν άλλες!

Το βιβλίο είναι σίγουρα σε αυτά που θα μείνουν στο μυαλό μου, τόσο για την συνταρακτική του πλοκή, όσο και για το συναίσθημα που αποκόμισα φτάνοντας στο τέλος. Η Κατερίνα και ο Αλέξης, οι αιώνιοι εραστές που κατάφεραν σε μια ταραγμένη περίοδο να διαφυλάξουν τον έρωτα, ακόμα κι όταν δεν ήταν πια μαζί. Ο Δημήτρης και η Χριστίνα, που ψέματα, προδοσίες, θάνατος και αίμα, συνωμότησαν για να βρεθούν…. Θερμά συγχαρητήρια στην συγγραφέα και αναμένουμε ισάξια συνέχεια!

Το εξώφυλλο τώρα μου άρεσε πάρα πολύ και συνάδει απόλυτα με την υπόθεση, ενώ η τιμή του στα 13,95 ενώ στην ηλεκτρονική του μορφή είναι στα 11,99.

Καλή ανάγνωση! 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

Η ΔΑΝΑΗ ΚΡΙΕΖΙΩΤΟΥ γεννήθηκε στο Ναύπλιο αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας ταξιδεύοντας σε σημαντικές πρωτεύουσες της Ευρώπης εξαιτίας της εργασίας του πατέρα της. Σπούδασε σκηνοθεσία και θεωρία κινηματογράφου στο Στρασβούργο και στην Πράγα, εργάστηκε ως καθηγήτρια σε καλλιτεχνικά εργαστήρια στο Παρίσι και, κατά καιρούς, συμμετείχε σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ με ταινίες μικρού μήκους. Εδώ και μερικά χρόνια έχει επιστρέψει στο αγαπημένο της Ναύπλιο, όπου ζει σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα, μαζί με το σύντροφό της και εφτά θηλυκές γάτες που έχουν όλες ονόματα από ηρωίδες του Σαίξπηρ. Το ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Επικοινωνήστε μαζί της στο: danaikri@gmail.com 

Μια μεγάλη μεγάλη ανάρτηση για την Ηρώ και τα ταξίδια της!

Ναι, είναι γεγονός! Γύρισα! Μετά από 30 μέρες όπου το σπίτι μου με είδε 2 μέρες και κάτι...ώρες, επέστρεψα! Ένα θα σας πω: Το πρώτο βράδυ που κοιμήθηκα στο κρεβάτι μου, κάποια στιγμή που άνοιξα τα μάτια πανικοβλήθηκα γιατί δεν αναγνώριζα το ξενοδοχείο που βρισκόμουν! Άξιζε όμως τον κόπο, οφείλω να το ομολογήσω! Όπου κι αν πήγα, ήταν τόση η αγάπη σας, τόσες οι όμορφες στιγμές που μοιραστήκαμε, που δεν έμειναν παρά μόνο αυτές! Αν και η Β. Ελλάδα με φιλοδώρησε με...τραγικές θερμοκρασίες, κι αυτό το ξέχασα! Μόνο το χαμόγελό σας πήρα μαζί μου!

Και τώρα σπίτι, και έμειναν μόνο τρία ακόμα ταξίδια, αλλά σύντομα! Στις 7 του μήνα θα είμαι στην Κάρυστο, στις 11 στην Τζιά και αρχές Αυγούστου για δύο μέρες στην Κέρκυρα! (Καλά δεν θα γκρινιάξω και γι αυτό τώρα!!!!)

Η ζωή μπαίνει σιγά σιγά στους ρυθμούς της, το βιβλίο άρχισε πάλι να γίνεται αχώριστος σύντροφος (και έρχονται και σχετικές αναρτήσεις όπως πάντα), αλλά ταυτόχρονα προσπαθώ να βάλω σε τάξη και τις φωτογραφίες που έφερα μαζί μου! 

Και μερικές από αυτές σας παραθέτω εδώ για όσους δεν κάνουν χρήση του fb που τις έχω ήδη βάλει!

Και πάω με την σειρά των ταξιδίων μετά την Κύπρο:

ΚΡΗΤΗ:

Μεγάλη, υπέροχη, λατρεμένη, είδα παλιούς φίλους και γνώρισα καινούριους! 

Για αρχή η φίλη μου Μαρία Ηλιάκη από την Βιβλιοεμπορική στα Χανιά μαζί με τις δύο κόρες της στην φωτογραφία. Κάθε φορά που τους συναντώ χαίρομαι, κάθε φορά που φεύγω λυπάμαι. Γεια σου Μαρία και Στέλιο με τα λουλούδια σας! 

Στην συνέχεια Ρέθυμνο και Νίκος Κλαψινάκης! Στην φωτογραφία με τον αδελφό του, μετά την παρουσίαση!

Κι έτσι και βρεθείτε στο Ρέθυμνο, ψάξτε να βρείτε την ΑΥΛΗ κι εκεί να φάτε, θα με θυμηθείτε! Εδώ με την ιδιοκτήτρια!

Στη συνέχεια ήταν το Ηράκλειο και γνωρίστηκα με τον κ. Νάθανα με το βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης  όπου ένας πανικός υπήρξε και ειδικά την ώρα των υπογραφών!

Και φέτος για πρώτη φορά στις Μοίρες Ηρακλείου! Ο Νίκος και η Θεοδοσία, αυτά τα δύο νέα παιδιά, μπήκαν στην καρδιά μου, με την απλότητά τους και την αγάπη τους για το βιβλίο! Και κρατώ αυτό που μας είπαν όταν φεύγαμε: "Κοιτάξτε να μην ξεχάσετε να ξανάρθετε!" 

Επιστροφή στο σπίτι το Σάββατο 9 Ιουνίου το πρωί(καλά, όχι για πολύ....)  Μια στάση έκανα στην έκθεση στο Πασαλιμάνι και την άλλη μέρα δρόμο πάλι....

Αυτή τη φορά πήγαινα για πρώτη φορά στην Ζάκυνθο! Πού να ήξερα τι με περίμενε εκεί; Για αρχή ήταν ο Αλοΐσιος Πλέσσας, από το βιβλιοπωλείο ΠΛΑΙΣΙΟ που με περίμεναν με τον μικρό γιο του Διονύση και μια ανθοδέσμη! Στη συνέχεια, το βράδυ, στην πλατεία του Δ. Σολωμού, με περίμεναν 450 (!) άτομα! (Εδώ βλέπετε ένα μέρος του κόσμου που περιμένει για υπογραφή) Τι βραδιά Θεέ μου; Και ποιον να πρωτοθυμηθώ για πλημμυρίσω συγκίνηση; Κατ' αρχήν τον ίδιο τον Αλοΐσιο που μας σκλάβωσε με την ευγένεια, το χαμόγελο και την φιλοξενία του! 

Και να εδώ με όλη την οικογένεια! Η Τασούλα η γυναίκα του και τα δύο τους παιδιά, μια σκέτη γλύκα όλοι!

Και εδώ η Κατερίνα Δρυμή, η δημοσιογράφος και συντονίστρια της βραδιάς, μαζί με μια φίλη.

Και η κυρία Λένα Σάρδη που με παρουσίασε, μια γλυκιά Κυρία (και το κεφαλαίο "Κ" δεν είναι τυχαίο!) Πώς να τους αποχωριστείς όλους αυτούς χωρίς να νιώσεις ότι αφήνεις κομμάτι της καρδιάς σου πίσω; Πώς να ξεχάσω ότι η βραδιά τέλειωσε σε ταβερνάκι με καντάδες και μαντολίνα;  Με το καλό να σμίξουμε πάλι!

Στην συνέχεια είχε σειρά η Ναύπακτος και το βιβλιοπωλείο Νικολάου! Τι άνθρωποι κι αυτοί; Ο Ευθύμης κι η Μαρία με τα 4 παιδιά τους! Τι γλυκιά αύρα; Και το καφέ Ναυάγιο που έγινε η παρουσίαση.... Μια παρέα γίναμε όλοι και ζητώ συγνώμη για όσους δεν...χώρεσαν να μπουν! υποσχέθηκα ότι θα επανέλθω του χρόνου!  

Ακολούθησε η Πάτρα και η φίλη μου η Ντέπυ από το βιβλιοπωλείο DISCOVER που η παρουσίαση όπως και η φιολοξενία στο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ, ήταν όπως πάντα έξοχη! 

Η παρουσία της Ζαχαρένιας μου, μου έδωσε μια επιπλέον χαρά!

Η περιοδεία συνεχίστηκε σε Πύργο στο βιβλιοπωλείο ΚΟΡΚΟΛΗΣ και...... 

Καλαμάτα στο βιβλιοπωλείο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ 
για να καταλήξω στο....
Τσιρίγο! 

Κύθηρα ο τελικός προορισμός στο βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΓΑΤΟΣ για να γνωρίσω εκεί τόσους, όσους με έκαναν να ξεχάσω το απίστευτης ταλαιπωρίας ταξίδι μέχρι να πατήσω στο νησί! Τα καταγάλανα μάτια της Κωνσταντίνας, ακόμα δεν φεύγουν από το μυαλό μου, είχαν την θάλασσα μέσα τους, αλλά η καρδιά της είχε μόνο γλύκα, όπως και του Πάνου του άντρα της. 

Στα ...χάι λάιτς η γνωριμία μου με την Μαρί στο Τσιρίγο fm! Ένα χαρούμενο και γελαστό παιδί! 

Επιστροφή στο σπίτι την άλλη μέρα για...λίγες ώρες! Την επομένη θα ήμουν στην Κρύα Βρύση Γιαννιτσών! Ίσα που πρόλαβα ν' αλλάξω τα ρούχα στις βαλίτσες και πήγα για να συναντήσω τον Μάκη και την Δώρα! (επιτέλους το είπα σωστά!Όλο Γιώτα την έλεγα την κοπέλα!) από το βιβλιοπωλείο ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ.  

Το σκηνικό στο πολιτιστικό κέντρο δε... Ρίξτε μια ματιά....Ήδη μου λείπουν οι δυο τους!






Το ίδιο βράδυ γυρίσαμε Θεσσαλονίκη, για να φύγουμε την άλλη μέρα το πρωί για Αλεξανδρούπολη!

Φωτεινή και Ελευθερουδάκης! Σαν στο σπίτι μου δηλαδή!
Μόνο που πέρσι είχα πάει με την ΚΑΙΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ και φέτος μου έλειπε πολύ....
(Φωτεινή, παρ' όλο το...καμίνι, εκείνος ο καφές που ήπιαμε οι δυο μας, ήταν όλα τα λεφτά!)
Στην συνέχεια Καβάλα και ΜΕΡΤΖΙΝΙΔΗΣ   μια από τα ίδια, σπίτι μου κι εκεί, αλλά ακόμα δεν έχω φωτογραφίες όπως δεν έχω και από το βιβλιοπωλείο ΤΖΕΛΕΠΗΣ της Ξάνθης!  (Η απουσία της Καίτης και εδώ αισθητή....)

Επιστροφή στην Θεσσαλονίκη! Σίνδος και βιβλιοπωλείο LA PENNA Πολύ προσεγμένος χώρος και η παρουσίαση τέλειωσε εγκαίρως γιατί ήταν και το ποδόσφαιρο! Παίζαμε με την Γερμανία εκείνο το βράδυ!
Το Σ/Κ ήταν αφιερωμένο στο φεστιβάλ βιβλίου, αλλά την Κυριακή έβρεχε τόσο (ευτυχώς γιατί δρόσισε πριν καταρρεύσω!) που μείναμε στο ξενοδοχείο και κοιμηθήκαμε από τις 10, πτώματα και εγώ και ο Γιώργος που φυσικά στην όλη περιοδεία παρών και επιφορτισμένος να μοιράζει τα κουτιά με τα λουκουμάκια που κληρώναμε!

Την Δευτέρα  είχε σειρά το βιβλιοπωλείο ΠΑΝΙΔΗΣ στον Εύοσμο. Ο Σωτήρης, η Καλλιόπη και τα παιδιά τους. Ο Αντώνης και η Φαίη! (Τι κουκλίτσα αλήθεια!) Πάνω στο κατάμεστο πατάρι τους που δεν χωρούσε πια ούτε έναν ακόμα, με κλιματιστικό, ανεμιστήρα και βεντάλια και καμιά βελτίωση και ο κόσμος να μην σταματάει να ρωτάει, να χαμογελάει, να μοιράζεται.... 
Την άλλη μέρα, ήταν η επιστροφή και δεν βλέπαμε την ώρα, όσο όμορφα κι αν είχαμε περάσει. Μας είχε λείψει το σπίτι, τα παιδιά οι φίλοι.... Αποχαιρετίσαμε την Θεσσαλονίκη στις 5 το πρωί....

Κι εδώ κλείνει η ανάρτηση. Όση ώρα την έγραφα και έψαχνα τις φωτογραφίες που θα βάλω, ξύπνησαν οι μνήμες, ήρθε η συγκίνηση για όσα έζησα, όσα άκουσα, όσα ένιωσα και ήταν τόσο μα τόσο γλυκά.... Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά και όσα κι αν πω θα είναι λίγα τελικά. Κι αν όπως μου λέτε είμαι η Λένα της καρδιάς σας (δεν έχω ακούσει τίποτα πιο τρυφερό), θέλω να ξέρετε πως και για μένα είστε οι δικοί ΜΟΥ άνθρωποι και σας αγαπώ όλους!