Σαν να είναι η πρώτη φορά....

Σαν να είναι η πρώτη φορά... Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, περνώντας το κατώφλι των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ για να υπογράψω το συμβόλαιο για το νέο βιβλίο, νιώθω το ίδιο καρδιοχτύπι, την ίδια χαρά και ανυπομονησία...

Έτσι και φέτος λοιπόν. Πήρα τούρτα ανά χείρας.... Και ο αριθμός να θυμίζει την αγαπημένη ταινία "Μια ζωή την έχουμε" 1.101.101,10....

Και ήταν όλοι εκεί, η εκδοτική μου οικογένεια για να γιορτάσουν μαζί μου το δέκατο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει τον Μάιο όπως πάντα....

Πώς πέρασαν αλήθεια τοσα χρόνια  (και τόσα βιβλία) από την πρώτη φορά που πέρασα εκείνο το κατώφλι και συναντήθηκα με τους αγαπημένους αυτούς ανθρώπους και συνεργάτες; Ο κύριος Θάνος, η γυναίκα του, τα παιδιά του, η Αγγέλα (το Αγγελάκι μου), η Κλειώ (το Κλειάκι μου) και φυσικά η Πόπη, το αγαπημένο μου κορίτσι των Δημοσίων Σχέσεων, η Αννούλα που με τόση αγάπη σκύβει πάνω από τα κείμενά μου κάθε φορά και τόσοι άλλοι, ένας κι ένας όλοι! Μπήκε και η υπογραφή και το χαμόγελο είναι από καρδιάς!

 

 

Όλως τυχαίως εκεί και ένας άλλος αγαπημένος φίλος ο Θοδωρής  Παπαθεοδώρου που  με τόση προσμονή περιμένω να διαβάσω το βιβλίο του "Καβαφικοί φόνοι" που κυκλοφορεί όπου νά 'ναι!


 

 

Η Ντάτα μου ξεκινάει το ταξίδι της, είναι στα καλύτερα και πιο ικανά χέρια για να φτάσει στην ώρα της στο ραντεβού της μαζί σας και εύχομαι όταν με το καλό "γνωριστείτε" να σας κερδίσει όπως κέρδισε και μένα από την πρώτη στιγμή που άρχισε να ζωντανεύει μέσα μου.
 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε σας, για την αγάπη σας που κρατάει τόσα χρόνια και που ξέρετε οτι είναι αμοιβαία και θα είναι για πάντα!

 

Όμως......τι κρίμα που δεν μπορώ να σας κεράσω λίγη από την τούρτα!

 

 



Θέρος, τρύγος, πόλεμος!

Θέρος, τρύγος, πόλεμος, έλεγαν οι παλιοι και ήρθε η ώρα να τους θυμηθώ! Τον θέρο τον γλιτώσαμε, αλλλά όχι τον τρύγο και συνεπώς ούτε τον πόλεμο! Ο γιος μου αποφάσισε ν' ασχοληθεί επαγγελματικά με την γη και στήνει την δική του εταιρεία παραδοσιακών, αγροτικών προϊόντων! Και όταν λέει παραδοσιακά το εννοεί!

Εδώ και ένα χρόνο, πήρε την πατρική γη και άρχισε να της δίνει ζωή. Ξεκίνησε με τ' αμπέλια του πατέρα του και φέτος πήραμε την πρώτη σοδειά από το σταφύλι που μετατρέπουμε σε μούστο και στη συνέχεια σε πετιμέζι με την συνταγή της προγιαγιάς του! Παράλληλα βγάζει ξύδι και έτσι του χρόνου θα είναι σε θέση να διοχετεύσει στην αγορά το μπαλσάμικο που θα βγάζει εκείνος! Όπως ήταν φυσικό, όλη η οικογένεια επί ποδός! Εδώ και δέκα μέρες στήθηκε η μονάδα παραγωγής και οι ώρες δουλειάς από τις 7 το πρωί, μέχρι τις 12 το βράδυ χωρίς σταματημό! Δεν έχω ξανακάνει κάτι τόσο δύσκολο και κουραστικό, αλλά όπως βλέπω τα βαρέλια με το πετιμέζι να γεμίζουν και το χαμόγελό του να λάμπει, ξεχνάω ότι στέκομαι με παυσίπονα από την κούραση και τους πόνους!

Και για να μαθαίνετε, όσοι δεν ξέρετε:

Στάδιο πρώτο, τρύγος, και είναι στο μόνο που δεν συμμετέχω!

 

 

Το σταφύλι έρχεται με το φορτηγό και αρχίζει η διαλογή, ν' απομακρυνθούν τα σάπια, τα άγουρα και γενικά όσα τσαμπιά είναι ακατάλληλα. (εδώ αρχίζουν τα δύσκολα!)

 

 

 

 

Στη συνέχεια ο καρπός πέφτει στο λεγόμενο "σπαστήρι", όπου απομακρύνονται τα κοτσάνια και σπάει η ρόγα για να μπορεί να πατηθεί και να βγάλει το ολόκλυκο ζουμί της.

 

 

 

 

Ακόμα και εδώ γίνεται από μένα η δεύτερη επιλογή για να είναι ότι καλύτερο αυτό που πάει για μούστο.

 

 

 

 

 

Στη συνέχεια με σωλήνα το σταφύλι διοχετεύεται στην "στυφιλιά" που θα πιέσει για να βει ο μούστος. Το μηχάνημα που βλέπεται είναι της γιαγιάς, το οποίο ανακάλυψε ο γιος μου, συντήρησε και χρησιμοποιεί σήμερα μετά από 70 και πλέον χρόνια!

 

 

 

 

Και να η πρώτη "παρτίδα"!

 

Στη συνέχεια και αφού περάσει μια ολόκληρη μέρα όπου το σταφύλι πιέζεται συνεχώς, ο μούστος περνάει στο πρώτο καζάνι όπου βράζεται, ξαφρίζεται μέχρι να βγει ολοκάθαρος και μοσχοβολιστός!

 

 

Σειρά έχει η διεργασία για το πετιμέζι. Ο καθαρός πλέον μούστος περνάει σε άλλα καζάνια, μεγαλύτερα και βράζει αργά για 7 ώρες, μέχρι να μείνει πλεόν το σκουροκόκκινο υγρό που λέγεται πετιμέζι και χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική, αλλά αποτελεί και την πρώτη ύλη για το γλυκόξινο μπαλσάμικο που χρησιμοποιούμε στις σαλάτες μας!

Τώρα ξέρετε γιατί "χάθηκα" και γιατί θα παραμείνω μακριά σας και τις επόμενες 2 εβδομάδες μέχρι να γεμίσουν όλα τα βαρέλια με πετιμέζι! Όσο ο γιος μου μας χρειάζεται θα είμαστε όλοι εκεί. Ο Γιώργος, η κόρη μου, η νύφη μου, η γιαγιά μας κι εγώ!

Το Νήμα...Βικτώρια Χίσλοπ (ΔΙΟΠΤΡΑ)

Η συγγραφέας δεν θέλει συστάσεις και το βιβλίο δεν χρειάζεται σίγουρα την δική μου «βοήθεια»  για να γίνει γνωστό, αλλά τηρώ την υπόσχεση που έχω δώσει να παρουσιάζω βιβλία που διάβασα και μου άρεσαν. Ούτε μπήκα στην διαδικασία να κάνω σύγκριση με το Νησί της, γιατί προβλήθηκε τόσο πολύ εκείνο το βιβλίο και μέσα από το σήριαλ που θα ήταν άδικο.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Η ιστορία ξεκινάει στο σήμερα όπου ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, στην Θεσσαλονίκη, φιλοξενούν τον εγγονό τους από το εξωτερικό και αποφασίζουν να του διηγηθούν την ζωή τους.

Ο Δημήτρης και η Κατερίνα μας συντροφεύουν σ’ ένα ταξίδι σ’ ένα παρελθόν μακρινό αλλά και αγαπημένο. Εκείνη μικρό κοριτσάκι θα δει την Σμύρνη να καίγεται, χάνει την μητέρα της και την μικρή αδελφή της πάνω στην προσπάθεια επιβίβασης σ’ ένα από τα πλοία που μεταφέρουν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ένας Έλληνας φαντάρος, αηδιασμένος από όσα έχουν δει τα μάτια μου και έχει πράξει και ο ίδιος, βλέπει στην σωτηρία του μικρού κοριτσιού, την εξιλέωση. Την παίρνει  στην αγκαλιά του και φροντίζει να μπει σ’ ένα πλοίο. Εκεί η μοίρα θα στείλει την Κατερίνα να κουρνιάσει δίπλα στην Ευγενία, μια γυναίκα που ξεριζωμένη και η ίδια παλεύει να σώσει τον εαυτό της και τα δίδυμα κορίτσια της από τον όλεθρο. Όλες μαζί φθάνουν στην Θεσσαλονίκη και κει η νεοσύστατη οικογένεια θα βρει καταφύγιο στην οδό Ειρήνης, σε μια φτωχική γειτονιά, σ’ ένα σπιτάκι που άδειασε από τις ανταλλαγές πληθυσμών που έγιναν τότε. Το σπιτάκι μικρό, βρίσκεται ανάμεσα στο σπίτι μιας εβραϊκής οικογένειας και σ’ ένα άλλο όπου κατοικεί μια πλούσια αριστοκράτισσα, όταν το μέγαρο στο οποίο έμενε μέχρι πριν λίγα χρόνια, καταστράφηκε από την μεγάλη φωτιά που έπληξε την Θεσσαλονίκη το 1917 και σχεδόν την ισοπέδωσε. Η Όλγα Κομνηνού, ταπεινής καταγωγής η ίδια, αλλά παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Κομνηνό, μένει εκεί προσωρινά μέχρι ο υπερφίαλος σύζυγός της να ξαναστήσει την οικονομική του αυτοκρατορία. Μαζί της η πιστή Παυλίνα και ο Δημήτρης, ο γιος της, ένα παιδάκι που θα γίνει φίλος τόσο με την Κατερίνα, όσο και με τα παιδιά των Μορένο, των Εβραίων που μένουν δίπλα τους.

Η Κατερίνα εξελίσσεται σε εκπληκτική μοδίστρα και πιάνει δουλειά στους Μορένο, ενώ ο Δημήτρης μετακομίζει στο νεοαναγειρόμενο ανάκτορο του πατέρα του, αλλά η καρδιά του είναι πάντα στην οδό Ειρήνης που μεγάλωσε και όπως πολύ σύντομα θα διαπιστώσει, και στην Κατερίνα….

 

Δεν θα πω ούτε λέξη παραπάνω γιατί ότι κι αν πω, θ’ αδικήσω το νέο βιβλίο της κ. Χίσλοπ που πραγματικά με γοήτευσε. Η ιστορία εξελίσσεται παράλληλα με την ιστορία των ηρώων, και ο αναγνώστης θυμάται ή και μαθαίνει για τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ελλάδα γενικά και την Θεσσαλονίκη ειδικότερα, χωρίς να μπορεί να κατατάξει κανείς το βιβλίο σε αμιγώς ιστορικό. Δεν νομίζω άλλωστε να ήταν αυτή η πρόθεση της συγγραφέως. Παρ’ όλα αυτά, κατορθώνει έχοντας ασφαλώς διαβάσει πολύ για την Ελλάδα και την ιστορία της, να μας μιλήσει για την Σμύρνη, την προσπάθεια των προσφύγων να ριζώσουν, την δικτατορία του Μεταξά, τον πόλεμο και τον εμφύλιο που ακολούθησε, τις εργατικές εξεγέρσεις και όλα αυτά  καθώς εμείς αγωνιούμε για την τύχη της Κατερίνας και του Δημήτρη και του έρωτα που βασανίστηκε μέχρι να βρει έδαφος να ανθήσει.

Οι σελίδες του 608 τον αριθμό, αλλά δεν θα τις καταλάβετε και η τιμή του ξεκινάει από τα 19 Ευρώ, αλλά μπορείτε να το βρείτε μέχρι και 17,10.

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

 

Η Βικτόρια Χίσλοπ είναι δημοσιογράφος και συνεργάζεται με τις εφημερίδες Sunday Telegraph και Daily Telegraph, όπως και με το περιοδικό Woman & Home. Ζει στο Κεντ της Αγγλίας μαζί με το σύζυγό της και τα δυο παιδιά της.Της απονεμήθηκε το βρετανικό βραβείο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα για το 2007. "Το νησί" κυριάρχησε για 24 εβδομάδες στο βρετανικό τοπ 10, με τις πωλήσεις του να ξεπερνούν τα 850.000 αντίτυπα. Τα δικαιώματα του βιβλίου πουλήθηκαν σε 17 χώρες

Το παράπονό μου μια κραυγή... Άννα Γαλανού (ΩΚΕΑΝΙΔΑ)

Το βιβλίο μου το σύστησε η βιβλιοπώλισσα μου στο Μαρούσι και έχοντάς της απόλυτη εμπιστοσύνη το αγόρασα και για άλλη μια φορά δεν το μετάνιωσα. Πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο της Άννας Γαλανού, αλλά μάλλον δεν θα είναι και η τελευταία.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Τι να πρωτοπεί κανείς για τις 603 σελίδες που διάβασα σχεδόν απνευστί!

Ο Δημήτρης και η Γκιούλ…. Ένας έρωτας μοναδικός και σπάνιος. Εκείνη Τουρκάλα, εκείνος Χριστιανός. Εκείνη πάμπλουτη, εκείνος ένας φτωχός πιανίστας που καλείται να της διδάξει πιάνο και τελικά της μαθαίνει πως μπορεί να είναι ένας μεγάλος έρωτας. Ο πατέρας της Γκιούλ, ο Ορχάν, ένας επικίνδυνος άνθρωπος, στην αρχή τουλάχιστον δεν ξέρει τίποτα για την σχέση τους και ευτυχώς. Μόνο η θεία της Γκιούλ, η Ζεϊνέπ ξέρει και βοηθάει, στην μνήμη του δικού της καταδικασμένου έρωτα που τερμάτισε βίαια ο αδελφός της Ορχάν. Η Γκιούλ φοβάται και ειδικά όταν καταλαβαίνει ότι ο πατέρας της είναι ο δολοφόνος της όμορφης Φρανσίς που τον εκβιάζει. Καταλαβαίνει ότι κινδυνεύουν και ακόμη περισσότερο όταν διαπιστώνει ότι μένει έγκυος στο παιδί του Δημήτρη. Από την πλευρά της η Ζεϊνέπ, στέκεται δίπλα στο ζευγάρι με όση δύναμη έχει, αλλά οι ανατροπές είναι συγκλονιστικές, τα μυστικά που αναδύονται τραγικά, ο θάνατος παραμονεύει και η Αγγελική η πρώην αγαπημένη του Δημήτρη που αρνείται να δεχτεί τον χωρισμό τους εξαιτίας της Γκιουλ, θα δρομολογήσει τις εξελίξεις που θα σας αφήσουν με κομμένη την ανάσα!

Πραγματικά το απόλαυσα και σας είπα πολύ λίγα για να μην χαλάσω την ομορφιά και την αγωνία ενός βιβλίου που ξεκινάει στο σήμερα, κάνει την αναδρομή του και καταλήγει σ’ ένα ανατρεπτικό παρόν.

Κάτι που λάτρεψα, ήταν οι μαγικές περιγραφές, σύντομες, αλλά τόσο περιεκτικές, τόσο γεμάτες από τις εικόνες του Βοσπόρου, τόσο πληθωρικές σε χρώματα που μου γέμισαν τα μάτια όσο τις διάβαζα! Αν το διαβάσετε θα με θυμηθείτε και νομίζω θα μ’ ευχαριστήσετε που σαν γνώρισα ένα τόσο όμορφο βιβλίο που θα χαθείτε στις σελίδες του!

 Θεωρώ ότι το εξώφυλλο το αδικεί κατάφορα, θυμίζει λίγο Πολίτικη κουζίνα με τις κόκκινες ομπρέλες που δεσπόζουν, αλλά μην σταθείτε εκεί! Το περιεχόμενο θα σας ανταμείψει και η τιμή του εξαιρετικά καλή στα 14 Ευρώ.

 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

Η Άννα Γαλανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε Οικονομικά και ασχολήθηκε με τη Διαφήμιση και το σχεδιασμό εντύπων. Έχει πάρει το δεύτερο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα σε πανελλήνιο διαγωνισμό, με το Θεατρικό έργο Το τέλος μιας κωμωδίας. Επίσης έχει γράψει ποίηση, πεζογραφήματα και παιδικά παραμύθια. Το πρώτο της μυθιστόρημα Αντιμέτωποι με το χθες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

Πάει κι αυτό το καλοκαίρι....

Σκληρό μεν, πραγματικότητα δε...

Καλοκαίρι τέλος, του χρόνου πάλι! Παράξενο αυτό το καλοκαίρι μου, αλλόκοτο και ελαφρώς κουραστικό θα έλεγα. Πρώτα απ' όλα κάτι βδομάδες τις "έχασα", κάποιες μέρες πού πήγαν δεν θυμάμαι, τον Ιούλιο πάντως, εγώ υπέγραφα στα βιβλία μου με ημερομηνία Ιουνίου γιατί κάπου είχα ...χάσει τον Ιούνιο!

Η αλήθεια έιναι οτι πρώτη χρονιά δεν κατάφερα να ξεκουραστώ, πολύ δε περισσότερο να ηρεμίσω και γι αυτό έφταιγαν διάφορα γεγονότα που δεν είναι της παρούσης και δεν ήταν όλα ευχάριστα. Κάποια από αυτά με φόρτωσαν με εξαιρετικό στρες και τώρα αρχίζω να ηρεμώ, που ξαναβρίσκω σιγά σιγά την ρουτίνα μου.

Διάλειμμα φωτεινό οι 8 μέρες του Αυγούστου, βρέθηκα στην Ελαφόνησο για διακοπές και κατάλαβα λίγο από το καλοκαίρι που λέγαμε....

Απίστευτο μέρος, μοναδικής ομορφιάς η θάλασσα, ιδανικός προορισμός για όσους θέλουν ησυχία και χαλάρωση! Χρόνια είχα να κολυμπήσω τόσο πολύ, χρόνια είχα να μην θέλω να βγω από την θάλασσα! (Μιά γεύση παίρνετε στην παραπάνω φωτογραφία!)

 

 

 

Η παρέα μόνιμη (δεν πάω με άλλους διακοπές, δοκιμασμένη η συνταγή) και τα βραδυνά ουζάκια έκλειναν μια όμορφη και χαλαρή μέρα. Πάντα δίπλα στην θάλασσα, εδώ στο υπέροχο ΚΟΥΖΖΙΝΙ, με την θεσπέσια κουζίνα του και η τετράς με ηθικό ανεβασμένο!

 

 

 

Τα ηλιοβασιλέματα ήταν μαγεία και εμείς δεν τα χορταίναμε. Εδώ, η θέα από Τα νησιά της Παναγίας με την υπέροχη αστακομαρανοδά τους...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Δεν έχει έρθει ακόμα το φαγητό και βγάζουμε φωτογραφίες, μετά δεν είχαμε χρόνο!)

 

 

 

 

 

 

 

 

Δίπλα στην θάλασσα και πάλι, η ταβέρνα του Αντώνη, όπου επιλέξαμε αρκετά βράδια για το χαμόγελο και το σέρβις αλλά και για το πιλάφι με θαλασσινά που ήταν πεντανόστιμο!

 

 

 

Όπως καταλάβατε η μέρα είχε μια γλυκιά ρουτίνα που κανείς από τους 4 δεν ήθελε να διατάραξει αφού μας ηρεμούσε. Πρωί καφές στην βεράντα μας, στα διαμερίσματα Αρώνη όπου μέναμε και μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα, το μεγεθος των δωματίων και οι μεγάλες βεράντες τους. Στη συνέχεια στην παραλία του Σίμου (την μικρή) με το φορητό ψυγείο μας γεμάτο φρούτα, καφέδες, παγωμένο τσάι και ηλιοθεραπεία, βουτιές και διάβασμα μέχρι το απόγευμα. Επσιτροφή στο δωμάτιο για μπάνιο και ξεκούραση και στη συνέχεια φαγητό όπου υπήρχε πιο κοντά στην θάλασσα. Κλείναμε με ποτάκι χαλαρό και κουβεντούλα....

 

Πανέμορφη η Ελαφόνησος, χαλαρωτικές οι διακοπές, αλλά τέλειωσαν.... Όχι οτι δεν αγαπώ τον χειμώνα που έπεται, αλλά πάντα τέτοια εποχή με πιάνει ένα "κάτι" ανεξήγητο που κρύβει και λίγη μελαγχολία.
Καλό χειμώνα δεν λέω ακόμα.... Καλό φθινόπωρο όμως.... θα πώ!
Με το καλό να μας έρθει κι αυτό, και η επόμενη ανάρτηση για τα βιβλία που διάβασα. Ξεκινάει η έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο βλέπετε!


 



Διακοπές και....βιβλία, βιβλία βιβλία!!!!

Ήρθε και για μένα η ώρα να απουσιάσω από την γειτονιά! Ήρθε η ώρα να ετοιμάσω βαλίτσες, όχι για παρουσίαση, αλλά για διακοπές!!!! Δεν θυμάμαι άλλη χρονιά να τις είχα τόσο ανάγκη! Πέσανε όλα μαζεμένα φέτος....δουλειά, προσωπικά (φίλων γιατί εγώ δεν προλαβαίνω να έχω!), παιδιά, ανακατατάξεις...πολλά!

Έίναι μέρες βέβαια που έχω ξεκινήσει έστω και στο σπίτι μου τις διακοπές, με βιβλία, αποχή από το διαδίκτυο πολλές ώρες (και μέρες) και λίγο πριν το κλείσω για τα καλά (μέχρι τον Σεπτέμβρη) είπα να μιλήσου γα βιβλία! Σας παρουσιάζω λοιπόν όσα διάβασα με λίγα λόγια για το καθένα!

Πικρό γλυκό λεμόνι: Ένα μικρό αριστούργημα δια χειρός Σοφίας Βόικου!

Ο έρωτας της Ασημούλας και του Κωνσταντή δίνει την αφορμή, μέσα από μια ιστορία αγάπης να ξετυλιχθούν άγνωστες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας από το 1913 μέχρι και το σήμερα.  Μια αξιοθαύμαστη γυναίκα η Ασημούλα, που στέκεται όρθια παρ' όλα όσα συμβαίνουν γύρω της, που μεγαλώνει παιδί και αργότερα εγγόνι μέσα στην φωτιά, με τον άντρα της στα γρανάζια της ιστορίας, ένα πιόνι κι αυτός όπως χιλιάδες άλλοι που πίστεψαν πως οι ηγέτες τους ήθελαν μόνο το καλό τους.... Και πάντα όπλο της ενάντια στην πίκρα που την πότισαν, εκείνο το ολόκλυκο λεμονάκι της.... Αριστουργηματικό το βιβλίο και μην το χάσετε, μ' ένα ξεχωριστό εξώφυλλο μαγνήτης και η τιμή του στα 15,93 Ευρώ.

Ασυνήθιστη πρόταση: Άλλο ένα αστυνομικό από τον Γιώργο Πολυράκη και το απόλαυσα και αυτό, όπως το περσινό 'Εγκλημα στην Παλαιών Πατρών Γερμανού! Κοινός ήρωας ο αστυνόμος Ανδρέου που θα κληθεί να διαλευκάνει άλλο ένα έγκλημα του οποίου ο δολοφόνος που έχει συλληφθεί, ξαφνικά δεν μοιάζει ο μόνος ύποπτος...

Όλα αρχίζουν όταν ο Μιχάλης Βλαντής, δεχεται μια πολύ περίεργη πρόταση από τον επιχειρηματία Κοντογιώργη που αφορά στην γυναίκα του Ελίζα. Οι πενήντα χιλιάδες ευρώ έίναι κάτι παραπάνω από δελεαστικές για τον άνεργο πολιτικό μηχανικό, αλλά δεν μπορεί να φανταστεί οτι η γυναίκα του Κοντογιώργη θα βρεθεί δολοφονημένη και ο ιδιος συλλαμβάνεται για τον φόνο της με συντιπτικά στοιχεία εναντίον του. Η μια ανατροπή μετά την άλλη και το τέλος παραμονεύει για να σε αφήσει έκπληκτο. Παρ' όλο που θα το ήθελα λίγο πιο γρήγορο, αυτό δεν αναιρεί το ότι μου άρεσε πάρα πολύ! Το εξώφυλλο συνάδει με το περιεχόμενο και η τιμή του στα 15.93 ευρώ.

Αν τον άνεμο ρωτήσεις: Και φυσικά πάλι Ευαγγελία Ευσταθίου! Τελικά μου πάει πολύ αυτή η συγγραφέας! Το συγκεκριμένο το διάβασα σε ένα 24 ωρο και οι σελίδες του 620 τον αριθμό!

Ο Άλεξ Γκρέι ή Ρωμανός Κατράς, οι δύο πλευρές του ιδιου νομίσματος. ΄Ο φόνος του πατέρα του και της μητριάς του που τον δείχνει ως τον μοναδικό ένοχο πριν από πολλά χρόνια, όταν ήταν ένας νέος γεμάτος όνειρα και τρυφερή ψυχή, θα τον στείλει στην φυλακή και όταν δραπετεύει από κει στην Λεγεώνα των ξένων. Εκεί ο Ρωμανός θα γίνει Άλεξ, η τρυφερή ψυχή θα κλείσει για όλους τις πόρτες της, το όμορφο παρουσιαστικό θα παραμορωθεί από τραύματα, αλλά το ανεπούλωτο το έχει η ψυχή. Η Σάνια από την άλλη, που σαν παιδί είδε τους γονείς της να δολοφονούνται δεν έχει μνήμες, δεν μπορεί να βοηθήσει. Το μυαλό της έχει διαγράψει τα πάντα για να την προστατέψει, αλλά στην ενήλικη ζωή της αναλαμπές από το παρελθόν την κάνουν να υποφέρει. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν και θα ανατρέψουν τα πάντα αλλά μαζί θα συναρπάσουν και όσους το διαβάσουν! Το εξώφυλλο τελείως λάθος και αταίριαστο, αλλά το βιβλίο καταπληκτικό! Η τιμή του στα 17,67 Ευρώ.

Χιλιάδες χρώματα στα μάτια της: Πρώτο βιβλίο του Βασίλη Μόσχη από τις εκδόσεις Θερμαϊκός και τον ίδιο τον γνώρισα πέρσυ στο βιβλιοπωλείο Νεστωρ στην Κατερίνη όπου παρουσίασε εμένα και την Καίτη Οικονόμου. Με τράβηξε ο τίτλος που τον βρήκα εξαιρετικό και φέτος το διάβασα.
Η στορία της Μυρσίνης, που μετά την Μικρασιατική καταστροφή, θα βρεθεί με την μεγαλύτερη φίλη της Αγγέλα στην Αθήνα, χωρίς να ξέρει τι έχει συμβεί στην υπόλοιπη οικογένειά της. Θα γνωρίσει τον Μίλτο και θα πιστέψει στην αγάπη του, μέχρι που η εγκυμοσύνη της θα τον κάνει να εξαφανιστεί. Η Μυρσίνη αποφασίζει να κρατήσει το παιδί και να το μεγαλώσει μόνη της και για τον λόγο αυτό θα μετακομίσει στην Θεσσαλονίκη, σε μια ξαδέλφη της Αγγέλας για να γλιτώσει από την κοινωνική κατακραυγή. Η μοίρα για την Μυρσίνη σκληρή, αλλά εκείνη παλικάρι, με πείσμα και επιμονή καταφέρνει να ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες και να πάρει και την εκδίκηση που της αναλογεί. Η ιστορία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, όμως η επιμέλεια ανεπαρκής σε σημείο που πολλές φορές οι επαναλήψεις να είναι κουραστικές, σαν ο συγγραφέας να είχε ξεχάσει τι είχε γράψει και να το επαναλαμβάνει αυτούσιο!  Το εξώφυλλο απλά αδιάφορο έως άσχετο και η τιμή του στα 15,30 Ευρώ.

Ένας παράδεισος τα μάτια σου: Το πρώτο επίσης του Θάνου Κονδύλη που διαβάζω και ας είμαστε τόσα χρόνια στον ίδιο εκδοτικό σπίτι. (αλλά δεν θα είναι το τελευταίο)
Η Λένα Βρανά, μια πανέμορφη κοπέλα που το 1955, στα Σεπτεμβριανά (όπου και ξεκινά η ιστορία) θα χάσει τον πατέρα της από τους Τούρκους που τον δολοφονούν, ενώ η ίδια έιναι κλεισμένη σε μια καταπακτή για να γλιτώσει. Μαζί της ο μεγάλος της έρωτας, ο Κώστας. Μέσα στον χαλασμό του πογκρόμ κατά των Ελλήνων η 17χρονη Λένα θα καταλάβει πως και τα αισθήματα του Κώστα απέναντί της δεν είναι φιλικά. Παρ' όλο τον θάνατο γύρω τους, οι δύο νέοι θα ξεκινήσουν την μικρή ερωτική τους ιστορία και στην αρχή ο Κώστας θα σταθεί δίπλα της με αγάπη και αφοσίωση, που δυστυχώς δεν θα κρατήσει για πάντα. Εκείνος μακριά για να τελειώσει τις σπουδές του, η μάνα του αιώνιος εχθρός της Λένας και οι αντιξοότητες πολλές. Η καταστροφή αγγίζει την Λένα και την μητέρα της και όλοι οι δρομοι κλειστοί, εκτός από εκείνον που την υποχρεώνει να παντρευτεί έναν Τούρκο και να περάσει μαρτύρια στα χέρια του. Το βιβλίο άξιο λόγου σίγουρα, δεν βουτά βαθιά στην ιστορία, αλλά μετάφερει την ατμόσφαιρα της Πόλης ολοκάθαρα και σίγουρα σε κάνει να συμπάσχεις με τα μαρτύρια που περνά η Λένα στα χέρια του Τούρκου άντρα της. Το εξώφυλλο νοσταλγικό μεν, αλλά όχι τόσο σχετικό θα έλεγα εγώ και η τιμή του στα 14,94 Ευρώ.

Οι τρεις υποσχέσεις: Τι να πει τώρα κανείς για την Χρυσηίδα Δημουλίδου, που δεν έχει ήδη ειπωθεί; Είχα καιρό να διαβάσω βιβλίο της και σ' αυτό μπορώ να πω οτι ξαναβρήκα την Δημουλίδου από τα Δάκρυα του Θεού που για μένα προσωπικά ήταν και το καλύτερό της.
Η Μυρτάλη, που γεννιέται την στιγμή της εισβολής, που καταφέρνει σε πείσμα των ακατανόμαστων συνθηκών να επιβιώσει. Κουβαλάει μέσα της την Κύπρο του πατέρα της και την Ελλάδα της μητέρας της. Ένα πλάσμα χαρισματικό που καταφέρνει πριν καν κλείσει τα 18 να γίνει διάσημη συγγραφέας και πριν τα τριάντα να γνωρίσει τον έρωτα, την προδοσία, την εγκατάλειψη, την δόξα, το χρήμα, την καταστροφή και τόσα άλλα που ένας κανονικος άνθρωπος δεν προλαβαίνει σε μια ολόκληρη ζωή. Είναι πασιφανές βεβαιώς οτι εδώ η Χρυσηίδα, ίσως έχει βάλει πολύ περισσότερα από τον εαυτό της απ' ότι σε οποιοδήποτε άλλο βιβλίο! Το εξώφυλλο θα έλεγα κλασσικό για Δημουλίδου και η τιμή του στα 16,92 Ευρώ.

Αυτά μέχρι στιγμής! Είναι βέβαια και άλλα που διάβασα, αλλά ως γνωστόν, από τούτο δω το ιστολόγιο περνούν μόνο όσα μου άρεσαν, όσα είχαν κάτι να μου πουν.
Αύριο φεύγω για τις διακοπές μου και παίρνω μαζι μου πολλά πολλά βιβλία! Ανάμεσά τους τα: "Για το όνειρο πώς να μιλήσω" της Ελ. Πριοβόλου, το "Γυάλινο ρόδο" της Ευσταθίου, το "Νήμα" της Χίσλοπ, την "Αρχόντισσα της Μάνης" της Κατερ. Λέκκα και ένα σωρό άλλα που θα μιλήσω γι αυτά όταν γυρίσω!
Είτε πήγατε διακοπές και γυρίσατε, είτε θα πάτε, είτε θα μείνετε στο σπίτι, μια ευχή: Καλά να περάσετε τον Αύγουστο, ότι κι αν κάνετε, όπου κι αν βρεθείτε!
Ραντεβού τον Σεπτέμβριο!

Ονειρεύτηκα τον δολοφόνο σου... της Αγγελικής Νικολούλη (ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ)

Δεν χορταίνω να διαβάζω αυτόν τον καιρό! Και κει που νόμιζα ότι είχα συγκεντρώσει όλα όσα ήθελα να διαβάσω για το καλοκαίρι, έπεσα πάνω σε κάτι διαφορετικό! 

Λίγα λόγια για το βιβλίο: Μια νέα και όμορφη κοπέλα, εξαφανίζεται από την επαρχιακή πόλη που ζει και συγκεκριμένα από το κρεβάτι του φίλου της κάποιο ξημέρωμα. Πυκνό μυστήριο καλύπτει τις συνθήκες αυτής της εξαφάνισης. Η Πηγή Αστερίου είναι σαν να χάθηκε στο υπερπέραν. Οι γονείς της, όταν η αστυνομία βιάζεται να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κοπέλα απλώς έμπλεξε σε κύκλωμα σωματεμπορίας  και μάλιστα με την θέλησή της, στρέφεται στην εκπομπή "Φως στο τούνελ" για να την αναζητήσει. Η δημοσιογράφος και ερευνήτρια Αγγελική Νικολούλη με την ομάδα της εκπομπής της, αρχίζουν την αναζήτηση που φανερώνει τον έναν μετά τον άλλον, πλήθος υπόπτων που ούτε καν είχε υποψιασθεί η αστυνομία, ενώ το κλειδί του μυστηρίου φαίνεται να κρατάει ένας άντρας που κανείς όμως δεν πιστεύει, αφού πρόκειται για έναν ηλικιωμένο μέθυσο. Και τι ρόλο παίζει ο μυστηριώδης άντρας με το ακριβό αυτοκίνητο, ή ο φίλος της Πηγής, Άρης; Κι ακόμα ο ξάδελφός του με το βαρύ ποινικό μητρώο, ή  και ο πατέρας του Άρη; 

Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω δει ούτε ένα επεισόδιο της εκπομπής της κυρίας Νικολούλη, όχι γιατί την σνομπάρω, αλλά πρώτα απ' όλα γιατί η ώρα προβολής της είναι για μένα απαγορευτική αφενός και αφετέρου γιατί δεν έχω την υπομονή! Το βιβλίο όμως το ρούφηξα στην κυριολεξία και οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και οι περιγραφές της ολοζώντανες και γι αυτό κάποιες φορές, ανατριχιαστικές! Ευτυχώς δεν ήταν πολύ μεγάλο, γιατί έτσι όπως με καθήλωσε, δεν είχα συναίσθηση του περιβάλλοντος! Φυσικά δεν θα το έλεγα μυθιστόρημα με την κλασσική έννοια του όρου, μάλλον πλησίαζε στην καταγραφή, αλλά την ικανότητα της συγγραφέως να σχηματίζει εικόνες στο μυαλό μου, δεν μπορώ να την αρνηθώ! Πέρασα πολύ καλά όσο το διάβαζα και γι αυτό σας το συνιστώ! Η τιμή του είναι στα 10 Ευρώ και το e book στα 5,90 Ευρώ.

Τέλος, ελπίζω η κυρία Νικολούλη να θελήσει να συνεχίσει γράφοντας  βιβλία εμπνευσμένα από τις εκπομπές της γιατί έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον! 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα: 

Η Αγγελική Νικολούλη γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Είναι δημοσιογράφος-ερευνήτρια και έχει εργαστεί στην τηλεόραση (MEGA, ΣΚΑΪ, ALPHA, ALTER), στις εφημερίδες (Απογευματινή, Ελεύθερος Τύπος, Έθνος κ.ά.) και στα περιοδικά (Εικόνες, Επίκαιρα). Με το σκληρό αστυνομικό ρεπορτάζ ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία και έγινε η πρώτη γυναίκα αστυνομικός ρεπόρτερ στην Ελλάδα. Μεγάλες επιτυχίες της ήταν: η αποκάλυψη της δράσης του «δράκου» Κυριάκου Παπαχρόνη (Θεσσαλονίκη και Δράμα) και η συνέντευξη που της έδωσε μετά τη σύλληψή του στα κρατητήρια της Ασφάλειας· η συμβολή της στον εντοπισμό και στη σύλληψη του «δράκου» των νοτίων και βορείων προαστίων Σπύρου Μπέσκου· η αποκάλυψη της υπόθεσης των υποκλοπών με θύματα πολιτικούς και παράγοντες της χώρας που γίνονταν στην ΕΥΠ και η κατάθεσή της στην επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων. Τα σύνορα της χώρας πέρασαν οι αποκαλύψεις της για κατασκοπεία, αεροπειρατεία και τρομοκρατία.

Από το 1995 παρουσιάζει στην τηλεόραση την εκπομπή αναζήτησης αγνοουμένων «Φως στο Τούνελ», με πολύ υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, που έχουν αγγίξει και το 70%. Έχει συμβάλει σημαντικά στην εξιχνίαση δεκαοκτώ δολοφονιών. Συνεργάζεται με έξι χώρες, που έχουν κάνει εκτενή αφιερώματα στην εκπομπή της. Οι Ιάπωνες επέλεξαν από σαράντα χώρες το «Φως στο Τούνελ» ως μια ξεχωριστή εκπομπή με κοινωνική προσφορά. Για την εκπομπή αυτή η Αγγελική Νικολούλη έχει τιμηθεί με είκοσι δύο βραβεία από κοινωνικούς φορείς, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης έχει συμπεριληφθεί δύο φορές στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.

Η πολύχρονη, καθημερινή επαφή της με το κέντρο της Άμεσης Δράσης, το γνωστό «100», της έδωσε, πέρα από τις σοβαρές ειδήσεις, πιπεράτες ιστορίες, που τις ζωντάνεψε με χιούμορ στην προσωπική στήλη που διατηρούσε στον Ελεύθερο Τύπο. Ο Αλέκος Σακελάριος την βοήθησε να τις μεταφέρει το 1990 σε ένα χιουμοριστικό βιβλίο με τίτλο Τα πιπεράτα του 100.

Έχει ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, που σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αγγλία και στην Αμερική, όπου και παραμένει, ακολουθώντας το επάγγελμα που επέλεξε. Το όνομα Κωνσταντίνος τού το έδωσε ο νονός του, ο αείμνηστος πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής