Η Ηρώ ταξιδεύει....

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, προσπαθώ όσο μπορώ να βρίσκομαι κοντά σας. Η απομόνωση της συγγραφής τελειώνει και αρχίζει η επαφή... Κι αν υπάρχουν μέρες που η κούραση με ξεπερνάει, με αποζημιώνει το χαμόγελο και η αγάπη σας. 

Ξεκίνησα με την Θεσσαλονίκη που στο βιβλιοπωλείο Public, έφτασα μετά πολλών βασάνων, αλλά τι σημασία έχει; Ήσασταν εσείς εκεί και θυμάμαι μόνο τις αγκαλιές σας... Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην συγγραφέα και φίλη  Σοφία Βόικου που ήρθε με τον άντρα της για να με δουν, όπως και στην συγγραφέα Χαρά Ανδρεΐδου. Μάλιστα η Σοφία που έφερε δώρο κι ένα βάζο γλυκό λεμόνι, με το λογότυπο του νέου της βιβλίου "Γλυκό πικρό λεμόνι"  που ήταν καταπληκτικό! Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στην Βίκυ μου, που ήρθε με το χαμόγελο της και την αγκαλιά της, ενώ το γούρι που έκανε δώρο, κρέμεται στο λαιμό μου από εκείνη την μέρα και δύσκολα θα βγει....

Η επόμενη μέρα είχε μια στάση στο Ελ. Βενιζέλος και στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου για υπογραφές! Και κοιτάξτε αφίσα που με περίμενε! Παρ' όλη την κούραση που είχα μετά από το πολύωρο ταξίδι της επιστροφής (γιατί όλο αυτό το πήγαινε -έλα έγινε με αυτοκίνητο λόγω προβλήματος) πέρασα πολύ πολύ όμορφα με τα κορίτσια από το βιβλιοπωλείο και τον κόσμο που ήρθε να με δει και να μιλήσουμε!

Και στην συνέχεια, την επομένη πέρασα ένα πολύ γεμάτο τρίωρο στο Ναύπλιο στο βιβλιοπωλείο ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΑΦΟΡΜΕΣ με τον κόσμο να μην σταματάει να έρχεται, με καφέ, γλυκά και κουβεντούλα. 

Χθες ήταν μέρα για ραδιόφωνο όμως και ο καλός μου φίλος Μάκης Πουνέντης με περίμενε στον ΡΥΘΜΟ, μαζί με την Μαρία Ηλιάκη και την Μαρία Μπεκατώρου, όπου περάσαμε εκπληκτικά και φαίνεται νομίζω!

Το βράδυ στο βιβλιοπωλείο το ΘΕΜΑ, βρέθηκα με αναγνώστες και αναγνώστριες  για μια πρώτη γνωριμία με την Ηρώ μου. 

Έχουμε και συνέχεια όμως!

1) Σάββατο 26 Μαΐου: ΚΩΣ Βιβλιοπωλείο ΕΚΦΡΑΣΗ 

2) Δευτέρα 28 Μαΐου: ΚΥΠΡΟΣ Νέα βιβλιοπωλεία ΚΥΡΙΑΚΟΥ  Λεμεσός

3) Τρίτη 29 Μαΐου:      ΚΥΠΡΟΣ Βιβλιοπωλείο PARGA Λάρνακα

4) Τετάρτη 30 Μαΐου: ΚΥΠΡΟΣ Βιβλιοπωλείο PARGA Πάφος

5) Πέμπτη 31 Μαΐου  : ΚΥΠΡΟΣ Βιβλιοπωλείο PARGA Λευκωσία

Και μετά την πρώτη βδομάδα του Ιουνίου ΚΡΗΤΗ!!!!

Θα προσπαθώ να επικοινωνώ μαζί σας, αλλά το καταλαβαίνετε ότι για λίγο δεν θα είμαι και πολύ συνεπής! Η Ηρώ μου άρχισε το ταξίδι της....

Αντίστροφη μέτρηση....

Ήρθε η ώρα να πούμε κάποια πράγματα.... 

Σε λίγες μέρες, για την ακρίβεια την άλλη Πέμπτη, το "Όσο αντέχει η ψυχή" θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία και στην κρίση σας. Θέλω να ξέρετε, ότι από την ημέρα που βγήκε το Βαλς με δώδεκα θεούς κάθε κριτική που έχω λάβει, θετική ή αρνητική, την έχω πάρει πολύ σοβαρά υπόψη μου. Γενικά δίνω μεγάλη σημασία σε όσα ακούω απ' όλους εσάς, είστε οι τελικοί αποδέκτες της δουλειάς μου και οι υπέρτατοι κριτές. Αλλά δεν έχω κρύψει ποτέ το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει αφού βγει το βιβλίο και όχι όταν το γράφω. Δηλαδή δεν γράφω ποτέ με γνώμονα τι θ' αρέσει σε σας ή και στον εκδότη μου, τον κύριο Ψυχογιό.... Διαφορετικά δεν θα ήμουν η Λένα... 

Από την στιγμή όμως που θα παραδώσω το βιβλίο στην Αγγέλα Σωτηρίου, αφήνομαι μ' εμπιστοσύνη στα χέρια όλων εκείνων που δουλεύουν μέχρι το βιβλίο να βγει στις προθήκες. Το εξώφυλλο, το οπισθόφυλλο, η επιμέλεια, η προώθηση, οι παρουσιάσεις οι συνεντεύξεις, είναι δουλειά άλλων (απόλυτα καταρτισμένων) και ο ρόλος μου είναι απλά "συμβουλευτικός", ακριβώς γιατί έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και στους ανθρώπους που φροντίζουν για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Μέσα σε αυτά τα οποία ποτέ δεν με απασχόλησαν, ήταν και η τιμή του βιβλίου μου, μέχρι τώρα.... Τα πράγματα άλλαξαν, η κρίση ταλανίζει τους περισσότερους και το βιβλίο κινδυνεύει να γίνει περιττή πολυτέλεια, κάτι που, για όσους το αγαπάμε, είναι καταστροφικό. Πολλοί από σας μου στείλατε μηνύματα και με ρωτήσατε πόσο θα κοστίζει το βιβλίο όταν βγει και αυτό για μένα ήταν καμπανάκι! 

Στράφηκα στους αρμόδιους για τον καθορισμό της τιμής και.... ω του θαύματος! Απόλυτη ταύτιση ιδεών μέχρι και σ' αυτό! Οι απόψεις ήταν απόλυτα συμβατές, για άλλη μια φορά! Δεν θα σας ζαλίσω με τις ζυμώσεις και τις υπαναχωρήσεις που χρειάστηκαν να γίνουν και από τις δύο πλευρές για να φτάσουμε σε αυτό που  τόσο ο εκδότης μου όσο και εγώ θέλαμε.

Με χαρά όμως σας λέω ότι το βιβλίο κατρακυλάει από τα 19,90, που συνήθως κοστίζουν τα βιβλία μου, στα 17,70 Ευρώ και με την έκπτωση που  δίνουν τα περισσότερα βιβλιοπωλεία, θα βρεθεί  κάτω από τα 16,50 Ευρώ! 

Κλείνοντας αυτή την ανάρτηση δίνω και ραντεβού με το αναγνωστικό κοινό στην  έκθεση βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως το Σάββατο 12Μαΐου το απόγευμα, όπου θα βρίσκομαι στο περίπτερο των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ για να υπογράφω αντίτυπα, ενώ την Πέμπτη 17 Μαΐου, θα βρίσκομαι στο Public Θεσσαλονίκης στην Τσιμισκή όπου και θα γίνει παρουσίαση με μια μικρή έκπληξη από μένα για σας! Για την Αθήνα, το ραντεβού είναι στο βιβλιοπωλείο  ΤΟ ΘΕΜΑ (Φιλολάου 62 Παγκράτι) στις 23 Μαΐου για παρουσίαση και την έκπληξη που λέγαμε.....

Να ξέρετε ότι κάθε φορά που συναντιόμαστε είναι για μένα μεγάλη χαρά. Μετά από κάθε παρουσίαση φεύγω γεμάτη από το βλέμμα σας και το χαμόγελό σας.....

Κάποιος γιορτάζει.....

Λένε ότι οι γυναίκες κρύβουν τα χρόνια τους... Εμένα αυτό δεν μου προέκυψε ακόμα... Ίσως γιατί δεν τα αισθάνομαι αυτά τα χρόνια... Λέω και ξαναλέω την ηλικία μου μήπως και την πιστέψω τελικά, αλλά... μάταιος κόπος! Κάπου μετά τα 30 με έχω τοποθετήσει, αόριστα όμως... Υπάρχει βέβαια η αιτία, γνωστή, την λέω πάντα. Θεωρώ ότι η ζωή μου ξεκίνησε όταν γνώρισα τον άντρα μου (κουραστική η επανάληψη, αλλά αφού είναι η αλήθεια;). Στα 18 τον γνώρισα, 48 γίνομαι, αφαιρέστε τα 18 τι μένει; 30! Άρα σωστά μετράω! Και γιορτάζω! Μ' ένα μικρό βίντεο που έφτιαξα ειδικά για την περίσταση!

Κι αν δεν απαντήσω στις ευχές σας, είναι γιατί κάνω διάλειμμα για 3 μέρες από τον υπολογιστή, προετοιμάζω γιορτή στο σπίτι, τα χέρια δύο, τα πόδια επίσης δύο, οι καλεσμένοι αμέτρητοι, τα φαγητά και τα γλυκά από τα χεράκια μου και η κούραση.... τέτοια θα λέμε τώρα; 

Χριστός Ανέστη!!!

Πότε ήρθε, πότε έφυγε αυτό το Πάσχα, ούτε το κατάλαβα! Μάλλον το πότε έφυγε το κατάλαβα, είχαν κάτι να πουν γι αυτό τα πόδια μου, η μέση μου, τα χέρια μου.... 

Γενικά όλα τα μέλη μου από την κούραση είχαν πολλά να μου πουν, αλλά σιγά που θα τ' ακούσω! Όσο αντέχω, θέλω το σπίτι γεμάτο κόσμο και μένα να πηγαινοέρχομαι για να εξυπηρετώ και ν΄ακούω τα γέλια και τις φωνές τους. Βίτσια είναι αυτά...

Από νωρίς ξεκίνησε η μέρα, στις 7 ήμασταν όλοι στο πόδι  και γι αυτό κατά τις δώδεκα άρχισαν να ζητάνε...διάφορα, αλλά ήμουν προετοιμασμένη....

Μεζεδάκια απλά και λίγο κρασάκι για τους ψήστες. (αλλά δεν έφαγαν μόνο αυτοί φυσικά!) Μπουρεκάκια πολίτικα με φέτα αυγό και άνιθο, ντοματούλα, ψωμάκι, τυράκι και... κάτι λουκάνικα που βγήκαν ζεστά για να συνοδέψουν το κρασί.... μην τους πειράξει! (αυτά δεν τα φωτογραφήσαμε, δεν προλάβαμε!)

Μέχρι το μεσημέρι γέμισε  ο κήπος κόσμο. Το απόγευμα ξεπεράσαμε τα είκοσι πέντε άτομα, μέχρι που δεν είχα άλλες κούπες για καφέ πλέον!  Τα γλυκά ανάρπαστα, το γαλακτομπούρεκο, ειδικά, ούτε που πρόλαβα να το δω και είχα κάνει και μεγάλο ταψί! Να, ένα κομμάτι που πρόλαβα τουλάχιστον να φωτογραφίσω!

Η οικογένεια, οι συμπέθεροι, οι φίλοι, μετά τα ξαδέλφια και λίγο μετά το φαγητό, ήρθαν και οι φίλοι των παιδιών και γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα, γελάσαμε με την καρδιά μας, φάγαμε (αυτό δεν θέλω να το θυμάμαι) με την ψυχή μας, πειράγματα από παντού, βγήκαν και παλιές ιστορίες του καθενός για να γελάσουν οι υπόλοιποι με αγαπημένες γκάφες.... 

Τις προηγούμενες μέρες είχαν γίνει όλα σωστά, όλα όπως κάθε χρόνο, τα είχα τακτοποιημένα στην ψυχή μου. Τα παιδιά κοινώνησαν, ζυμώσαμε τσουρέκια (έκτακτα έγιναν φέτος, από τα χεράκια της κόρης μου), βάψαμε αυγά έπαιξαν γιαγιά και εγγονή, (η μητέρα μου με την κόρη μου), την Μ. Παρασκευή πήραμε με την σειρά τα νεκροταφεία γι αυτούς που έφυγαν, επιτάφιος για πρώτη φορά στο κέντρο της Αθήνας (και ήταν υπέροχα) και Μ. Σαββάτο να τρέχουμε και να μην προλαβαίνουμε για την προετοιμασία της Ανάστασης αλλά και της άλλης μέρας!

Ήταν πολύ όμορφα! Γέμισε η ψυχή μου ομορφιά και αγάπη, είχα γύρω μου, όλους όσους σημαίνουν πολλά για την ζωή μου την ιδια....

Και του χρόνου λοιπόν, με υγεία και...ακόμα περισσότερο κόσμο, γιατί όχι;

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Πάσχα 2012.....

Πάσχα 2012.... Ήρθε κι αυτό.... Όπως κάθε γιορτή έχει αυτή την επαναλαμβανόμενη ρουτίνα που όλοι περιμένουμε και έχουμε ίσως και ανάγκη. Μια ρουτίνα που θα "σπάσει" την άλλη, της καθημερινότητας... Και πάλι άβολα αισθάνομαι με όσα συμβαίνουν γύρω μας, σαν κάποιος να μου έχει κλέψει την μαγεία των στιγμών που άλλοτε απολάμβανα.

Νομίζω οτι φέτος έχει μια άλλη σημασία αυτό το Πάσχα. Χιλιάδες κόσμου κουβάλησαν και κουβαλούν ένα σταυρό δυσανάλογο με τις δυνάμεις τους.

Από την άλλη νομίζω οτι εξαιτίας των καιρών που ζούμε, θ' ανακαλύψουμε την μυσταγωγία των στιγμών, θα επικεντρωθούμε στο πνεύμα και όχι στην ύλη, όπως τόσα χρόνια κάναμε.

Είναι καιρός τώρα που δεν μιλάω.... Που δεν μιλάω μαζί σας όπως παλιά και είναι συνειδητό, το επέλεξα για να "κρύψω" τον θυμό και την απογοήτευση που νιώθω για όλα όσα συμβαίνουν. Δεν θα το κάνω ούτε και τώρα....

Έρχεται το Πάσχα... Φέτος περισσότερο από ποτέ, θα μαζέψω πλάι μου τους αγαπημένους μου, την οικογένειά μου και θα πάρω την δύναμη που χρειάζομαι από τα πρόσωπά τους. Ίσως μεγαλώνω και η οπτική αρχίζει ν' αλλάζει, κάθε τι που γίνεται, έχει για μένα άλλη διάσταση. Ίσως φταίει και η ιδιότητα.... Το μυαλό που γεννάει ιστορίες, προχωράει και πιο βαθιά στις ψυχές.....

Πριν λίγο καιρό με μια ανάρτηση, μάλλον ανησύχησα πολλούς που έσπευσαν να μου τηλεφωνήσουν, να μου στείλουν μειλ για να με ρωτήσουν τι είχα, μ' εχουν μάθει αλλιώς, εμένα που πάντα χαμογελούσα. Και τώρα χαμογελάω. Και τώρα λέω οτι θα νικήσουμε. Μόνο που ακόμα ψάχνουμε τον τρόπο..... Θα τα πούμε αυτά, μετά το Πάσχα όμως...

Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, μια ολόκήρη μέρα στον υπολογιστή για να φτιάξω ένα μικρό βίντεο και να σας ευχηθώ....

Τα κατάφερα! Δεν είναι τρομερό;

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!!!

Όσο αντέχει η ψυχή....

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή τα γνωστά... Πονοκέφαλος για το εξώφυλλο, προβληματισμός και για τον τίτλο, η επιμέλεια κάνει οτι μπορεί για να μην μ' ενοχλεί (οφείλω να της το αναγνωρίσω της Άννας Μαράντη αυτό), αμφιβολίες για την γραμματοσειρά, και όλα αυτά ενώ το βιβλίο που γράφω τώρα με ξενυχτάει....

Μην μου δίνετε σημασία που γκρινιάζω... Είναι λατρεμένη η διαδικασία αυτή ,η πιο όμορφη, καθώς το βιβλίο που έγραφες επί μήνες, μπαίνει στην τελική ευθεία για να συναντηθεί με όλους εσάς. 

"Όσο αντέχει η ψυχή" λοιπόν.... Η ψυχή της Ηρώς μου....Και από το site των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ αντιγράφω και σας παραθέτω λίγα λόγια, γιατί τα περισσότερα θα τα πούμε όταν πλησιάζουμε προς την έκδοση....

"Αχ Ηρώ, τελικά ο νονός σου μισό το άφησε το όνομά σου. Ηρωίδα έπρεπε να σε βαφτίσει!

Και κείνη της είχε απαντήσει:

Πρώτον δεν ήξερε τότε τι με περίμενε στη ζωή μου, αλλά και να το ήξερε, μάλλον θα το θεώρησε υπερβολικό και προτίμησε να το κόψει και να με βαφτίσει Ηρώ, αφήνοντας το υπόλοιπο να πλανάται σαν απειλή…

Από την ημέρα που γεννιέται η Ηρώ, η ζωή της είναι αγώνας για επιβίωση. Δύσβατοι όλοι οι δρόμοι που κλήθηκε να βαδίσει, σαν κοριτσάκι, σαν έφηβη, σαν νέα κοπέλα, σαν γυναίκα.

Θα χρειαστεί να παλέψει με τον πατριό της, με έναν βίαιο σύζυγο αργότερα, με την οικονομική της καταστροφή και την εξορία της στην Κύπρο. Θα δώσει την μάχη για να σώσει τα παιδιά της από τις λάθος επιλογές τους.

Δίπλα της η Αλεξάνδρα. Μια μυστηριώδης, σκοτεινή γυναίκα, που μόνο στην Ηρώ θα δείξει το φωτεινό της πρόσωπο. Είναι η μόνη που μπορεί ν’ ακούσει τον ήχο της ψυχής της…"

Και ο Θεός έπλασε την γυναίκα....

Ένα κείμενο που έγραψε για μια ομιλία του ο δάσκαλος και αγαπημένος μου φίλος Νίκος Πιλάβιος, ο γνωστός σε όλους Παραμυθάς. Νομίζω οτι δεν υπάρχει καλύτερο για μια τέτοια μέρα.....

«Όταν ο Θεός έπλαθε τη γυναίκα, έφτασε να δουλεύει ως αργά το βράδυ της έκτης μέρας της Δημιουργίας. Κάποια στιγμή, πέρασε ένας άγγελος και τον ρώτησε:

- Γιατί ξοδεύεις τόσο χρόνο σ’ αυτό το δημιούργημά σου; 

Και ο Θεός, απάντησε :

- Έχεις δει όλες τις προδιαγραφές που πρέπει να καλύψω σ’ αυτή τη μορφή; Θα πρέπει να είναι φτιαγμένη από εύπλαστο υλικό και να έχει πάνω από 200 κινούμενα μέρη, να λειτουργεί με όλα τα είδη τροφίμων, να μπορεί να αγκαλιάζει κάμποσα παιδιά ταυτόχρονα και την ίδια στιγμή να δίνει ένα χάδι που να μπορεί να θεραπεύσει οτιδήποτε: από ένα τραυματισμένο γόνατο μέχρι μια ραγισμένη καρδιά. Και θα πρέπει να μπορεί να τα κάνει όλα αυτά με δύο χέρια μόνο»

Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε:

- Μόνο με δύο χέρια; Αδύνατον! Αυτό είναι πολύ δουλειά για μια μέρα, Κύριε... Περίμενε μέχρι αύριο, και τότε τέλειωσε την.

- Α, όχι», είπε ο Θεός. Είμαι τόσο κοντά στο να ολοκληρώσω αυτό το δημιούργημα, που το ‘χω μέσα στην καρδιά μου, που δεν μπορώ να σταματήσω. Θα το ονομάσω, “γυναίκα”….

Ο άγγελος πλησίασε κοντύτερα και άγγιξε την γυναίκα.

- Μα την έχεις κάνει πολύ τρυφερή, Κύριε.

- Είναι τρυφερή», είπε ο Θεός, «αλλά την έχω κάνει και πολύ ανθεκτική. Δεν μπορείς να φανταστείς τι θα μπορεί να αντέξει και να ξεπεράσει. Θα μπορεί να εργάζεται 18 ώρες την ημέρα και να γιατρεύει τον εαυτό της όταν αρρωσταίνει.

- Θα μπορεί να σκέφτεται; », ρώτησε ο άγγελος.

Ο Θεός απάντησε :

- Όχι μόνο θα μπορεί να σκέφτεται, αλλά θα μπορεί να σκέφτεται πρακτικά και λογικά, και να διαχειρίζεται πολλά διαφορετικά πράγματα μαζί.

Ο άγγελος άγγιξε το μάγουλο της γυναίκας.

- Κύριε, μοιάζει σαν αυτό το δημιούργημά σου να στάζει κάτ»!

- Δεν στάζει... είναι ένα δάκρυ, διόρθωσε ο Θεός τον άγγελο.

- Και σε τί χρειάζεται », ρώτησε ο άγγελος . Και ο Θεός είπε :

- Τα δάκρυα είναι ο τρόπος της να εκφράζει την λύπη, τις αμφιβολίες της, την αγάπη της, την μοναξιά της, τα βάσανά της και την αξιοπρέπειά της.

Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον άγγελο :

- Κύριε είσαι μεγαλοφυΐα! Σκέφτηκες τα πάντα! Η γυναίκα είναι πράγματι έξοχη!

- Ναι, πράγματι είναι», είπε ο Θεός. Η γυναίκα θα έχει δυνάμεις πού θα εντυπωσιάζουν τον άνδρα. Θα μπορεί να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και να αντέχει βαριά φορτία. Θα αντέχει χαρά, αγάπη και γνώμες. Θα χαμογελάει όταν νοιώθει την ανάγκη να ουρλιάξει. Θα τραγουδάει όταν νοιώθει την ανάγκη να κλάψει. Θα κλαίει όταν είναι χαρούμενη και θα γελάει όταν φοβάται. Θα μάχεται γι’ αυτό που πιστεύει. Θα αντιστέκεται στην αδικία. Δεν θα δέχεται το «όχι» σαν απάντηση, όταν θα μπορεί να δει καλύτερη λύση. Θα δίνει όλο της τον εαυτό ώστε η οικογένειά της να θριαμβεύσει. Θα παίρνει μια φίλη της ή ένα φίλο της μαζί στο γιατρό όταν φοβάται. Η αγάπη της θα είναι άνευ όρων. Θα κλαίει όταν τα παιδιά της πετυχαίνουν. Θα είναι χαρούμενη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν. Θα χαίρεται όταν μαθαίνει για μια γέννα. Η καρδιά της θα ραγίζει όταν ένας συγγενής ή ένας φίλος θα πεθαίνει, αλλά θα βρίσκει την δύναμη να συνεχίζει στη ζωή. Θα ξέρει ότι ένα φιλί και ένα χάδι, μπορούν να θεραπεύσουν μια ραγισμένη καρδιά.

Θα υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα μ’ αυτήν: Θα ξεχνάει τι αξίζει....